Berichten van 4 december 2006 tot 10 december 2006

Zingen is…

Nu al de bloemen zijn uitgebloeid

zoeken wij naar kleur in ons bestaan

We schilderen de lucht vol notenbalken

zetten elke muzieknoot in kleur

en zingen een lied  van vriendschap.

Wie zijn stem verheft tot een lied

opent zijn hart naar een ander

zingen is weemoed vleugels geven

zingen is de regenboog herkleuren

zingen is verbondenheid creëren.

We vieren feest,

laten onze stemmen weerklinken

tot  diep in de avond

we vieren feest,

zelfs doven voelen het trillen van onze stem

we vieren feest,

worden nachtegalen

met blijde klanken in ons bloed.

Zingen vervult de mens met wondere verhalen,

sluit angst en trots buiten

zingen is als het fluisteren van oeverriet

zingen is als het ruizen van de morgenwind

zingen is als het schitteren van sterren in de nacht

zingen is verglijden in de schaduw en opstaan in de zon

Luister naar dit zachte roepen

pluk rozen uit de sneeuw

rozen zo rood als ons bloed

dat zingt over dit  samenzijn.

Edith Oeyen

Na het zwijgen van de lente
werd ook de voorzomer stil

die heiligheid biedt me
het denken
waar ik jou ontmoeten kan

een zoektocht van maanden
is pijn zonder wonden
is lopen zonder stap
is hopen op zon

in de nacht.


Edith Oeyen

uit: 'Op vleugels van verlegen schaamte'

 In je ogen
zag ik leven

zelfs je zwijgen was
kwetsbaarheid


momenten verstrooiing
mijn denken dwaalde naar later

ik offerde mijn laatste kracht


je aanwezig weten
was balsem op de wonde.

Edith Oeyen

Dat het kerstlicht vrede brengt in je hart

E.O 

Als vrouw voelen wij de nood aan
lief te hebben en vreugde te delen.

 E.O

Wij vrouwen moeten
pijlers van liefde zijn in deze kersttijd.

 E.O

Wees ontvankelijk voor het kerstkind dat vrede brengt.

E.O 

Geen kerstfeest zonder blijheid om de eenvoud.

E.O 

Bewaar het kind zijn voor altijd,
dan alleen kun je vreugde zaaien.

 E.O

Laat het elke dag kerstmis zijn,
strooi blijheid met gulle hand

 E.O

Kijk door het open raam van de kerststal
en weet dat iedereen liefde nodig heeft.

E.O 

Laat ons onze handen warmen aan de kerstkaars en deze delen met anderen.

Op het spiegelglas schrijf ik voor jou
vredeswensen neer.

 E.O

Kerstwensen dansen
in de gloed van een winternacht een vredesdans.

E.O 

Engelenvleugels schitteren
tegen de blauwe lucht,
hun zucht spreekt over liefhebben.

 E.O.

Dieren leunen tegen elkaar bij koude,
mensen omarmen elkaar als ze liefhebben.

 E.O.

Op slapende dauw ligt één sneeuwwit woord: vrede.

 E.O.

Jouw glimlach maakt kerstmis zoveel mooier.

Edith Oeyen

Zelfmoord


Woorden noteren
tot je barst
en koud wordt



Edith Oeyen

Ze ging koffiedik kijken en wachten

schimmel vormde een grijze laag

steeds zag ze minder en minder

en vroeg aan de sterren

of zij konden voorspellen

zij pinkten,

en nu maanden, jaren later

kent zij haar toekomst nog niet

koffiedik en sterren gaven geen antwoord

nu wacht zij de tijd af

ze weet niet of hij ooit komen zal.

Edith Oeyen