Sint Janscollege in ons depot
Leraar geschiedenis, Bram Brutsaert, van het St.-Janscollege
trok met de vierdejaars naar de
Trommelaarstraat. Via de vernieuwde Boeschepestraat het 'hoekje om'
(figuurlijk natuurlijk) bereikte de preadolescente populatie de depot waar ze
'kennis' zouden opsnuiven.
Voor de deur van Onzen Heertje, erfgoedvereniging werden even de directieven uitgewisseld. Nieuwsgierigheid troef. De eerste woorden waren 'overweldigend'… en zo is het ook.
De gehele academische bedoeling was in het kader van de geschiedenisles wat getuigeheuvels van de contrareformatie te duiden. Zo te zien boeiender dan verwacht.
Gezellige communicatie over de generaties heen. Opvallend was de vaststelling dat de jonge leergierigen bewezen en toegaven dat de communicatiemedia van vroeger, schilderijen en educatief religieus materiaal de zeggingskracht van de clips van vandaag toch wel overtroffen.
Met een onbevangen nieuwsgierigheid – wie is er bang van een kruis – bestudeerden ze de materiële eigenschappen van het erfgoed. Maar ook het immaterieel erfgoed boeit.
Zo te zien niet tegen hun goesting betraden ze de site. Wat hen te wachten stond beloofde in elk geval iets anders te worden dan een ordinaire les…
De ploeg van de depot is voor de vijf klassen gevarieerd bemand geweest. Noblesse oblige de suppoosten kenden hun rol.
Tussen de vele religieuze onbekenden werd hier en daar iets herkend van Oma's schoorsteen of de glazen kast van een bejaarde tante… Hopelijk werd het een leerzame speurtocht naar wat de contrareformatie bij ons heeft opgehoest.
Of ze zich thuisvoelden in deze devotionele site! De rust straalden uit hun ogen leunend tegen de paaskaars.
