Vrouw hakt door seks versufte echtgenoot in stukken

 

© FOTO THINKSTOCK.

In Egypte bedacht een vrouw een bijzonder plan om haar man te vermoorden. Ze bedreef met hem de liefde tot hij helemaal murw was en stak hem toen dood. Vervolgens sneed ze de man aan stukken om zijn lichaamsdelen aan de zwerfkatten en -honden te voederen.

Bij haar arrestatie, twee weken na de moord, verklaarde de vrouw dat ze constant werd mishandeld en gekleineerd door haar echtgenoot. Ze zei ook dat ze enkele weken het internet had afgezocht om een moordplan uit te werken dat de politie om de tuin zou kunnen leiden, zo schrijft Emirates 24/7 op zijn website.

Te klein mes
De vrouw, in het dagelijks leven een toeristische gids in de stad Minya, besloot om haar man uit te putten door de hele nacht seks met hem te hebben. Nadat hij doodmoe in slaap was gevallen, stak ze hem tientallen keren met een mes. Dat bleek echter te klein om de man te doden, waarna ze in de keuken een groter steekwapen ging halen. Uitgeput vleide de vrouw zich enkele uren later naast haar dode echtgenoot neer.

Voederen vanaf balkon
'Nadat ik weer wakker was, begon ik hem te villen en in stukken te snijden. Vanaf mijn balkon gooide ik stukje voor stukje zijn lijk naar de honden en de katten op straat. Elke keer wanneer de dieren een stuk hadden opgegeten, gooide ik een ander deel van het lichaam van het balkon', aldus de vrouw.

Beenderen en schedel verbrijzeld
Nadat alle lichaamsdelen waren opgegeten, sloeg de vrouw de schedel en de beenderen van haar man aan stukken met een gasfles.
 Ze schilderde de botresten zwart om ze onherkenbaar te maken en dumpte ze in de vuilnisbak.

Vermist
Veertien dagen na de opmerkelijke moord werd het slachtoffer door zijn broer als vermist opgegeven. Korte tijd later ontdekte een vuilnisman een van de zwartgeschilderde beenderresten. Dit spoor leidde de politie naar de wraakzuchtige echtgenote.

Echtscheiding geweigerd
'Ik heb hem gedood omdat hij me constant beledigde en mishandelde', aldus de vrouw bij haar arrestatie. 'Hij had mijn zelfrespect totaal ondermijnd.

Hij weigerde een echtscheiding zodat me niets anders restte dan hem te vermoorden.

Beroemd en omstreden: Cleopatra VII

Ze staat bekend als een geweldige en immens machtige minnares, maar wie was de beroemde Cleopatra nu echt?

Cleopatra is de boeken ingegaan als één van de meest beroemde minnaressen. Belangrijkste reden daarvoor is dat ze er in haar relatief korte leven in slaagde om maar liefst twee van de grootste heersers uit die tijd aan de haak te slaan. Maar er is zoveel meer over Cleopatra te vertellen…

Geromantiseerd
Er is vrij veel over Cleopatra geschreven. Vaak betreft het sterk geromantiseerde verhalen over verlangen naar liefde, macht en uiterlijk vertoon. In die verhalen wordt Cleopatra een personage dat van alle tijden is en dus zowel op het witte doek als in de boekhandels goed verkoopt. Over de echte Cleopatra is heel weinig bekend.

En wat we weten, is wellicht nog niet eens helemaal waar. Veel informatie over Cleopatra hebben we namelijk te danken aan Octavianus: de grote vijand van zowel Cleopatra als haar geliefde Marcus Antonius. Het is dan ook niet ondenkbaar dat die informatie geheel subjectief is. Sterker nog: het is aannemelijk dat de verhalen vooral de belangen van Octavianus onderstrepen.

Gelukkig zijn er enkele dingen die we – dankzij monumenten, beelden en andere geschriften – wel zeker weten.

Macedonië
Cleopatra kwam niet uit het geslacht der farao’s. Haar familie kwam oorspronkelijk uit Macedonië. Net als de beroemde Alexander de Grote. Hij veroverde Egypte in de vierde eeuw voor Christus. Na zijn dood viel het grote rijk snel uiteen en werd Ptolemaeus I Soter koning van Egypte.
 Het was het begin van een nieuwe dynastie: de Ptolemaeïsche dynastie. Het koningshuis bestond honderden jaren en verwelkomde in 69 voor Christus de beroemde Cleopatra VII Philopator. Het baby’tje zou de laatste farao van het oude Egypte worden en maar liefst 21 jaar over het land heersen.

Egypte
Cleopatra was de dochter van Ptolemaeus XII. Ze groeide op in één van de wereldsteden van die tijd: het prachtige Alexandrië. Hoewel haar familie al jaren over Egypte regeerde, sprak deze de Egyptische taal niet.
 
Uit verhalen blijkt echter dat Cleopatra de taal wel meester was. Dat wijst erop dat ze zich verbonden wist met Egypte. Haar verlangen om als de reïncarnatie van Isis (een belangrijke Egyptische godin) beschouwd te worden, onderschrijft die aanname alleen maar.

De macht
Als vader Ptolemaeus XII ziek wordt en niet langer in staat is om Egypte te regeren, besluit hij zijn macht te delen. Hij gaat het land samen met Cleopatra VII besturen.

Als het lichaam van Ptolemaeus XII het echt begeeft, neemt Cleopatra de macht over en regeert ze tijdelijk samen met haar broer Ptolemaeus XIII. Het jongetje is dan tien jaar oud. Cleopatra telt dan achttien lentes.
 Cleopatra huwde Ptolemaeus XIII: een gewoonte die de Ptolemeërs van de oude Egyptische farao’s hadden afgekeken.

Van links naar rechts: Ptolemaeus XII (de vader van Cleopatra), Ptolemaeus XIII en Ptolemaeus XIV (de broers van Cleopatra). Laatstgenoemde broer is waarschijnlijk in opdracht van Cleopatra vermoord. Ze wilde zo wellicht voorkomen dat hij dezelfde stunt uit zou halen als zijn oudere broer, Ptolemaeus XIII.

Ruzie in het paleis
Regeren over Egypte was niet gemakkelijk. Maar het werd nog lastiger doordat er twee kapiteins aan het roer stonden: de onafhankelijke Cleopatra en haar man/broer Ptolemaeus XIII. Alles wijst er echter op dat Cleopatra de touwtjes in handen had: haar broer was nog jong en miste de ervaring die Cleopatra tijdens het regeren met haar vader al had opgedaan.
 
Maar zo rond het jaar 48 voor Christus verdwijnt de naam van Cleopatra plotseling uit de koninklijke geschriften. Haar man/broer en zijn adviseurs zijn niet te spreken over het feit dat ze de macht naar zich toetrekt en verbannen haar. Cleopatra laat zich natuurlijk niet zomaar uit het veld slaan: ze verzamelt een leger en is klaar om terug te slaan.
 Haar broer heeft dat zien aankomen en heeft zijn legers klaarliggen. Cleopatra is kansloos. Maar dan helpt de buitenlandse politiek haar op weg.

Julius Caesar
In Rome is in diezelfde periode namelijk ook een machtsstrijd bezig: Julius Caesar en Pompeius vechten er om de troon. De eerste wint en Pompeius vlucht naar Egypte. Ptolemaeus ziet het als de ultieme mogelijkheid om een wit voetje te halen bij Caesar en laat Pompeius ombrengen.

De reactie van Caesar is niet in lijn met de verwachtingen: de heerser wordt woedend als hij hoort dat Ptolemaeus Pompeius uit de weg heeft geruimd. Pompeius was immers een belangrijke Romein en bovendien de weduwnaar van Caesars dochter Julia. Dat Ptolemaeus het recht in eigen hand had genomen, is in de ogen van Caesar onvergeeflijk.

In het tapijt
Cleopatra moet het allemaal vanuit ballingschap met lede ogen aanzien. Tegelijkertijd bood de situatie kansen: nu Caesar zo boos was op Ptolemaeus kon zij wellicht met een beetje hulp van de Romein weer aanspraak maken op de troon.

Ze moest alleen een manier bedenken om langs de legers van Ptolemaeus te komen en het paleis te bereiken. Legendes wijzen erop dat ze het zeer vindingrijk aanpakte: ze rolde zich in een tapijt en kon zo ongezien langs alle wachtposten komen.

Cleopatra verrast Julius Caesar door uit de rol tapijt te stappen. Een schilderij van Jean-Léon Gérôme.

Verstrengelde belangen
Caesar moet direct onder de indruk zijn geweest van Cleopatra: hij neemt de macht van Ptolemaeus af en geeft deze terug aan Cleopatra.
Omdat het onmogelijk was dat een vrouw alleen regeerde, liet Caesar haar de macht delen met haar jongere broer Ptolemaeus XIV. Hij werd ook haar echtgenoot. Pikant detail: al snel bloeide er ook wat moois tussen Cleopatra en Caesar op en bevalt Cleopatra van hun zoontje: Caesarion.

Het is lastig vast te stellen of de relatie tussen Caesar en Cleopatra vooral een verstandshuwelijk of een gepassioneerde romance was. Vaststaat dat ze beiden baat hadden bij een goede verstandhouding. Cleopatra kon haar greep op Egypte verstevigen en wist bovendien zeker dat Rome haar land (rijk aan onder meer graan) niet zou aanvallen. Caesar had weer heel andere belangen.
 
Zo had Ptolemaeus XII een enorm geldbedrag van de Romeinen geleend. De koning had het geld nooit terugbetaald en Caesar wilde dat nu verhalen op Cleopatra. Als er al iets wijst op het feit dat Caesar zijn politiek belangrijker vond dan zijn affaire dan is dat wel het conflict dat Cleopatra en hij over Caesarion hadden. Cleopatra wilde dat Caesar de jongen als zijn erfgenaam zou aannemen, maar Caesar weigerde en wees zijn verre neef Octavianus als zijn opvolger aan.

Moord
Lang duurt het geluk niet: in het jaar 44 voor Christus wordt Caesar vermoord. Cleopatra houdt de teugels desalniettemin strak in handen. Ze blijft Egypte besturen en verstevigde haar positie waarschijnlijk zelfs door haar broer uit de weg te ruimen.
Omdat ze als vrouw niet alleen op de troon mag zitten, wijst ze haar zoontje aan als tweede bestuurder. In Rome barst een verwoede strijd los.

Want wie mag Caesar opvolgen? Marcus Antonius en Octavianus (de door Caesar aangewezen opvolger) gaan de strijd aan met de mensen die Caesar vermoordden: Marcus Junius Brutus en zijn mannen. Cleopatra moet een partij kiezen en kiest voor Antonius.

Verliefd
Een ontmoeting tussen Marcus Antonius en Cleopatra kan niet uitblijven. En weer weet Cleopatra het hart van één van de grootste leiders uit die tijd op hol te brengen.

Marcus Antonius blijft enige tijd bij haar en ze krijgen een tweeling: Alexander Helios en Cleopatra Selene II. Marcus Antonius moet dol geweest zijn op Cleopatra: hij trouwde met haar, ze kregen nog een zoon en Antonius gaf Cleopatra en de kinderen steeds meer macht. Of dat ook de bedoeling was of dat het een mooie bijkomstigheid van hun prille liefde was, is wederom onduidelijk. In Rome zagen ze het in ieder geval met lede ogen aan.
Octavianus begint zijn vriend steeds meer als vijand te beschouwen en niet veel later verklaart hij Egypte de oorlog.

De dood van Cleopatra. Een schilderij van Reginald Arthur.

Kansloos
De troepen van Marcus Antonius en Cleopatra zijn kansloos tegenover de sterke vloot van Octavianus. Marcus Antonius ziet dat al snel in en pleegt zelfmoord. Zijn geliefde volgt zijn voorbeeld. Hoe ze dat deed, is nog steeds een raadsel.
Sommige historici denken dat ze de gifbeker gebruikte. Anderen claimen dat ze zich door een giftige slang liet bijten. Vaststaat dat Cleopatra wist wat ze deed, zo legt onderzoeker Adrienne Mayor uit. “Cleopatra zou verschillende toxicologische experimenten hebben uitgevoerd. (…)
 
Ze was op zoek naar de meest vredige en minst pijnlijke manier om te sterven en observeerde de dood van vele veroordeelde gevangenen die aan gif of andere middelen waaronder een slangenbeet waren blootgesteld.”

Stukje bij beetje schrapen archeologen meer en meer informatie over Cleopatra bij elkaar. En veel van die gegevens veranderen het beeld dat wij – met dank aan mannen als Shakespeare – van Cleopatra hebben gekregen. Ze was niet alleen verleidelijk, maar ook sluw en machtsbelust en zelfs bereid om over lijken te gaan.

Al die facetten maken haar tot één van de meest beroemde, maar ook omstreden historische personages. Maar ze zorgen er bovenal voor dat haar levensverhaal zich prima leent voor de betere theaterstukken en romans. Het is een verhaal dat zelfs ruim 2000 jaar later nog houdbaar is en waarschijnlijk ook altijd blijft.
 Het is nu eenmaal veel te fascinerend om zomaar in stoffige bibliotheken te laten vergaan.

Op vakantie met de auto?

Rijd even om via Koeweit, Egypte of Algerije.

Euro, diesel en lpg zijn daar bijna gratis.

=> Overzicht van de prijzen van euro95, diesel en lpg in verschillende landen

Ook in Algerije is het een gezellige boel aan de pomp: een liter lpg kost er omgerekend maar liefst 9,2 eurocent. Dieselrijders zijn in Egypte het beste af: een liter diesel kost er omgerekend slechts 13,9 eurocent.

De lijst met goedkoopste landen om de tanken worden aangevoerd door landen die of zelf op een oliebron zitten, of die de brandstofprijzen fors subsidiëren (zoals Egypte).

Opvallend is dat de Amerikanen wel veel klagen over de in hun ogen hoge benzineprijzen, maar dat daar weinig reden voor lijkt te zijn. Afgezien van landen zoals Koeweit en Algerije zijn er weinig landen waar benzine zo goedkoop is. Dat geldt ook voor diesel.

Ook Nederlanders klagen vaak over de brandstofprijzen. Zij hebben inieder geval wat meer reden dan de Amerikanen. Toch is er nog een aantal landen waar je aan de pomp duurder uit bent.
 
Zo is euro95 duurder in Italië, Turkije een Noorwegen en lpg kost meer in Frankrijk Zweden, Turkije, het VK en Denemarken.
 
Vooral bij diesel steekt Nederland gunstig af tegen andere landen. Diesel is duurder in Duitsland, Portugal, Griekenland, België, IJsland, Finland, Zwitserland, Ierland, Frankrijk, Denemarken, Turkije, Zweden, Italië, het VK en Noorwegen.

Beste allemaal,

Hierbij wil ik jullie onze egypte-lezing voor maart even in herinnering brengen.

Die wordt gegeven door Dr. René Preys, die komt vertellen over de poort van de tweede pyloon van Karnak: architectuur, hiërogliefen en theologie tijdens de Grieks-Romeinse periode.

De poort van de tweede pyloon kan beschouwd worden als de in-gangspoort van de tempel van Amon te Karnak. Tijdens de regering van Ptolemaeus IV werd de toegang tot de Amontempel vernieuwd.
 De opstand van de Thebaanse regio tegen het Ptolemaeische bewind schortte de werken even op, maar tijdens de regeringen van Ptole-maeus VI en VIII werd de poort volledig gedecoreerd. De decoratie van de poort kan beschouwd worden als een samenvatting van de theologie van Amon tijdens de Grieks-Romeinse periode.
 
Sinds enkele jaren heeft een missie van de ULB, KULeuven en FUNDP-Namur de taak op zich genomen om een wetenschappelijke publicatie van deze poort te maken. Tijdens de lezing worden de resultaten van dit onderzoek aan u voorgelegd.

Gent: donderdag 22 maart 2012

Leuven: dinsdag 27 maart 2012

De lezing in Gent vindt plaats in de auditoria economie, auditorium VIII, aan het Sint-Pietersplein (het auditorium is te bereiken via de Sint-Pietersnieuwstraat en dan het eerste straatje rechts, de Hoveniersberg); in Leuven traditiegetrouw in het Monseigneur Sencie Instituut (Erasmusplein 2, achter de centrale bibliotheek van de KULeuven).

De lezingen starten telkens om 20 uur.

met vriendelijke groeten,

Reizigers mogen geen eetwaren of natuurproducten uit Egypte meenemen





Een man bekijkt een schaap op een markt in Cairo, Egypte. © ANP.

Reizigers mogen geen etenswaren of natuurproducten uit Egypte en Libië mee naar huis nemen. Die oproep doet staatssecretaris Henk Bleker van Landbouw vandaag nu er in die landen een uitbraak is van de zeer besmettelijke dierziekte mond-en-klauwzeer.

Bleker wil voorkomen dat de dierziekte naar ons land komt. 'Het meenemen van deze producten is een risico voor een uitbraak hier', aldus Bleker.

Het gaat in het bijzonder om vlees en vleeswaren, kaas en huiden afkomstig van dieren die gevoelig zijn voor mond-en-klauwzeer, zoals runderen, schapen en geiten.

Paus Egyptische kopten overleden

zaterdag 17 maart 2012 | 20:54

De koptische paus Shenouda III in Haarlem. Foto: ANP

 

CAÏRO – Het hoofd van de koptische kerk in Egypte is zaterdag overleden. Dat heeft het Egyptische staatspersbureau MENA bekendgemaakt. Paus Shenouda III is 88 jaar geworden.

De kerkleider bezweek volgens MENA aan lever- en longaandoeningen die hem al jaren parten speelden. Een koptische televisiezender vertoonde zaterdag een portret van de overleden paus met het onderschrift 'De koptische kerk bidt tot God dat hij in de armen van heiligen in vrede mag rusten'.

Beschermheer
De koptische patriarch, die in het Arabisch met 'Baba Shenouda' werd aangeduid, leidde zijn Koptisch-Orthodoxe Kerk ruim dertig jaar lang. Shenouda's kudde zag hem als beschermheer tegen de dreiging die volgens veel kopten uitgaat van de islamitische meerderheid in hun land.

De paus bleef het bewind van de gehate president Hosni Mubarak lang steunen, omdat de belangen van de christelijke minderheid in zijn ogen daarmee het best waren gediend.

Geweld
De kopten, die tien procent uitmaken van de 85 miljoen Egyptenaren, kregen het afgelopen jaar te maken met toenemend geweld en gingen vaak de straat op om te protesteren tegen het uitblijven van stappen tegen de daders.

De kopten klagen al lang over discriminatie door de staat en vooroordelen van de moslimmeerderheid. Christenen worden zelden op belangrijke posten in de veiligheidsdiensten of bij de overheid benoemd en hun overtuigingen worden vaak door radicale moslimgeestelijken door het slijk gehaald.

Nieuw onderzoek wijst erop dat farao’s hun wapens niet alleen voor rituelen gebruikten, maar er ook echt met ten strijde trokken.

Dat farao’s, maar ook andere leden van het koninklijk huis de trotse eigenaren van dolken, zwaarden en bijlen waren, is niets nieuws. Maar alle literaire bronnen wijzen erop dat de royalty’s deze wapens enkel voor ceremoniële doeleinden bij zich droegen.

Wapens
Het komt dan ook als een verrassing dat egyptoloog Daniel Boatright iets heel anders heeft ontdekt. Hij analyseerde 125 Egyptische wapens uit de Bronstijd.

Hoewel de exacte eigenaar van de wapens niet meer te achterhalen is, is het aannemelijk dat in ieder geval een deel ervan toebehoorde aan hoogwaardigheidsbekleders. “Er is heel weinig bewijs dat ze (de wapens, red.) toebehoren aan de gemiddelde burger,” stelt Boatright.

Slijtage
De egyptoloog legde de wapens onder de microscoop en voerde diverse testen uit. “Het grappige is dat de meeste wapens echt gebruikt konden worden. Er waren er maar heel erg weinig die enkel als ornament of ritueel wapen dienst konden doen.”
De helft van alle wapens vertoonde bovendien slijtplekken. Het bewijs dat ze wel degelijk gebruikt werden. Het wijst erop dat hoogwaardigheidsbekleders en leden van het koninklijk huis meegingen als er oorlog gevoerd moest worden.
Mogelijk executeerden ze ook gevangenen.

Eén van de meer interessante wapens was een bronzen dolk die volgens archeologen toebehoorde aan Kamose: de zoon van farao Ta’a II. De dolk is mogelijk door Kamose gebruikt om de dood van zijn vader te wreken. De mummie van Ta’a II vertoont namelijk diverse wonden, aangebracht met behulp van een bijl.
 
De farao stierf een gewelddadige dood en Kamose zou uit zijn geweest op wraak. Ook op deze dolk zijn slijtageplekken gevonden. De jonge farao wist dus heel goed hoe hij zijn wapen moest gebruiken. En dat geldt hoogstwaarschijnlijk ook voor de andere farao’s en hun familie en vrienden.

Bovenstaande afbeelding laat de gehavende mummie van Ta’a II zien.

Mysterieuze farao herontdekt op deurpost

We kenden hem alleen maar uit documenten: Sénakht-en-Re. Maar nu zijn ook sporen uit zijn leven teruggevonden.

Sénakht-en-Re: de naam kenden archeologen al.

Die komt namelijk terug in drie documenten die allen één of twee eeuwen na de dood van de farao zijn opgesteld. Maar verder wisten we helemaal niets van deze mysterieuze heerser. Een nieuwe vondst brengt daar nu echter verandering in.

Hier staan de namen van de farao vermeld. Foto: CNRS.fr.

Deur
Wetenschappers waren bezig met opgravingen rondom de tempel van Ptah toen ze op de resten van een kalkstenen deurpost stuitten. Deze bleek onderdeel uit te maken van een gebouw. Op de deurpost werden hiëroglyfen aangetroffen.

De deurpost is meer dan twee meter hoog en weegt bijna een ton. Uit de hiëroglyfen blijkt dat de deur aan de zonnegod Amon-Re werd opgedragen. Ook staat op de deurpost beschreven wie het gebouw tot stand liet komen. En dat is – u raadt het al – farao Sénakht-en-Re.

Titels
Het is voor het eerst dat er in Egypte sporen uit het leven van de farao worden teruggevonden (ook de tombe van de farao is nooit gevonden). Dankzij deze vondst zijn de onderzoekers dan ook een stuk wijzer geworden.
 
Zo kunnen ze de farao nu eindelijk op de juiste plaats op de tijdlijn plaatsen. Het gebouwtje stamt namelijk uit de zeventiende dynastie (1634 tot 1543 voor Christus). Ook is nu met zekerheid te stellen dat Sénakht-en-Re echt een farao was. Op de deur wordt hij beschreven als ‘Horus‘ ‘Koning van Opper- en Neder-Egypte‘ en ‘Zoon van Ra‘.

De onderzoekers benadrukken dat het heel bijzonder is dat een farao aan de hand van één object met daarop al zijn titels kan worden geïdentificeerd.

Voor de oude Egyptenaren was deze farao waarschijnlijk heel belangrijk: hij werd gezien als één van de grondleggers van het Nieuwe Rijk. Dit is een periode die ongeveer van 1550 tot 1070 voor Christus duurde en volgde op de Tweede Tussenperiode.
 
In laatstgenoemde periode was een groot deel van Egypte in handen van de Hyksos. Zij werden echter ergens rond 1568 voor Christus uit Egypte verdreven.

Egyptische goudzoekers levend begraven

De schatgravers hadden een gat gegraven onder een woning. Volgens de politie nodigde de bewoner mensen uit om te helpen zoeken. De groep bevond zich op zo’n 150 meter diepte toen de wanden van de kuil instortten. Tien mensen werden levend begraven, de meeste slachtoffers zijn familieleden van elkaar.

Schatgraven populair

Reddingsmedewerkers hebben de lichamen van de slachtoffers onder de grond vandaan gehaald. Graven naar verborgen schatten is een populaire bezigheid in Egypte, vooral in de steden Lucor, Aswan en Caïro. Bewoners willen snel geld verdienen en zien schatgraven als ideale manier.