Zondag 26 april 2009
Erfgoeddag 2009
Met de receptie waren we er uiteraard niet van af. De zondag vanaf 10 uur waren de comilitones weer van de partij in de gasthuiskapel voor de tentoonstelling in het kader van het thema VRIENDSCHAP: broederschappen en confrériën. In een ruk van 10 tot 18 uur werden de meer dan 200 bezoekers te woord gestaan.
De geïnteresseerden kwamen van Brussel, van het Antwerpse... We konden ons niet van de indruk ontdoen dat we wereldwijd aan het uitgroeien zijn. Onze virtuele aanpak werpt wellicht zijn eerste vruchten af. Aarzel niet ook als je niet dicht bij de deur woont. Neem contact. Surf op de website..
En wie weet komen we U in ons depot niet eens tegen.
Maar ook de streekeigen en autochtone bewoners van Poperinge ontdekten onbekende wetenswaardigheden. Jonge leergierige geïnteresseerden vroegen de 'devotionalia-boer' zijn kunsten af. Broederschappen wat is dat precies, wat motiveerde de voorouder om toe treden tot een confrérie?
We probeerden te antwoorden: enerzijds de corporatieve tendens om samen de eigenheid beter te affirmeren en anderzijds de deelname aan de geestelijke vruchten (genaden) van de communauteit waar men bij aansloot, via het altaar in de kerk, via de Heilige: patroon van 'club'...
Iedereen leerde bij en wie niet bijleerde die consolideerde of friste zijn kennis op. Zo deden het ook de gasthuiszusters, die blijkbaar de tijd trotseerden, en nu nog in Poperinge overleven.
De geïnteresseerden kwamen van Brussel, van het Antwerpse... We konden ons niet van de indruk ontdoen dat we wereldwijd aan het uitgroeien zijn. Onze virtuele aanpak werpt wellicht zijn eerste vruchten af. Aarzel niet ook als je niet dicht bij de deur woont. Neem contact. Surf op de website..
En wie weet komen we U in ons depot niet eens tegen.
Maar ook de streekeigen en autochtone bewoners van Poperinge ontdekten onbekende wetenswaardigheden. Jonge leergierige geïnteresseerden vroegen de 'devotionalia-boer' zijn kunsten af. Broederschappen wat is dat precies, wat motiveerde de voorouder om toe treden tot een confrérie?
We probeerden te antwoorden: enerzijds de corporatieve tendens om samen de eigenheid beter te affirmeren en anderzijds de deelname aan de geestelijke vruchten (genaden) van de communauteit waar men bij aansloot, via het altaar in de kerk, via de Heilige: patroon van 'club'...
Iedereen leerde bij en wie niet bijleerde die consolideerde of friste zijn kennis op. Zo deden het ook de gasthuiszusters, die blijkbaar de tijd trotseerden, en nu nog in Poperinge overleven.