Ruimteproblematiek

Vrijwilligers-erfgoedfanaten hebben de handen vol. Vaak ook de handen in het haar… Maar laat die rubriek nu even om onze vorderingen in de verf te zetten. Straks met erfgoeddag 2009 wordt de fles ontkurkt en zetten we kroon op het werk.

Voorlopig staan er duizenden stukken online. Daar wordt verder aan gewerkt.Account op de website kan je aanvragen. De nieuwsbrief is nu geregeld verspreid..

Het nieuwste product is een lessenpakket Geschiedenis (specifiek over de reformatie en de contrareformatie). We willen trendy zijn.Enkele jaren reeds komen de 4^de jaren van het Sint Janscollege met medewerking van de leerkracht geschiedenis op studiebezoek. We sensibiliseren de jeugd.Yep! Join the club.Voor de gegadigden van dit lessenpakket surf naar onze webruimte

http://onzenheertje.be

Oktober 2008 de maand van het vallen van het blad, de maand van de financiële aardbevingen en manoeuvres.. maar ook dat. Een 15 tal kansarmen uit Groot Brittanië steken de plas over met bijgaande 'troubles' en nestelen zich voor een week in Talbot House. Enkele prominente van de het Poperings gedeelte van 'the experience': WVA Ieper, Pasar NV, Talbot en Onzen Heertje erfgoedvereniging vzw.

Met de nodige rampscenario's materieel gesymboliseerd door de stalen "escapes" van de toch wel unieke architectonische accommodaties van The House

Peace and solidarity items waar the (Only Man's) club in al zijn veerkracht toch wel wat van af weet. Ze werden dan ook uitgekozen voor dit unieke project.

Diksmuide en stad Ieper geven gratis gidsbeurten. Poperinge is én de slaapstad én winkelstad. Via Onzen Heertje werd voor de groep een depotbezoek gepland en een kennismaking met Lyssenthoek Cimetry. De aandacht werd gaande gehouden, klein en groot keken gespannen toe. Church of England of no religion het deed er niet toe. Of ze nog iets wilden weten.. De vreemde wens om met zo'n grote kloosterpaternoster te worden gefotografeerd - kwestie van er thuis toch wat te kunnen tonen. Dat konden we toch niet weigeren. Zodoende….

Op het kerkhof werd de gevoelige snaar betokkeld. Engelse Kansarmen – een specifiek publiek – die zoeken naar familieleden die op het Europese vasteland sneuvelden… Ook de vlotte gids slikte even als hij rapporteerde hoe uniek de belevenis was.

Heel wat details waar we zelf niet op denken worden zonder moeite opgemerkt… Tot de koe in de weide was aanleiding om vragen te stellen. Kansarmen uit Londen stad.. moeten in Poperinge terecht komen voor ze een echte koe zien. 'Koe-de-theatre'

En dan afronden Pasar (het vroegere Vakantiegenoegens), WVA, Onzen Heertje erfgoedvereniging vzw de initiatiefnemers voor wat zich in Poperinge afspeelde samen met de gelukkigen, groot en klein ronden op de 21 10 2008 af in "het mysterie". Daar kon,den ze even een voor hen niet alledaagse pub – met volksspelen – bezoeken.,

Generale legende der heylighen

door P. Petrus Ribadineira - P. Heribertus Rosweydus

M DC XXIX = 1629.

Het feest van de kruisverheffing doet in Mesen terugdenken op Adela, het klooster, der ouderen fierheid.

Het typisch ortodox uitziende kerkje herbergt voor de gelegenheid een keur aan iconen. Sint Niklaas bracht de sympathieke (kleine) stad heel wat mooi materiaal.. De Sint doet zijn patroonschap eer aan en de kleintjes zijn altijd zijn oogappel geweest.

Heel wat meer mensen dan oorspronkelijk ingeschat stelden hun kunstschatten ter beschikking.

Zelfs een iconenschilderes deed haar best om nieuwe exemplaren uit te lenen…  Een gouden idee, een zee van licht en kleur. Ook de fotograaf had last van overdreven licht zoals je ziet.

Heel wat bekende modellen passeerden de revue: de Mandillion, de Pantokrater … de tronende madonna….

En toch zijn iconen de volkscatechismus van de oosterse< kerk, eenvoud en directe simpele herkenbaar taferelen.. op de gouden goddelijke drager. Vaak in een gecompartimenteerde reeks: de boodschap, de geboorte, het bezoek aan de kribbe, de herders en de koningen bij het kind….gevoelig en toch beschouwend.

Quintinius werd geboren in de derde eeuw, waarschijnlijk in Rome. Hij was de zoon van een Romeinse senator. Reeds vanaf zijn geboorte was hij christen en hij vond het zijn plicht om het evangelie te verkondigen in de noordelijke streken. Hij kwam als diaken terecht in Amiens (in het toenmalige Galia) waar hij zich aansloot bij de heilige Lucianus van Beauvais.

Tijdens de christenvervolging onder keizer Maximiaan (Maximianus Hercules Romeinse keizer 286-305 en 306-308 na.J.C) werd Quintinus, samen met twee andere diakens, gevangen genomen en vreselijk gefolterd. Hij werd met spijkers doorboord en daarna met gloeiende pek overgoten. Tenslotte werd hij aan het einde van de derde eeuw in het begin van zijn keizerschap onthoofd en in de Somme geworpen. Veertig jaren daarna vond een weduwe het ontstelde lichaam van Quintinus, en begroef hem. Op de plaats waar hij werd begraven bouwde ze een kleine kapel. Saint-Quentin, werd aanvankelijk Augusta Viromanduorum genoemd (27 voor J.C.) en lag aan de Somme.

Heuglijke gebeurtenis voor het kerkminnend publiek van Poperinge en Onzen Heertje vzw.

Frans Devos, erevoorzitter van de Vrienden van Lourdes, plaatselijk en diocesaan, secretaris van Onzen Heertje, erfgoedvereniging vzw kreeg in naam van Monseigneur Roger Vangheluwe het Gulden Ereteken van Sint Donatianus opgespeld door Vicaris-generaal Herman Vandecasteele.

Dit is de hoogste kerkelijke onderscheiding in ons Bisdom. Frans zal om gezondheidsredenen wat 'gas' moeten terugnemen. Zo wordt hij uitgewuifd als Diocesaan voorzitter van de Vrienden van Lourdes. Mgr Vangheluwe zag dat het goed was en kende hem het bovenegenoemde ereteken toe.

Op het palmares: 17 jaar lid van het "Diocesaan Comité van de Vrienden van Lourdes", waarvan 13 jaar Diocesaan Voorzitter. - 12 jaar voorzitterschap van de plaatselijke afdeling van "de Vrienden van Lourdes" - Jaren dienst in de parochie, het decanaat en het bisdom. – Rusteloos wil hij verder het religieus erfgoed 'soigneren'.

We hebben ook om de maand ons kwartaalschrift.

Een buitenkansje: studiedag in de grootstad.

We hoopten tweemaal prijs te hebben. Het aanbod was aanlokkelijk. De grootstad bracht op een schoteltje de kans om achter het slot (slotklooster) te lonken naar religieus erfgoed en via de ronkende titel "Kom en zie" zouden we bijbelse vocale en driedimensionale realia kunnen snoepen.We trokken dus op naar Kortrijk.

Twee korte snaphots uit de rijke belevenissen.

Positief was de rijkdom aan beelden. De volksdevotionele residu's zijn omgekeerd evenredig aan de statistische 7% (cf. statistieken 2007). We troffen beelden waar we nog geen exemplaren in ons erfgoed staan hebben: Johannes van het kruis en o.i. Theresia van Avila (Karmelietessen Kortrijk). Op een andere locatie Sint Niklaas van Myra met het attribuut van de H. Drie-eenheid.

Wat minder vonden we onze verwachtingen i.v.m. de bijbel. Slechts drie lichtjes (op 15 staties): de lectio continua (non interruptus) in de hoofdkerk, het gesprekje met de Jona ervaringsdeskundige (hadden we zo'n sessie willen meemaken!) en de kazuifels met bijbelse impulsen: het brandend braambos, de schepping en de 12 stammen….