Volgens het museum is het gereconstrueerde schoeisel van de bekende farao voor het eerst in Nederland te zien. Ter vergelijking komen nog vier andere reconstructies van Egyptische en Romeinse schoenen en sandalen uit Duitsland naar Amsterdam om een indruk te geven van de verscheidenheid aan schoenen uit de oudheid.

Jan Jansen showt zijn eigen ontwerpen om het verband met moderne design te laten zien. Op 18 mei verschijnt het boek Tutankhamun's footwear van dr. André J. Veldmeijer

Egyptische columnist: degenen die minderjarigen trouwen zijn minderwaardiger dan schoften

hun schaamtegevoel hebben verloren en die minderwaardiger zijn geworden dan schoften’.‘De verslagen in de media over huwelijken van minderjarigen in de dorpen Al-Hawamidiyya, Al-Giza en Bilbis veroorzaken schande en eerverlies, als gevolg van de brutaliteit van de misdaden die deze huwelijken vertegenwoordigen.
 Dit zijn, om het eerlijk te zeggen, geen huwelijken, maar het verachtelijk handelen in mensenvlees, uitgevoerd door lieden die hun geloof, hun geweten en  

‘Het is onvoorstelbaar dat een vader zijn onvolwassen dochter, nog geen veertien jaar oud, overhandigt aan een roofzuchtig wild beest dat het contact heeft verloren met de betekenis van respect, mannelijkheid, schaamtegevoel en geloof, een beest dat op deze manier de armoede van de schaamteloze vader of zijn behoefte aan geld uitbuit … een beest dat haar zal verslinden voor een handjevol geldstukken … nog minder dan de prijs van de schapen die dagelijks in zijn stad worden geslacht’.

 ‘Men zegt dat de prijs van het slachtoffer tienduizend Egyptische pond bedraagt, waarvan tweeduizend pond naar de persoon gaat die bij het huwelijk heeft bemiddeld. Na de aanschaf van het meisje, dat zich niet bewust is van het feit dat hier een misdaad van het laagste soort plaatsvindt, ontvoert de verdorven Golfarabier haar naar zijn woning in één van de luxe wijken van Cairo, waar hij haar meedogenloos van haar maagdelijkheid berooft.
Hij zet vervolgens de geslachtsgemeenschap met haar voort totdat hij verzadigd of moe is of totdat zij gaat gillen en om hulp gaat smeken en gaat dreigen om uit het raam te springen van het hoogbouw appartement …’

 ‘Wat voor soort geweten hebben deze woeste, barbaarse Arabieren, die verzadigd werden na hun hunkering, maar zelfs God niet bedankten voor de olie, het geld en het leven van ontspanning dat Hij hen heeft geschonken.
 In plaats daarvan hebben zij ons onteerd en gaan zij op rooftocht naar onze dochters op deze barbaarse en schaamteloze manier. Hoe kunnen wij toelaten dat dergelijke verdorvenheden plaatsvinden zonder de pleger met schoenen te bekogelen?’.

De grafschacht van koningin Hetepheres

Stoel uit het graf van Hetepheres, Egyptisch museum, Caïro

Sieradenkist van Hetepheres, Egyptisch museum, Caïro

PvG

Bronnen:
- The Complete Pyramids - M. Lehner

1600 jaar oude kerk gevonden in Egypte

GESCHIEDENIS11 mei 2010 om 12:15 uur0 reactiesAuteur: Caroline Hoek

E.J. BRON - 10 MEI 2010

Maar in de Oriënt wordt dit meesterwerk, dat elementen uit India, Perzië en de Arabische wereld bevat, vanwege zijn erotische passages steeds opnieuw verguisd.

In het islamitische koninkrijk Saoedi-Arabië staat ”Duizend-en-één-nacht” op de index. In Cairo buigt de procureur-generaal zich op dit moment over een aanklacht tegen het werk, ingediend door een groep advocaten. De boze moslims eisen om de verantwoordelijken van een instantie te veroordelen, die onlangs een door het ministerie van cultuur gesubsidieerde uitgave op de markt bracht. De twee boeken, die heel goedkoop werden aangeboden, waren snel uitverkocht.

Een exemplaar van het boek, dat over mooie slavinnen, sluwe handelaren en avontuurlijke sultans gaat, kwam in handen terecht van de zedenstrenge Egyptische advocaten – twee vrouwen en acht mannen. Op 17 april overhandigden ze een klaagschrift aan de justitiële autoriteiten. Daarin citeren ze enkele passages uit het werk, die volgens hen aanstootgevend zijn en daarom ”schadelijk zijn voor de openbare moraal”. In deze passages gaat het o.a. om erotische spelletjes en om de vraag hoe men erectieproblemen kan verhelpen.

Tot de intellectuelen, die in het klaagschrift worden genoemd, behoort ook de bekende Egyptische schrijver Gamal al-Ghitani. ”Deze aanklacht maakt deel uit van een campagne tegen intellectuelen”, zegt hij. De islamisten zouden het echter niet alleen hebben voorzien op cultuurscheppers zoals hij, maar ook op de regering, die ze er met hun aanklacht toe zouden willen dwingen om een standpunt in te nemen. Faruk Husni, de Egyptische minister van cultuur, heeft dit ook al gedaan. Hij oordeelde, dat de eis om ”Duizend-en-één-nacht” te censureren ongeveer net zo absurd zou zijn als het idee om standbeelden en reliëfs van de Oudegyptische vruchtbaarheidsgod Min te vernietigen. Min werd gedeeltelijk naakt en met fallus afgebeeld.

”Natuurlijk is ’Duizend-en-één-nacht’ een geweldig werk, maar men zou enkele begrippen op seksueel gebied moeten vervangen door andere woorden. Het Arabisch is een zeer rijke taal, daarom zou het gemakkelijk zijn om taalkundige alternatieven te vinden”, stelt Magdi Abdul Halim Mohammed, een van de ondertekenaars van het klaagschrift.

De minister van cultuur, die onlangs werd gepasseerd voor de functie van secretaris-generaal van de UNESCO, heeft echter verklaard, dat hij niet zou toestaan dat dit stuk ”wereldcultuurerfgoed” wordt gecensureerd. Bij deze mening sluit zich ook de Arabiste Claudia Ott van de universiteit van Erlangen aan, van wie in 2004 een nieuwe vertaling van ”Duizend-en-één-nacht” is verschenen.

Ott eist: ”Vanzelfsprekend moet de Arabische ’Duizend-en-één-nacht’ in zijn volledige, zeer complexe overleveringshistorie worden gerespecteerd. Men mag er nier eenvoudigweg aparte woorden in censureren.” Het zou onzin zijn om het boek op de zedelijk aanstootgevende passages of woorden te reduceren. Per slot van rekening zou het werk vol Korancitaten zitten en de islam zou ”de basis van de levensopvattingen in de verhalen” zijn.

Het is niet de eerste keer, dat zedenstrenge Egyptische moslims de erotische componenten van de vertellingen van Scheherazade willen censureren. In 1985 hadden islamisten justitie met een geïllustreerde Libanese uitgave van het werk geconfronteerd, dat in Egypte werd verkocht. Ze riepen de rechtbank er destijds toe op om te controleren of de uitgever de authentieke tekst zou hebben gepubliceerd. Maar een bindende standaarduitgave van de spannende vertellingen waarmee Scheherazade de sultan er van af wil houden haar te doden, bestaat niet. Veelmeer doen er meerdere versies de ronde, waartoe ook de zojuist gepubliceerde Egyptische ”Bulak-uitgave” behoort.

De islamisten hadden destijds eerst een verbod van het werk voor elkaar kunnen krijgen, maar dit werd in januari 1986 weer opgeheven. De rechter zei destijds in zijn motivering van het vonnis, dat men de erotische passages niet uit het verband zou mogen halen. De klagers gaf hij de volgende zin mee op weg: ”Wanneer iemand het boek alleen vanwege deze passages koopt, dan moet hij of ziek of dom zijn.”

Bron:

http://www.recklinghaeuser-zeitung.de/freizeit/buecher/Islamisten-wollen-Tausendundeine-Nacht-zensieren;art251,194269

Auteur: Anne-Beatrice Clasmann

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

 de voorzijde van de grote tempel van ABOU-Simbel.

vertaling via pc

De eerste ontdekking van deze bijzondere tempel werd gemaakt door de beroemde Burckhardt bij zijn terugkeer uit Mahass, na een vruchteloze poging om Dongola te bereiken in het voorjaar van 1813.

In 1816 voer Belzoni via de Nijl in Nubië, met de bedoeling het vinden van de opening van de grote tempel van Abou-Simbel,  maar de leiders van het land gooiden zo veel obstakels op zijn weg, dat eindelijk zijn doel mislukte, en hij verplicht was om te stoppen, maar niet voordat hij had "gewist" twintig voet beneden aan de voorkant van de tempel.
 Het is opmerkelijk dat dit de eerste keer was dat de inboorlingen  geld kregen als beloning voor arbeid.

In het voorjaar van 1817 keerde hij terug naar zijn opgravingen op Abou-Simbel, vergezeld door de heer Beechy. Op Philae hadden ze het geluk verenigd te zijn met kapiteins en Irby Mangles

. De verenigde inspanningen van deze man bereikt de ingang van de Grote Tempel in weerwil van de gevaren en moeilijkheden geworpen op hun manier, en die zijn het meest interessant verteld in Irby en Mangles 'Travels.
Belzoni en zijn vrienden verwijderden veertig voet  zand, dat zich had opgehoopt boven de bovenkant van de deur voor de recente opgravingen.
 
Belzoni beschrijft de gevel als elfhonderdenzeven meter breed en tachtig tot zes meter hoog (Wilkinson zegt negentig tot honderd meter), de hoogte van de bovenkant van de kroonlijst naar de bovenkant van de deur wordt zesenzestig voet zes duim, en de hoogte van de deur twintig voet.

Elk van deze enorme standbeelden - de grootste in Egypte of Nubië, met uitzondering van de Sfinx van de piramiden - meten van de schouder naar de elleboog vijftien voet zes duim, het gezicht zeven voet, de oren drie voet zes duim, over de schouders vijfentwintig meter vier centimeter.

Hun hoogte, als ze zitten is ongeveer eenenvijftig voeten, niet met inbegrip van de kapjes, die  zijn ongeveer vier meter.
 Deze, de mooiste kolossen nog niet gevonden in een van de Egyptische ruïnes, vertegenwoordigen Ramses II., Ze zitten op tronen gevoegd bij de rots. Aan de zijkanten, en aan de voorzijde hoeken van de tronen, en tussen de benen van de beelden, zijn gebeeldhouwde vrouwelijke figuren, geacht worden van zijn vrouw en kinderen, ze zijn goed bewaard gebleven, maar het materiaal is een grove, brokkelige gritstone.
 Tijdens de uitvoering zijn gebreken in de steen gevuld en gladgestreken met stucwerk, en daarna geschilderd, waarvan de sporen nog blijven. Het bovenste deel van het tweede cijfer is gedaald, maar de gezichten van deze kolossen vertonen een schoonheid van meningsuiting des te opvallender omdat het onverwachte in beelden van dergelijke afmetingen.

Roberts, in zijn journaal, klaagt verontwaardigd van de manier waarop "Cockney toeristen en reizigers Yankee" hebben afgeslagen een teen of een vinger van deze prachtige beelden. "De hand", zegt hij, "de beste van hen is vernietigd (geen eenvoudige zaak, omdat Wilkinson zegt de wijsvinger is drie meter lang) door deze verachtelijke relikwie-jagers, die ook werden geleid door hun ijdelheid en vulgair  hun namen schreven op de voorhoofden van de Egyptische goden. "

Burckhardt's Travels in Nubië. Belzoni's Travels. Irby en Mangles 'Travels. Wilkinson Egypte en Thebe. Roberts's Journal.

De Piramide van Menkaoera

De Piramide van Menkaoera, Plateau van Gizeh

Grafkamer van Menkaoera, Plateau van Gizeh

De restanten van de dodentempel  zijn zichtbaar Aan de Oostzijde van de Piramide van Menkaoera.  Toën hij na een  regeringsperiode van 26 Jaar overleed, bouwde zijn opvolger Sjepseskaf haastig de tempel af in tichelsteen.

De Processieweg, die 608 meter lang was, liep van de dodentempel to the daltempel.
 OOK deze tempel werd door Sjepseskaf in tichelsteen afgebouwd. De fundering werd gelegd door Menkaoera, en was van kalksteen. In de 6^de dynastie heeft vermoedelijk Pepi II de daltempel volledig herbouwd, nadat deze ernstig was beschadigd deur EEN overstroming.

George A. Reisner (1867-1942) in 1908 VOND tijdens, opgravingen in de daltempel onder andere vier groepsbeelden. Het zijn triades.
 De Koning wordt geflankeerd doorr de hemelgodin Hathor nl een gouwgodin, als een personificatie van van de provincies van Het Oude Egypte. Drie van deze beelden bevinden Zich in Het Egyptisch Museum te Caïro, Het Vierde beeld wordt in Het Museum voor Schone Kunsten in Boston bewaard.

RR

Zahi Hawass graaft EEN dubbel beeld van EEN man en vrouw Uit BIJ De Graven van de piramidebouwers in Giza.
De begraafplaats Werd ontdekt in 1990, Toën EEN Amerikaanse Toerist van EEN paard viel DAT EEN struikelde over de Oude Muur.
This site, sterven Het Verhaal van de Arbeiders sterven de piramides bouwden vertelt, is sinds 1990 opgegraven deur Het team van Hawass Dr. (Foto: SCA)

Auteur: (hku)

Munten en make-up uit oude Egypte gevonden

 Archeologen hebben in Egypte honderden munten, sierraden en een voorraad make-up opgegraven uit de tijd van koning Ptolemaeus III. Dat heeft de Egyptische regering bekend gemaakt.

De gevonden munten bevatten aan de ene kant een afbeelding van de Grieks-Egyptische god Amon-Zeus. Op de andere zijde staat een adelaar met daaronder de Griekse woorden ‘ Ptolemaeus’ en ‘Koning’.

De combinatie tussen Griekse en Egyptische symbolen is verklaarbaar, aangezien de twee culturen onder het bewind van de Ptolemaeën samensmolten.

De munten zijn gevonden ten noorden van het meer van Qarun, ongeveer tachtig kilometer ten zuidwesten van Caïro, zo meldt de New York Times. Het geld komt vermoedelijk uit de derde eeuw voor Christus.

Eyeliner

Bij de opgraving troffen archeologen ook kettingen aan die zijn gemaakt van eierschalen van struisvogels. Ook werd er een pot met van kolen gemaakte eyeliner ontdekt. Het was al langer bekend dat vrouwen hun ogen in de oudheid soms versierden met kolen.  

De vondsten zullen worden tentoongesteld in een nieuw museum dat wordt gebouwd bij de piramiden van Gizeh.

Piramides van GEEZEH, uit de Nijl.

vertaling via pc

Als de rivier laag is en de kruisende droge grachten en uitvoerbaar is, de reis van Caïro naar de Grote Piramides van Geezeh is een rit van iets meer dan een uur.
 De reiziger mounts in de straten van New Cairo en rijdt naar Old Cairo, waar hij de Nijl kruist op de Madiah, of ferry, naar een dorp het dichtst bij de piramiden, maar vijf mijl afstand van hen, genaamd Geezeh, vandaar de associatie van zijn naam aan deze wonderen van Egypte en de wereld.

Van de overkant van de Nijl de verschijning van deze verbazingwekkende constructies is dat die hier is vertegenwoordigd. Iedere reiziger heeft gelezen van hen, en allen zijn ze kennismaken met hun gemeten grootheden, maar toch, zo bezien overkant van de rivier Old Cairo, enkele hebben gekeken op hen, zonder een gevoel van teleurstelling, ze lijken te zijn onbelangrijk vlekjes in de woestijn.
Bij de aanpak kan worden gemaakt om ze in een uur, rechtstreeks en via een geslagen track in de velden, ze sneller ingaan op de visie van de waarnemer, maar als de overstroming van de Nijl hoog zijn, een zeer omweg van bijna twintig mijl door de grachten moeten worden genomen; dan zij wonen op het oog;, die constant blijft op hen, krijgt dus veel minder dan met onmiddellijke ingang de verbeelding had beloofd aan de reiziger, die zijn teleurstelling nauwelijks is te overwinnen, zelfs wanneer hij arriveert in de buurt de grondslagen van de piramiden.
 Eindelijk echter, zij het niet verkeerd om zijn geest te vullen met een idee van de uitgestrektheid, die hij nooit had kunnen voorop zetten.

Dr Richardson's Travels. Roberts's Journal.

 een YouTube-filmpje vertelt Dr Zahi Hawass over de vondst van beschreven ostraka in het
 Dal der Koningen.
 Laat het filmpje vooral doorlopen tot het einde bij 3 minuut 24. info.

23-04-2010

DRIEBERGEN - De luchthaven Schiphol wordt mogelijk ook een bestemming van het nieuwe Air Arabia Egypt. Dat zegt topman Adel Ali van Air Arabia in een interview met Luchtvaartnieuws.nl. De prijsvechter uit Sharjah in de Verenigde Arabische Emiraten kondigde de opening van de Egyptische dochteronderneming in september 2009 aan.

Luchtvaartnieuws.nl legde Adel Ali enkele vragen voor over de jongste uitbreiding van het bedrijf in Egypte en de algemene ontwikkelingen rond Air Arabia.


Wanneer gaat Air Arabia Egypt van start en met hoeveel vliegtuigen wordt er begonnen?
Onze derde hub in Egypte wordt volgende maand geopend.
We zijn nu bezig met de laatste voorbereidingen, zoals de aanvraag van een vliegvergunning. Net als bij onze eerste twee hubs in de Emiraten en Marokko beginnen we met twee Airbus A320’s.

Naar welke Europese bestemmingen gaat Air Arabia Egypt vliegen, en hoort Amsterdam daarbij?
We kijken momenteel naar een groot aantal bestemmingen in Europa.
Amsterdam hebben we inderdaad ook in overweging.

Met hoeveel A320’s vliegt Arabia nu, en hoeveel komen daar nog bij?
Opgeteld beschikken we nu over 21 A320’s. In 2007 hebben we met Airbus een contract getekend voor de levering van nog 44 toestellen.
 De aflevering daarvan begint eind van dit jaar.

"Vrouwen niet geschikt als rechter"

Egypte telt nauwelijks vrouwelijke rechters. Geen wonder, als je weet dat "vrouwen er niet geschikt voor zijn" aldus de mannen. Maar toen de Raad van State onlangs een reeks vrouwelijke kandidates weigerde, werd de rechtbank wél teruggefloten.

Vorige maand stelde een reeks pas afgestudeerde rechtenstudentes zich kandidaat voor de Raad van State. Tot nog toe telde deze belangrijke administratieve rechtbank geen vrouwelijke rechters.
De Raad van State weigerde ook nu de vrouwelijke kandidaten. Bij dit moeilijke werk zou een vrouw in conflict komen met haar taken als moeder en vrouw, was een van de redeneringen. In een speciale commissie stemden 334 leden tegen vrouwelijke rechters en nauwelijks 42 voor.

Praktische bezwaren
Midden maart vernietigde het Grondwettelijk Hof die uitspraak. De Raad van State stelde daarop alle nieuwe benoemingen met drie maanden uit. In die periode wil het onderzoeken of en hoe het vrouwelijke rechters kan aanvaarden. Het gaf nu al toe dat er "geen obstakels zijn voor de islamitische sharia, grondwet of wet", alleen "praktische bezwaren".

Geen discriminatie
Met het uitstel heeft de Raad van State alleen "bevestigd dat er geen discriminatie zal zijn", zegt Mona Zulfikar, lid van de Nationale Mensenrechtenraad. "Het betekent niet dat de strijd gewonnen is", maar "het is een stap in de goede richting."

Helft rechtenstudenten
Pas in 2002 werd de eerste vrouwelijke rechter aangeduid in Egypte. Vandaag zijn er nauwelijks 42 vrouwelijke rechters, op een totaal van 12.000 rechters. Terwijl de helft van alle rechtenstudenten in Egypte vrouwen zijn. Veel advocaten en hoogleraars in de rechten zijn vrouwen.

Felle discussies
De houding van de Raad van State heeft tot felle discussies geleid in de media. Ahmad Mekki, een prominente rechter, zei in een televisietalkshow dat rechters tussen verscheidene regionale rechtbanken moet reizen.

"Wanneer u zegt dat een vrouw kan verhuizen als een man, dan is dat belachelijk." Volgens Mekki kan men van vrouwen niet verwachten dat ze hun gezin achterlaten en op hun eentje door het land reizen. (ips/edp)

Beelden in privégraven

Zitbeeld van Chertihotep, Ägyptisches Museum, Berlijn

Beelden Werden niet zozeer gemaakt OM de werkelijkheid Weer te Geven MAAR OM vooral Religieuze redenen. Het Doel was te Lichaam Vormen vervangend EEN, EEN beeld van de mens geschikt is DAT VOOR DE eeuwigheid. Vandaar DAT de overledene vaak jong en gespierd Werd uitgebeeld, ongeacht de leeftijd. De idealisering had OOK EEN Nog sociale Functie, waarmee aangegeven DAT Werd de Persoon afkomstig was EEN EEN bepaalde klasse. DIT uitdrukking achterstand in De Keuze Van de juiste sieraden, haardracht en kleding.
 
Het beeld deur te voorzien van EEN Naam, titel en Van Specifieke gelaatskenmerken
ALS Het beeld Klaar was, Werd Het zogenaamde mondopeningsritueel voltrokken.Dit is ceremonie OM EEN doden en grafbeelden Weer TOT Leven te wekken. Hierdoor Konden zij in Het hiernamaals Opnieuw functioneren.

Beelden van de familie Van Neferherenptah, Egyptisch Museum in Cairo

De meest gebruikte materiaalsoort was Steen. Zo Werden rood Graniet en kwartsiet geassocieerd Voldaan De Zon. ALS de beelden Klaar Waren, Werden Ze meestal beschilderd en dikwijls voorzien van ingelegde Ogen van rotskristal en obsidiaan oftewel zwart, vulkanisch glas
De wenkbrauwen Werden SOMS voorzien van zilver van goud.

De Egyptische beeldhouwers Waren Zeer vakbekwaam en creatief. De kwaliteit van de gemaakte beelden is van Hoog Niveau EEN. Het Grote Aantal beelden bewaard gebleven DAT is, getuigt Van Het Belang DAT eraan gehecht.

JB

In een documentaire van 52 minuten wordt u meegenomen naar de catacomben van het Egyptisch Museum in Caïro. De eerste vrouwelijke museumdirecteur in Egypte, dr. Wafaa El Saddik, heeft de taak op zich genomen om samen met haar team uit te zoeken wat er precies allemaal in de kelders te vinden is.
 Het Egyptisch Museum in Caïro toont in zijn zalen zo'n 150.000 voorwerpen, waaronder de mummies van legendarische farao's als Ramses II en de gouden schat uit de tombe van Toetanchamon. Voor het eerst in de geschiedenis heeft een filmcrew toegang gekregen tot de naar schatting nog eens 90.000 kunstvoorwerpen die opgeslagen staan op de zolder en in de kelders van het museum. info.

Egyptologica Vlaanderen

Beste allemaal,
 
Hierbij wil ik de lezingen voor april tot juni van Egyptologica Vlaanderen vzw aankondigen.
 
Opgelet: de meilezing is, in tegenstelling tot de gewoonte, op een woensdag in Gent en op een donderdag in Leuven.
 
April - Bart Van Dooren - Het graf van Anchtifi van Moalla
 
Anchtifi’s graf in Moalla is ongetwijfeld het beroemdste graf uit de Egyptische Eerste Tussenperiode. Ondertussen hebben wellicht heel wat van onze leden dat graf ook kunnen bezoeken. Maar waarom is dat graf nu zo bekend?
 Wat leren de teksten uit dit graf ons over Anchtifi? Wat kunnen we uit zijn onconventionele biografie, met verhalen over militaire acties en hongersnood, afleiden om ons een beeld te vormen van de periode waarin hij leefde? En, zeker zo belangrijk, wat vertellen die teksten ons niet? Is het wel verdedigbaar om zijn verhalen vol opschepperij te veralgemenen?
 
Leuven: dinsdag 20 april 2010Gent: donderdag 22 april 2010
Mei - Dr Marcel Zitman - Over het oog van Horus en de maan – een wiskundig raadsel opgelost?
De ogen van de god Horus, ook bekend als de beide wedjat-ogen, horen tot de bekendste symbolen uit het oude Egypte, net als het anch-teken.
Als teken van goddelijke bescherming zijn de wedjat-ogen ontelbare malen afgebeeld en verwerkt tot amulet. Maar er is iets vreemds met dit symbool. De zes delen van het wedjat-oog stellen namelijk ook breuken voor: 1/2, 1/4, 1/8, 1/16, 1/32 en 1/64.
Wat doen getallen in goddelijke ogen, verbonden aan mythen? We gaan op zoek in de Egyptische godsdienst, dodengeloof, tempelvoorstellingen, wiskunde, astronomie en kalendertelling. Het antwoord zal wellicht verrassen.
 Het gaat om een Oud-egyptische formule voor de berekening van de maancyclus - ruim 1500 jaar ouder dan bekende Griekse en Babylonische berekeningen. Ook wordt de betekenis van deze formule in Oudegyptische mythen, tempel-feesten, het dodengeloof en de dodencultus besproken.
 
Leuven: donderdag 20 mei 2010Gent: woensdag 19 mei 2010
Juni - Prof. Dr Harco Willems - Opgravingsresultaten van de 2010 campagne in Deir al-Barsja
 Sinds 2002 voert een team van de K.U. Leuven onder leiding van Professor Harco Willems opgravingen uit in Deir al-Barsja in Midden Egypte.
Sinds enkele jaren is ook het nabijgelegen Sjeich Said in het onderzoek be-trokken en worden op beide sites opgravingen gedaan. Professor Willems zal in deze lezing een overzicht geven van de belangrijkste resultaten van de campagne van maart-april 2010.
 
Leuven: dinsdag 22 juni 2010Gent: donderdag 1 juli 2010(beide data onder voorbehoud wegens de examenperiode)
 
De lezingen in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium VIII, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de KULeuven). De lezingen starten telkens om 20 uur.
met vriendelijke groeten,
 
Bart Van Dooren
Egyptologica Vlaanderen vzw

‘Toetanchamon droeg orthopedische sandalen’

GESCHIEDENISAuteur: Caroline Hoek

Mummie van koningin Hatsjepsoet geidentificeerd

Wetenschappers zochten al decennialang naar de mummie van koningin Hatsjepsoet.
 Ze heerste tijdens de 18e dynastie in het Oude Egypte gedurende vermoedelijk tweeëntwintig jaar en liet een fascinerende dodentempel achter in Thebe.
Tijdens haar regeerperiode werd er meer gebouwd dan ooit tevoren.
Nu geloven egyptologen dat ze de restanten van deze zeldzame vrouwelijke farao hebben gevonden.

DNA-onderzoek ontrafelt mysterieuze afkomst én dood van Egyptische farao Toetanchamon
door barbara seynaeve

Meer dan 3.300 jaar na zijn dood hebben Egyptische wetenschappers licht geworpen op het mysterieuze leven van farao Toetanchamon. De twee grootste puzzelstukken - wie hem het leven schonk en wie het hem op jonge leeftijd opnieuw ontnam - liggen eindelijk op hun plaats.
 Het totaalbeeld is ontluisterend: Toetanchamon, geboren uit een incestueuze relatie, was een fragiele mankepoot, te verzwakt om de steek van een malariamug te overleven.


Zahi Hawass, algemeen secretaris van de Egyptische Hoge Raad voor de Oudheid, had het zich wellicht anders voorgesteld. De man zit vandaag een persconferentie voor waar de hele wereld reikhalzend naar uitkeek. Hawass had na drie jaar onderzoek "spectaculaire antwoorden" beloofd op de vragen over Toetanchamons afkomst en levensloop.
 Tot de resultaten van drie jaar onderzoek uitlekten in de internationale pers. "Het embargo is niet gerespecteerd", zei de Franse egyptoloog Alain Zavi, wereldautoriteit op het gebied van de achttiende dynastie. "Jammer voor het ego van Hawass, maar het doet geen afbreuk aan de belangwekkende resultaten van het onderzoek."
Sinds Howard Carter het graf van Toetanchamon in 1922 blootlegde, is de wereld geïntrigeerd geweest door de jong gestorven farao. "Aanvankelijk verblindden de duizelingwekkende schatten elke rationele gedachte", legt egyptologe en auteur Marleen Reynders uit.
 "Maar later kwamen de vragen." Waarom het graf van deze farao zo klein was bijvoorbeeld, of waarom de afbeelding op zijn doodsschrijn zo kinderlijk leek.


Marionet


Op alle nog bestaande hiërogliefen bleek dat Toetanchamon geboren werd als Toetanchaton, zoon van farao Achnaton. De koninklijke erfgenaam groeide op in Achetaton (de huidige stad Amarna), destijds de nieuwe hoofdstad die zijn vader had gebouwd om te ontsnappen aan de macht van de priesters. De jongen werd in 1336 voor Christus als negenjarige op de Egyptische troon gezet.
"Zijn vader was een ware tiran.
 Hij had het land in verwarring en angst achtergelaten door het bestaande pantheon van goden te vervangen door één god", zegt Reynders. "Met een negenjarige op de troon kon
dat allemaal teruggedraaid worden. Toetanchamon was een echte marionettenkoning." De jonge farao, die aan de macht kwam als Toetanchaton maar zijn naam kort na zijn aantreden in Toetanchamon veranderde, verhuisde het hof opnieuw naar het oude machtscentrum Thebe.
 "De naamsverandering is een knieval ten overstaan van de priesters", zegt Reynders.
 "De jongen werd ertoe verplicht door hogepriester Ay en legercommandant Horemheb."

Toetanchamon zou de rest van zijn korte leven afhankelijk zijn van het duo, dat achter de schermen aan de touwtjes trok. De farao werd verplicht te trouwen met zijn halfzus Ankhesenamon, dochter van zijn vader Achnaton en Nefertiti. Zij schonk hem enkel twee doodgeboren dochters. Bij Toetanchamons dood, op negentienjarige leeftijd, werden de twee foetussen bijgezet in zijn graf in de Vallei der Koningen, dichtbij de Egyptische stad Luxor.

Bij de bouw van het graf voor farao Ramses II, de derde koning van de negentiende dynastie, verdween de ingang van Toetanchamons tombe onder het zand. Het zou tot 6 november 1922 duren voor de Brit Howard Carter het graf wist te lokaliseren. "Magnifieke ontdekking in de vallei - stop - Prachtige tombe met intacte mummie - stop - Ik wacht op uw komst - stop."

Na dit telegram reisde sponsor Lord Carnarvon spoorslags naar de Vallei der Koningen om de meer dan 1.700 schatten met eigen ogen te aanschouwen. In tegenstelling tot de autochtone groepsleden sloeg hij waarschuwingen over de vloek op grafschenners in de wind. Toen Carnarvon enkele jaren later stierf, net als enkele tientallen andere archeologen die meewerkten aan de opgra-
vingen overigens, was de legende van Toetanchamon geboren.
Het zou nog tot 1968 duren voor de koninklijke mummie van dichtbij onderzocht werd. Volgens Mohamed Saleh, de vroegere directeur van het Museum van Caïro, waren de overblijfselen toen in lamentabele staat.
"Howard Carter heeft het hoofd van de romp gerukt toen hij de wikkels voor het eerst afnam", zei hij in 2005 in het magazine Al-Ahram. "Bovendien heeft hij de ledematen beschadigd en alles slordig terug in elkaar gezet."
De toenmalige wetenschappelijke instrumenten waren niet goed genoeg om het leven van Toetanchamon te reconstrueren, waardoor jarenlang verschillende theorieën over de afstamming en plotse dood van de farao een eigen leven gingen leiden.


Kreupel


Tot vandaag. In 2008 stampte de Egyptische Hoge Raad voor Archeologie in Caïro een 3,6 miljoen euro kostend DNA-labo uit de grond (zie kader). Egyptische, Italiaanse en Duitse wetenschappers onderzochten enkele honderden mummies met behulp van een gespecialiseerde scanner. Daarnaast vergeleken ze het DNA van Toetanchamon, zijn twee ongeboren dochters en zijn grootvader Amenhotep III. Daaruit blijkt nu dat Toetanchamons moeder een volle zus moet geweest zijn van zijn vader Achnaton.
 In het rapport benadrukken de wetenschappers echter dat het "de meest plausibele familiestamboom" is.

"Ik zal het pas geloven als ik het met mijn eigen ogen heb gezien", zegt Zyvie. "Ten eerste is dergelijk oud DNA voor interpretatie vatbaar.
 De resultaten zijn dus niet sluitend zoals bij vers DNA." Ten tweede noemen zowel Zyvie als Reynders een incesthuwelijk of incestueuze relatie in die tijd niet gebruikelijk. "Later wel", zegt Zyvie. "Trouwen met halfbroers en halfzussen, hoofdzakelijk uit machtsoverwegingen, kwam dan weer wél vaak voor. Het huwelijk van Toetanchamon en Ankhesenamon is daar een voorbeeld van."
Het is ook niet duidelijk wie die zus van Achnaton dan wel geweest zou zijn. "Ik hou voorlopig nog vast aan de tot nog toe aangenomen piste dat Kiya, de tweede vrouw van Achnaton, Toetanchamon het leven geschonken heeft", zegt Reynders. "We weten dat Nefertiti, de eerste echtgenote, enkel dochters gebaard heeft. Rouwscènes in het graf van Achnaton wijzen erop dat Kiya hem zonen
heeft gegeven."

Een even groot raadsel als de identiteit van Toetanchamons moeder was waarom hij op negentienjarige leeftijd al begraven moest worden. Zoals bij de meeste farao"s van de achttiende dynastie verdween zijn naam plots uit de hiërogliefen. "Het is voor ons geschiedkundigen het teken dat hij gestorven is, maar hoe dat kwam, daar hebben we het raden naar", zegt Reynders.
Vooral over Toetanchamon, die slechts negentien was toen hij naar het dodenrijk reisde, bleven de theorieën zich opstapelen.
 
"Het graf kan alvast nooit bedoeld zijn voor een farao, en alles wijst erop dat de afwerking en de grafgiften haastwerk geweest zijn", zegt Reynders. "Dat wijst op een plotse, onverwachte dood." In 2005 wees een scan van zijn lichaam uit dat hij vermoord zou zijn door een klap op het hoofd. Dat klonk plausibel, want Toetanchamon regeerde in woelige tijden en misschien wilden Ay of Horemheb van hem af. Ook de wonde aan zijn been, die al bij vorig onderzoek was opgemerkt, paste in dat scenario.
Twee jaar geleden werd dan weer het verhaal de wereld ingestuurd dat de jonge farao zijn beenwonde had opgelopen bij de jacht, en na een infectie van de wonde gestorven was. Verschillende aanwijzingen, zoals een bloemenkrans rond zijn nek of een stukje stof van een jachttenue, dat gevonden werd in zijn graf, staafden die piste.
De derde piste was die van de manke voet. Sommige wetenschappers waren ervan overtuigd dat Toetanchamon kreupel was, en dat er daarom zoveel wandelstokken en krukken in zijn graf aangetroffen zijn. Het nieuwe onderzoek geeft hen gelijk, en toont aan dat het nog een stuk slechter gesteld was met Toetanchamons gezondheid.


Marfansyndroom


Het rapport omschrijft de jonge farao als "een fragiele koning, die een stok nodig had om zich te kunnen voortbewegen, vanwege een botziekte en een manke voet. Door zijn ziekte is zijn immuniteitssysteem langzaam afgebrokkeld en werd hij erg vatbaar voor malaria." Toetanchamon, laatste farao van de achttiende dynastie, zou uiteindelijk bezweken zijn aan de steek van een mug. "Het verbaast me niet echt", zegt Marleen Reynders. "Ook de mummie van zijn vader, die begin twintigste eeuw werd teruggevonden, wijst op een fysiek zwakke man.
De mummie vertoonde talloze tekenen van ziektes en breuken."

Het DNA gaf echter geen uitsluitsel over een bitsig gevoerde discussie over de oorzaak van het vreemde uiterlijk van farao Achnaton. De hiërogliefen beelden hem systematisch af met een lange nek, spleetogen, een bolle buik en smalle onderbenen. Er werd aangenomen dat Achnaton, en dus ook diens zoon Toetanchamon, aan het Marfansyndroom leden, een lichamelijke afwijking waardoor ze erg vrouwelijke kenmerken ontwikkelden.
Het nieuwe onderzoek weerlegt dat echter. "We hebben geen enkele aanwijzing gevonden dat de mannen een afwijkende lichaamsbouw hadden", staat erin te lezen.
Wat wel duidelijk aangetoond is, is dat de fysieke ongemakken van zowel Achnaton en Toetanchamon toe te schrijven zijn aan generatielange inteelt. "De farao"s toonden een voorkeur voor huwelijken met halfbroers en -zussen, en als dat niet lukte met volle neven of nichten", vertelt Zyvie. "Daardoor waren vader en zoon duidelijk zwakker, en zou Toetanchamon er wellicht niet in geslaagd zijn om gezonde kinderen te verwekken.
Het einde van de achttiende dynastie, die werd ingeluid door de dood van Toetanchamon, zou dus niet lang meer geduurd hebben."


Rust in vrede


Zyvie is in zijn nopjes met de nieuwe antwoorden. "Hoewel, als ze niet aan het Marfansyndroom leden, dan moeten we op zoek naar een nieuwe verklaring voor de manier waarop ze werden afgebeeld", zegt hij. "Dit is typisch voor deze branche: elk antwoord leidt tot een nieuwe vraag. Het zal nog even duren voor Toetanchamon al zijn geheimen zal prijsgeven."
Het is echter twijfelachtig dat op korte termijn opnieuw onderzoek naar de mummie gevoerd zal (mogen) worden. In het rapport stelt Howard Markel, archeoloog aan de universiteit van Michigan, zich de vraag of het wel ethisch verantwoord is om de doden uit hun slaap te wekken.
 
"We hebben geschiedenis en wetenschap gemixt om tot deze resultaten te komen", zegt hij. "Toch mogen we de jong gestorven farao ook niet kapot onderzoeken. Deze studie heeft een verhelderend beeld geschetst van een historisch unicum. Nu kunnen we de koning in vrede laten rusten."
Het onderzoeksrapport omschrijft de jonge farao als "een fragiele koning, die een stok nodig had vanwege een botziekte en een manke voet".
Een steek van een malariamug zou hem fataal geworden zijn
n In 2005 werd deze reconstructie gemaakt van het gezicht van Toetanchamon, maar het nieuwe onderzoek weerlegt dat hij een afwijkende lichaamsbouw had.
 Dat zijn fysieke ongemakken een gevolg zijn van inteelt, staat echter vast.

Archeologisch nieuws

Grote beroering is de laatste weken ontstaan in egyptologische kringen rondom het DNA-onderzoek aan de mummie van Toetanchamon. Scepsis is onder wetenschappers ontstaan naar aanleiding van de publicatie van een artikel in het Journal of the American Medical Association [JAMA].

Van slechts vier van de elf in Caïro onderzochte mummies zijn met succes gegevens vrijgekomen over hun DNA-structuur. Dr. Zahi Hawass had aangekondigd dat hij op 17 februari 2010 de resultaten bekend zou maken over het DNA-onderzoek aan de mummie van Toetanchamon en de twee foetussen die in het voorjaar van 1923 in zijn graf waren aangetroffen.
 Deze twee foetussen van te vroeg geboren meisjes blijken inderdaad de kinderen van Toetanchamon te zijn geweest. Het onderzoek aan de mummie van Toetanchamon zelf leverde enige opzienbarende resultaten op. Zo zou de jonge koning hebben geleden aan enkele genetische aandoeningen zoals een klompvoet, een gespleten gehemelte en scoliosis, een gekromde ruggengraat. Volgens de onderzoekers zou hij ook hebben geleden aan een groeistoornis waardoor het bot afsterft door tekort aan bloed, de ziekte van Köhler.
 Dit is vooral te zien aan zijn linkervoet. Ook kwam uit het onderzoek naar voor dat de parasiet plasmodium falciparum zich door het celmembraam in het DNA van de koning had genesteld.
Deze parasiet veroorzaakt de vaak dodelijke variant van hersenmalaria.

De Hawass veronderstelde dat Toetanchamon de infectie waarschijnlijk had opgelopen nadat hij zijn linkerbeen had gebroken. Volgens de onderzoekers is dit het vroegst bekende geval van infectie door deze malariaparasiet. Vele onderzoekers die niet bij het onderzoek betrokken waren betwijfelen nu dat malaria de dood heeft betekend voor Toetanchamon.

Tijdens zijn in het Egyptisch Museum van Caïro georganiseerde persconferentie vertelde Hawass aan de aanwezige journalisten dat in het onderzoek ook de mummie van farao Amenhotep III was betrokken. Deze laatste is de zekere vader van koning Achnaton.
 Het vermoeden heeft altijd bestaan dat Toetanchamon een zoon is van Achnaton. De onderzochte mummie is echter nooit voor de volle honderd procent met Amenhotep III geïdentificeerd. Daarnaast vertelde Hawass dat uit het onderzoek nu onomstotelijk is gebleken dat de mummie uit graf KV55 die van Achnaton is.
 Hawass meldde verder dat de moeder van Toetanchamon een zus zou zijn geweest van Achnaton. Nu kennen we vijf namen van volle zussen van Achnaton. Van geen van deze dames was ooit een mummie bekend. Volgens Hawass is de mummie die bekend staat als de 'Jonge dame', ooit door Loret aangetroffen in een cachetteruimte van KV35, de moeder van Toetanchamon. Opmerkelijk is dat Hawass deze mummie nu niet meer bij naam noemt.
Een jaar eerder echter was Hawass er van overtuigd dat het de mummie van Kiya betreft, de bijvrouw van Achnaton en beslist geen zus van deze koning.
Discovery Channel brengt in de maand mei 2010 een twee uur durende documentaire over dit onderzoek.
Aan het eind van de jaren '90 deed de microbioloog Scott R. Woodward reeds DNA-onderzoek aan de koningsmummies. De wetenschappelijke resultaten hiervan zijn helaas nooit gepubliceerd
In een Engelstalig verweer op alle kritiek dreigt dr. Zahi Hawass zelfs met de toorn van de god Seth: .

Op zijn website maakt dr. Zahi Hawass melding van de recente vondst van de grafkamer van de piramide van koningin Behenoe door dr. Philippe Collombert, hoofd van de Franse archeologische missie in Sakkara. In de grafkamer zijn piramideteksten aangetroffen.
 Het is nog steeds niet duidelijk of Behenoe de vrouw was van Pepi I of Pepi II uit de zesde dynastie. Ook de granieten sarcofaag van de koningin is gevonden. Deze verkeerd volgens Collombert in goede staat, maar geeft geen aanvullende informatie over de koningin.

Op zijn website maakt dr. Zahi Hawass ook melding van de vondst van een kolossaal hoofd van een granieten beeld van Amenhotep III. De vondst is gedaan op het terrein van de dodentempel van Amenhotep III. Dit gebied achter de kolossen van Memnon wordt aangeduid met de term Kom el-Hettan. Het beeld van ongeveer 2,5 meter hoog is volgens Zahi Hawass een meesterwerk, een jeugdig beeld van de koning met zeer fijn gebeeldhouwde trekken.
 
Volgens de leider van de expeditie, Hourig Sourouzian, is dit het meest gave beeld van het gezicht van Amenhotep III. 'Bij andere beelden is vaak iets gebroken: het puntje van de neus bijvoorbeeld. Maar dit beeld is, van de kruin tot de kin, zo mooi gebeeldhouwd, er is niets gebroken'.
 Het beeld maakte ooit deel uit van een groter standbeeld van Amenhotep III die in zijn over het lichaam gekruiste handen koninklijke waardigheidstekens hield: .

Op zijn website maakt dr. Hawass ook melding van de restauratie van een Naos uit de tijd van Amenemhat I. Het betreft een brokstuk van de naos in de tempel van Karnak dat is teruggegeven aan Egypte door het Metropolitan Museum of Art in New York:

Op zijn website maakt dr. Zahi Hawass ook melding van de vorderingen bij het uitgraven van de sfinxenallee in het centrum van de stad Loeksor

Radio-interview

Op donderdag 4 februari 2010 werd Huub Pragt geïnterviewd door Arjan Burggraaf van Radio Noord-Holland. Het interview was te beluisteren in het programma 'De Ochtend'.
Er werd gesproken over archeologische opgravingen in Alexandrië en het Dal der Koningen.
 ook werd gesproken over de buste van Nefertiti en het onderzoek aan mummies.
Klik hier om het interview te beluisteren: Interview.

De Egyptenaren dichtten kruiden geneeskrachtige eigenschappen toe.
Om hun farao's te behandelen mengden ze wijn met de kruiden.
Daartoe vonden wetenschappers onlangs bewijzen.

De traditie om een wijn met kruidnagel te drinken 'om te genezen' komt dus niet uit de lucht vallen: het is een traditie die meer dan 5.000 jaar oud is.

Dat toonden wetenschappers onder leiding van Patrick E. McGovern van de universiteit van Pennsylvania na een chemische analyse van stukken aardewerk.

Boomhars
De meest bekende remedie is boomhars met wijn.
Dit drankje zou ziektes voorkomen en werd ook in het oude China en de middeleeuwen nog overal gebruikt.

De Egyptenaren zwoeren bij kruidenmengelingen in wijn, bier of andere vloeistoffen.
De wetenschappers vonden sporen van bonenkruid, wormkruid en dragon.
 Ook salie, thijm, koriander, munt, citroenmelisse en senna werden teruggevonden. (edp

Grieks-Romeinse mummies gevonden in Egypte

GESCHIEDENIS13 april 2010 om 8:32 uur0 reactiesAuteur: Caroline Hoek

Archeologen hebben in de Egyptische Bahariya Oase Grieks-Romeinse tombes uit de derde eeuw voor Christus gevonden. In de veertien graven lagen verschillende mummies, sommigen waren belegd met juwelen. Volgens de archeologen maakt de vondst deel uit van een veel grotere dodenstad.

Eén van de mummies is 97 centimeter lang. De vrouw is in gekleurd gips gegoten en dat gips is vervolgens ingelegd met juwelen en ogen (zie de foto hieronder). Maar er is nog veel meer.

“De eerste opgravingen legden vier mensachtige maskers van gips, een stuk goud gegraveerd met de namen van de vier zonen van Horus, een collectie munten, klei en glasvezels bloot,” vertelt het hoofd van de Egyptische archeologie, Zahi Hawass.

De gevonden namen van de Egyptische goden wijzen erop dat de Egyptische religie zelfs in het Grieks-Romeinse gebied van invloed was. De zonen van Horus zouden onder meer de maag, lever en longen van de gemummificeerde lichamen hebben beschermd.

Het is niet voor het eerst dat de Bahariya Oase – zo’n 300 kilometer ten zuidwesten van Caïro – een grote schat prijsgeeft. In 1996 werd er een collectie van zeventien tombes met daarin 254 mummies gevonden. Sindsdien draagt de oase de naam Vallei der Gouden Mummies.

Bronmateriaal: "Greco-Roman mummies found in Egypt oasis" - Tvnz.co.nz

Meroë Reis ', Koesj en Nubie'

Van woensdag 27 oktober tot en met woensdag 10 november 2010 leidt Huub Pragt een bijzondere cultuurreis naar het noorden van Soedan en het zuiden van Egypte

. Deze reis voert ons langs De belangrijkste monumenten uit de Meroïtische en Koesjitische koninkrijken in het noorden van Soedan. Tijdens de 25ste dynastie waren het de 'Zwarte Farao's' die vanuit HUN residentie in Napata over Egypte regeerden.
In de loop van de tweede week verplaatsen we ons naar het zuiden van Egypte. In een cruise over het Nassermeer worden De belangrijkste verplaatste Nubische monumenten bezichtigd.
Een hoogtepunt vormt het bezoek aan de de tempels van Aboe Simbel.
 
Deze bijzondere reis is tot stand gekomen in samenwerking met reisorganisatie Orion Reizen in Utrecht.
Voor meer informatie klikt u hier op: 'Meroë, Koesj en Nubie'.

monogamie / polygamie

Ditjes en datjes ..... Wie zal het zeggen ?????

De Monogamie van het Westen is geërfd van Griekenland en Rome, waar mannen via de nat werden beperkt tot een vrouw, maar waren vrij om minnaressen Zoveel te Nemen, van onder de Meerderheid aan slavenbevolking, als Zij wilden.
Vandaag de dag is het zo, Dat de Meeste getrouwde mannen in het Westen, buitenechtelijke relaties hebben voldaan minnaressen, vriendinnen en prostituees. Dus, de bewering van het Westen DAT Zij monogaam zijn, is fout.

. Monogamie is onlogisch. Wanneer een man de wens heeft om een tweede vrouw te Nemen, voor wie Hij zorgt, en van wie de kinderen zijn naam Dragen, en sterven Hij voorziet, dan wordt Hij beschouwt als een crimineel, een bigamist, die kan worden veroordeeld tot jaren in de cel. Wanneer hij daarentegen meerdere minnaressen en Onwettige kinderen heeft, dan worden zijn relaties beschouwd als legaal.
 
. Mannen hadden polygamie Gecreëerd vanwege een Behoefte binnen de samenleving. Er is over het algemeen een overschot aan vrouwen in de Meeste samenlevingen [1]. Het overschot is een Gevolg van mannen die sterven in oorlogen, gewelddadige misdaden en vrouwen die langer leven dan mannen [2].
Van (plotselinge) Grote Toename van homoseksualiteit vergroot het probleem nog meer. Als systemen niet voorzien in de Behoefte van de overschot aan vrouwen, dan zal het resulteren in corruptie binnen de samenleving.
Een voorbeeld: Duitsland stelde na de Tweede Wereldoorlog voor om polygamie toe te staan, wat Werd verworpen door de Kerk.
Dit resulteerde in het Toestaan van prostitutie. Duitse prostituees worden beschouwd als arbeiders, Zoals bij ieder ander Beroep.
Zij ontvangen gezondheidsbaten en betalen belasting Zoals Iedere andere hamburger. Bovendien is het zo, DAT het aantal huwelijken gestaag daalt, Omdat Iedere opeenvolgende generatie het trouwen steeds meer en meer beschouwen als iets wat niet relevant is.

. Westerse antropologen redeneren, DAT polygamie een genetische eigenschap is, waarbij de sterkste genen van de generatie worden doorgeven.
Een voorbeeld: de leeuwenkoning, de sterkste van de groep, neemt de Vrouwen in beslag, waarmee Hij VERZEKERT Dat de volgende generatie leeuwenjongen zijn Nakomelingen zijn.

6. Institutionele polygamie voorkomt de Verspreiding van ziektes als herpes en AIDS. Zulke geslachtsziektes verspreiden Zich in promiscue samenlevingen waarin buitenechtelijke affaires overvloedig zijn.

. Polygamie beschermt de Belangen van vrouwen en kinderen in de samenleving. Mannen maken in de Westerse samenleving de wetten. Zij houden polygamie liever onwettig, Omdat het hen vrijspreekt van ENIGE verantwoordelijkheid.
Wettelijk Toegestane polygamie zou hen verplichten om uit te geven aan andere vrouwen HUN and their Nakomelingen. Monogamie staat hen toe om buitenechtelijke relaties te hebben, zonder economische consequenties.

. Slechts een minderheid in de Moslimgemeenschap zal polygamie praktiseren.
Ondanks dat polygamie is toegestaan in de moslimlanden, praktiseert slechts 10-15% van de Moslims in deze polygamie Landen.
Hoewel de Meerderheid van de mannen Meer dan een vrouw zou willen hebben, Kunnen Zij Zich De kosten van het onderhouden van Meer dan een familie niet permiteren.
Zelfs degenen die financieel in staat zijn om voor meerdere gezinnen te Zorgen, Vaak zijn onwillig Door de psychologische belasting van het hanteren van meer dan vrouw een.
De familieproblemen en huwelijksgeschillen worden verveelvoudigd in meervoudige huwelijken.

. Er zijn voorwaarden toegevoegd aan polygamie in vele moslimlanden.
Een voorbeeld, is dat in Indonesië, de Toestemming van de eerste vrouw Moet worden Verkregen.
Dit en gelijke voorwaarden zijn Het Gevolg van koloniale overheersing.
Geen enkele vrouw zal Haar man Toestemming geven om een tweede vrouw te nemen.


. Anderen hebben polygamie geaccepteerd onder de VOORWAARDE, DAT het niet vanwege "lust" is. Dus, Wanneer de vrouw ziek is, of geen kinderen kan Krijgen, of niet in de seksuele Behoeften van Haar man kan voorzien, enz., dan wordt het Nemen van een tweede vrouw acceptabel
. Anders wordt het "Lust" van de kant van de mens en is het dus niet acceptabel.
De werkelijkheid is, was dat "lust" Betrokken bij het huwelijk met de eerste vrouw. Waarom is het acceptabel in Het geval van de eerste (vrouw) en de tweede niet? Zoals al eerder is Aangegeven, zijn mannen van nature polygaam.
Het proberen te beteugelen voldaan zulke voorwaarden, Alleen zal leiden tot corruptie binnen de maatschappij.

. Feministen zouden Bezwaar Kunnen hebben tegen dit mannelijke Recht door aan te dringen, DAT vrouwen ook in staat gesteld worden Moeten om polygamie te praktiseren. Echter, Wanneer een vrouw met vier mannen trouwt, dan neemt het probleem van het overschot aan vrouwen Alleen maar toe.
Daarnaast zou het accepteren geen soort, Dat zijn van Haar moeder de vader identificeert via een "Iene Miene Mutte" methode.



(1) Rusland: 46,1% mannen Tegenover 53,9% vrouwen; UK: 48,6% mannen Tegenover 51,5% vrouwen; Verenigde Staten: 48,8 Tegenover mannen 51,2% vrouwen; Brazillië: 49,7% mannen Tegenover 50,27% vrouwen (The New Encyclopaedia Brittannica, volume 17, pagina's 34, 270, 244). Uitzonderingen zijn China en India deur wijdverspreide kindermoorden op nationale schaal.

(2) Volgens de statistieken van de 'Centrum voor de gezondheid hebben' Amerikaanse vrouwen een Levensverwachting van 77,9 jaar, mannen Terwijl een Levensverwachting hebben van 70,3.

Wonder in Egypte

een inwoner van Egypte vertelt ...

xcursie 'Egypte in Rome, Florence en Turijn'

Van zaterdag 8 mei tot en met zaterdag 15 mei 2010 leidt Huub Pragt een reis naar Italië. De stad Rome staat bekend om zijn vele obelisken uit Egypte. Het Vaticaans museum herbergt een enorme verzameling aan Egyptische kunstschatten.
Wij BRENGEN ook een bezoek aan de beeldencollectie van het Museo Baracco. Een sfinxbeeld van koningin Hatsjepsoet is een van de topstukken DAT niet mag worden gemist.Ook de stad Florence heeft een omvangrijke Egyptische collectie in het archeologische museum.
Uiteraard wordt in deze Italiaanse Kunststad ook een bezoek gebracht aan de vele bouwwerken uit de renaissance. De grootste Egyptische collectie van Italië is te vinden in Turijn.
Deze bijzondere reis is tot stand gekomen in samenwerking met reisorganisatie Orion Reizen in Utrecht.
Voor meer informatie klikt u hier op: 'Egypte in Rome, Florence en Turijn'.

Summer School 2010

Vanaf maandag 21 juni 2010 Huub Pragt verzorgt in Leiden een intensieve cursus Egyptologie. Deze cursus bestrijkt Vijf dagen waarin steeds twee keer twee uur per dag les wordt gegeven.

Deze Summer School wordt herhaald vanaf maandag 5 juli 2010.
Kijk voor meer informatie op: Summer School 'Egypte en het goud van Nubie'.

De hopeloze speurtocht naar koningin Nefertiti
door BSE

 Als de moeder van Toetanchamon volgens het DNA-onderzoek een nicht van Achnaton zou gebleken zijn, was het wellicht Nefertiti geweest. En dat zou misschien een match hebben opgeleverd met één van de honderden Egyptische opgegraven mummies. "Het zou de kers op de taart geweest zijn van dit onderzoek", zegt egyptoloog Alain Zivie.

Maar het heeft niet mogen zijn.
 De moeder van Toetanchamon is een zus van Achnaton, wat Nefertiti resoluut uitsluit. "Dat wil zeggen dat we moeten blijven graven", zegt Zivie. "De woestijn heeft nog lang niet al haar geheimen prijsgegeven."
Twee eeuwen lang zijn talloze archeologen de grote zandwoestijnen ingetrokken op zoek naar het graf van de koningin, en ze zijn allen gedesillusioneerd moeten afdruipen.
 
Verwacht wordt dat de Egyptische Hoge Orde voor Archeologie vandaag een oproep doet om opnieuw te gaan zoeken naar de vrouw achter de statige borstbeelden. "Haar naam betekent "de mooie vrouw is gekomen"", aldus Zivie. "Er mogen nog zoveel koninginnen onder het zand begraven liggen, Nefertiti blijft de natte droom van elke egyptoloog."
Nefertiti was tijdens het leven van de rebelse Achnaton al opgeklommen tot regentes van het rijk. Na zijn dood verdween ook haar naam uit de annalen, maar algemeen wordt aangenomen dat zij de troon bestegen heeft om verder te regeren als farao Schmenchkare.
 
"Het waren woelige tijden", legt egyptologe Marleen Reynders uit. "Het was niet volkomen onmogelijk dat een vrouw farao werd, maar door haar af te beelden als man stond ze veel sterker." Sommige wetenschappers geloven dat Schmenchkare een man was die huwde met de oudste dochter van Achnaton en Nefertiti en dat zijn echtgenote zelf vluchtte naar het buitenland, of gewoon vermoord is, samen met Achnaton.
"In de hiërogliefen wordt de naam Schmenchkare samen met Nefertiti genoemd", reageert Reynders. "Het is dus meer dan aannemelijk dat het één en dezelfde persoon was."

Rondleidingen

Op zondagmiddag 18 april 2010 verzorgt Huub Pragt Identieke twee rondleidingen van anderhalf uur over de Egyptische collectie van het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden.

De eerste rondleiding met als thema 'start Religie' om 12.30 uur.
De tweede rondleiding vangt aan om 15.00 uur.
 
De kosten voor de rondleidingen Bovenstaande bedragen per persoon: € 12,50 Museumjaarkaart, Rembrandtpas van Romeo-pas. € 21, -.
Bij deze kosten is de entree tot het Rijksmuseum van Oudheden inbegrepen. Iedere deelnemer wordt vanaf een half uur voor aanvang van de rondleiding in het museumcafe ontvangen met een kop koffie voor je.
Bij aanmelding ontvangt u een bevestigingsbrief waarin de betalingsvoorwaarden staan vermeld. Het Rijksmuseum van Oudheden is gelegen aan het Rapenburg 28 te Leiden.
Klik hier Wanneer u wilt Zich aanmelden voor een Rondleiding.

lezingen door anderen

Op woensdagmiddag 7 april 2010 geeft Prof.dr. Olaf Kaper een lezing in Amsterdam onder de titel 'Water voor de overledene: de rol van de nabestaanden in het oude en moderne Egypte'. Voor de doden in het oude Egypte was een uitgebreid parcours uitgewerkt waarmee zij het eeuwige leven konden bereiken, en dat in het Dodenboek staat beschreven

. Maar voor de nabestaanden waren er ook rituelen om hun contact met de overledene in stand te houden. Er moest regelmatig water en voedsel aan de dode worden gebracht, er werden bijeenkomsten gehouden bij het graf, en met name de oudste zoon had een belangrijke rol bij het voortzetten van de dodencultus. In de loop van de geschiedenis van Egypte zijn de denkbeelden over de dood ingrijpend veranderd, maar juist in de rituelen rondom de rol van de nabestaanden zijn enkele tradities bewaard gebleven.
In deze lezing worden de rituelen uit het dagelijks leven in het oude Egypte besproken en een vergelijking wordt gemaakt met de situatie in het moderne Egypte.
Plaats: Amsterdam, Allard Pierson Museum. Nina van Leer zaal. Aanvang 14.00 uur. Einde 15.30 uur. Toegang Gratis.
Samenwerking tussen de Vrienden Allard Pierson Museum en Het Huis van Horus & Mehen rond de tentoonstelling 'Doden voor de Rechter'. Gratis entree - ook voor degenen die nog geen vriend van het APM zijn. Aanmelden gewenst via 020-6755033 020-6755033 na 19.00 uur of info@huisvanhorus.nl.

Op dinsdagavond 20 april 2010 geeft Carolien van Zoest een lezing in Leiden onder de titel 'Veertig eeuwen zien op u neer, de Napoleontische expeditie in Egypte'. De Egyptologie als tak van wetenschap ving pas echt aan met de ontcijfering van het hiërogliefenschrift, door de ontdekking van de steen van Rosetta.
 Het waren de Fransen die de echte aanzet gaven. De bron lag bij de veldtocht van Napoleon in Egypte, waarbij vele geleerden in het kielzog van het leger het oude Egypte documenteerden en onderzochten.
 De lezing van Carolien van Zoest gaat in op de Napoleontische veldtocht en vertelt over de geleerden die de basis legden voor de moderne Egyptologie.
Plaats: Leiden, Lipsius Gebouw. Zaal wordt nog bekend gemaakt. Aanvang 19.30 uur. Zaal open 19.15 uur. Einde ca. 20.30-20.45 uur. Toegang € 8,-- voor Donateurs Huis van Horus & Mehen € 10,-- voor anderen. Aanmelden gewenst via 020-6755033 020-6755033 na 19.00 uur of info@huisvanhorus.nl.

Op zondagmiddag 25 april 2010 geeft klassiek archeologe Diklah Zohar een lezing in Hilversum onder de titel 'Egypte door Romeinse Ogen'.
Deze lezing gaat in op de invloeden van de Egyptische cultuur in de Romeinse tijd buiten het Nijldal. Als een van de onderwerpen zal het beroemde Nijlmozaiek van Palestrina worden besproken.
Plaats: Bleeker & Stahl 3D Tandarts, Groest 71 in Hilversum. Aanvang: 16.00 uur. Kosten: € 8,-. Capaciteit: 40 personen. Reserveren: info@kaits.nl.

Op donderdagmiddag 20 mei 2010 geeft dr. Maarten Raven een lezing in Leiden onder de titel 'Resultaten van opgravingsseizoen 2010 in Saqqara, Egypte'.
 De lezing begint om 15.00 uur en vindt plaats in de lezingenzaal op de 1ste verdieping van het Rijksmuseum van Oudheden, Rapenburg 28 te Leiden.
 Deze lezing wordt mogelijk gemaakt door het Nederlands Instituut voor het Oude Nabije Oosten (NINO). Toegang tot het Rijksmuseum van Oudheden en de daarin gelegen filmzaal of lezingenzaal bedraagt € 8,50. Gratis voor houders van een Museumjaarkaart, RoMeO-leden en studenten met collegekaart.

Lezingen deur Huub Pragt

Op zondagmiddag 4 april 2010 Huub Pragt verzorgt een lezing in Hilversum onder de titel 'Exodus, mythe of werkelijkheid? ".
De Uittocht uit Egypte is een van de bekendste Oudtestamentische verhalen. Het staat opgetekend in het boek Genesis en beschrijft de opstand van het Joodse volk tegen het hardvochtige bestaan tijdens HUN verblijf in Egypte.
In een dialezing van anderhalf uur wordt een beeld geschetst over hoe Mozes zijn volk wist te bevrijden van de Egyptische onderdrukking. Het is het verhaal over de plagen van Egypte, de Doortocht door de Schelfzee en de tien geboden.
Het Bijbelse verhaal zal worden geplaatst tegen een archeologische en historische achtergrond. Algemeen wordt aangenomen Dat de Uittocht heeft plaatsgevonden tijdens het Nieuwe Rijk, de Gouden Eeuw van Egypte.
Tijdens zijn lezing neemt Huub Pragt u dan ook mee naar deze roemruchte tijdsperiode voldaan als farao's Ramses II en zijn zoon Merenptah. De lezing wordt georganiseerd door de Stichting voor Cultuur Israëlische Kaits, naar Aanleiding van de viering van Pesach.

Op dinsdagavond 18 mei 2010 Huub Pragt geeft een lezing in Leiden onder de titel 'Nubie: Land van de Zwarte Farao's'.
Nubie, het land langs de Nijl ten zuiden van de eerste cataract, kent een lange en rijke geschiedenis. Voor Egypte is Nubie van cruciaal Belang voor het goud en andere Kostbare statusproducten. Het gebied Werd eeuwenlang Gecontroleerd door de faraonische cultuur.
In de Late Tijd (25e Dynastie) werden de rollen omgedraaid voor korte tijd. Nubische heersers veroverden Egypte en kroonden Zich tot Farao.
De invloed van de faraonische cultuur zou nog in Nubie naklinken tot in de Meroïtische tijd.

Tentoonstellingen

In het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden is tot en met zondag 4 april 2010 de tentoonstelling 'Het Egypte van Gustave Flaubert' te zien.
 De tentoonstelling belicht de reis door Egypte die de Franse schrijver Gustave Flaubert maakte in 1849 en 1850, samen met zijn vriend en fotograaf Maxime Du Camp.
De tentoonstelling combineert fragmenten uit Flauberts dagboek met de foto's van Du Camp en Egyptische voorwerpen.

In het gebouw van de Alte Postdirektion, ingang Dammtorwall 4 te Hamburg is tot en met zondag 18 april 2010 de tentoonstelling 'Tutanchamun - Sein Grab und die Schätze' te zien.
 De meeste originele voorwerpen uit het graf van Toetanchamon zijn zo waardevol dat zij Egypte niet langer verlaten. Deze tentoonstelling bestaat daarom louter uit replica's met onder meer het beroemde gouden masker van Toetanchamon.
De vakkundig nagemaakte voorwerpen uit de tentoonstelling zijn nog wel van echt te onderscheiden:

In het Allard Pierson Museum te Amsterdam is tot en met zondag 23 mei 2010 de tentoonstelling 'Doden voor de Rechter, Het Egyptisch dodengericht in perspectief' te zien.
 Voor de oude Egyptenaren was de laatste reis het belangrijkste. In het graf werd alles meegenomen wat nodig was voor het eeuwige leven in het hiernamaals. Mummies, sarcofagen en talloze grafgiften zijn hier de stille getuigen van.
 Deze laatste reis kon echter niet beginnen zonder eerst verantwoording af te leggen voor het doen en laten tijdens het leven. Van de Egyptenaren is het oudste uitgewerkte ritueel bekend waarin deze verantwoording na de dood centraal staat.
De overledene moest zich namelijk rechtvaardigen voor een godenrechtbank.
 In de tentoonstelling 'Doden voor de Rechter' wordt via een interculturele dialoog de vergelijking gemaakt tussen hedendaagse christelijke en islamitische denkbeelden rondom de dood en die van het Oude Egypte.
 De bezoeker legt als het ware de weg van de overleden Egyptenaar af en maakt onderweg steeds kennis met parallellen uit deze twee wereldreligies

In het egyptisches Museum aan Regina-Pacis-Weg 7 in Bonn is tot en met zondag 30 mei 2010 de tentoonstelling 'Das geheimnisvolle Grab 63 - Die neueste Entdeckung aus dem Tal der Könige' te zien. Getoond worden de tekeningen van Susan Osgood die zij heeft gemaakt van de voorwerpen die door het team van Otto Schaden in het graf KV 63 zijn aangetroffen:

In het Museum für Völkerkunde aan de Rothenbaumchaussee 64 in Hamburg is vanaf zondag 21 maart tot en met zondag 6 juni 2010 de fototentoonstelling 'A Secret Voyage' te zien. Deze tentoonstelling toont zestig zeer grote foto's (sommigen zelfs 1 bij 3 meter) van uitzonderlijke kwaliteit. De foto's zijn gemaakt door de beroemde Italiaanse fotograaf Sandro Vannini.
 De thema's van de tenoontstelling zijn liefde, schoonheid, feest in het Oude Egypte, monumenten aan de Nijl, de kosmos, het Dodenrijk en het leven na de dood

"De ontdekking van de mummie van Hatsjepsoet is een van de belangrijkse ontdekkingen in de geschiedenis van Egypte", bevestigde Zahi Hawass, de grote baas van de staatsafdeling voor Egyptische Oudheden. Reeds in maart 2006 had hij verkondigd dat hij de mummie van farao Haptsjepsoet had ontdekt, een vrouw die hijzelf -van elke bescheidenheid verstoken- "de meest fascinerende heerseres" van het Oude Egypte noemde, nog voor Cleopatra en Nefertete.

Vallei der Koningen
Een van twee reeds in 1903 gevonden mummies is met grote waarschijnlijkheid die van koningin Hatsjepsoet, liet Hawass vooraf meedelen. De gemummificeerde lijken werden in 1989 in een eenvoudig, herontdekt graf in de Vallei der Koningen nabij Luxor gevonden, dat blijkbaar aan de voedster van de koningin had toebehoord.

Reeds jaren voordien had egyptologe Elizabeth Thomas vermoed, dat het bij een van de mummies om de heerseres uit de 18e dynastie ging, die van 1503 tot 1482 voor Christus regeerde. De positionering van de rechterarm op de borst van de vrouw had op een koninklijke afkomst gewezen.

Te grote borsten
Hawass gelooft evenwel dat Thomas met haar hypothese verkeerd zit. De vrouw was veel te kloek en had te grote borsten, schrijft de egyptoloog in een op zijn homepage gepubliceerde tekst.

De koningin zou eerder de oorspronkelijk als voedster geïndentificeerde mummie zijn: "Ik denk dat haar gezicht koninklijke trekken heeft en iedereen die haar ziet, zal dat beamen".

Als indicatie ter staving van zijn theorie wijst Hawass ook op de lengte van de mummie. Zij is met 1,50 meter te klein voor de sarcofaag.
 De mummie van Hatsjepsoet zou in de sarcofaag van haar voedster kunnen verborgen zijn om haar voor haar stiefzoon en opvolger Thoetmoses III te beschermen, die haar uit de annalen wilde schrappen.

Bouwactiviteiten
Hatsjepoet werd ook wegens haar ambitieuze bouwactiviteiten beroemd. In de tempel Deir el-Bahri op de westelijke Nijloever in Thebe liet ze de geschiedenis van haar goddelijke geboorte afbeelden. "Deze tempel is een van de juwelen van de Oud-Egyptische architectuur", zei Hawass.
 De uit de rotsen oprijzende drie terrassen zijn een passend monument voor een buitengewone heerseres.

Momenteel bevindt het lijk van Hatsjepsoet zich op de derde verdieping van het Egyptisch museum in Kaïro, zei Hawass.
De televisiezender Discovery Channel noemde de ontdekking reeds de belangrijkste vondst sinds die van de mummie van farao Toetanchamon in 1922.

Droom van archeologen wordt nachtmerrie voor arme Egyptenaren

Hajj Khodari schudt zijn vuist tegen de sloopmachine die het huis van zijn buurman verpulvert. "Ik vertrek hier niet zonder een eerlijke compensatie", zegt hij. "Als ze mijn huis eerder onder handen willen nemen, sluit ik mezelf erin op".
 
De buitenmuren van het eenvoudige huis waar Khodari met dertien familieleden woont, zijn beschilderd met taferelen uit zijn pelgrimstocht naar Mekka, vier jaar geleden. Hij zegt dat zijn familie hier al tweehonderd jaar woont, maar van het stadbestuur moet hij opkrassen.

1300 sfinxen

Het huis van Khodari moet verdwijnen om een 2,7 kilometer lange laan vrij te leggen die in de oudheid de tempels van Luxor en Karnak verbond. Waar drieduizend jaar geleden processies aan 1300 stenen sfinxen voorbijvoerden, moeten bussen binnenkort ladingen toeristen kunnen afzetten.

De werkzaamheden begonnen drie jaar geleden. Het leeuwendeel van de 850 huizen die in de weg stonden, is nu verwijderd. Een lege strook van honderd meter breed snijdt nu doorheen de dichtbevolkte armenwijken en de aanpalende velden. Op twee delen van het traject zijn het puin en de dikke lagen aarde al weggehaald, zodat de oude plaveien en tientallen sfinxen zichtbaar zijn. Die delen moeten volgende maand opengaan voor het publiek. Twee nieuwe straten aan weerszijden van de oude laan moeten de toeristen aanvoeren.

De laan werd aangelegd onder farao Amenhotep III (1386-1349 voor Christus) en kreeg haar definitieve uitzicht onder farao Nectanebo I (380-362 voor Christus). In de vijfde eeuw van onze jaartelling deponeerde een overstroming een dikke laag slib over het gebied en raakte de laan in vergetelheid.

"Het was altijd onze droom om deze heilige weg vrij te leggen", zegt Mansour Boraik van de Hoge Raad voor Oudheidkunde in Luxor. "Het is de langste en grootste religieuze laan die ooit werd aangelegd in de antieke wereld".

Bulldozerarcheologie

Bij de opgravingen werden al oude kapellen, een Romeinse wijnkelder en 620 sfinxen blootgelegd. Maar volgens critici worden er ook veel schatten vernield in de haast om snel munt te slaan uit de nieuwe site. "Je kan niet aan archeologie doen met de bulldozer", zegt een buitenlandse archeoloog die zijn naam niet wil vermeld zien. "Er zijn jaren nodig om een site goed op te graven en te documenteren". De Cultuurorganisatie van de VN, de Unesco, die toekijkt op de tempels van Luxor en Karnak die als werelderfgoed zijn erkend, liet al in 2008 horen dat er volgens haar te zware machines werden ingezet en te snel werd gewerkt bij het vrijleggen van de laan.

Er is ook veel kritiek op de onteigeningen. Samir Farrag, de gouverneur van Luxor, zegt dat de mensen die moeten vertrekken de keuze krijgen tussen een nieuw appartement of 75.000 Egyptische pond (10.000 euro). "De nieuwe appartementen liggen op amper tweehonderd meter van de oude woningen".

Maar de gezinnen die IPS contacteerde, zeggen dat ze veel minder kregen aangeboden. Sommigen ontvingen maar 30.000 pond (4000 euro). Andere gezinnen zeggen dat ze appartementen kregen aangeboden die nog helemaal niet klaar waren of die een heel eind in de woestijn lagen.

Experts schatten dat de sfinxenlaan Luxor zeker 37 miljoen euro per jaar kan opleveren aan extra toeristische inkomsten. Voor de compensatie van de arme gezinnen die moeten verhuizen, is nog geen 4 miljoen euro uitgetrokken.

Het grote geheim van de kleine farao
door BSE

"Ik heb vol spanning uitgekeken naar de resultaten van deze studie", zegt Alain Zivie, professor aan
het Franse Centre National de la Recherche Scientifique.
 "Er komt nu misschien een eind aan de jarenlange speculatie over de kleine farao." Het geheim van zijn afstamming had dan ook al veel eerder opgelost kunnen worden, als Egypte niet zo begaan was geweest met zijn eigenbelang.
In 2000 al hadden de Japanse universiteiten van Waseda en Nagoya alles in handen om een gelijkaardige DNA-studie uit te voeren. Ze hadden stukjes haar, nagel en huid verzameld van zes verschillende mummies, waaronder die van Toetanchamon.
Tot er plots, zonder enige verklaring, een njet kwam van de Egyptische overheid. De nationale kranten legden het verbod uit als een voorzorgsmaatregel die moest voorkomen dat de koninklijke erfenis in vreemde handen viel.

In 2005 was het opnieuw raak. Toen had de Egyptische Hoge Raad voor Archeologie, onder leiding van Zahi Hawass, een onderzoek op poten gezet met National Geographic. In samenwerking met Siemens zou een ettelijke miljoenen euro"s kostende scanner opgesteld worden in Caïro, om de Egyptische mummies te bestuderen.
 
Elf mummies passeerden probleemloos de revue. Maar toen het Toetanchamons beurt was, liep het opnieuw fout. Volgens de afspraken met National Geographic werd de scanner verplaatst naar zijn tombe in de Vallei der Koningen in Luxor. Het onderzoek werd gevoerd in aanwezigheid van camera"s en een select kransje internationale journalisten. Onder hen was er geen enkele Egyptische reporter, wat een dag voor de opnames tot een enorme mediarel leidde.
 
Toen ook Saleh Bedeir, de chef van de wetenschappelijke ploeg, opstapte, was het hek van de dam. Hij verweet de initiatiefnemers amateurisme, wat het sein was voor de Hoge Raad om een veto te stellen.
Sindsdien heeft Hawass alles in het werk gesteld om een eigen project in de steigers te zetten. De persconferentie in Caïro vandaag moest de bekroning worden van het werk van de nazaten van de farao"s, ook al was er hulp van Italianen en Duitsers.
Maar daar hebben de internationale wetenschappelijke wereld en de perslek dus anders over beslist.

n Zahi Hawass (r.), hoofd van het nieuwe onderzoek.

Egyptologen leggen 3.500 jaar oude granieten deur bloot

Archeologen hebben in de zuidelijke stad Luxor een 3.500 jaar oude met inscripties getooide roodgranieten deur blootgelegd.
Op de massieve deur staan religieuze teksten in hiëroglyfen.
 Ze sloot indertijd het graf van koninklijk adviseur User en zijn vrouw Toy, aldus Mansoer Boraik, het hoofd van het Egyptisch opgravingsteam.

Niettegenstaande User een belangrijke adviseur was van koningin Hatshepsut, is de deur van zijn graf weggenomen om deel te worden van een muur van de fameuze Karnak-tempel tijdens de Romeinse periode, meer dan 1.000 jaar na zijn dood.

Voor geschiedkundigen gold Hatshepsut als één van de meest succesvolle keizerinnen.
Tijdens het leeuwendeel van haar 22-jarig durend bewind kende Egypte vrede.
Zo kon ze ook handelsroutes uitbouwen die de schatkist vulden waardoor de bouw mogelijk werd van monumenten en gebouwen die nu stromen toeristen aanlokken. (belga/gb)

‘Bijbelse plagen zijn echt gebeurd’

GESCHIEDENIS29 maart 2010 Auteur: Caroline Hoek

Beschermen tegen Ongewenste intimiteiten op straat

Meer en meer vrouwen in de Arabische wereld dragen een sluier om zich te beschermen tegen ongewenste intimiteiten op straat,
 
Zo stellen vrouwenorganisaties uit 17 landen. In Caïro hielden ze voor het eerst een twee-daagse conferentie over het probleem. 'Maar uit ons onderzoek blijkt dat dit niet helpt', aldus Nehad Abul Komsan van het Egyptische Centrum voor Vrouwenrechten (ECWR) in een telefonisch interview met 'De Morgen'.

Tot voor een paar jaar waren ongewenste intimiteiten in de Arabische wereld een zaak van hchouma van schaamte, iets waar je beter over zwijgt. En ook de overheid doet en daad in de meeste gevallen af  alsof de neus bloedt. "Toen we een paar jaar geleden ons eerste onderzoek publiceerden", zo vertelt Nehad Abul Komsan van het Egyptische Centrum voor Vrouwenrechten, "kregen we erg negatieve reacties van de autoriteiten. We werden voor het slechte imago dat we Egypte gaven  gewaarschuwd en  de problemen werden weggewuifd.

Uit een onderzoek van ECWR-Centrum voor Vrouwenrechten blijkt dat 83 procent van alle vrouwen last  heeft van ongewenste intimiteiten En dat bijna twee derden van de mannen toegeeft er zich aan te bezondigen.
 
"Een van de conclusies van de duidelijke verschillende studies is dat het niet uitmaakt wat je draagt.

Veel vrouwen reageren op de ongewenste intimiteiten met het dragen van een sluier of een niqab maar dat vermindert hun kansen om seksueel te worden lastiggevallen niet.

Integendeel, uit het onderzoek bleek juist dat gesluierde vrouwen net zo vaak betast en achterna gefloten worden als meisjes in spijkerbroek.
Bovendien is de achterliggende gedachte pervers: het probleem wordt op de vrouw verhaald, op het slachtoffer dus, in plaats van op de dader ".

"In Egypte gaat hetde goede kant op", vindt men: "het taboe is doorbroken.
Als je bij het googelen op dit thema nu meteen bij Egypte uitkomt, dan is dat niet omdat het hier erger is dan elders, maar omdat wij er niet langer over zwijgen ".

Apophis of Apepi is in de Egyptische mythologie een reusachtige slangendemon.
 
Hij is het meest algemeen bekend onder de Griekse naam Apophis.
Apophis gold als tegenspeler van de zonnegoden Aton en Ra, en was als zodanig symbool van de donkere machten. Apophis probeerde bij zonsopkomst en zonsondergang de zonnegod op te slokken als die 's nachts door de onderwereld reisde.
 Als Apophis daar in zou slagen kwam de zon niet meer op en dan zou de wereld levenloos worden. Gelukkig beschermde Seth de zonnegod en verjoeg het monster.
Het bloed van de gewonde demon kleurde de hemel rood als bewijs van de overwinning van Aton.



De god is voor het eerst gezien op wanden in het Middenrijk.
 De god werd als vruchtbaarheidsgodheid aanbeden in tijden van paniek en armoe (als de Nijl niet stroomde). In het Nieuwe Rijk wordt deze godheid het meeste uitgebeeld op wanden bij farao's.

Verschijning
Apophis wordt afgebeeld als een grote, kronkelende slang. Het kronkelen zou benadrukken dat de slang zeer groot was. Verschillende soorten slangen hebben model gestaan voor deze god.
Altijd is Apophis afgebeeld in een verwarde toestand en vechtend met Ra of een andere god, waarbij hij dan meerdere messen in zijn lijf heeft.

 Verering
De antigod werd niet vereerd in tempels in een stad, maar werd wel afgebeeld in tempels, waar hij bestreden werd door verschillende goden.
 De god heeft een eigen boek, het "boek van Apophis", waarin verschillende magische spreuken stonden die Apophis konden vernietigen.

Ook in het Boek der doden staat een spreuk ter bestrijding van deze god.
In de late tijd werden spreuken in tempels gebruikt om de wereld (Egypte) te beschermen.