Het Vogeltje

Couvent des petits Oiseaux.

Het kerkbezoek moet voor de bewoners van het gehuchtje de aanblik hebben gehad van een grote begrafenis. Er zijn niet vaak zoveel aanwezigen… Al is hier nog iedere zondag de mogelijkheid zijn zondagsplicht te vervullen. Het was een behoorlijke groep die op deze druilerige namiddag, 14 januari 2008, het klooster van de zusters van 't Vogeltje, de Paulienen buiten de muren, bezocht. Kapelaan (Pastoor) Gerard Danneels had zijn erudiete gedrevenheid bovengehaald en als klassiek gevormde de geschiedenis van het klooster uitgeplozen. De luisteraar zal met bewondering gekeken hebben naar het hemels tafereel van de retabel. Wolken en stralen. Bij de ingang werden ze getrakteerd met de bordjes 'hel' en 'oordeel'. En dat naast de biechtstoel. Misschien waren die voor velen niets eens opgemerkt…. Het beeld van de Lieve Vrouwe op de retabel zweefde ook boven de hoofden…. Velen zullen wellicht – zoals verwacht – in een niet alledaagse wereld hebben gewandeld.

Het klooster is even oud als ons worstelende staat 'België'. Begin 19^de eeuw was er nog geen sprake van. Het heeft alle sporen van een kloosterlijk bestaan. We zagen er de kruisweg op borden. Een vrij uniek religieus erfgoed. Een niet alledaagse wereld met niet alledaagse heiligen vaak. In het pand zijn vier muurkapelletjes. Het ware een best moeilijke zoektocht met de vraag de beelden te tellen die we gezien hebben. Dit prachtig kleine beeldje (hier bovenaan) is bijna zeker van de H. Donatus. Vereerd tegen de donder……Hoe noemen ze dat weer 'onomatopee'?

Het ging er gezellig aan toe… in dat kloostertje (zie rand). Koekjes en koffie werden door de zusters verzorgd. Een kleine tentoonstelling met fotomateriaal werd door kapelaan Gerard verzorgd. Maagpoeder hadden de bezoekers daar niet op hun verlanglijstje.

Heel wat geinformeerder lieten de bezoekers het kerkje, de school, de oude hoeve, de zusters, de erfenis van de familie Van Merris achter. Het was een leerzame uitstap.