Leuke uit-tips in Hurghada

Zo oud als Luxor is, zo spiksplinternieuw is El Gouna. Deze plaats, op 22 kilometer ten noorden van het vliegveld van Hurghada, was er twintig jaar geleden namelijk nog helemaal niet.
 Voor 1989 vond je er niets dan zand, zand en nog eens zand.

Het brein achter het aangelegde luxe-oord is de steenrijke Koptisch-Egyptische ondernemersfamilie Sawiris, die zich bij het ontwerp richtte op de rijke toerist.
 En dat is het mooie kustdorpje, dat ook wel het Venetië van Egypte wordt genoemd, zeker aan te zien.

Het bestaat uit diverse eilanden, gescheiden door kanalen en met elkaar verbonden door bruggen. Het bezit een 18-holes golfbaan en een jachthaven waar zeewaardige jachten aanleggen.
 En daar hoort natuurlijk een bepaald publiek bij, te weten: jetset uit binnen- en buitenland.
Jurk aan, hoed op en flaneren geblazen dus, tussen de talloze boetieks en souvenirwinkeltjes.

Logeren bij de Bedoeïenen

Er is één ding dat je tijdens een vakantie in Hurghada niet kunt overslaan: een dagje woestijn.
Wie niet bang is voor een beetje zand in zijn onderbroek, kan zelfs besluiten om een meerdaagse trip te maken naar de Oostelijke Woestijn, zoals het gebied tussen de Nijl en de Rode Zee heet.

Het herbergt behalve een heleboel fijne, goudkleurige zandkorrels, ook rotsen en kronkelige bergwanden. Ook zijn er veel waardevolle vondsten uit de oudheid opgegraven. In de Romeinse tijd liep er namelijk een belangrijke handelsroute richting Rode Zee.

Nog vroeger, in de faraonische tijd, werden mensen de woestijn ingestuurd om goud te zoeken.

Goudzoekers zul je er vandaag de dag niet zo snel meer tegenkomen.
De kans is groter dat je een Bedoeïene tegen het lijf loopt: een lid van het nomadenvolk dat al eeuwenlang de Oostelijke Woestijn bevolkt.

Veel Bedoeïenenstammen pikken tegenwoordig een graantje mee van het toerisme en staan open voor bezoek. Zin om een ritje te maken op een kameel, dineren in een hut met flakkerend kaarslicht en de nacht door te brengen onder een verblindende sterrenhemel?
 Dan ben je hier aan het goede adres.

Openluchtmuseum

Voor wie na een paar dagen zon, zee en strand toe is aan een cultureel uitstapje is Luxor een aanrader, een prachtige stad aan de slagader van zowel het oude als het nieuwe Egypte: de Nijl.

In de oudheid was deze plaats, op een paar honderd kilometer rijden ten zuid-westen van Hurghada, onder de naam Thebe het handelscentrum van Opper-Egypte.
Tijdens de bloeiperiode was het de thuisstad van farao’s, die bij iedere militaire overwinning een tempel uit de grond stampten.

Anno 2011 staat er nog veel van deze pracht en praal overeind, zoals het massale tempelcomplex van Karnak, de Tempel van Luxor die vanaf ieder punt in de stad te zien is, en het wereldberoemde Dal der Koningen, een mystiek dal dat de graven van Toetanchamon en Ramses II herbergt.

Luxor is al een openluchtmuseum op zich, maar het is de moeite waard om ook even een bezoek te brengen aan het Moderne Luxor Museum, waar een verzameling schatten uit de tempels en graven in de buurt te bewonderen is.
 Even macaber als interessant is het Mummificatiemuseum waar u alles te weten kunt komen over de oude technieken van het mummificeren, tot aan het verwijderen van de hersenen en ingewanden.

Voor wie bij een temperatuur van 40 graden – want zo warm is het er momenteel – geen zin heeft om per benenwagen langs alle archeologische hoogtepunten te trekken, is er overigens een andere, comfortablere mogelijkheid.
 Stap aan boord van een boot en laat u al dobberend, met de benen gestrekt langs het oude Egyptische voeren.

'Verkiezingen Egypte in november'

De verkiezing van het parlement van Egypte vindt mogelijk pas in november plaats, 2 maanden later dan verwacht.
 Een bron in het Egyptische leger heeft dat vandaag gezegd, nadat meerdere politieke partijen om uitstel hadden gevraagd.

Veel partijen willen meer tijd voor voorbereiding, nadat ze jarenlang in de marge waren gedrukt door toenmalig president Hosni Mubarak.
Ook Hans van Baalen (VVD), president van de internationale federatie van liberale partijen en Europarlementslid, heeft aangedrongen op uitstel. (ANP/ Redactie)

Het is stil in Stella Makadi, een groot resort in een baai ten zuiden van het Egyptische toeristenwalhalla Hurghada. Totaal uitgestorven is het er niet, maar tjokvol is anders.

Hurghada krabbelt op na revolutie door Grieteke Meerman

Even veilig als voorheen

De afname van het aantal gasten in de vele hotels aan de prachtige kustlijn van de Oostelijke Woestijn heeft volgens hem alles te maken met de rellen in hoofdstad Caïro die het land een half jaar geleden in zijn greep hadden.

Maar ook al wordt er nog regelmatig gedemonstreerd en is die gedroomde democratie nog immer in de maak, één ding is zeker: voor toeristen is Hurghada een minstens zo veilige bestemming als dat het voorheen was.
Gelukkig maar, want er is naast de eeuwig schijnende zon, de azuurblauwe zee en de vriendelijke prijzen, nóg een reden waarom er al tientallen jaren zoveel toeristen uit West-Europa, maar ook uit Rusland en Egypte zelf naar Hurghada gaan: de rust.

De meeste resorts hebben de belangrijkste zaken immers in het basispakket: een comfortabel bed, eten en drinken, maar ook kinderopvang en entertainment.
Het minimale dat je als bezoeker te doen staat, is ontspannen bij het zwembad of, voor de liefhebber, het strand.

Onderwaterwereld van Hurghada

Bij Giftun Eiland of een van de andere mooie, glasheldere duikstekken voor de kust van Hurghada is het heerlijk snorkelen.
Er zijn twee manieren om er te komen: via een touroperator met een gewone boot, die je groepsgewijs en voorzien van een natje en een droogje op een rustig tempo langs verschillende hotspots voert, of met een speedboot alias watertaxi.

Laatst genoemd vervoersmiddel heeft één fijn voordeel: privacy.
Er is immers weinig mooier dan in alle rust, samen met gezin of vrienden genieten van de onaangetaste koraalriffen en honderden soorten kleurrijke vissen die de onderwaterwereld van Hurghada rijk is.

Lunchen aan boord van een speedboot is lastig, dus daarvoor ga je naar een plek als Orange Bay. Geen straf, zo blijkt, want aldaar waan je je bijna op Curaçao, zo azuurblauw is het water, zo wit is het strand en zo paradijselijk het gevoel wanneer de ober een cocktail komt brengen.

Authentieke Egypte-gevoel

Tijdens een bezoek aan de toeristenmarkt in Hurghada, is het niet moeilijk om te herinneren waar we werkelijk zijn. Op iedere straathoek staat een als bedoeïene uitgedoste menner met zijn kameel ritjes aan te bieden.

Toch moet je voor het authentieke Egypte-gevoel eigenlijk naar de échte markt. Dat is de plek waar vrouwen in niqaab, meisjes in spijkerbroek, mannen met stropdassen en jongens in djelleba’s hun boodschappen doen.
 En waar voor spotprijzen typisch Egyptische zaken als tapijten en kruiden over de toonbank gaan - mits goed onderhandeld uiteraard.

Hou overigens wel met één ding rekening: tussen de doortastende marktlui, met op de achtergrond het non-stop toerende verkeer gemixt met de oproep tot het avondgebed, is rust ver te zoeken!

Egyptische rotstekeningen van 3.200 v.C. herontdekt

De Vlaamse wetenschapper Stan Hendrickx heeft, samen met een team van de Yale University, een reeks rotstekeningen in Egypte ontdekt die bewijs leveren dat er in dat land al een dynastie bestond rond 3.200 voor Christus.

© ap

Egyptische vissers halen zee leeg

Egyptische vissers gebruiken fijnmazige netten, dynamiet en insecticide om toch maar genoeg vis boven te halen.
 De slinkende vangsten geven aan dat ze op een ecologische en economische ramp afstevenen.

Vroeger was het voldoende om even een klein handnet buiten boord te houden om genoeg vis te vangen voor een rijkelijk maal, vertelt Ali Mohsen, een getaande visser met witgebleekte haren uit Alexandria. Maar vanmorgen is hij na een urenlange tocht binnengelopen met precies 4 kilogram ondermaatse vissen in zijn netten.

Vishandelaars in Alexandria bieden visjes aan die op sardines lijken, maar tot soorten behoren die volwassen 2 kilogram wegen.
 Mohsen maakt zich boos als hij uitlegt hoe steeds meer vissers verboden fijnmazige netten gebruiken. Hier heten ze "el-shabah" (het spook), omdat ze bijna onzichtbaar zijn als ze eenmaal uitgeworpen zijn. Ook de allerkleinste vissen raken erin gevangen.

"Ze verpesten de markt voor iedereen van ons", windt Moshen zich op. "Visbroed is bijna niets waard, en je verhindert de vissen te groeien en zich voort te planten."

Vissen met insecticide
Dat blijkt uit de cijfers. De Egyptische zeevissers halen steeds minder boven. Volgens de Algemene Autoriteit voor de Ontwikkeling van de Visbestanden brachten ze in 2009 nog 81.000 ton vis aan de wal, 9000 ton minder dan in 2010.
Volgens nog niet gepubliceerde rapporten was de vangst in 2010 nog slechter.

Ironisch genoeg doen de teruglopende vangsten veel vissers naar illegale praktijken overschakelen. Ze gebruiken fijnmazige netten, lokken 's nachts vissen aan met fijnmazige netten of proberen snel een grote buit te maken met dynamiet of giftige stoffen die de vissen doden en doen bovendrijven.

"Sommige vissers gooien grote hoeveelheden insecticide in het water", zegt Moshen. "Kan je je voorstellen wat er met de mensen gebeurt die dergelijke vissen eten?

Weinig controles
De illegale vissers lopen weinig risico om betrapt te worden. De Egyptische havens aan de Middellandse Zee worden goed gecontroleerd, maar op zee is er nauwelijks toezicht. De kustwacht kijkt vooral uit naar Israëlische schepen die de territoriale wateren schenden of naar smokkelaars die over zee wapens naar de Gazastrook proberen te brengen.
 Vissers aanhouden die met illegale netten in de weer zijn, behoort niet tot hun prioriteiten. "Ook de markten worden niet gecontroleerd", zegt Alaa El-Haweet, een zeebioloog.
 
"De vissers kunnen vangen hoeveel ze willen en waar ze maar willen."

De overheid reikt alleen vergunningen uit voor de visserij. Egypte telt ongeveer 4000 vissersschepen en 40.000 boten zonder motor die in de Middellandse Zee mogen vissen.
De havenautoriteiten controleren af en toe de vergunningen van vissers die aanmeren, maar gaan zelden op zoek naar illegale uitrusting. Als er toch eens een visser betrapt wordt, kan die zich makkelijk vrijkopen met wat smeergeld.

Tijdelijk vangstverbod
Om de visbestanden in de Middellandse Zee de kans te geven zich wat te herstellen, had de Egyptische regering de afgelopen jaren een vangstverbod ingesteld tussen 1 mei en 15 juni. De commerciële vissers gebruikten die periode om hun schepen op te kalefateren.

"Het vangstverbod viel samen met het paaiseizoen van twintig belangrijke soorten", legt El-Haweet uit. "Eigenlijk duurt het paaiseizoen drie maanden, maar we konden het vangstverbod niet langer maken omdat de vissers hun gezin moeten kunnen onderhouden."

Dit jaar viel het vangstverbod helemaal in het water. Ambtenaren kregen het aan de stok met woedende vissers toen ze hen probeerden te verhinderen uit te varen. De opstand die in februari tot het vertrek van president Hosni Moebarak leidde, heeft prijsstijgingen meegebracht die ook de vissers pijn doen.
 Bovendien is het respect voor de overheid fel verminderd. Toen het verzet van de visser gewelddadig werd, besloot de Visserijautoriteit het vangstverbod maar helemaal te vergeten voor dit jaar. Experts van de autoriteit voorspellen dat dit de vangstcijfers voor dit jaar kan doen toenemen, maar dat de weerslag de volgende jaren groot kan zijn. (ips/odbs)

AMSTERDAM - Minister Zahi Hawass van Oudheden is een van de Egyptische ministers die zondag het veld heeft moeten ruimen bij een herschikking van het kabinet.

Foto:  ANP

Dat bevestigt Hawass zelf tegenover Amerikaanse media. Hawass is bekend bij het grote publiek, omdat hij regelmatig - voorzien van een kenmerkende hoed - als deskundige optreedt in tv-programma's over het oude Egypte.

Hawass werd kort voor het aftreden van de Egyptische president Hosni Mubarak minister. Eerder was hij lange tijd directeur van de Egyptische oudheidkundige dienst.

Hij kende als bewindsman een korte maar rumoerige carrière. Kort na de revolutie van februari dreigde hij zelf met opstappen uit protest tegen de plunderingen en vernielingen van musea en archeologische monumenten in het Noord-Afrikaanse land.
Enige tijd later werd hij in een zakelijk geschil door een rechter in Caïro tot celstraf veroordeeld, een vonnis dat korte tijd later werd teruggedraaid.

Oud regime

Hawass stond ter discussie vanwege zijn associatie met het oude regime van Mubarak, de president onder wiens bewind hij carrière maakte en het uiteindelijk tot minister bracht.

"Hij was de Mubarak van de oudheden", zegt een Egypte activiste en archeologe tegenover persbureau Associated Press.
 "Hij gedroeg zich alsof hij Egyptes oudheden bezat, en niet het Egyptische volk."

Demonstraties

Het Tahrirplein in Caïro is sinds enkele weken opnieuw toneel van demonstraties door met name jonge Egyptenaren, die vinden dat de omwenteling in het land niet snel genoeg gaat.
Ze protesteren onder meer tegen het trage proces tegen Mubarak en zijn getrouwen.

Sinds de omwenteling wordt Egypte geregeerd door een militaire raad, die heeft beloofd later dit jaar verkiezingen te zullen houden.
 Premier Essam Sharaf, die leiding geeft aan de huidige interim-regering, zegde een week eerder al toe het kabinet te zullen hervormen.

Moderne Egyptische vrouw maakt zich zorgen over positie

CAÏRO – Egyptische vrouwen stonden vanaf de eerste dag van de revolutie in de frontlinie van de protesten rond en op het Tahrirplein.
 Protesten die uiteindelijk leidden tot het aftreden van ex-president Hosni Mubarak.
Maar vandaag zijn deze vrouwen in toenemende mate bang dat ze buitenspel komen te staan in het nieuw te vormen Egypte.

De moderne Egyptische vrouw maakt zich zorgen. Er zijn minder vrouwen in het huidige kabinet dan onder president Mubarak het geval was. Het is nog onduidelijk hoeveel plaatsen er voor vrouwen worden gereserveerd in het nieuwe parlement.
 Volgens de vrouwen zien de regerende militaire machthebbers hen volledig over het hoofd bij het maken van de plannen voor het nieuwe Egypte.

Wat echter hun grootste woede heeft gewekt is de behandeling (lees mishandeling) van vrouwen die tijdens Wereldvrouwendag in maart werden gearresteerd bij een protest op het Tahrirplein.
 Achttien activistes werden gearresteerd, van wie er zeventien zeggen dat ze zwaar werden mishandeld en gedwongen om een maagdelijkheidtests te ondergaan.
 „Er was een mannelijke arts die ons onderzocht”, zei een van de demonstranten.
 „We moesten al onze kleren uitdoen. Toen beseften we dat een aantal andere soldaten naar ons stond te gluren.
Ik had nooit gedacht dat me dit kon overkomen in Egypte, of waar ook ter wereld.
 Ik voel me zeer beschaamd.”

Een legerwoordvoerder verklaarde onlangs dat „deze vrouwen geen vrouwen zijn zoals uw dochter of de mijne. Het waren jonge vrouwen die in tenten kampeerden met mannelijke demonstranten.
We wilden niet dat de vrouwen later konden zeggen dat wij hen hadden aangerand of verkracht. Dus we wilden bewijzen dat ze al geen maagd meer waren op het moment dat we hen arresteerden.”

'Zwembaden vakantieresorts en aquaparken levensgevaarlijk'

De veiligheid in zwembaden van vakantieresorts en aquaparken laat in de helft van de gevallen te wensen over.
 Dit leidt tot levensgevaarlijke situaties, die inmiddels mensenlevens hebben gekost, blijkt uit onderzoek dat in opdracht van The Blue Cap Foundation is uitgevoerd.

De afzuigpunten in de zwembaden vormen het grootste risico. Kinderen en volwassenen kunnen daaraan onder water vastgezogen worden, met dramatische gevolgen.

Uit onderzoek van Blue Cap, dat zich bezighoudt met veiligheid in zwembaden en waterparken, blijkt dat al meerdere kinderen en zelfs volwassenen zijn verdronken of ernstig gewond zijn geraakt. De onderzoeken werden zowel in Nederland, als in vakantieresorts in Turkije, Griekenland, Egypte, Italië en Frankrijk uitgevoerd.
Van de resorts die meewerkten, heeft de helft een levensgevaarlijk watercirculatiesysteem, aldus Blue Cap.

Veiligheidscertificaat
Chris Geurts van Kessel, voorzitter van The Blue Cap Foundation zegt op Reisburoactueel.nl: 'De wet- en regelgeving voor inrichting, beheer en onderhoud van zwembaden en aquaparken zijn redelijk op orde. De naleving en handhaving laten te wensen over.'

Inmiddels zijn gespreken gevoerd met ANWB en ANVR. Ze zijn er volgens Geurts van Kessel van doordrongen dat de kwestie moet worden aanpakt.
Ook reisorganisaties in  binnen- en buitenland en reisverzekeraars worden benaderd om structureel mee te werken aan veilige zwembaden.
 Blue Cap werkt aan een onderzoeksmethode, zoiets als een APK voor auto's, om zwembaden te keuren en uiteindelijk te voorzien van een veiligheidscertificaat.