Berichten van 17 september 2008

Met onze medewerking.

Het feest van de kruisverheffing doet in Mesen terugdenken op Adela, het klooster, der ouderen fierheid.

Het typisch ortodox uitziende kerkje herbergt voor de gelegenheid een keur aan iconen. Sint Niklaas bracht de sympathieke (kleine) stad heel wat mooi materiaal.. De Sint doet zijn patroonschap eer aan en de kleintjes zijn altijd zijn oogappel geweest.

Heel wat meer mensen dan oorspronkelijk ingeschat stelden hun kunstschatten ter beschikking.

Zelfs een iconenschilderes deed haar best om nieuwe exemplaren uit te lenen…  Een gouden idee, een zee van licht en kleur. Ook de fotograaf had last van overdreven licht zoals je ziet.

Heel wat bekende modellen passeerden de revue: de Mandillion, de Pantokrater … de tronende madonna….

De show werd gestolen door Sint Joris met de draak.

En toch zijn iconen de volkscatechismus van de oosterse< kerk, eenvoud en directe simpele herkenbaar taferelen.. op de gouden goddelijke drager. Vaak in een gecompartimenteerde reeks: de boodschap, de geboorte, het bezoek aan de kribbe, de herders en de koningen bij het kind….gevoelig en toch beschouwend.

Als je een bezoek brengt groet dan de geduldige suppoost, groet Sint Antonius 'met zijn zwijntje' en zoek het uit wie die Heilige is in de crypte met zijn nagels in zijn schedel.

Quintinius werd geboren in de derde eeuw, waarschijnlijk in Rome. Hij was de zoon van een Romeinse senator. Reeds vanaf zijn geboorte was hij christen en hij vond het zijn plicht om het evangelie te verkondigen in de noordelijke streken. Hij kwam als diaken terecht in Amiens (in het toenmalige Galia) waar hij zich aansloot bij de heilige Lucianus van Beauvais.

Tijdens de christenvervolging onder keizer Maximiaan (Maximianus Hercules Romeinse keizer 286-305 en 306-308 na.J.C) werd Quintinus, samen met twee andere diakens, gevangen genomen en vreselijk gefolterd. Hij werd met spijkers doorboord en daarna met gloeiende pek overgoten. Tenslotte werd hij aan het einde van de derde eeuw in het begin van zijn keizerschap onthoofd en in de Somme geworpen. Veertig jaren daarna vond een weduwe het ontstelde lichaam van Quintinus, en begroef hem. Op de plaats waar hij werd begraven bouwde ze een kleine kapel. Saint-Quentin, werd aanvankelijk Augusta Viromanduorum genoemd (27 voor J.C.) en lag aan de Somme.

De Zalige Adela van Mesen, geschiedkundig bekend als Adela van Frankrijk, (1009 of 1014 - Mesen, 8 januari 1079) was een dochter van koning Robert II van Frankrijk en van Constance Taillefer d'Arles. Dit verklaart de eventuele aanwezigheid van een Franse heilige in het klooster. De Franse lelie is trouwens in het schild van Mesen en aan bepaalde huizen terug te vinden…