MEMORIES
Er is een lieve stem,DE CRISTUS DOORN
Wie kent dat nu nog,DE GRUWELEN IN HET LAND VAN NAMEN(11) VERVOLG VAN 10
Teruggekeerd, gingen ze een nog gespaard huis binnen, zagen op de kast een portret van een Belgisch soldaat,grepen daarop de bewoner, Emile Collard,75 jaren oud,sleurden hem over de straatsteenen en staken hem bij de statie overhoop. De Echtgenooten Penasse en Bastin kwamen op dien stond met hun vijf kinderen voorbij. Zij werden vastgegrepen,tegen den grond geslagen.De heer Bastin werd omvergeschoten en van zijn geld beroofd. De overige werden naar een weide gedreven.Penasse en drie zijner kinderen, evenals vrouw Bastin en haar pasgeboren kind werden door de bandieten door den kop gebrand. Vrouw Penasse was niet getroffen en vluchtte? Een kogel deed haar ten gronde stuiken.De bruten verbrijzelden haar verder met kolfslagen den schedel. Van beide families bleef alleen de tienjarige Penasse in leven en kon na zorgvuldige verpleging,gered worden.Dienzelfde dag werden nog twee lieden vermoord, en later vond men nog de lijken van drie onbekenden. Wat er nog te Romedenne aan woners overbleef,werd als gijzelaars weggevoerd,afgeranseld;gebrutaliseerd, half lam en stuk geslagen.Een officier liet de sukkelaars, met den onderpastoor aan het hoofd,loslaten.De verwoesting van Romedenne werd gepleegd door de 104°,106° en 102° Saksische regimenten. Van Romedenne uit,trokken de Saksers naar Romerée ,dat zij systematisch plunderden en in brand staken,en vielen verder Frankrijk binnen, waar zij, de blijde intrede,de twee eerste dorpen,Fepin en Haybes, door de vlammen lieten verteeren.Te Matagne-Petite was het meerendeel der bevolking tijdig gevlucht.De Duitschers maakten echter van de gelegenheid gebruik, om naar hartelust te rooven en te plunderen:paarden en hoornvee vooral vormden een welkomen buit.(vervolg te?DE GRUWELEN IN HET LAND VAN NAMEN(10)RE ROMEDENNE
Op de baan van Florennes naar Givet ligt Romedenne.Er woonden zeshonders menschen. Den 23éAugustus 1914 zag men er gansche drommen burgers en Fransche soldaten. Het Fransche leger, zwichtend voor de overmacht, had de hoogten van Dinant verlaten en trok terug,veschrikte bevolking meesleepend.Den 24é donderde het kanon.Op de hoogte van Surice zag men de barbaren verschijnen,die de laatste plaats te vuur en te waard hadden gezet.Fransche mitraillieuzen waren aan de kerk opgesteld en maakten vreeselijke gapingen in de Duitsche gelederen. Niet bestand tegen \'t Fransche vuur, trok den vijand op Franchimont terug, dan om 9 uurs\' avonds begon te branden. De inwoners van Romedenne hadden zich allen op de hoogte in de bosschen verscholen, doch ziend dat in hun dorp alles rustig bleef,keerden enkele dorpelingen tegen den morgen terug.Helaas? Het zou hen slecht bekomen? De Duitschers keerden ook terug,beukten de deuren in en joegen de inwoners de straat op.Vier vrouwen werden rug tegen rug gebonden,met zulke brutaliteit ,dat het touw in hun vleesch drong.Ook bemerkten de Duitschers drie ouderlingen,waarvan twee zeventigjarigen. Welke folteringen zou men deze oudjes aandoen?De overste merkte een kar, dwong het drietal in in de berries en joeg hen de scherpe helling van den berg af.De arme oudjes?Ieder oogenblik greinsde de dood hen aan. De schurken lachten om hen grooten angst. Beneden wachtten hen andere Duitschers op.Ze dwongen een andere ouderling,van 75 jaren de genaamden Hingot die door een leven van ontbering idioot was geworden ,op de kar plaats te nemen, en bevalen deze de hoogte op te voeren.Onder weepslagen en vloeken, konden de sukkelaars de kar naar boven krijgen:\'\'t was een onmmenschelijk pogen in doodsangst en miserie.Hijgend en met wild-slaande harten, bedekt met zweet, het gelaat verwrongen onder de paarsche,opgezette huid,bleven de oudjes staan voor het huis van een zekeren Maurice Collard een man van 88 jaren.Ook hij moest de kar op.Voor de oogen stak men zijn huis in brand. Daarop werd de kar naar een zeer steile,door het water uitgevreten berghelling gebracht en naar beneden gestooten. Bij mirakel ontsnapten alle vijf aan een wissen dood. Beneden liet men ze liggen en werden ze niet meer verontrust.De Duitsche moordwoede had zich naar andere zijde gewend.Het dorp werd in brand gestoken.Van de 120 huizen van Romedenne werd er geen enkel gespaard.Ook de kerk vormde weldra slechts een vuurgloed. Een Franschen gekwetsten soldaat wierp men in de vlammen.Tien Fransche soldaten waren te Romedenne gesneuveld.E\"n gekwetste had zich kunnen redden, en was verscholen in een café.De Duitschers maaiden hen met bajonetsteken af.joegen de bewoners op straat op en wilden hen neerschieten,toen zij een verdacht gerucht hoorden en op de loop gingen. Maar anderen zouden er voor boeten.?DE HEER
DE HEER IS WAARLIJKWAT MAG JE DAN NOG ETEN
Kip mag je niet mee eten,DE GRUWELEN IN HET LAND VAN NAMEN (9) VERVOLG VAN 8
Op 16 September 1914 was Frasnes opnieuw het toneel van het Duitsche barbarisme. Die dag kwamen uit de richting van Rocroi, 34 Fransche burger-gevangenen, uitgeput en ten einde krachten, te Couvin aan. ze vormden twee groepen en waren onderling met koorden vastgemaakt.De Duitschers beschuldigden hun van lijkroverij. Naast een schijn-krijgsraad was gehouden, werden de gevangenen in de richting van Frasnes weggeleid. Op een gegeven punt van den weg verplichte men hen de groote baan te verlaten en, door de velden heen, bereikte men de " Carriére du Lion".Het toneel dat zich hier heeft afgespeeld,werd, buiten de beulen,daar niemand bijgewoond.Dat het evenwel afgrijselijk moet zijn geweest, bewijst de afzichtelijke toestand, waaron men de lijken der arme slachtoffers heeft terug gevonden. Op het geluid der fusillade kwamen talrijke soldaten van Frasnes en Couvin toegeloopen. Hun beestachtig cynisme vond hier nogmaals gelegenheid zich in al zijn afzichtelijkheid te uiten.Zelfs voor den dood kenden ze geen eerbied.Moeten wij er aan bijvoegen, dat de slachtoffers onschuldig waren aan het schandelijk misdrijf, waarvan de Duitschers hen beschudigden?Ten overvloede hebben papieren, die men op hen gevonden heeft,bewezen dat het brave lieden waren uit de streek van Montmirail(aan de Marne). De Duitschers wisten niets beters te doen, om hun misdaden te verontschuldigen, dan valse beschuldigingen uit te spreken.Zoo ging het steeds in Belgié,waar het"Man had geschossen", en de francs-tireurs-legende er immers werd bijgehaald: zoo ging het ook in Noord-Frankrijk.STILLE ZATERDAG
De kristelijke wereld treurt om \'t afsterven van de Heer,DE GRUWELEN IN HET LAND VAN NAMEN (8) VERVOLG VAN 7 TE FRASNES_LEZ_COUVIN
Vervolgens doorstaken de Duitsche geweldenaars Camilie Leclerq. Hij kon nog opstaan en vluchten, maar werd neergeschoten.D\'esire Bertrand, opgesloten in een brandend huis,werd geveld, toen hij uit den vuurgloed poogde te vluchten.Verschillige vrouwen werden eveneens vermootd. Twaalf personen, waaronder vier huisvaders,zijn dien dag gedood.Een half-dozijn huizen uitgezonderd, werd het geheele dorp in asch gelegd.Den volgende dag 27 Augustus, herbegonnen de Duitschers hun bloedig werk.Op bevel van Luitenant Lepine, werden de nog gespaarde woningen in brand gestoken.Uit de tijdensgeschiedenis van de slachtoffers VAN Fasnes nemen wij nog het volgende over:De inwoners die op 25 Augustus waren aangehouden,werden op een plaats samengebracht en er deerlijk mishandeld.Zij werden voor mitrailieuzen geplaatst en met den dood bedreigd. De soldaten lachten dan om den doodsangst hunner slachtoffers.Tijdens hun strooptochten, ontdekten de Duitsche plunderaars een gebrekkig grijsaard. Hem werd bevolen zijn huis te verlaten.Als hij er op wijst,dat hij niet kan gaan,nemen de twee soldaten hem voorzichtig op en brengen hem naar het midden van de markt. en als ze bemerken ,dat hij niet kan staan,wordt een stoel gehaald?Dan krijgt hij een tafel voor zich, waarop boter en brood wordt opgediend? Van een oogenblik, dat de Duitschers zich verwijderen om een groep gevangenen tegemoet te gaan,maakt hij echter gebruik om weg te kruipen. Tegen vier uur is de gebleven bevolking gevangen genomen. De vrouwen worden van de mannen gescheiden en beide groepen geen beleedigingen gespaard.Een weinig later leidde men de pastoor op.Deze had men gevangen genomen,toen hij de deur van de pastorij voor de geweldenaars opende en brutaal mishandeld werd. reeds toen had hij aangeboden, voor het heil van de kudde te sterven. ijne komst werd met gehuil begroet. nogmaals stelde de geestelijke het offer van zijn leven beschikbaar. ook zusters boden zich aan.Maar hun edelmoedig voorstel werd van de hand gewezen.eerst drie dagen later verden de gevangenen in vrijheid gesteld.De pastoor onderging een waren Kalvariegang. De Duitschers namen hem mede en heel den weg lang had den geestelijke, alsmede zijne loygenooten, de smadelijkste behandeling te ondergaan.Ten slotte ondervroegen de Duitschers hem, en bevestigden de ter dood veroordeeling .Toen riep de geestelijke uit:Ik sterf onschuldig, en ik beroep mij over dit onrechtvaardig vonnis bij de rechtbank van God?\" Dit protest miste zijn doel niet en redde pastoor Moreau het leven.\'sAnderendaags werden zeven zijner lotgenooten,waaronder Nicolas en de gebroeders Wanschoor, gefusilleerd. Men dwong de slachtoffers, wie men de handen op den rug gebonden had,op een bank neer te zitten, en schoot hen toen laf in den rug.De te Frasnes gepleegde misdaden komen ten laste der 100°,101°,102° en 103°Saksische voet-volk-regimenten.(wordt vervolgd)DE ROOS
ZALIGE PASEN VOOR MIJ DEZE BLOEM