De Stalmeester

De Stalmeester
Composer(s): Wim Sonneveld
Performer(s): Wim Sonneveld



Het gewone volk vraagt zich wel eens af
„Wat doet zo’n stalmeester eigenlijk de hele dag?”
En het schijnt dat men daar de meest merkwaardige voorstellingen van heeft

Zo denkt men bijvoorbeeld dat ik de hele dag in de koninklijke stallen rondhang
Kijk, dat doe ik natuurlijk niet
Daar heb ik de stallenjongens voor in Den Haag
Voor de paarden en voor de voertuigen
Van de Gouden Koets tot de rode Ferrari en daar ben ik meester over …
of liever gezegd bovenmeester, want traditie moet er zijn
Er is al genoeg waardevols naar de kloten gegaan de laatste tijd
Versobering noemt men dat
Ja, ammehoela!
Het wordt anders maar een kale boel in dit kleine landje hier!

Neem nou bijvoorbeeld die alleraardigste ceremonie
van het aanbieden van het eerste kievitsei
Dat is iets daar konden wij eind maart, begin april op het hof naar uitkijken
ik en de koningin en de prins en allemaal
En het kon je zelfs gebeuren dat je in je bureau zat
dat er iemand binnenkwam die ineens tegen je zei: is het eitje er al?
En als het dan kwam dan was dat voor mij
en de koningin en de prins en allemaal een ware opluchting
De vinder kwam dan meestal binnen
Een of andere gewone boerenpummeljongen
Het eitje in een mandje
Op zijn zondags
Familie erbij
Ook opgedoft
Burgemeester erbij van het gat waar zo’n jongen woonde … in Friesland
Dus meestal een of andere rode rakker!
Maar toch, maar toch … een zeer schilderachtig gezicht
„die boerenkinkels in deze ambiance”
En het gewone volk wil dat eitje

Het gewone volk wil het vertoon van de kroon
De franje van Oranje
De eis van het paleis zeg ik altijd
Dat bewijst dertig april toch altijd maar weer
Want dan komen ze allemaal opzetten
Op dertig april sta ik opzij van het bordes achter een conifeer
Men ziet mij niet maar ik ben er wel
En zo hoort het ook
Want alles moet gladjes verlopen
Met de bloemen op de tree hebben we hoegenaamd geen last
Het is meer wat er zo de treden opkomt, wat er aangeboden wordt

Neem nou bijvoorbeeld alleen maar eens even alle kruidenkoeken en krentenmikken
uit een of andere achterhoek van dit land
Nietwaar!
Mijn taak is dan krentenmik aanpakken
Tussen de tanden door sissen tegen de geefster
„knikje maken, achteruit de trap af en wegwezen”
en daarna de krentenmik achter de rododendrons sodemieteren
Wij kunnen van Hare Majesteit de Koningin …
Wij kunnen van Hare Majesteit de Koningin natuurlijk niet gaan verlangen
dat ze alle kruidenkoeken en krentenmikken hoogstpersoonlijk nuttigt
Wij krijgen daar veel van mee naar huis
Dus dat is bij ons tot laat in de zomer krentenmik eten geblazen

Verder wordt er ook absoluut niets weggegooid
Alles wordt bewaard
Vanaf het zelf gemaakte, het zelf geborduurde wandkleed
tot aan de van luciferdoosjes vervaardigde molens
En wat er meer aan goedbedoelde rotzooi de trap op komt!
Dat gaat allemaal – hup – de magazijnen in
Kaartje erbij van wie het is en vooral wat het voorstelt
Want er wordt wat afgeprutst in dit landje!

Maar de fijnste tijd voor ons blijft toch altijd weer Kerstmis
Kijk een jaar is lang
Je hebt je moeilijkheden, je teleurstellingen en vooral als ik het even mag aanstippen
met het schorremorrie van de pers
Maar uiteindelijk wordt het toch altijd weer Kerstmis
En dan bedoel ik natuurlijk de viering onder ons op Soesdijk
Hare Majesteit de koningin, onze koningin
zo heel gewoontjes tussen ons en de gewone mensen doorlopend
pratend over koetjes en kalfjes
Natuurlijk ook over de os en ezel!
Een paar stallenjongens, een paar dienstmeisjes
een exemplaar van wat je tegenwoordig noemt de gekleurde medemens erbij
Heel ontroerend gezicht!
Zo menselijk
Zo democratisch
Zo gewoon
En zo hoort het ook … eens per jaar!
Wil je wel geloven dat je daar lang van tevoren naar uitkijkt

Ik was deze zomer op vakantie in Corsica
Ik kwam vanuit de zee
Ik had juist gebaad
Ik wou terug, maar wat is dat?
Opeens blijf ik stokstijf stilstaan, Middellandse Zee om de kuiten
en ik roep ineens tegen mijn vrouw: „was het maar vast weer advent!”
En verdomd als het niet waar is!
Ze weet precies wat ik bedoel

En dan bedoel ik natuurlijk het schenken door Hare Majesteit de Koningin
van die heerlijke chocolademelk
Gemaakt van echte cacaobonen, volgens oud vaderlands recept
Een koninklijke drank!
En dan mag ik daar graag een vel op zien
Een koninklijk vel
En ik zal jullie eens wat vertellen
Vorig jaar heb ik dat vel stiekem mee naar huis genomen
Ik heb het bewaard en ik heb het zelfs laten inlijsten
En dat hang nu boven het trumeau in de hal
En als ik daar ’s morgens langs kom op weg naar mijn werk
dan zeg ik tegen mijzelf: „verdomme jongen!
Dit leven is toch nog waard om geleefd te worden”

Mijn vrouw zegt wel eens: „jij bent de laatste poot onder de troon”
En verdomd als het niet waar is heb ik het zelf opgestoken
Daarom zeg ik altijd: „ik zal handhaven”
Proost!