oud van dagen.....

Wacht niet tot morgen,
om wie ontmoedigd is de hand te geven,
want je kunt nieuwe horizonten voor hem openen,
en 't leven stukker rijker maken dan voorheen.

Wacht niet tot morgen om wie zich
eenzaam en verloren voelt gastvrij te ontvangen,
want je luistert met je hart,
en elk toevertrouwd geheim wordt veilig bij jou bewaard.

Wacht niet tot morgen;
om wie 't voor je goede doet van harte te bedanken,
want wellicht mist mist hij je aanmoediging
om in zichzelf te geloven.

Wacht niet tot morgen; om de mens te bedanken
die onnoembaar veel voor jou betekent
want dit woord van dank,verstevigt je vriendschap
en brengt je dichter bij elkaar.

Wacht niet tot morgen,
om zelfs een klein misverstand
onmiddelijk ongedaan te maken,
want uitstel maakt een barstje soms onherstelbaar groot.

Wacht niet tot morgen om God te vragen,
jou nabij te blijven met zijn trouw,
want Hij maakt je ontvankelijk voor het diepste leven.

(Groetjes van ploef en tot nog eens)

Met pijn in 't hart heeft ze ons plots verlaten,
Anneke een vrome en een lieve vrouw,
altijd blij met een bezoek,' wij missen u '

 en daarom dit verborgen afscheid.
          Weggaan;
Weggaan maakt niet veel geluid,
niet meer dan herftbladeren
die opstuiven in de wind.
De boom blijft nu verweerd achter
nu jouw stem op 't tuinpad ligt,
en geluiden dempt.
haast onhoorbaar zijn je voedstappen,
die zich verwijderen,
aleen wie achterblijft,weet hoe het afscheid klinkt.....

Wij missen jou zo . Je vrienden.

(Ploef en allen  die met om je geen leefden)

't dagelijks geluk zit diep in "t hart,
niet alleen voor jezelf,maar ook vooranderen.
Je geeft het door aan mensen die graag bij je zijn,
en die je bij jou goed voelen.
waar anderen onvriendelijk zijn,
als je helpt waar niemand meer en helpt.
als je tevreden bent waar anderen eisen stellen,
als je lacht waar anderen lelijk kijken
als jekunt vergeven al anderen een vuist maken.
Het dagelijks geluk ziet diep in jezelf,
en men zal zeggen " je bent een dromer"

( Veel groetjes van ploef)

Vader;
je hield van mij,stil en geborgen.
je hield van mij, ondanks je vele zorgen.
je hield van mij,
ik was voor jou de zon.
je hield van mij,
van toen mijn leven begon.
je hield van mij,
ondanks mijn vele fouten, mijn gebreken.
je hield van mij,
en ik zeg je dank Vader.
ik heb het altijd stillekens.... geweten.

(Groetjes van ploef voor al die lieve vaders)

Als ik een ark van de heuvel kon nemen....
zou ik dat doen voor jou alleen,
en zou ik mooie dingen met je delen.....

en als je triestig bent...als ik het kon....

zou ik voor jou een berg bouwen....
zodat je hem steeds kunt aanschouwen....
alsof 't je eigendom was....
en waar je rust kan vinden diep in 't hart ....
waar je kunt alleen zijn....

Als ik jou problemen kon zou kunnen overnemen...
en gooien in de zee.
Maar ik weet; het is niet mogelijk voor mij....
ik kan geen bergen en geen ark bouwen...
maar neem mij zoals'k ben...
een vriend voor altijd,alle dagen.....
omdat jiij 't verdient.

(Met de groetjes van ploef voor al mijn blog bezoekers)

Ouderdom komt met gebreken,'t komt zo op je af,
en 't wordt zo vaak gezegd.
maar voor een ouder iemand is dat soms een heel gevecht,
slechter lopen, minder horen,en ook 't zien gaat achteruit.
Je moet er wel mee leren leven,zoiets wordt je soms gezegd,
daarom denkt je o zo vaak, met weemoed en wat spijt,
aan die mooie jonge jaren,aan die lang verloren tijd.
maar toch is nog iets mooi's aan 't leven,
je kinders en je kleinkinders je gegeven ,brengen
nog veel vreugde in je leven.

Ze komen en ze gaan,ze schenken je de vreugde
van een rijk gevulde oude dag,
je hoopt dat het nog even duren mag.

(Met de groetjes van ploef)