Berichten van 1 november 2010 tot 30 november 2010

hou van mij,
van mijn haar en mijn huid en mijn kirrend geluid,
als je streelt in mijn zij.
hou van mij
van mijn warmte,mijn geur,mijn rozige kleur
mijnstralende snoet en mijn zachte dij.
hou van mij
van mijn nachten vol angst
het vergaan van mijn schoonheid,
mijn lichaam vol rimpels
in het duister het bangst,
ben ik ondanks dat alles,
in momenten van rust,eens temeer in slaap gesust,
liefste ,hou je nog van mij.

(Met de groetjes van ploef)

Ik en mijn bejaarde vrouw gingen naar bed,
op 't nachtkastje twee bekers met ons valse tanden,
wij baden eerst een klein gebed,
vol liefde keek ik mijn vrouw aan, ik streelde haar gerimpelde handen,
en ik zie."wij zijn nu meer dan 50 jaar gelukkig he vrouwken. gloof mij maar als ik zeg
dat ik je nog voor geen miljoen kwijt zou willen,
"Dat weet ik, jongen", zei mijn  vrouwken"ook jij bent niet tekoop voor nog geen twee miljoen?"
Wij lagen knusjes naast elkaar,op den avond van ons leven,
twee mensen die elkaar zoveel geluk hadden gegeven.
Wij zeiden:"wel te rusten, hoor?"
ik gaf haar nog een laatste zoen.
Ze fluisterde heel zachtjes in mijn oor;"Is de deur wel goed op slot?;;;;
want weet;" hier ligt voor drie miljoen in bed".

(Met de groetjes van in bed Ploef)

Wanneer de tijd verglijdt in de herinneringen,
en beetje bij beetje onze stappen vertragen,
is 't goed om even stil te staan bij lang verleden beelden
uit onze kommerloze jeugd.,
bij al het mooie ons gegeven,
in de kracht van ons leven.
dit kan ook nu ons hart verwarmen,
in den herfsttijd van ons leven.

(Met de groejes van ploef)

.

Wacht niet tot morgen,
om wie ontmoedigd is de hand te geven,
want je kunt nieuwe horizonten voor hem openen,
en 't leven stukker rijker maken dan voorheen.

Wacht niet tot morgen om wie zich
eenzaam en verloren voelt gastvrij te ontvangen,
want je luistert met je hart,
en elk toevertrouwd geheim wordt veilig bij jou bewaard.

Wacht niet tot morgen;
om wie 't voor je goede doet van harte te bedanken,
want wellicht mist mist hij je aanmoediging
om in zichzelf te geloven.

Wacht niet tot morgen; om de mens te bedanken
die onnoembaar veel voor jou betekent
want dit woord van dank,verstevigt je vriendschap
en brengt je dichter bij elkaar.

Wacht niet tot morgen,
om zelfs een klein misverstand
onmiddelijk ongedaan te maken,
want uitstel maakt een barstje soms onherstelbaar groot.

Wacht niet tot morgen om God te vragen,
jou nabij te blijven met zijn trouw,
want Hij maakt je ontvankelijk voor het diepste leven.

(Groetjes van ploef en tot nog eens)