Weer een eerste bloem, de Lathyrus.
Een paar dagen geleden bloeide, heel voorzichtig, de eerste bloem van de Lathyrus. In Engeland noemen ze de Lathyrus Odoratus, de "Sweet Pea". Ik vind die naam iets liefs hebben, vraag me niet waarom? Ik bedenk nu dat het misschien komt omdat er veel mensen met zo veel liefde over deze bloem praten. Het is zo'n heerlijke bloem en dan heb ik het nog niet eens over de geur. Die is zo verrukkelijk. Ik weet dat je de bloemen van de Lathyrus zoveel mogelijk moet plukken om ook zoveel mogelijk nieuwe bloemen te krijgen. Maar zo'n eerste bloem afknippen dat vind ik toch ook zoiets. Dus zit hij er nog aan. Vandaag gaat het snoeischaartje erin en zet ik de bloem bij de foto van mijn moeder en van mijn grootmoeder. Toch een heerlijk gevoel dat onze overleden familie, honderd jaar terug, ook al zo blij konden zijn met deze bloemen. Gelukkig gaat de natuur door, daar mogen we dankbaar voor zijn.


1 reactie op dit bericht
siererwt
prachtig om te zien en wat zal het op zo n expositie lekker ruiken,denk je niet.