Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

Ho mijn meester,
kies mij als vriend en 'k zal van al je vrienden de beste zijn,
geef mij een 't huis en 'k wordt je beste bewaker.
Geef mij een naam,en ik wil nooit meer een andere.
Geef mij een bevel,en 'k zal je gehoorzamen,
geef mij voedsel en je zult nooit ontgoogheld zijn.
Geef mij een liefkozing,en 'k zal gelukkig zijn,
geef mij affectie, en ik geef je mijn leven.
en als je mij graag ziet;
zet mij nooit ergens af aan een boom vast gebonden
want ik zou het besterven van verdriet..
(Groetjes van ploef)

Als je loslaat wat je verdriet doet
heb je twee handen vrij om 't geluk te grijpen,
de hemel is vol gouden sterren,
ze blinken in't licht van de maan,
maar de mooiste lichtjes zie ik in je ogen.
De mens is teerder dan een roos,
maar harder dan een rots.
Gedichten zijn alles,ze zijn emoties
ze vertellen je alles zelfs.
Als je vrienden vanje weggaan en een
gevoel achterlaten dat met geen woorden te beschrijven valt,
zij zijn moeilijk te verlaten,
onmogelijk te vergeten.

(Zondaagse groetjes van ploef)

Mag ik vroeg de wind,
een  fluistrend "ja" was 't antwoord,
en zachtjes o zo zachtjes,
werd het laatste blad opgetild,
gewiegt en in sprankelende pracht,
teder op het mos gelegd,
om slapend te vergaan, als voeding voor de nieuwe lente.

(groetjes van ploef)

Een vriend deelt mee in vreugde en verdriet,
hij roddelt niet,
begrip en waardering hoeft hij niet te leren,
wat het leven je ook biedt,
hij blijft voor jou een lieven vriend.

(Met er groetjes van ploef)

Hoe ouder hoe meer 'k begin te denken,
aan waar ik vroeger nooit bleef stilstaan;
soms voorbijlopend,gehaast zonder kijken,
in een leven waar ook anderen waren.
Vandaag sta ik stil,soms omkijkend naar 't verleden,
toen anderen er nog waren.

(Groetjes van ploef)

Er zijn zo van die dagen,
dat het even niet meer gaat;
effkens genoeg gehad van alles,
't gevoel dat je "r alleen voor staat;
juist op zo een dag moet je denken,
aan de mooie dingen die er zijn;
bloemen,bossen,duinen en de zee,
want na regen komt er zonneschijn.
Juist op zo'n dag moet je eens denken,
aan de mooie dingen in 't leven,
aan je vrienden, je vriendinnen,
die je steeds weer liefde geven,
juist op zo'n dag moet je niet vergeten,
dat er zoveel mooie dingen zijn,
en als je er eens goed op denkt,
zal 't wel vast iets beter gaan.

(Groetjes van ploef)

Boven tussen de bomen,
daar ligt een mooi klein dorpje...
Zo mooi,als geen ander,
het leeft betoverend,gelukkig
Bij zonsondergang schittert een regenboog aan de hemel,
je hoort het klokje luiden,
dat vanuit het bos komt, det klokje ken ik,
alsof 't muziek is uit de hemel,
betoverend ;harmonieus,
en als de dag sterft zing ik een liefdeslied
als slaaplied voor de nacht,
terwijl de Heer er is, die op mij waakt.

(Groetjes van ploef)