mythes die eigenlijk niet kloppen


De Nijlkrokodil leeft in de Nijl en in Groot-Brittannië regent het bijzonder veel. Deze en nog andere 'wijsheden' zijn mythes die eigenlijk niet kloppen. Lees hier de bekendste mythes.

1: De grootste piramide staat in Egypte
Als we het woord piramide horen dan denken we spontaan aan Egypte. Maar de beroemde piramide van Cheops, met een breedte van 230 meter, is niet de grootste in zijn soort. In de buurt van Mexico City staat namelijk de Cholula piramide die 425 meter breed is en zich dus over een groter grondoppervlak uitstrekt. De Cheops is daarentegen wel hoger.

2: De Chinese Muur is zichtbaar vanaf de maan
De beroemde Chinese Muur mag dan wel het langste bouwwerk ter wereld zijn, maar toch is dit icoon niet zichtbaar vanaf de maan, die zich op 380.000 km van onze aardbol bevindt. Vanuit het ISS hebben astronauten al wel eens met een telelens ingezoomd op de muur maar het internationale ruimtestation is dan ook maar 350 km van de aarde verwijderd.

3: De scheefste toren staat in Pisa
De toren van Pisa helt vier procent over en is de beroemdste scheve toren. Een kerk in de Duitse stad Suurhusen staat echter nog schever. Die toren staat 5,19 procent gebogen en veroverde daarmee een plaats in het Guinness Book of World Records.

4: Eskimo's wonen in iglo's
Eskimo's hebben eigenlijk nooit echt in iglo's gewoond. Ze gebruikten ze enkel als een tijdelijke verblijfplaats tijdens de jacht. De Inuit, de naam waarmee de Eskimo's van Groenland en Canada zichzelf aanduiden, wonen nu in stenen huizen, vroeger in hutten en tenten.

5: De Dode Zee bevat het zoutste water
Het is bekend dat je door het hoge zoutgehalte van 33 procent kan drijven op het water van de Dode Zee. Toch bevat dit meer niet het zoutste water ter wereld. Met 34,8 procent bevat het Assalmeer in Djibouti meer zout. Het Don Juanmeer op Antarctica doet zelfs nog beter met een zoutgehalte dat de veertig procent overschrijdt.

6: De Nijlkrokodil leeft in de Nijl
De Nijlkrokodil mag dan wel in heel Afrika voorkomen maar niet (meer) in de Nijl. Door de bouw van de bekende Aswandam werden deze dieren verdreven uit Egypte en uiteindelijk zelfs teruggedrongen tot ver in buurland Soedan.

7: Venetië heeft de meeste bruggen
De stad Venetië met de vele kanalen heeft wel degelijk veel bruggen (398) maar reikt nog niet tot aan de enkels van Amsterdam (1.282) en Hamburg (2.123).

8: Het verkeer rijdt enkel links in Groot-Brittannië en de Britse koloniën
In maar liefst 59 landen rijdt het verkeer aan de linkerkant van de weg en dat zijn niet allemaal Britse koloniën. Ook in Zuidelijk Afrika, Japan, Thailand en Pakistan wordt er links gereden.

9: De Panamahoed komt uit Panama
Het bekende stroachtige hoofddeksel wordt door vele mensen Panamahoed genoemd. Toch vindt de productie ervan plaats in Ecuador en Mexico. Hoe is die naamgeving dan ontstaan? Vroeger werden zulke hoeden via een centrale douanepost in Panama geëxporteerd en kreeg elk exemplaar de stempel 'Panama'.

10: Het regent veel in Groot-Brittannië
Als men naar Groot-Brittannië reist, wordt vaak gedacht dat het zal regenen. Toch regent het daar minder dan we veronderstellen. In de Italiaanse hoofdstad Rome regent het bijvoorbeeld meer.

Oudste Ottomaanse prinses overleden

ANKARA - De kleindochter van de laatste Ottomaanse sultan, prinses Neslisah, is maandag op 91-jarige leeftijd overleden in Istanbul. Dat heeft haar familie bekendgemaakt. Ze was het oudste lid van de Ottomaanse dynastie.

Prinses Neslisah werd in 1921 geboren, twee jaar voor er een eind kwam aan het Ottomaanse rijk en de republiek Turkije werd gesticht. Ze was een kleindochter van sultan Vahdettin. Prinses Neslisah was getrouwd met de Egyptische prins Muhammed Abdel Monem, die van juli 1952 tot juni 1953 regent was van Egypte. Hij overleed in 1979.

• auteur:
• Novum

Vizier op het toerisme in Egypte

Bron: Nile Travel

Egyptespecialist Nile Travel heeft vertrouwen in de toekomst

AMSTERDAM, 20120308 -- De nieuwe Egyptische regering gaat investeren in het toerisme. Na een jaar van onrust en onduidelijkheid zien ook Nederlandse reisorganisaties positieve ontwikkelingen in Egypte. Magdi Moustafa, directeur van Egyptespecialist Nile Travel, maakt het allemaal van dichtbij mee.
 "Vorige week bezochten we in samenwerking met Transavia met een delegatie het congres 'The Future of Tourism in Egypt'. We spraken ook met vertegenwoordiging van het nieuwe Egyptische parlement. Dat stemt ons zeer positief."

Vorig jaar daalde het toerisme in Egypte door de onrust met zo’n 33% ten opzichte van 2010. Begin 2012 staat Egypte er heel anders voor.
 In de toeristische gebieden aan ambitie geen gebrek, maar ook het nieuwe parlement gaat de schouders onder het toerisme zetten. Eind februari werd dit allemaal besproken op het congres The Future of tourism in Egypt.

Nieuwe politiek
Magdi Moustafa was aanwezig bij het congres. "We hebben ons zorgen gemaakt over de politieke situatie in Egypte, maar alle politieke partijen hebben toerisme zeer hoog in het vaandel staan. Er is veel gezegd en geschreven in westerse media over de grootste politieke partij, het Moslimbroederschap. Een ding is duidelijk, elke toerist zal met open armen ontvangen worden."

Investeringen
Momenteel wordt er nog steeds geïnvesteerd in het toerisme in Egypte. Luchthavens in de buurt van badplaatsen worden uitgebreid en ook de capaciteit in hotelkamers groeit nog steeds. Op het congres spraken parlementsleden en de toerisme-autoriteit in Egypte ambitieuze plannen voor de toekomst uit.

Zo wordt er gedacht aan dependances van het wereldberoemde Egyptische museum in diverse badplaatsen, een snelle treinverbinding tussen Cairo en de badplaatsen en betere opleiding voor mensen werkzaam in het toerisme.

Vrijheid
Het Moslimbroederschap en andere aanwezige politieke partijen op het congres maakten ook nog eens extra duidelijk dat elke toerist zich vrijelijk in Egypte moet kunnen bewegen, waarbij respect voor de normen en waarden van de toerist voorop staan.

Positief
Moustafa houdt een zeer goed gevoel over aan het congres. "Dit is één van de positieve signalen die we de laatste maanden vaker zien. Er zijn een hoop goede plannen. Met de presidentsverkiezingen in juni in het vooruitzicht, kunnen er ook snel veranderingen komen. Iedereen is eensgezind en kijkt naar de toekomst."

Nile Travel verzorgt al 25 jaar reizen naar Egypte en is de grootste aanbieder van reizen naar Egypte in Nederland. "De situatie die we nu zien is spannend, maar ook zeer positief. Onze lokale gidsen zijn er klaar voor en we weten precies wat er speelt in Egypte. Daardoor kunnen we onze klanten voorzien van een goed advies."

Eeuwenoude Egyptische deksels ontdekt in Israël

(Novum/AP) - JERUZALEM - Op een bazaar in de Oude Stad van Jeruzalem zijn twee gestolen deksels van eeuwenoude Egyptische doodskisten ontdekt.

Dat heeft de Israëlische oudhedendienst dinsdag bekendgemaakt.
 De deksels zijn in beslag genomen.

De versierde houten deksels zijn onherstelbaar beschadigd, doordat ze in tweeën waren gezaagd. De deksels stammen uit de zestiende tot de veertiende eeuw voor Christus en de tiende tot de achtste eeuw voor Christus.

Volgens de oudhedendienst hebben de dieven de deksels waarschijnlijk gestolen uit Egyptische graftombes en naar Dubai gesmokkeld.
Van daaruit zouden ze via Europa in Israël terecht zijn gekomen.
Wanneer de diefstal plaatshad is niet bekend.
Israël wil de deksels teruggeven aan Egypte.

Mysterieuze farao herontdekt op deurpost

We kenden hem alleen maar uit documenten: Sénakht-en-Re. Maar nu zijn ook sporen uit zijn leven teruggevonden.

Sénakht-en-Re: de naam kenden archeologen al. Die komt namelijk terug in drie documenten die allen één of twee eeuwen na de dood van de farao zijn opgesteld. Maar verder wisten we helemaal niets van deze mysterieuze heerser. Een nieuwe vondst brengt daar nu echter verandering in.

Hier staan de namen van de farao vermeld. Foto: CNRS.fr.

Deur
Wetenschappers waren bezig met opgravingen rondom de tempel van Ptah toen ze op de resten van een kalkstenen deurpost stuitten. Deze bleek onderdeel uit te maken van een gebouw. Op de deurpost werden hiëroglyfen aangetroffen.

De deurpost is meer dan twee meter hoog en weegt bijna een ton. Uit de hiëroglyfen blijkt dat de deur aan de zonnegod Amon-Re werd opgedragen.
Ook staat op de deurpost beschreven wie het gebouw tot stand liet komen.

En dat is – u raadt het al – farao Sénakht-en-Re.

Titels
Het is voor het eerst dat er in Egypte sporen uit het leven van de farao worden teruggevonden (ook de tombe van de farao is nooit gevonden). Dankzij deze vondst zijn de onderzoekers dan ook een stuk wijzer geworden.

Zo kunnen ze de farao nu eindelijk op de juiste plaats op de tijdlijn plaatsen. Het gebouwtje stamt namelijk uit de zeventiende dynastie (1634 tot 1543 voor Christus). Ook is nu met zekerheid te stellen dat Sénakht-en-Re echt een farao was. Op de deur wordt hij beschreven als ‘Horus‘ ‘Koning van Opper- en Neder-Egypte‘ en ‘Zoon van Ra‘.
De onderzoekers benadrukken dat het heel bijzonder is dat een farao aan de hand van één object met daarop al zijn titels kan worden geïdentificeerd.

Voor de oude Egyptenaren was deze farao waarschijnlijk heel belangrijk: hij werd gezien als één van de grondleggers van het Nieuwe Rijk. Dit is een periode die ongeveer van 1550 tot 1070 voor Christus duurde en volgde op de Tweede Tussenperiode.

In laatstgenoemde periode was een groot deel van Egypte in handen van de Hyksos. Zij werden echter ergens rond 1568 voor Christus uit Egypte verdreven.

Tuinen van de farao's

Tuinen van de farao's

Plaquette met afbeelding godin Hathor in gedaante van een koe, omgeven door een papyrusbos (750-332 v. Chr.)

Tuinen van de farao's brengt bloemen, planten, kruiden en bomen van de oude Egyptenaren naar Leiden. De tentoonstelling is ingericht als een siertuin met een centrale vissenvijver, net als de fraaie tuinen van oud-Egyptische paleizen, tempels en luxe woonhuizen. U ontdekt hoe mooi en gevarieerd de bloemen en planten in Egypte waren en waarvoor ze werden gebruikt.

Lotusknoppen, papyrusbloemen en drieduizend jaar oude plantenresten

De tentoonstelling laat zien dat bloemen en planten een belangrijke rol speelden in het dagelijks leven van de oude Egyptenaren en in hun religie.
Dat gebeurt aan de hand van meer dan tweehonderd voorwerpen, zoals afbeeldingen van Egyptische landschappen en tuinen op stenen reliëfs, amuletten en vaasjes van glas en faience in de vorm van lotusknoppen, papyrusbloemen, vruchten, kleurrijke sieraden en gedroogde bloemenkransen uit het graf van farao Ramses II.

Bijzonder zijn de gedroogde bloemen, vruchten en planten die in het droge Egyptische klimaat drieduizend jaar bewaard zijn gebleven.

Siertuinen voor de elite

Een keur aan gewassen floreerde in de tuinen, bloemkwekerijen, akkers, moestuinen, boomgaarden en wijngaarden op de vruchtbare strook land aan de oevers van de Nijl.

De elite liet siertuinen aanleggen, waar men genoot van de schaduw van de bomen. Deze tuinen stonden vol met kleurige bloembedden met korenbloemen, papavers en kamille. In de vijvers geurden de blauwe lotussen.

Medicinale en goddelijke krachten

De opbrengst van Egyptische land- en tuinbouw werd niet alleen gebruikt voor consumptie, maar ook om aan goden en overledenen te schenken. Aan de meeste gewassen schreven de oude Egyptenaren medicinale en goddelijke krachten toe. De lotus bijvoorbeeld, gold bij uitstek als symbool van nieuw leven.
 
De wilde vijgenboom was de woonplaats van de hemelgodin. Ook voor het leven na de dood waren bloemen en planten belangrijk. In het ideale geval had het graf een eigen tuin, of waren de wanden met tuinvoorstellingen beschilderd.

Inspiratie

Tot in onze tijd zijn Egyptische plantenmotieven een bron van inspiratie zijn voor kunstenaars en wetenschappers. Tuinen van de farao's onderstreept dat met een selectie van Art Deco kunst, negentiende-eeuwse sieraden met Egyptische lotusmotieven en tekeningen die zijn gemaakt tijdens de expeditie van Napoleon in Egypte.

Wandelroute Hortus botanicus

De Hortus botanicus Leiden (op 5 min. loopafstand van het museum) biedt een wandelroute langs planten uit het Midden-Oosten in de tuin en in de Victoriakas.

Extra's bij de tentoonstelling

Tuinen van de farao's is in het Rijksmuseum van Oudheden gelijktijdig te zien met de tentoonstelling Eilanden van de goden.

Groepsrondleiding

Een groepsrondleiding met gids over Tuinen van de farao's kunt u doen op alle dagen dat het museum open is. Het kost €75 per uur (max. 25 personen, exclusief toegang museum). U kunt een groepsrondleiding online reserveren. Telefonisch reserveren via de Servicedesk kan ook: 071 - 5163 163.

Tuinen van de farao's kwam tot stand met dank aan de Hortus botanicus Leiden, het Römisch Germanisches Museum (Keulen), het Botanisher Garten und Botanisches Museum Berlin-Dahlem (Berlijn), Steltman Juwelier (Den Haag) en de BankGiro Loterij.

Waarom Jezus het scharnier van Europa is

vrijdag 6 april 2012 09:50

Het verhaal van de joodse rabbi Jezus van Nazaret is een krachtige vertelling, een tragedie zonder een tragisch einde.

In de klassieke Griekse tragedie heerst het noodlot. Niemand ontsnapt aan zijn of haar (nood)lot. Elke poging om uit het tragische te komen, leidt tot meer tragedie. De onontkoombaarheid van het lot is de kern van de tragedie.

Mirakel
Ook het verhaal van Christus is tragisch. Zijn geboorte was al een mirakel. Het was voorzien dat hij en zijn familie moesten worden vervolgd. Dit lijkt op het begin van een Griekse tragedie.

Toch is het een joods verhaal. Maria vluchtte met de pasgeboren Jezus naar Egypte. Vanaf hier zwijgt de verteller. Totdat Jezus weer terug is in het Heilige Land.

Iconografie
Maar de iconografie verraadt de invloed van de oude Egyptenaren op het fenomeen 'zoon van God'.

Drie eeuwen eerder hoorde Alexander de Grote van een priester bij een tempel van Zeus in Siwa (Egypte) al woorden die hem uit de wereld van mensen hebben gerukt: O pai Dios - de zoon van God of Zeus. Alexander de Grote kreeg de bijnaam 'de zoon van God'.

Egypte, daar begon ook het verhaal van Mozes, waar de goddelijke wil de joden uit de slavernij verloste.

Onbegrijpelijk
In Egypte zocht de joodse Jezus zijn toevlucht. Dat is werkelijk een mirakel, een narratief mirakel. Maar even groot en onbegrijpelijk is een ander mirakel.

Het vroege christendom ontwikkelde een onverzadigbare vorm van het antisemitisme. Terwijl de oprichter van het christendom geen christen maar een jood was. Dat is toch een onverklaarbaar mirakel!

Het woord 'christen' is een latere uitvinding van heiligen. De tragedie van Jezus was juist het feit dat hij volgens de openbaring, dus de wil van God, moest lijden. En hij heeft geleden: hij is gemarteld en gedood door de Romeinen. Maar het Jezusverhaal kent geen tragisch einde en dat is het verschil met de Griekse tragedie. Daar eindigt alles tragisch en noodlottig.

Fluitend
Christus werd vermoord, maar herrees op de derde dag. Fluitend kondigden de vrouwen, de Maria’s, zijn herrijzenis af.

Dit is precies het on-Griekse aan het christelijke Europa: een tragedie zonder tragisch einde. Zou dat in het perspectief van Grieken geen komedie zijn?

Het is een voor ons herkenbare toestand: een tragedie zonder tragisch einde is gewoon een Hollywoodfilm. Een gemiddelde Hollywoodfilm heeft een happy end. Het Europese christendom is een verhaal met een happy end. Hierin ligt precies de kracht en de zwakte van Europa: de ontkenning van de dood en eindigheid.

Bron van kracht
De tragische komedie is natuurlijk een bron van kracht als je weet dat alles uiteindelijk goed eindigt. Dat motiveert de mens om te handelen.

Maar daarmee wordt hij tegelijkertijd verzwakt. Als het happy end niet zichtbaar is, durft de Europeaan niet te handelen. Het Europese geloof is immers een geconditioneerd geloof. Maar het aanvaarden van het tragische is juist de bron van creativiteit en weerbaarheid.

Abraham
Hoe moeten we Europa begrijpen? Wat is Europa? Athene en Rome, of Jeruzalem? Ik begrijp Europa met behulp van twee metaforen: Abraham en de Odysseus.

De joodse Abraham trok telkens weg. Hij was de nomade onder de nomaden. Een nomade met een goddelijk gevoel voor gerechtigheid. Abraham trok bij volkeren binnen. Hij voerde de dialoog met anderen en eindigde zijn dialoog met een contract.

Abraham is de man van beloftes. Als mensen geen beloftes kunnen afleggen en aanvaarden, zal de wereld aan onbetrouwbaarheid ten onder gaan. Zonder belofte is er geen vorm van goede trouw of redelijkheid en billijkheid. Maar Abraham keerde nooit terug.

Hij trok verder, hij was de 'terugloosheid' zelve. Hij verlangde niet naar een plek, maar hij verlangde vooruit, naar een onbestemde toekomst. Het joodse Europa symboliseert in haar geschiedenis het verlangen om terugloos - zonder een terugkeer - op aarde te zijn. De Europeanen waren altijd onderweg naar een onbestemde plek en toekomst.

Homerus
Maar Europa is ook Odysseus. De held van Homerus werd telkens verleid met alles waarmee goden en demonen een sterfelijke mens kunnen misleiden. Maar hij wilde toch naar huis teruggaan - terugkeren.

Waarnaar wilde hij terugkeren? Naar een vrouw, naar de waarheid, Penelope. Odysseus is de held van de eeuwige terugkeer. Ook dat is Europa. Een goede Europeaan verlangt altijd naar een terugkeer (hoe imaginair ook) naar Europa.

Alles wat de Europeaan aanraakt, neigt te europeaniseren. Odysseus is de eeuwige terugkeer, het eeuwige verlangen om naar de plek, naar het afgebakende, naar de oerplek terug te keren. Europa is daarom een dubbelzinnig en tweevoudig verlangen: de eeuwige terugloosheid van Abraham en de eeuwige terugkeer van Odysseus.

Ambigue figuur
Christus van Europa is daarom geen zuivere jood. Hij is een ambigue figuur: held in een tragedie met een happy end. Hij symboliseert de pijn, maar ook de verlossing, het weggaan en toch de belofte om ooit naar huis, naar Jeruzalem terug te gaan.

Christus is daarom het scharnier van Europa. Jezus is Abraham en Odysseus tegelijk. Ja, dat is literatuur: een ambigue affaire.

Kloof
Er blijft een onoverbrugbare kloof tussen Jezus als Christus, een joodse rabbi, en het christendom. Het christendom is de geschiedenis, maar Christus is voorbij de historie.

Het is ook de onoverbrugbare kloof tussen literatuur en werkelijkheid, tussen het transcendente en het immanente, tussen hier en daar, tussen altijd-zijn en steeds voorbij-zijn en tenslotte tussen Rome en Jeruzalem.

Twee beloftes komen samen in Europa: het joodse eeuwige verlangen naar terugloosheid en het Hellenistische eeuwige verlangen naar terugkeer.

Afshin Ellian

prachtig


 http://www.airpano.ru/files/Egypt-Cairo-Pyramids/start_e.html

Grote twijfels over Toetanchamons klompvoet

Onlangs stelden wetenschappers dat de jonge farao een klompvoet had. Maar deskundigen trekken dat nu sterk in twijfel.

In 2005 werd de mummie van Toetanchamon gescand. Vier jaar later publiceren onderzoekers hun bevindingen op basis van die scans.
 Ze stelden onder meer dat de linkervoet van de farao een klompvoet was.

Niets van waar
Wetenschapper Robert Connolly gelooft daar echter niets van. Hij scande de mummie in 1968 en uit die scans blijkt dat beide voeten prima in orde waren.
 De schade die de onderzoekers in 2009 constateerden, moet na 1968 zijn toegebracht. Connolly stelt dat hij dat zelfs kan bewijzen.

Onderzoeker Ronald Harrison leidde het onderzoeksteam van 1968 en liet een scan van de linkervoet van Toetanchamon opnemen in een boek. In samenwerking met New Scientist zocht Harrison dat boek weer op en de scan zat er inderdaad in.

Oeps…
Wat is erop te zien? Een gezonde voet. Maar daarmee was nog niets bewezen, zo bleek even later. Hoewel de scan het label ‘linkervoet’ droeg, bleek het in werkelijkheid een scan van de rechtervoet te zijn. Dat schoot dus niet op.

De mummie van Toetanchamon zoals Howard Carter die vond. Foto: Harry Burton (via Griffith.ox.ac.uk).

Geen klompvoet
Toch leverde de zoektocht van Connolly wel wat op. Steeds meer deskundigen blijken zich namelijk achter de onderzoeker te scharen. Chirurg James Gamble bijvoorbeeld.

Hij stelt op basis van de scans uit 2005 dat de linkervoet onmogelijk een klompvoet kan zijn.
De voet moet na Toetanchamons dood wat gedraaid zijn geraakt. De botten hebben namelijk geen abnormale vorm en dat zou wel moeten als het een klompvoet was.

Frank Rühli die de scans van 2005 bestudeerde, kan zich wel voorstellen dat beschadigingen na Toetanchamons dood tot de verkeerde diagnose leidden, zo meldt New Scientist. Maar er is maar één manier om daar achter te komen: de scans uit 1968 moeten worden teruggevonden. Connolly is naarstig op zoek naar het bewijsmateriaal.
 
Vooralsnog zonder resultaat. Maar het lijkt erop dat het vinden ervan heus niet alle vragen op gaat lossen. Elke keer als we iets van Toetanchamon denken te weten, wordt dat namelijk al snel weer in twijfel getrokken.
Het lijkt wel alsof de mummie vastbesloten is niets van Toetanchamons geheimen prijs te geven.

Werd crème farao Hatsjepsoet fataal?

Wetenschappers hebben een crème die de farao wellicht veelvuldig gebruikte geanalyseerd en troffen er gevaarlijke stoffen in aan.

Het potje werd lang geleden al gevonden en is in het bezit van de universiteit van Bonn. Onderzoekers gaan ervan uit dat het potje aan farao Hatsjepsoet toebehoorde, omdat dat op het flesje staat.

Geen parfum
Lang dachten wetenschappers dat het een parfumflesje was. Maar uit een analyse blijkt nu iets anders. “Na twee jaar onderzoek is nu duidelijk dat het flesje een soort van lotion voor de huid bevatte of mogelijk zelfs medicatie voor een koningin die last had van eczeem,” stellen de onderzoekers in een persbericht.

Het flesje. Foto: Ägyptisches Museum / Uni Bonn.

Kankerverwekkend
In de lotion zaten diverse vetten die huidaandoeningen konden verzachten. Maar de onderzoekers troffen er ook benzopyreen in aan. Een kankerverwekkende stof. “Benzopyreen is één van de meest gevaarlijke substanties die we kennen,” stelt expert Helmut Wiedenfield. Het stofje mag vandaag de dag niet meer in cosmetica worden gebruikt, maar is nog te vinden in bijvoorbeeld verbrand voedsel.

Kanker
Met de lotion vallen de puzzelstukjes op zijn plaats. “We weten al lang dat Hatsjepsoet kanker had en mogelijk zelfs aan kanker overleed,” stelt expert Michael Höveler-Müller. “We weten nu mogelijk de oorzaak daarvan.” Het is zeker niet ondenkbaar dat Hatsjepsoet de crème veelvuldig gebruikte: het is bekend dat familie van haar last had van huidaandoeningen met een genetische oorzaak.

Lang niet iedereen is overtuigd door het onderzoek. Om er zeker van te zijn dat de crème de oorzaak was, moeten sporen daarvan in het lichaam teruggevonden worden. Ook het feit dat het bewuste flesje uit twee delen bestaat, doet experts twijfelen. Zoiets is nog nooit in Egypte aangetroffen en het zou dus ook zomaar een nep flesje kunnen zijn.