Een hoogdag van de spreuken bij een unieke gelegenheid

Onze permanente secretaris
een prima gelegenheid
om een oud gebruik te herijken
We zijn gaan schieten - iets wat gebruikelijk de vooravond het huwelijk gebeurt


We waren uiteraard een halve eeuw te laat
Dat schieten dat gebeurde om de slechte geesten weg te jagen....
Maar dat zal wel niet nodig geweest zijn voor onze feestVOS


Een hoogdag van de spreuken
De boog kan niet altijd gespannen zijn
SCHOENMAKER blijf bij je leest
en.. als DE VOS de passie preekt

We waren present - de VOS zat op wacht achter het raam - en we hebben niet eens alaam moeten bovenhalen - de deur gaapte open en we werden gezellig ontvangen
Proficiat Frans en Maria van onze vzw - VROLIJK ZIJN WIJ - ONZEN HEERTJE

Het is soms eens goed de stapels kranten op te ruimen en de knipsels door te nemen. We beseften ineens dat we de verdwenen kapelletjes veel aandacht gaven en niet eens erop dachten de nieuwe te signaleren. Gelukkig vonden we in de Krant van Westvlaanderen twee artikels hieromtrent.


In Haringe titelde men het kapittel met de ronkende naam

Meiveldkapelletje. De term is ons in verband met kapelletjes niet bekend. De meivelden wel. Op die organisatie steunt een deel van ons rechtsbestel. Karel de Grote had wel een kapel in Keulen. Of die mei- of maartvelden die bij hem hun ontstaan vonden rechtstreeks met zijn kapel te maken hadden is niet bekend....  Het is wel bekend dat de scouting de meivelden hebben ingecalculeerd in hun werking....

Hieronder kun je het artikel dat erover rapporteerde nalezen.

En tweede artikel heeft het over een kapel in de Loviestraat 51. Hier werkte de VTI van Poperinge aan mee om er een heuse veldkapel te restaureren (Krant van Westvlaanderen 10 06 2011)

We zijn begonnen - na een dip - in de laatste fusiegemeente(n): Watou, Sint Jan ter Biezen en Abele met het inventariseren van de muur-, gevel- en veldkapellen.

Ondertussen hebben we geleerd dat het boeiender is als je er iets meer van opgezocht hebt, maar... dan is dat ook een arbeidsintensievere bezigheid.

Zo hebben we de laatste halve week zeker een zestiental uren erover gedaan om een lange lus door de drie locaties te trekken.




Oorspronkelijk hadden we gedroomd van met het apparaatje van CO7 door de gemeente te trekken en interviews af te nemen, maar onze technische kennis is aftands en hopeloos beperkt voor het moderne spul. Dat is een handige alibi om achter te schuilen. Het is ook zo dat wanneer we het op die manier zouden opvatten dat we dan inderdaad een full-time (onbezoldigde) job eraan kunnen hebben... Spijtig genoeg is er ook nog ander werk. Zo hebben we besloten van het procédé aan te houden zoals we de overige locaties hebben verwerkt.




Sorry! Niet helemaal.
We hebben her en der meer informatie aan de bewoners gevraagd (immaterieel erfgoed) en met de liggende materialen die we al hadden dachten we door wat ruimer te fotograferen ook de huidige aandacht voor beelden in te calculeren. Het valt op hoeveel mensen niet alleen in de kabouterwereld maar ook leeuwen en honden versteend hebben buiten gezet.....

We hebben ook naast de schouw-kapelletjes van Reningelst een nieuwe genre ontdekt: het poortkapelletje.

Toen we begonnen te twijfelen wat we nog eens op de blog konden plaatsen... kregen we enkele mailtjes die ons weer wakker maakten.

Het is leuk om te ervaren dat er op onze tentoonstelling in de Onze Lieve Vrouwekerk reeds is ingespeeld door een alerte bezoeker.

Onze sympathieke pastoor op rust van de Onze Lieve Vrouwekerk, E. H. Lambert Roger, dook in de oude boeken en vond in een archiefstuk van de kerk dat er inderdaad een beeld van de Heilige Benedictus LABRE, uit Amette, in de Onze Lieve Vrouwekerk stond. Dat beeld is helaas ondergedoken. Navraag is altijd weer met ontwijkende opmerkingen onbeantwoord gebleven. Het zou bij de schilderwerken en verfraaiïng in het adres van onderkomen of gesettled of verdwenen zijn....

De historische sporen vermelden in een boek van 1907 - opgemaakt als liber memorialis van de toenmalige pastoor - dat het beeld door René GHYSEL werd geschnken en wierd geschilderd in 1887 door Adolf VOET kunstschilder uit Melle. Hiervoor werd 285,91 Frank betaald. Die rekeningen vermelden een rekening van TURPEIN-GHYSEL.

Er is van de Heilige Benedictus wel een reliek in de kerkschatten, waarvan geen oorkonde terug te vinden is. Het beeld moet voor 1971 verdwenen zijn te oordelen naar de inventarissen (1951-1971).

---

Een Nederlands bedrijf heeft zich bij de Provincie geloofwaardig kunnen presenteren.. We mochten even de embryo zien. Het was er wat donker...  Hopelijk niet om de kleine kantjes niet te zien..

In elk geval de donkere omgeving liet niet toe haarscherpe foto's te nemen.
We willen U echter wel even laten mee gluren...

Het project komt naar de bibliotheken en zal ook ons depot laten ontdekken tussen de grote musea van Westvlaanderen...
Je ziet op de beelden de tafel, waar via een vorm van touchscreen de beelden moeten spreken. We hebben alvast onze verzameling gepropageerd. Het zouden geen Nederlanders zijn als het niet erop aankomt dat we zelf het werk presteren..  We moeten ook zeggen dat ze goeie ideeën hebben. Goeie ideeën zijn duur! En we hebben toch het materiaal, waarom tweemaal het werk doen.... Inderdaad.

We hopen dat zoals de collega van een van de meewerkende musea het verwoordde dat iedereen gelijke kansen krijgt.




Vooraf waren ook de bibliotheken uitgenodigd.



Dit is de tafel errond het Nederlands bedrijf onwijs.

Een tachtigtal senioren wilden wat meer weten over de kapelletjes van Poperinge en we hadden de eer en het genoegen onze kennis bij te werken en hun geheugen op te frissen. 
Vaststellingen:
Anderhalf uur luisteren is mogelijk. 

Wie kan ons helpen?
Zijn er in den lande academici of pseudo-academici die iets of wat van heiligen en attributen weten, die iets of wat van mythologische figuren kennen


Of moeten we nog andere paden betreden.


We kregen in ons erfgoeddepot het hier aangebrachte beeld.

Onze gedachten gaan voor het ogenblik naar de esoterische doctrines.
De wolf zou kunnen verwijzen naar het dier dat naar de maan blaft.
De vrouwenfiguur draagt een vijfpuntige ster. Zitten we hiermee misschien bij een deviant. Hebben we te maken met een verwijzing naar de diabolische domeinen. Moeten we vaststellen dat de vrouw horens draagt, of zijn het wolvenoren?


Het beeldje verraad een oosters element.
Maar welke oosterse godheden of pseudo-mythologische figuren zien er zo uit.

Het lange zwarte haar kan ook aanwijzingen bevatten.
Maar verder hebben we geen uitsluitsels waardoor we tot één verhaal komen.

Is het de tarotkaart van de maan?
Wie helpt ons?

Het is nu vijf jaar geleden en het zou een statistische studie kunnen worden hoe het ondertussen verlopen is..
Er zijn zeker enkele kapellen verdwenen. We geven hier een eerste survey.
De kapel aan het Rode kruis is een tijdje voor de selectieve erfgoedrehabilitatie afgebroken. Ondertussen is Madame Arlette Duclos overleden en geen spoor meer van de prachtige Onze Lieve vrouwe kapel in de muur van het Zwijnland.



Ook de kleurrijke moderne kapel op de hoek van de Havermuis en de Valkenberg is niet meer te zien en opgedoekt.



Op de hoek van de Krombekestraat en het wandelpad  stond een paalkapelletje.



We hebben er nog een foto van wanneer het beeld er nog in stond maar .... toen we rondliepen om te fotograferen was het beeld van Onze Lieve Vrouw er al uit. De dank om de redding van de bombardementen is gestopt... We weten alhier niet meer wat bombardementen zijn.. of toch weer...?

We beloofden de tentoonstelling van de erfgoeddag te bestendigen tenminste tot november. En we behoren nu eenmaal tot die groep van mensen die hun belofte proberen te houden. In de twee glazen kasten in Onze Lieve Vrouwekerk – proper opgeblonken – en dat heb je ook al gemerkt staat nu de armoede zoals ze voor kerkverbonden mensen zou moeten behandeld worden.

Je merkt er een catechismus van 1910 waar de zeven lichamelijke werken van barmhartighgheid zijn afegbeeld. De latere catechismus van de jaren 60 herinnert U de geestelijke en de lichamelijke werken.

E, wil je echt weten hoe de Heilige Benedictus Labre met Poperinge te maken heeft dat zie je in de rechter kast laagste plank.

Franciscus en Antonius, cracks in de beoefening van de naastenliefde haalden hun inspiratie in de parabel van de barmhartige Samaritaan (Schoolbijbel). Inderdaad armoede is een troef in het licht van je zielezaligheid maar ook als je de Vader wil verheerlijken als kinderen van de Vader.

Het N.N.-project dat we gekozen hebben met de duidelijke bedoeling sober en zonder barnum aan flyertoestanden, met weinig umpa, tierelantijntjes van streepjes muziek en met de intensieve - eigengereidheid - de professionaliteit niet te gaan zoeken bij gerenomeerde firma's en/of studiebureau gerelateerde bedrijven..... is BIJNA gefinaliseerd.

We hebben gekozen om de plaatselijke - gebuur - het VTI (Technisch Instituut ter plaatse) rekken te laten uitdokteren voor onze kaders.
We hebben nl. een drie honderdtal kaders liggen, tot op heden nog niet gedigitaliseerd en slechts partieel op schrift gecatalogeerd.

Dit bescheiden winterslaap-werk moet nog gebeuren.
Het zit zeker in de koelkast (winterwerk?) en/of in de pijplijn. Het is ter plaatse al altijd een gevecht geweest tegen de versluizing. De pijplijn is voor het ogenblik dreigend in gevaar door filevorming (toestromende erfgoedstukken).
Er staat heel wat werk voor de deur. Vakantie nemen zit er voorlopig niet op.
We moeten verder werken aan de verfransing van onze website waar onze free lance ICT al heel wat specialistenwerk in gestoken heeft... We zitten bovendien met de genoemde filevorming in de nieuw toegekomen erfgoedstukken omdat we gezien die specialisten-job niet op de site konden...

Maar geen geweeklaag!
De samenwerking met het VTI zoals je op de foto's kan waarnemen verliep in een uiterst gezellige, bemoedigende (wat dat jong volk voor die oude kraken heeft gerealiseerd mag gezien worden) en educatief productieve sfeer.
We danken de leerkrachten Jonas VANDROMME, Thomas VANHEE, Lieven VANDAMME en Paul MAERTEN voor de deskundige begeleiding.


We geven een pluimpje aan de leerlingen: Arno DEMAN, Wout DELPORTE, Matthys BILLIAU en Gill DERAMOUDT.


We hebben gezien hoe ze het zweet op bepaalde momenten moesten bezweren en met wat een effectieve krachtpatserkreten de zware stukken het zoldervenster van de Trommelaarstraat 15 inplugden.

Op het einde van de inzetfase moeten we corrigerend verklaren het project is geen N.N./anonieme erfgoedrealisatie meer. Nu we de jeugd op die manier hebben bereikt kan bij die actoren althans het erfgoed - letterlijk wat hier op zolder is - niet meer uit hun geheugen en dat is wat we willen bereiken naast wat er verder nog wordt gerealiseerd in het kader van dit project.

We denken dan op:
- het verder catalogiseren, inventariseren en conserveren van zowel de kaders en het beeld
- daarnaast voegen we hetzelfde met het opbergen van de afzonderlijke prenten in zuurvrij papier,
- het digitaliseren van de stukken in aansluiting van de 7000 stukken die nu reeds online te vinden zijn,
- het verder uitbouwen van de site in de Nederlandse en de Frans versie.

Last but not least willen we ook niet vergeten dat onze sponsor CO7 is.

Voor de vrijwilligers is het een drukke lenteaanvang.
Onze secretaris stond midden in de apocalyps.. zelfs de burgemeester sprak van een openbaring.
We zijn fier onze secretaris te kunnen op de blog zetten in zijn voorzittersoptreden in naam van de kerkfabriek van Sint Bertinus..
.
Het dreigende gelaat opzij is het houdsnijwerk van de preekstoel die hij niet besteeg. Gezien zijn familienaam heeft hij dat wijselijk ook niet gedaan. Als de vos de passie preekt.....

De kasten staan er beeldig bij. Dat kon de actieve bezoeker van onze blog al in ogenschouw nemen.
De plaatsing was zonder kleerscheuren en/of glasbraak gebeuren.



De gespecialiseerde tussenkomst van de leverancier van de kasten bood een perfecte transfert van de vitrinekast....



Onze floor hostess vond dat spiegels moeten blinken en een uurtje met spuit en doek toverde ongeziene lichteffecten. We hebben uiteindelijke de goede locatie gekozen. Wie de kasten leeg wil zien... pas ingeblonken... haast u ter kerke!!

Het is voor degene die ons depot kennen geen geheim. Onze nachtmerrie, ons GROTE probleem is ruimte.
Daar hebben we dan toch een bescheiden maar ideaal nisje ruimte gevonden.

We kregen van de kerkraad van de Onze Lieve Vrouwekerk de toelating om twee vitrinekasten in hun kerk te plaatsen. Inderdaad ook voor hen is dat een niet te versmaden presentje.


We hebben al altijd gezegd dat het de MOOISTE kerk van Poperinge is.
Ze krijgen van ons één jaarlijkse mini-tentoonstelling.
Wie weet kan dit de sluiting van het kerkgebouw niet voorkomen....

Alle gekheid op een stokje.
We zijn verheugd binnenkort die kasten te vullen met het materiaal dat op de erfgoeddag voor het publiek te zien was. Zo verlengen we de erfgoeddag.. tot een erg goed jaar......

In onze branche is het geestelijk depositum (erfgoed) inderdaad blijvend aandachtspunt. Een gelukkig toeval bracht een groepje religieuzen op het idee Poperinge en onze depot in die context te eren.

De groep bedevaartende zusters wilden de dag - Poperinge beginnen in de St.-Janskerk.

De Romaanse schemer van kerk bracht het groepje trekkende zusters vrij snel onder de devotionele sfeer van de start van de dag. De neofiet E.H. Domique Moens breidde na de subtiele woorden van de inleider een gepaste intro tot de bede-vaart. Het was de zusters een hele eer de eerste mis van een nieuwgewijd priester te mogen volgen.

Na een summiere rondleiding met de feministische look op de brandramen van de vrouwen uit het Eerste Verbond trok de pelgrimage naar het depot van Onze Heertje. We waren geëerd door het bezoek van een hoogst geïnteresseerde groep zusters.

We haasten ons een mondelinge traditie te registreren van een van de oude religieuzen. In Poperinge was en is er een een Onze Vrouwtje dat Onze Lieve Vrouw in d'aarde wordt en werd genoemd. Zou dat Onze Lieve Vrouw van Sint Jan kunnen zijn?

Vrijdag 29 04 2011
Midden de drukte van de voorbereiding van de erfgoeddag wilden we niet ontbreken op het orgelpunt van het totaalprogramma van het Kortrijk erfgoedconvent. We mochten een behoorlijk pakket van onze erfgoedstukken zes maanden tentoonstellen.....

Het TOTAALprogramma ONGELOOFLIJK heeft zijn naam niet gestolen...


Ze wilden ook op die manier eindigen.
We werden om 19u00 ontvangen in de Moskee. Schoenen uit en in een mega brede religieuze stemming naderden we met de zonen van Abraham het Koran-bos....

We beseften hoe nodig de wederzijdse studie van de keure aan believers is voor ze  afstappen van eigen perceptie om de andere te begrijpen. De stap naar elkaar was unaniem goedgekeurd dat zag je aan de gewilligheid waarmee de schoenen werden uitgedaan om de moskee te betreden.  Dat Jezus het evanglie niet door een engel is gedicteerd dat leek even wat moeilijker...

In de oude fabriek werd dan met vespers en choreo het orgelpunt bijgestuurd. Hier wil men niet eindigen. Alle ongeloof ten spijt ongelooflijk blijft met trillingen als een earthquake - als het van de aanwezigen afhangt - minstens Europa beroeren.....

Het gebeurt af en toe, maar niet alle dagen dat we zo'n extra gemotiveerde studenten over de vloer krijgen. Deze keer hadden we prijs. Een studente van de gerenomeerde St.-Lucasvesting betrad onze tempel.

We konden het niet laten de hoop uit te spreken dat er ook na ons mensen zullen te vinden zijn die het erfgoed waarderen.


Wie weet .. onze ploeg wordt stilaan wat ouder en daar was de bezoeker en haar vader grondig mee eens hier bewaren we een schat aan geschiedenis en studiemateriaal ook voor de iconografie en de beeldende kunst..

We onthouden U ook het beeld niet van het erfgoedstuk waar de studente haar ogen op uitkeek: een plechtige communieprentje waar een stuk van de sluier verwerkt werd in het kleedje van de figurante op het prentje.

Een hartversterkend bezoek waar we nog op zullen kunnen terugkeren want we krijgen zeker verslag van het studiewerk dat hier het resultaat van wordt.
 

Ook als we het niet zouden gevraagd zijn dan zouden we ook duimen voor de activiteit van de Open Kerken ter plaatse. We hebben een uniek conglomeraat aan kerkelijk patrimonium.

Uiteraard hebben we een boontje voor de Onze Lieve Vrouwekerk (met het mooiste interieur aan snijwerk/ de gustibus non disputatur) met zijn authentieke stukken rond de confrerie van de trinitariërs (het slavetje).



We hopen op een onderbouwde degelijkheid van de begeleiding.
Soms hebben we wel een vraagteken over wat er allemaal VERTELD wordt. Dat is in de huidige context rond kerk en maatschappij niet onbelangrijk. In elk geval een aanzet om de historici wakker te maken en .. de archieven in te duiken of te raadplegen.

We bereiden ons voor op internet.
De pers is al gekomen...


Geen moeilijk thema dit jaar
Inderdaad Armoe is troef

We stellen voor



De troef der bedelorden. De zeven werken van barmhartigheid... de hemel in het hiernamaals en toch ook de hemel op aarde. Franciscus en zijn minderbroeders

Andere cracks zijn er legio. Maar we hebben voorlopig een boontje voor Benedictus Labre. Een mirakel dat gebeurde bij ons?


Naastenliefde. Iedereen kent de parabel van de barmhartige Samaritaan. Wie is naaste van zijn medemens? Een voortdurende bevraging vanuit het christendom en het Evangelie



Concreet is dat ook in de opvoeding altijd hot item geweest. In de tijd waar de drankzucht compensatie en gangmaker was van de armoe organiseerde men in de scholen de antialcoholische schooldag.