Nieuwsgierigen

We werden gevraagd naar wat we in ons kwartaalschriften allemaal reeds hebben behandeld. Inderdaad we hebben geen geheimen en willen onze beperkte kennis zeker delen. Het is tenslotte een van de belangrijkste doelen van de vzw.

Het formaat van onze publicaties is ½ A4

2003/1: Over kruisbeelden
ter gelegenheid van de Tentoonstelling van kruisbeelden in Mesen. - 12 blz /0,65 €

2003/2: Over Onze Lieve Vrouwbeelden.   - 12 blz./0,65 €

2003/3-4: Over O.-L.-Vrouw van St.-Jan.
Twee deeltjes     31 blz. &  24 blz. - 3,- €

2004/1: De devotie van de H. Familie.    24 blz. - 1,- €

2004/2: Devotie rond Kerstmis.  20 blz. 1,-- €

2004/3-4: De rozenkrans. 192 blz. - 5,- €

2005/1: De kruisweg van Onze Lieve Heer Jezus Christus. (ter gelegenheid van de tentoonstelling in Voormezele)    16 blz. - 0,65 €

2005/2: De Nationale Loterij, Onzen Heertje.   16 blz. - 0,65 €

2005/3: Over Aflezen.  8 blz. - 0,50 €

2005/4: De Ark 8 blz. - 0,5 €

Gewijd en vervlogen - Kwijnend of gebenedijd. Woordenschat uit het "Rijke Roomsche leven". - 756 blz. - 65 €

Zwarte Madonna’s proefschrift van Idalie VANDAMME

We haasten ons ook de onderscheiding mee te delen van Idalie. We hadden de eer de aspirante licentiaat over de drempel te krijgen voor haar thesis.Met “Een maagd met ballen”, zoals haar proefschrift titelt, bracht ze o.i. een degelijk cross-culturele studie.

Het onderwerp “ZWARTE MADONNA’s” is inderdaad een merkwaardig verre van eenduidig item. We vinden in haar werk een gamma van cultische paradigmas en cultuele percepties. Vooral het beeldje van Onze Lieve Vrouw van Halle steelt de show. In de illustraties kreeg ons erfgoed ‘goed’ haar plaats (zie rand afbeelding).

De driehoekige vorm van vele van die beeldjes keert terug in de stapel ‘ballen’ op de medailles uit onze collectie.

In grote lijnen willen we U enkele eye-openers doorgeven. Zwart is een ambigue kleur. Zwart is duisternis, maar kan ook ‘vlammend’ overkomen (kanonballen). De blik van de Lieve Vrouw oogt mild maar is doordringend. Op vele plaatsen is ze het leven voor ‘dode kinderen’, ‘verlost ze’. Kali in India, de vruchtbaarheidsgodin in de oudheid, ze openbaren én het ‘tremendum’ en het ‘fascinosum’….Duisternis en aarde hoeven niet per se vernietiging te betekenen. De ‘donkere’ aarde is voedingsbodem. De rode aarde (aarde en bloed) blijkt in het Hebreeuws de ‘adama’ te zijn van waaruit zelfs de mens door de Schepper ontstond.

De lezing van academische litteratuur van dat gehalte houdt de lezer wel een tijdje zoet, maar het toont hoe belangrijk de opdracht, het erfgoed te bewaren, is.

Idalie, proficiat, we hebben het werk met aandacht gelezen.

Nog een toemaatje. Een vriend bloglezer heeft een kapelletje ontdekt dat weliswaar heel verscholen zit, maar toch als muurkapelletje op onze verzameling zou moeten voorkomen. We haasten ons de afbeelding ervan aan de geïnteresseerden door te geven via deze weg. Het muurkapelletje is te vinden Krombeekseweg 1. Dank aan Nicolas VERROYE.

We brengen in de rand links het kapelletje dat toebehoort aan Frankie en Sonja DECLERCK-AUGUSTYN.

Op die manier kan ieder die onze CD-rom aanschafte de proefdruk verbeteren. Het is ook meteen onze plicht met veel lof  de steunende leden te danken. We schaffen ons een paar degelijke kasten aan om de boeken uit ons depot te bergen.…

De hemel zei u gunstig gezind en weze ons genadig!

Korte Reningelststraat 4-6

We waren blij een reactie te krijgen van iemand die onze kapelletjesschijf aanschafte en de geschiedenis wou doorsturen.

Zwerfroute

Dit kapelletje hing eerst aan de zijgevel van het huis van meester Caroen in de toenmalige Reningelststeenweg, thans Deken de Bolaan. Toen meester Caroen zijn garages bouwde verhuisde het naar de zijgevel van het eerste huis over de Polenlaan. Deze locatie moest het door verbouwing nog eens verlaten. Het kreeg de zijgegevel van de oude hoeve Coudijzer, Korte Reningelststraat. Deze boerderij was gelegen in de huidige Deken de Bolaan tussen het oude kerkhof en de Korte Reningelststraat. Uiteindelijk zou het voor 5^e keer weg moeten. Nu om een nieuwbouw.

Schoolmeesterskapelletje

Het kapelletje was eigendom van meester Edward Dedrie, (eerder van meester Caroen) en is geplaatst na de tweede wereldoorlog als bedanking. Jarenlang werden er gedurende de hele meimaand, dagelijks, een paternoster gebeden en liederen ter ere van Maria gezongen. Het beeldje is Onze Lieve Vrouw van Sint Jan. De echtgenote van beide schoolmeesters zijn nog in leven: echtgenote Dedrie, Vanexem Yvonne (92 jaar oud) en echtgenote Caroen, Dewulf Gertrude (92 jaar oud).

Unieke locatie

De vroegere Reningelststeenweg is waarschijnlijk de enige straat in Poperinge die tot de drie Parochies behoort.  De hoeve Coudijzer was Sint Bertinus, de rest van de linkerkant richting Reningelst was Sint Jan, de volledige rechterkant behoorde bij de Onze Lieve Vrouwparochie.

Dank en excuses

Met dank aan Walter Tally en met onze excuses voor de onnauwkeurigheden. Die zijn nu verbeterd.

We willen ook alle kopers van de eerste 50 nummers erop wijzen dat er een foutje staat bij de kapel op de Provenstraat. De bewoner die genoemd wordt als buur van het kapelletje is Marc LAHAYE en niet Johan CAPPELAERE.
In de Sint Sixtusstraat 75 is de eigenaar Frankie en Sonja DECLERCK-AUGUSTYN  en niet de personen daar genoemd.

Een late nieuwjaar in de Trommelaarstraat

Nieuwjaar vieren met de buurt.

De erfgoedvereniging Onzen Heertje nam het initiatief de buurt voor een nieuwjaarsglaasje uit te nodigen. We hieven het GLAS.
Glazen

We hieven het glas op de nieuwjaarsviering (26 januari 2006). Daar hadden we reden voor
We wilden de straat laten meeprofiteren. Frans had - derde keer – goede keer alle buurtbewoners verwittigd. De opkomst was wel niet om naar huis te schrijven. We gaan er dan ook niet op in
Maar ‘glas’ was wel de hoofdbrok van de viering.
Spontaan denkt U op “het glaasje” dat we hieven.De Wereldwinkel wijn is niet slecht. We hadden nog een flesje dat we aangeschaft hadden voor het bezoek van de burgervader. Hij ‘jeunde’ ons een uitgestelde drinkl. Want hij had toen geen tijd om het glas mee te heffen. Onomkoopbaar! Maar over dat “glas” gaat het niet.

Over welk glas gaat het dan wel?

Wie de foto hierboven aandachtig bekijkt ziet wellicht dat er heel wat glas in onze living staat. We hebben de respectabele kast van de Nationale Loterij, maar.. op de schouw staat een even praktische aluminium constructie, helemaal doorzichtig, want de deuren zijn in glas.
Juwelier en horlogeur Francis DEVICK en zijn moeder Blanche KESTELYN brachten het meubel. Het stond op hun zolder en had vroeger als vitrinekast kast dienst gedaan. De parkervijzen en toehoren hadden ze niet meer. “Of het erg was?”.

Wij hebben een keur aan vrijwilligers en goedkope werkkrachten die al zoveel voor ons gratis hebben opgeknapt dat we in deze niet gemakkelijk van ons paard geslagen worden..

Wat ons dreigde op de grens van de wanhoop te brengen is ondertussen compleet omgeslagen. Een specialist bleek de noodzakelijke ‘plofnagels en parkervijzen, waar we niet eens de maat konden van nemen, te kunnen leveren. We moeten het toegeven. Zo’n uitzonderlijke toestanden waren voor ons hobbyisten onoverkomelijk. Maar de hemel is – hoe kan het ook anders in onze sancteboetiek met ons.

Om te vieren

Onze verwachtingen hadden de laatste tijd wel een deuk gekregen. De inventarisatie van de kapelletjes die ons in 2005 enkele maanden had bezig gehouden was bijna door regionale landschappen in cofinanciering met stad en provincie een meevaller. Maar de ‘souflé’ zakte in. Erfgoed wordt heel selectief en uiterst kieskeurig door de stad gecounterd.

Geen nood we mochten aan de andere kant voor de zoveelste keer fier zijn op onze schenkers. Verleden jaar hadden we er weer boven de honderd. Dit jaar begon prachtig met de kast 2,50 m, x 1m. x 0,20 m. Hier zie je ze op de schouw staan. We hadden inderdaad geen betere plaats ervoor. En.. de voorzienigheid had het weer best geregeld. De kast kon er juist staan.

Met stevige ijzeren bevestiging werd ze aan de muur geschroefd. Er werden alumium dragers gesneden en geplooid en de onderkant werd aan de schouw bevestigd met dito steunplaatjes. Een droom…

Wat erin komt?

Wie onze erfgoedvereniging al bezocht die weet dat er10 museumzalen te vullen zijn met wat in depot is opgeborgen. We kunnen niet dromen van een museum. Niet omdat we het niet zouden willen. Maar er is gewoon geen lokaal groot genoeg om alles een beetje ordentelijk te ‘showen’.

Houten jubileum OH

In 2005 hebben de vrijwilligers van Onzen Heertje een monsterproject uitgevoerd waar ze de eerste lootjes van te grabbel gooien.

We zijn er ons van bewust dat deze zin én pretentieus én wat oneerbiedig klinkt.

Onzen Heertje erfgoedvereniging vzw. werkt al vijf jaar, - een houten jubileum dit jaar -, aan het conserveren en in zijn context en achtergrond valideren van een specifiek kerkelijk en randkerkelijk fenomeen. Ze willen kost wat kost van de  grond geraken. Hun locatie in de Trommelaarstraat breekt uit zijn voegen, de stapelrekken gaan door de knieën .

Om werkelijk 'iets' te bewijzen komen ze met een CD-rom naar de bevolking. Op deze informatiedrager staan alle muur-, veld- en gevelkapelletjes van de stad (zonder de deelgemeenten). Ze bieden dit 'bewijsmateriaal' aan als steunkaart. Wie werkelijk erachter staat dat het religieus erfgoed oordeelkundig wordt bewaard die zal akkoord zijn om de activiteit van de groep te ondersteunen. De kaart kost minimum 5 Euro. Als voor U de activiteit van deze mensen meer waard is dan is dat dankbaar meegenomen.

Het is de bedoeling de randgemeenten in de volgende jaren afzonderlijk de deelgemeenten aan te bieden.

Te verkrijgen bij Eric VANDE CASTEELE, Prof. Dewulfstraa 21, Frans DEVOS, Krombeekseweg 20, Norbert VERROYE, Krombeekseweg 68, Henri VANDENBERGHE, Doornstraat 11A, Wilfried DETURCK, Doornstraat 70, Albert DECROCK, Abeelseweg 257-259 .

Een thesis

 

 

We zijn fier op de studente die ons even wou testen. Ze kwam de erfgoedvereniging vragen of iets over de zwarte madonna’s konden aanbieden. We zijn zelf verrast van de oogst.

In de rand geven we enkele beelden. Een van de zuiverste voorbeelden is de O.-L.-Vrouw van Halle. We zijn bewust en kristisch genoeg om niet overal van die gechristianiseerde ‘moeder aarde-figuren’ te zien. We zijn echter benieuwd wat academici in spe ons erover te vertellen hebben. We komen zeker met een verslag terug.

In onze oogst vielen we op de medailles van Halle, een tafereeltje achter plastiek, een reisheiligdommetje, een plakketje en een paar beeldjes. Zo zie je maar.

De wensen voor een vruchtbaar

Erg-goed

En erfgoedrijk jaar.

We sluiten af 2006 af met 877 bezoekers en 129 schenkers.
Met heel veel dankbaarheid tegenover én de bezoekers die ons toonden hoe belangrijk ze onze bezigheid vinden Én de schenkers die ons weer overtuigd hebben van de noodzaak van onze recyclagebedrijvigheid.We zien er wel meer in dan enkel inzamelen, recycleren.
We willen con-serveren, niet zomaar levenloos (comateus) in stand houden.

Erf-GOED is voor ons op de eerste plaats GOED.In tweede instantie erven we het als goede ‘rentmeesters’. En dat willen we in 2006 ook zijn!

Rodenbachwijk – Roeselare

 

We waren in het weekend van 3-4 december 2005 ook op verplaatsing.
Onze kerstallen en de prentjes van Kerstmis – Driekoningen – De vlucht naar Egypte stonden tussen de merkwaardige tentoonstelling in het wijkhuis van de Rodenbachwijk in Roeselare.
En of we fier waren. De positieve commentaren zijn een welgekomen aanmoediging!“’t Is van de familie dat je ’t moet hebben”.

In het kader van de geschiedenisles waar de bollebozen het hadden over de reformatie en de contrarteformatie waren de studenten van Poperinge al even alert als hun actieve voorouders. De geuzen-spirit en de anti-stof van het Jansenisme, de catechismusrage (de geest van Lodewijk Makeblijde) en de prikkel van de Inquisitie zitten er voor iets tussen.
Bram Brutsaert, de jonge geschienisleerkracht, durfde het aan, zoals je op de foto ziet met een leger de enge behuizing van onze erfgoedsite te betreden. Alles verliep in de grootste ordentelijkheid, geen hagepreken, geen bosgeuzen-toestanden, geen beldenstorm.
Wie aan het krenterig uurtje niet genoeg had, die neemt vriend of vriendin mee en komt maar eens terug. Erfgoed is gekregen materiaal, zomaar.
Welkom.