Erfgoeddag 2009

Lissewege heeft een middeleeuwse geschiedenis (Willem Van Saeftinghe). Lissewege heeft de verering van Maria als 'sedes sapientiae', stoel der wijsheid.Om onze wijsheid aan te vullen gingen we ons licht opsteken bij collega Rudy. Hij is begonnen zoals wij. Met een vriend begon hij de erfgoedvereniging die nu toerisme Lissewege bezielt. Stad Brugge is nu - het was eens anders/dat kennen we - hun schutspatroon, de beelden voor hun museum kopen ze aan, een jobstudent ondersteunt de werking in de sperperiode van het seizoen.... Het onderkomen is stedelijk patrimonium.

Het geheel boeide ontzettend.

Met beperkte middelen en eigen technische ingrepen is alles degelijk gevrijwaard van stof en eventuele schade door onhandige mobiliteit. Inderdaad we gaven ons ogen de kost en luisterden met aandacht.

Voor we vertrokken konden we nog een fotootje nemen van een funerair fantasietje. De tekst op het ijzeren grafkruis van een smid zegt "yzer kon hij bedwingen, maar de dood kon hij niet ontspringen".

We danken langs deze weg de gastheer, Rudy Desmedt, voor de eenvoudige en bezielde collegialiteit.

Het was een bemoedigend gesprek. Tal van herkenbare fenomenen; de registratie met het stiftje, de specifieke 'varnish' en de oeverloze artefacten…

Ondertussen weten we ook de voor- en nadelen van onze beide onderscheiden statuten. Wij leven in de vrijheid-blijheid terwijl zij in Ter Duinen af en toe zich 'geprogrammeerd' voelen. We moesten aan de andere kant ervaren dat zij dan wel in ongeveer dezelfde tijdspannen uitgegroeid waren tot een personeelsbezetting waar wij liever niet bij blijven stilstaan. Terwijl wij ons concreet 'ruime'-probleem maar niet opgelost krijgen….

Voor de leergierigen die dé les willen noteren die we als conclusie meenamen rapporteren we graag dat we samen tot de conclusie kwamen dat het goed is bij elkaar te leren en dat heel wat know how rond registratie en conserveren, nomenclatuur en geëigende aanpak kan doorgegeven worden bij zo'n informele ontmoetingen.

Dat hierbij iedere discipline zijn eigen uniformiteit moet zoeken is aanbevolen.

Proven en Krombeke hebben heel wat kapelletjes. Het weder liet ons dit jaar niet toe om er heel vroeg mee te beginnen. Het repertorium is nog niet afgewerkt,… het is zoals zoveel zaken nog in de pijlijn.Er zijn wel twee grote kapellen te noemen in de beide parochies. Een ervan is relatief onontsloten: de kapel van het Couthof bij Graaf Henri d'Udekem D'Acoz.

Daar trokken we naartoe.We ondernamen de studiesessie omwille van merkwaardige bezit. In het altaar zelf van de kapel van het Couthof werd in 1855 het wassenbeeld van de Heilige Lucius (Lucio) bijgezet. Zo had het altaar zijn reliek zoals dat officieel moest. De heilige Lucio is een heilige van de tweede helft van de tweede eeuw na Christus.

Jules en Alix MAZEMAN – DE FLORIZOONE kregen de heilige toegestuurd van de paus als geschenk bij hun huwelijksreis. Aan relieken ontbreekt het er niet.

Het handje hier afgebeeld draagt de reliek van de Heilige Franciscus Xaverius. Als missionaris deed hij in de groep van de eerste de gelofte bij de Jezuïeten in de tijd van Ignatius van Loyola.

De symboliek spreekt er als nergens anders over de laatste helft van de 19^de eeuw.

Het hart van Jezus en het hart van Maria en aan de achterzijde het Goddelijk(drieëenheid) oog en JHWH (in een onechte spelling).

Leraar geschiedenis, Bram Brutsaert, van het St.-Janscollege trok met de vierdejaars naar de  Trommelaarstraat. Via de vernieuwde Boeschepestraat het 'hoekje om' (figuurlijk natuurlijk) bereikte de preadolescente populatie de depot waar ze 'kennis' zouden opsnuiven.

Voor de deur van Onzen Heertje, erfgoedvereniging werden even de directieven uitgewisseld. Nieuwsgierigheid troef. De eerste woorden waren  'overweldigend'… en zo is het ook.

De gehele academische bedoeling was in het kader van de geschiedenisles wat getuigeheuvels van de contrareformatie te duiden. Zo te zien boeiender dan verwacht.

Gezellige communicatie over de generaties heen. Opvallend was de vaststelling dat de jonge leergierigen bewezen en toegaven dat de communicatiemedia van vroeger, schilderijen en educatief religieus materiaal de zeggingskracht van de clips van vandaag toch wel overtroffen.

Met een onbevangen nieuwsgierigheid – wie is er bang van een kruis – bestudeerden ze de materiële eigenschappen van het erfgoed. Maar ook het immaterieel erfgoed boeit.

Zo te zien niet tegen hun goesting betraden ze de site. Wat hen te wachten stond beloofde in elk geval iets anders te worden dan een ordinaire les…

De ploeg van de depot is voor de vijf klassen gevarieerd bemand geweest. Noblesse oblige de suppoosten kenden hun rol.

Tussen de vele religieuze onbekenden werd hier en daar iets herkend van Oma's schoorsteen of de glazen kast van een bejaarde tante… Hopelijk werd het een leerzame speurtocht naar wat de contrareformatie bij ons heeft opgehoest.

Of ze zich thuisvoelden in deze devotionele site! De rust straalden uit hun ogen leunend tegen de paaskaars.