Archief

Als je onze account hebt kijk dan maar even. Spijts het doemsenario willen we doorgaan.

We verliezen onze hoop niet. De hemel sta ons bij!

Bij het toevoegen van de selectie (we selecteren grondig dan hebben we later geen pijnlijke snoeibeurt) vonden we deze studieobjecten.

Het oude embleem van de christelijke mutualiteiten was blijkbaar prominent christelijker. Daar is enkel een horizontaal lijntje overgehouden van het oude PX monogram.

We merken ook dat duivelbezweringen of althans formuleringen die de duivel op afstand moesten houden populair en stoffelijk - reduceerbaar  waren. Handig om op te bergen en creatief vervaardigd kon je de formule innaaien of opbergen in kousen of schoenen....

Als iemand de verhalen errond beter kan uitleggen dan onze vermoedens graag respons.

Soms is er wat zoekwerk aan. Dan zijn we inderdaad blij op onze blog de vraag te kunenn stellen. Zo hebben we de vraag wat is hier op de boontjes te zien?

Een andere keer zijn we aangewezen op internet en moeten we vreemde letters en vreemde taal trotseren, maar dat lukt wel. Zo  kregen we een speld van de hemelvaartkapel uit Boedapest...

We hebben de lente in 't bloed. Een deugddoende algemene vergadering vol dromen en hier en daar wat perspectief.

Een van die zonnige postieve kickers is de inspanningsbereidheid van onze bestuursploeg.

De secretaris heeft naast het verslag dat altijd goed verzorgd wordt twee dagen komen schrijven. Straks gaat hij enkele dagen naar zomerse oorden en hij wou een beetje voren zijn.  Hij heeft de euvele moed om de meer dan duizend grote prenten te inventariseren... en daar is hij dan werkelijk in die twee dagen druk aan bezig geweest.

We hebben de eerste 32 voorwerpen van 2015 ingescand. Spijts onze remmende sluizen om toch niet te moeten harder selecteren dan ons erfgoedminnend clienteel lief is zijn er toch reeds een dertigtal grotere voorwerpen - in alle gestrengheid binnen geslopen.

Ter gelegenheid van het onvolprezen werkzaam geschrijf van de secretaris willen u laten meegenieten van de categorie waaraan hij nu bezig was. Documenten uit het verleden die vaak ingekaderd in de huiskamer hingen.

De akte met de belofte in stervensuur met rouwmoedig geweten de apostolische zegen te krijgen werdmet zo'n document als je hier ziet (ten tijde van Pius XI) schriftelijk bevestigd. Men kreeg dit mee als men op Rome-reis - het zal je niet verwonderen - een archiepiscopus - aartsbisschop of kardinaal kon strikken die mits een aalmoes en biecht en communie zo'n papier kon overhandigen. Deze (petitio) in articulo mortis verzekerde de volle aflaat, zeg maar de hemel, aan die dat papiertje met eigen verzoek om die aflaat bij had. Het is immers zo dat men(ook zonder priester, voor het geval dat die er niet kan zijn) mits de gepaste gesteltenis en het beroep op naam Jezus de zegen in stervensuur alle vagevuurstraffen kwijt is. Dit gebruik is niet te verwarren met de apostolische zegen die men ook zonder dit verzoekschrift kan krijgen in stervensnood.

Een andere vondst was het 100 jaar oude document - diploma werd het vaak genoemd - ter gelegenheid van de eerst of erecommunie. communie. Let wel 1905! Toen was de eerste communie aan twaalf jaar. Er was geen plechtige communie zoals nu  met een eerste communie die eraan vooraf ging. Pas rond 1910 spreek men van eerste en plechtige communie.

Met die plechtige communie verbonden doet men hedentendage ook het Vormsel en de herniewing van de doopbeloften. 

We zouden de ijverige student die daar eens een thesis zou willen over maken uitnodigen om verder te komen helpen schrijven met onze secretaris. Een goudmijn aan documentatie.

We kunnen reeds een behoorlijke tentoonstelling verzorgen rond de kleine relieken. Vele devotieprentjes zijn verrijkt met een reliek.

Het zou een boekwerk vertegenwoordigen als we het fenomeen ter dege willen bestuderen. Enkele details willen we bij deze gelegenheid zeker kwijt. Na het symbolen-dictionnair waar we nu aan bezig zijn - komt zeker ook nog eens een herschrijven van wat we over relieken indertijd hebben samengesteld.

Deze twee exemplaren tonen hoe men tot de bloemen uit de tuin pluimt om een reliek mee te geven. Dat kan je ook zien op de prachtige prentjes met boemen en blaadjes uit de tuin van Olijven in Jerusalem. Het exemplaar dat we hier aanbrengen is er eentje met een bloempje uit de tuiin van de hof waar de Kleine Theresia - Treesje - Theresia a Jesu infante leefde. Zo te zien hebben ze er telkenjare de rozen geplukt. Er zijn heel veel zo'n prentjes in omloop.

Relieken had men in graden of niveau's. Een stofje uit de werkkamer, een stukje lijnwaard, een draadje uit een kleed. Hoe sterker het met de heilige verbonden is geweest, hoe heiliger, hoe werkzamer, hoe...

Een botje van het skelet bv. is stukken van heiligen waard. In de middeleeuwen was er een bedenkelijke handel rond (cf. de spotteksten in de Decamarone).

Het tweede voorbeeld brengt ons op de soms ongelooflijke kwantiteit van relieken. Het is wel zo dat een reliek ook vaak enkel verwijzend is naar. Maar toch is het soms moelijk om te geloven dat alle stukjes van het kruis van Christus die er op de wereld te vinden zijn werkelijk authentiek zijn. De afstand in tijd en de hoeveelheid roepen vragen op.

Soms staat er niet eens op waar het in de reliek om gaat. In een ander geval staat er gewoon: heeft de kist van de heilige aangeraakt.

. 

Onze winterslaap heeft nu lang genoeg geduurd.

We hebben ons niet verveeld en u we meer dan 20000 scans achter de rug hebben weten we dat we de lijst wat kunnen optimaliseren..  en we hebben nog twee bakken plechtige communieprentjes.

We zijn echter gewoon te zeggen "morgen komt ook alhier".. alsmaar hopende dat er morgen opvolgers zullen zijn..

Hoop is toch zo'n schone deugd!

Ondertussen willen we een paar vondsten delen rond de hot item van vandaag de dag: de oorlog

en met interesse voor onze digitale aanpak

Met meer dan oppervlakkige interesse - plena cum gratitudine - mochten we de expert van stad Poperinge schepen Pieter Marchand, schepen van Mobiliteit, van Seniorenbeleid, van Communicatie en ICT, van Patrimonium (gebouwenbeheer), van Duurzaamheid en innovatie, van Tewerkstellingsbeleid en van Ontwikkelingssamenwerking verwelkomen.

We hebben hem onze problematiek tot in de gevoeligste domeinen proberen te verduidelijken. We zijn overtuigd van de eerlijke luisterbereidheid en mochten in zijn bewonderende aandacht de wens meegeven dat onze onderneming toch niet in de wolken -  the cloud - zou opgaan.....

Op hoop van zegen.. alle heiligen, bid voor ons.

Wie onze doening al eens bezocht, die weet dat er een onverwacht grote hoeveelheid driedimentineel erfgoed relatief ordentelijk is gestapeld.

We kregen de opdracht een meting uit te voeren die we niet onmiddellijk realiseerbaar achtten.

We hebben het toch geprobeerd.

De vraag was hoeveel m3 voorwerpen er in ons stapelhuis geherbergd zijn.

Onze ramingen liepen sterk uiteen.

Na wat wetenschappelijk reconstrueren van onze lagere schoolkennis in verband met inhoudsmaten begonnen we met de rekken en kasten. Het was duidelijk je kan die driedimentionele erfgoedstukken zomaar niet opvullende inpakken...

Onze 55 bananendozen die vertegenwoordigen ongever 2,2 kubiek. Dat valt dus nog mee.

Maar hoe meet je het kubiek vat wat op de grond uiteen staat en .. wat doe je met wat aan de muur hangt.

Om een lang en lastig verhaal kort te maken.

We schatten alles op tussen de 13 en de 18 m3.

Die er een betere schatting kan van realiseren nodigen we graag uit het even te komen uitleggen.

We kregen het bezoek van de cultuurbonzen van de stad. Ze kwamen op uitnodiging. We schreven een brief om ter gelegenheid van de nieuwe coördinator en de hangende transitie in df cultuur-chalenge ter stede zich vergewissen van onze werking.

De fotograaf heeft enkele beelden vastgelegd ter elfder ure. Het begon al donker te worden .. maar aan de lichaamstaal te zien was de interese nog niet opgebrand!

Na de power point over de vijftien jaar geschiedenis konden ze met een kopje koffie genieten van een blitz rondgang. Uiteraard mogen ze individueel wel eens de rondgaang herdoen met eigen delegatie voor een uur  of drie. Graag!

We verheugden ons in de grondige interesse van de sleutelfiguren en konden dus blij tot weerzien wensen.

Sneeuw kan vertederend zijn op een kerst- of nieuwjaarkaartje.
We hebben er dit jaar nog geen gezien..

Niet dat we ernaar vragen.

Maar uitgerekend vandaag een zee van regen is onze martelaar erdoor gekomen om ons te helpen - per fiets - je bent voor de natuur of je bent het niet. En zo te zien 't was nog donker ....

Een hele voormiddag met twee man - pas uit de winterslaap - en dan nog een paar keer heen en terug om de sleutels (Ja, juist verstrooide professoren) . Zo moet het met een slakkengang vooruitgaan. We zijn er echter geraakt. Op zijn Egyptisch..

We sleurden het glazen monster van de bergplaats naar de toonzaal. En zo ziet het er nu uit.

De winter was inderdaad een winterslaapje. De crisis deed ons economiseren en we spaarden wat verwarming. Zo staan we met een voorraad voorwerpen nog te inventariseren en digitaliseren. Ze staan nu allemaal in de vitrinekast van Jan. De kast die we onlangs kregen. Dit is wat je hier te  ziet krijgt.

Die onze blog bezoekt die kan misschien denken dat we al onze tijd doorbrengen bij de klaagmuur, of aan de scanner, of om op te ruimen, en te selcteren....

Niets in minder waar. 

De hoofdbezigheid is het bijwerken van onze kennis rond onze kern-inzet. We willen zoveel mogelijk kennis en hierbij hoort het immaterieel erfgoed verzamelen. Om iedereen gerust te stellen niet om enkel het controversiele bij te houden

.

Uiteraard houden we van een evenwichtig verhaal en het weze duidelijk we weren het polemische.

Onze laatste sessie was een plaatsbezoek aan de kerk van KROMBEKE. Het sluiten van kerken bekommerd ons.

Speciale aandacht voor de gezegelde maar onherkenare reliek en drager bij het Blasiusaltaar.

Maar weerom niet tot in het onredelijke. Maar het behoud van het waardevolle, het verhaal achter deze schatten DAT kunnen w eniet laten verloren gaan. Daarom ons project. We bezoeken geleidelijk alle kerken van ons decanaat.

Of 

Er zijn nog vele schatten aan zilver en .. goud opgeborgen. Hopelijk in eerlijke handen... We pleitten voor oplijsting en controle want nu de bezetting aan bedienaars slinkt is niet alles zo duidelijk meer.

Deze flambouw uit zilver staat in het koor van de gesloten kerk. Speciaal aan dit voorwerp is de kelk-hostie afbeelding die in het gals is gestraald.

We hadden gedroomd? Je weet het toch dromen dat is niet realistisch. DROMEN zijn bedrog.

We hadden goede reden om te geloven dat de provincie voor een depot zou zorgen.
We hadden de publiciteit van CO7 die duidelijk communiceerde dat we projectsubsidie kunnen aanvragen.

We dienden met - ons eerder naieve Sinterklaasgeloof - een aanvraag tot projectsubsidie in om onze databank online 3 up te graden maar projectsubsidies zijn enkel voor nieuwe projecten.

En de provinciale depot is slechts klaar in 2016. Straks openbaren ze de kostprijs. En wij die dachten onder de PRIJZEN te vallen. DROMEN is bedrog.

Bij dit ontwaken toch een kerstcadeau. Er nog altijd mensen die ons verder helpen dromen. Dank U Jan! Dank U Mieke!

In de avond van deze donkere december bracht een bestelwagen ons een vitrinekast. Zomaar gratis. Dat die kast gratis was ontlaste ons van de kost, maar we zitten met ons ruimteprobleem. Waar zetten we die kast? En waar komt die kast terecht in haar recarnatorisch leven... ?

We willen niet WANHOPEN. We zien wel. Zo leefden en zo blijven we leven, volgend jaar al naar het 15e levensjaar.....