Naar de inhoud

de tranen voorbij

verhalen met een traan en met een lach
akke.beakke.be
Image Hosted by ImageShack.us

Archief

Zaterdag 30 september 2006

vandaag ga ik...

Vandaag ga ik eens naar de film , het is al een tijdje geleden en ik wil absoluut deze film niet missen, deel I en deel II heb ik al gezien maar deze nog niet , uit gemakzucht klik je maar op plaatje om de affiche goed te kunnen zien.. Nog even bijvertellen dat deze film dus niet bestaat en het prentje gewoon een parodie is op Michael Jackson

2 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 28 september 2006

snipperdagje met humor

 Albert zag Filip met een grote ronde wekker in zijn mond; hij vraagt aan Filip"Filip waarom loopt kij rond met een oewekker in oew mond?" Filip antwoordt "awel papa, Mathilde heeft tegen mij kezekd: "Filip gij hebt een slekte adem, gij moet nen tik tak in oew mond steken".


********************************************************************
9 jarig jantje wordt thuis betrapt door moeder terwijl hij een grote sigaar rookt. Ben jij niet verlegen roept moeder, ik zal het  tegen je pa vertellen. Jantje haalt de schouders op en antwoordt pfff. kan me nikske schelen, ik heb trouwens ook al een meisje gekust. De moeder brult"deugeniet" en wie was dat dan wel? jantje trekt nogmaals de schouders op terwijl hij dikke rookwolk in het gezicht van zijn moeder blaast"ik weet het niet meer  want ik was veel te zat ...
*********************************************************************

Bill Gates is overleden en komt Petrus tegen bij de hemelpoort "Ik mag natuurlijk direkt naar de hemel zegt hij, maar mag ik eerst even de hel zien? Petrus vindt het goed en zwaait de poort naar de hel open; Gates weet niet wat hij ziet; zon, uitgestrekte stranden met palmbomen, cocktails en vrouwen. Opgetogen vraagt hij of hij toch maar liever naar de hel mag, Petrus laat Gates vertrekken naar de hel, bij het binnengaan is het er heel donker en iedereen wordt er gemarteld, Hey brult Gates waar is nu die hel met stranden en vrouwen? Ah ja zegt Petrus dat was ik helemaal vergeten dat was een "demoversie".

2 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 26 september 2006

roken is zeer ongezond...en toch...?

In 1996 toen ik in het revalidatiecentrum lag deelde ik mijn kamer met een oudere vrouw die zwaar verbrand was door een ontploffing. Ze had negen maanden in Nederoverheembeek gelegen en lag nu al maanden in revalidatiecentrum. Ik wilde graag met haar praten , maar Fanny(zo noemde ze) zegde géén woord, ze staarde gewoon heel de tijd naar het plafond en de tranen rolde stilletjes langs haar wangen dag en nacht en ze  kwam nooit de kamer uit. Ik had zo met haar te doen dat ik veel bij haar bleef om  wat te helpen met kleine dingetjes die ze moeilijk kon . Ik wist van de verpleging dat ze een deel van haar geheugen kwijt was doordat ze in kunstmatige coma was gehouden voor de pijn . We zegden niks maar ik wist dat ze heel veel verdriet had en voelde dat ze zeer aan me gehecht was. 's Avonds wanneer ze sliep ging ik met mijn rolstoel op de gang zitten daar stond een héle grote asbak op voet waar iedereen rond zat om tot soms diep in de nacht te praten, lachen en vooral roken , dat was onze enige vorm van ontspanning en vooral om te praten met lotgenoten. 's Morgens als we gewassen waren, oeps naar die grote asbak om iedereen terug te zien , 's middags na het eten, s'namiddags na de kiné, dus die asbak was "the place to be". Fanny had nog steeds geen woord tegen me gezegd en op een nacht, midden in de nacht stond ze naast mijn bed en vroeg"heb je mij geen sigaret" ik schrok me bijna een ongeluk...ze sprak...en dan nog die sigaret. Ik wist dat ze absoluut niet mocht roken omdat haar longen verbrand waren en nog veel zuurstof kreeg, daar stond ik , wat moest ik doen ; op de kamer roken was ten strengste verboden met al die zuurstof achteraan het bed ,één steekvlam was genoeg om heel de kliniek op te blazen...Ik gaf haar een sigaret en een leeg colablik dat moest dienen als asbak, zette de venster wijd open voor de reuk. Fanny zat op de rand van mijn bed met haar sigaret en colablikje en vertelde haar hele trieste verhaal ...ik heb die nacht geen oog meer dicht gedaan maar was toch héél blij dat ze eindelijk met mij gepraat had het zou nu een stuk makkelijker worden. De volgende morgen vroeg ze me "zet mijn pruik eens op "(die ik nog nooit gezien had) want ik ga mee met jou, ik kan wel niet goed stappen maar ik zal steunen op je rolstoel  en je verder duwen.
We reden de kamer uit en de verpleging en patienten wisten niet wat ze zagen we reden naar de grote asbak Fanny zette haar neer stak een sigaretje op en begon een praatje te maken . We aten in de eetzaal , we gingen samen naar de kiné, we kozen mooie kleren en gingen samen iets drinken in de cafetaria , we keken samen tv...Fanny werd met de dag beter en beter er was nooit sprake geweest van naar huis te gaan , ze werd zo goed dat ze eindelijk naar haar serviceflatje mocht na 2 jaar in het ziekenhuis te hebben gelegen.
Op een dag werd ik bij de hoofdverpleger geroepen , ik dacht als dat maar goed afloopt?
hij zegde me "Nicole het is spijtig van het roken  maar Fanny is uit haar isolement gekomen en dat was heel belangrijk voor haar om te genezen want ze wilde echt niet mee, we hadden echt alles al geprobeerd en hadden het eigenlijk een beetje opgegeven" Een week daarna is Fanny vertrokken het afscheid deed pijn maar ik was heel blij voor haar...
Dit is allemaal nu 10 jaar geleden en ik heb enkel maar willen aantonen dat door die stomme sigaretjes Fanny  terug een houvast en moed  had en tenslotte uit de kliniek geraakte.
5 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 25 september 2006

zitten is niet zonder risico

Als ik aan het bloggen ben durf ik vanmezelf zeggen dat ik dan soms wel een paar uren per dag of avond voor het scherm "zit". Bij mij is het dan nog iets anders ik breng mijn leven al zittend door, ik geloof dat ik na 10 jaar nu een vierkantig achterwerk heb maar dat is ook niet mis hoor...dus voor al de gewone zitters is dit dus héél slecht voor je rug. Regelmatig van houding veranderen , kan veel problemen voorkomen. Maar doen we dat wel. Hoe komt het dat zitten aanleiding geeft tot rugpijn ?
* op een stoel met horizontaal vlak vormen de rug en de benen een hoek van 90° , het heupgewricht buigt bij de meeste mensen maar een 60° , de overige 30° komt meestal tot stand door ons bekken achterwaarts te kantelen, gevolg een overbelasting van de lenden. Oplossing hiervoor is een goede lendensteun voorzien die de taak van de rugspieren overneemt of een stoel kiezen waarvan zitvlak niet horizontaals is. Er bestaat een zitschelp bestaande uit een opklapbaar systeem dat bestaat uit een rugsteun en zitvlak. Zitschelpen worden ook gebruikt voor in de wagen ; Dynamisch zitten is ook belangrijk voor de bloeddoorstroming van de spieren op peil te houden , spieren die opgespannen staan knijpen de bloedvaten dicht en de bloedvoorziening wordt daardoor minder goed . Ook de hoogte van het bureau speelt een grote rol  voor de ondersteuning van de armen ik kreeg een tenniselleboog door altijd met de muis te klikken was mijn pols overbelast geraakt en nu heb ik zo een ergonomisch muismatje met een steun voor de pols en t' gaat al veel beter, want ik had ook last van de schouder en nekspieren kinesist had dit opgemerkt. Dus voor de ruglijders allen naar de winkel voor een zitschelp en muismat met steun. Je kan het natuurlijk ook veel eenvoudiger en goedkoper doen, zoals mijn baas in de tijd die geopereerd was aan zijn zitvlak die kwam naar het werk met een knalgele zwemband met dan in grote letters"DELIAL" op en vooraan een eendekopje hetwelk hij dan tussen de benen had als hij zat. Iedere keer als hij naar zijn scherm moest kijken moest hij voorover leunen en dan kraakte die band heel erg , we zaten in dezelfde ruimte en ge kunt al denken hoe daar gelachen werd maar zonder dat je het mocht laten merken, wij hebben die week heel veel zakdoeken gebruikt van de tranen die we lieten en het snuiten omdat ons lachen niet zou opvallen; de dag dar er bij hem iemand moest komen soliciteren was het helemaal om zeep, die jongen wist niet wat hij zag toen hij voor de baas stond en kon zich niet serieus houden , en nog minder toen hij ons in het oog kreeg onder de tafel bijna liggend van het lachen . Deze behandeling heeft een ganse week geduurd gelukkig voor ons ook want lachen is gezond "mais trop c'est trop hé"
6 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 23 september 2006

your dog loves when nobody else does.

Ik weet dat niet iedereen (heel veel )van dieren houdt, sommige mensen begrijpen niet dat ze echte vriendjes  kunnen zijn en hun vriendschap oprecht is.Onder de bloggers zijn er een paar mensen waarvan hun diertjes héél ziek zijn( o.a. eentje van mij ) en die het zo moeilijk vinden die éne stap te nemen ...laten inslapen of toch liever  nog niet.
"Als mijn bruine ogen je vragen
"help me", ik voel me niet zo fijn
mag je dan, omdat je voelt dit is het einde
een beetje egoistisch zijn ?
Als de veearts zegt"dit komt nooit meer goed"
en ik krijg steeds meer pijn
mag je dan omdat je mij nog niet wil missen
een beetje egoistisch zijn.?
Jij wil toch ook niet dat ik lijd?
laat me dan gaan ten gepaste tijd
breng me daar waar men hulp biedt
een vraagje ..verlaat me niet
Hou me zacht pratend tegen je aan
en laat me dan in stilte gaan...
 Mijn staart geeft  een laatste groet
dan lijd ik niet meer en dat is goed.
Als zijn lieve bruine ogen zijn gesloten
en je naar huis toe moet met de riem
in je hand en je hart vol pijn, probeer
dan jezelf te overtuigen"dit was het beste"
ik mocht niet egoistisch zijn en bedenk
vele jaren was hij bij ons, elke dag samen
was een feest, en in al die fijne jaren ,
is hijzelf niet één keer egoistisch geweest...

Ik weet het, ik schrijf hier maar over een hondje maar toen ik mijn vriend verloor had ik toch nog iemand  en voelde me niet zo alleen ; hij was toen mijn beste en trouwste vriendje ,  was  nog heel klein en kwam uit een asiel , was ergens achter gelaten tijdens vakantieperiode , ik kon het niet over mijn hart krijgen hem weg te doen en heb het mij nooit beklaagd  want door hem ben ik opnieuw moeten buiten komen omdat hij zijn plasjes en wandelingetjes moest maken , nu is hij héél ziek en daarom is het zo moeilijk om een beslising te nemen.
3 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 20 september 2006

terug van weggeweest

Zaterdag had ik mij voorgenomen te stoppen met mijn blogje, maar ik kreeg vooral positieve reakties en ook mailtjes van mensen die mij steunden en gelijk gaven over "het waarom" ik wilde stoppen. Ik was misschien te impulsief maar ben toch blij dat het van mijne lever af is en dat ik het gezegd heb. Ik ga dus maar verder bloggen en bedank hiermee iedereen die reageerde en me aanspoorde om toch maar niet te stoppen. Het heeft me goed gedaan en "geluk vermenigvuldigd zich wanneer je het met anderen kan delen" , Prullemieke

1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van de tranen voorbij

↑ Terug naar de berichten