Ramses II, De Grootste en Machstigste Farao Aller Tijden
Ramses II, De Grootste en Machstigste Farao Aller Tijden
Hij behaalde vele militaire successen, gaf opdracht tot de bouw van de Aboe Simbel die nu op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO staat, was betrokken bij de totstandkoming van het eerste gedocumenteerde vredesverdrag in de wereldgeschiedenis, en regeerde gedurende maar liefst 66 jaar en 2 maanden.
Ramses II wordt gezien als de grootste en machtigste farao die het Oude Egypte ooit heeft gekend.
Biografie in het kort
Ramses II werd rond het jaar 1303 v. Chr. geboren. Reeds op 14-jarige leeftijd kwam hij in de politiek terecht, doordat zijn vader, Seti I, hem toen tot co-regent had benoemd. Lang zou het niet duren voordat hij zijn vader op zou volgen: hij besteeg de troon vermoedelijk al in zijn late tienerjaren. Dit luidde het begin in van zijn regeerperiode, die maar liefst 66 jaar en 2 maanden zou duren.
Gedurende die tijd heeft hij dusdanig veel grootse dingen voor het Oude Egypte verricht, dat men vele jaren na zijn dood nog over hem zou spreken als ‘de Grote Voorouder.’ Ramses II had vele vrouwen, maar daarvan was Nefertari zijn ware geliefde. Opvallend was de -zeker voor die tijd in de geschiedenis- zeer hoge leeftijd die hij wist te bereiken: geschat wordt dat hij 90 of 91 jaar oud was toen hij overleed.
Militaire successen
Eén van de eerste militaire successen boekte Ramses II al in het tweede jaar van zijn regeringsperiode tegen de Shardana, piraten die de Egyptische Mediterraanse kust terroriseerden door handelsschepen aan te vallen die op weg naar Egypte waren. Er werd een aantal marineschepen gestationneerd die eerst geduldig wachtten totdat de piraten hun prooi aanvielen, alvorens tot actie over te gaan om de piraterij te beëindigen. De aanpak bleek een daverend succes te zijn: de Shardana werden definitief verslagen.
Syrië zou het zeer zwaar te verduren krijgen gedurende de tijd dat Ramses II aan de macht was in het Oude Egypte, daar de farao het land herhaaldelijk binnen zou vallen. De eerste campagne in Syrië vond al in zijn vierde regeringsjaar plaats. Een stela die vlakbij het hedendaagse Beirut werd opgezet, herinnert aan deze historische gebeurtenis.
De inscriptie ervan vertelt over hoe Ramses II gedwongen vocht tegen een Kanaänitische prins, die al dodelijk was getroffen door een Egyptische boogschutter, en wiens leger achteraf werd verslagen. Verschillende andere Kanaänitische prinsen werden gevangen genomen en naar Egypte gebracht. Hierna werd het gebied door Ramses II en de zijnen geplunderd, en werd bovendien de Hettitische vazalstaat Amurru veroverd. Na deze eerste campagne in Syrië zou de farao ieder jaar naar zijn hoofdkwartier in Riblah teruggaan om tribuut te innen.
De tweede campagne in Syrië zou de geschiedenisboeken ingaan als ‘de Slag om Kadesh.’ Deze campagne is waarschijnlijk de meest bekende van alle campagnes die Ramses II in Syrië gevoerd heeft. De campagne vond slechts een jaar na de eerste campagne in Syrië plaats, en had voor Ramses II 2 doelen: het verder opschuiven van de Egyptische grens op Syrisch grondgebied, en hetzelfde kunstje flikken dat zijn vader zo’n 10 jaar eerder had gedaan, namelijk een triomfantelijke binnenkomst in de stad bewerkstelligen.
Het Hettitische Koninkrijk bleek echter een formidabele tegenstander te zijn, want de troepen van de farao kwamen in een Hettitische hinderlaag terecht, en leden zware verliezen.
Desondanks wist de nog jonge Ramses II het op dappere wijze voor elkaar te krijgen om met zijn uiteengeslagen troepen stand te houden, en een definitieve nederlaag te voorkomen. Na verloop van tijd kwam hij terug in Egypte, alwaar hij verklaarde als overwinnaar uit de strijd te zijn gekomen. Hij werd als held onthaald, omdat hij een verloren slag bijna had gewonnen. Zodoende kwam Ramses II welliswaar niet als strategische winnaar uit de strijd, maar als morele winnaar des te meer.
De derde campagne in Syrië, die plaatsvond in het zevende regeringsjaar van de farao, stond in het teken van het heroveren van de Egyptische invloedssfeer, die zich tot Kanaän beperkte terwijl Syrië in Hettitische handen was gevallen en diverse Kanaänitische prinsen in opstand tegen Egypte begonnen te komen. Ramses II splitste zijn leger op in 2 delen. Het ene deel werd geleid door zijn zoon Amun-her-khepeshef, terwijl het andere deel door hemzelf werd geleid.
Deze keer zouden de militaire successen tegen de Hettieten aanzienlijk groter zijn: de ene na de andere overwinning werd door zowel vader als zoon behaald, en de doelstelling om de oorspronkelijke Egyptische invloedssfeer te herstellen werd bereikt. Na deze derde campagne zouden er nog vele andere campagnes volgen -met name tegen de Hettieten- die geen van allen zouden resulteren in ofwel een beslissende overwinning ofwel een beslissende nederlaag, omdat de strijdende partijen zeer aan elkaar gewaagd waren.
Eerste geregistreerde vredesverdrag ooit
Ramses II besloot op een gegeven moment om vrede te sluiten met de Hettieten. Daartoe werd een vredesverdrag opgesteld, waarvan zowel een versie in Egyptische hiërogliefen als een versie in het Akkadisch werd geschreven. Het vedrag bestond uit 18 artikelen, die oproepen tot vrede tussen Egypte en het Hettitische Koninkrijk.
Hoewel het grootste gedeelte van de tekst identiek is, zijn de versies op verschillende manieren verwoord. Zo claimt de Hettitische versie dat de Egyptenaren de aanzet tot het verdrag gaven, terwijl de Egyptische versie het omgekeerde beweert. Het verdrag werd omstreeks 1258 v. Chr. door Ramses II en de Hettitische koning Hattusili geratificeerd. Beide partijen hielden zich aan dit verdrag, waardoor het gedurende de rest van de regeerperiode van Ramses II rustig bleef aan de noordelijke grens van Egypte.
De Hettitische versie van het eerste geregistreerde vredesverdrag in de geschiedenis van de mensheid.
Constructiewerken
Gedurende zijn bewind liet Ramses II ontzettend veel bouwwerken van de grond komen die met name ter verering van zichzelf en zijn geliefde Nefertari werden gebouwd. Het meest bekende bouwwerk daarvan is de Aboe Simbel, die we vandaag de dag terugvinden op de
Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Vermoedelijk was men rond 1244 v. Chr. begonnen met de bouw ervan, en nam de constructie van deze prachtige tempel zo’n 20 jaar in beslag. Het zou dus tot 1264 v. Chr. hebben geduurd alvorens men deze enorme bouwklus geklaard had.
Voorts heeft Ramses II tijdens zijn bewind zelfs een hele hoofdstad laten bouwen, Pi-Ramses genaamd. Zijn motieven daartoe zijn onduidelijk, alhoewel wordt beweerd dat hij dichter bij zijn grondgebieden in Kanaän en Syrië wilde zijn.
De volledige naam van deze stad luidde Pi-Ramses Aa-nakhtu, hetgeen ‘Domein van Ramses, Groots in Overwinningen’ betekent. Alleen een kolossale voet van een standbeeld van Ramses II heugt aan het bestaan van deze stad.
Een ander groots bouwwerk uit de tijd van Ramses II is het zogeheten Ramesseum. Met de bouw daarvan werd al in het eerste regeringsjaar van Ramses II begonnen. Deze tempel heeft een oppervlakte van 58 bij 183 meter en is omgeven door een muur.
Bij het ‘Kasteel van Miljoenen Jaren’ werd voor het eerst een pyloon gebruikt bij dit type gebouw. De achterzijde van de pyloon werd later versierd met afbeeldingen van de Slag om Kadesh. Verder ligt er een reusachtig granieten beeld van Ramses II die omgevallen is. Deze is 19 meter groot en weegt 1000 ton.
De Aboe Simbel.
Legendarisch historisch figuur
Zoals eerder aangegeven in dit artikel, had Ramses II een zeer hoge leeftijd bereikt toen hij overleed. Na meer dan 66 jaar te hebben geregeerd, had hij Egypte schatrijk gemaakt met de rijkdommen van verslagen vijanden. Hij had veel van zijn vrouwen en kinderen overleefd, en liet middels de vele, schitterende tempels en andere bouwwerken een schat aan cultureel erfgoed na aan zijn land. Maar liefst 9 latere farao’s adopteerden de naam Ramses als eerbetoon, doch geen van allen wist zijn grootsheid te evenaren.
Bijna al zijn onderdanen waren geboren tijdens zijn regime, en zij dachten dat zonder Ramses II de wereld ten einde zou komen. Vandaag de dag ligt de mummie van de farao in het Egyptisch Museum te Caïro.
Farao Ramses II werd inderdaad de legendarische heerser die hij zo graag wilde zijn, en ging na zijn dood de geschiedenis in als de grootste en machtigste farao aller tijden.
Farao's lieten zich balsemen en zich met al hun rijkdommen begraven om, als ze weer levend zouden worden, zij in ieder geval tussen hun weelde zouden ontwaken.
Ook in deze tijd ambieert men het eeuwige leven en laat men zich zelfs invriezen, in de hoop, op een later tijdstip te kunnen ontwaken , en wel op het moment dat men een oplossing heeft voor de doodsoorzaak van voordien. Even ontdooien en klaar:
Wel spannend! In wat voor een wereld zult u wakker worden, na bijvoorbeeld 100 jaar?
mige mensen zijn in het aardse leven de fysieke staat reeds lang overstegen, en achten het dan ook niet nodig in hun eigen oude lichaam terug te keren.
Daar dit alpha vrouwtje haar beta hersengolven weer eens een update wil geven, ben ik mij gaan verdiepen in een voor mij ongrijpbare wiskundige materie.
De geruststellende gedachte van reïncarnatie heb ik per heden in de wilgen gehangen.
Even een stukje technische ondersteuning van de helpdesk, die ik na het lezen van de eerste paar regels, maar even gebeld heb...
n redelijk verstand met een creatieve geest, die niet bang is zich open te stellen voor nouveautés.
Waarschuwing:
Deze theorie is gebaseerd op singulariteit, wat zich laat omschrijven als iets abnormaals of iets ongewoons. Normale regels en wetten zijn hier niet meer geldig en kunnen aldus niet meer toegepast worden.
u komt het... De clou!
Zijn wet luidt: verdubbeling van processorcapaciteit binnen een gegeven tijd. (toen nog transistors)
