Berichten van 1 mei 2008 tot 31 mei 2008

Met wat tegenslag die nu aan een oplossing toe is,kan ik dan toch met de nodige medicatie vertrekken.
nog zojuist heeft er iemand mijne linker spiegel van mijnen auto afgereden,
hij is binnen in de garage en komt van avond weer t huis.
Dus tegenslag genoeg gehad en morgen vertrek ik dus met veel plezier
voor 10 dagen.

IEDREEN DIE MIJ NOG EENS BEZOEKEN WENS IK VOORAL
het allerbeste en je krijgt allemaal nen dikke zoen,ergens zal ik jullie missen.

(Met de groetjes van een dikke vriend en tot binnen kort ploef)

Je hebt alles in je,
in je handen,in je hart,
tekens van fijne vrienschap,
echte vreugde en diepe dankbaarheid voor elken morgen,
want alles van jou en mij komt toch uit het hart,
en 't maakt zo blij.

Een ruiker frisse bloemen in een hand,
een teken van een fijne vriendenband,
van echt geluk te kunnen geven,
samen voor iets moois te kunnen leven,
want alles van jou en alles van mij,
komt toch uit het hart en maakt me blij.

(Met de groetjes van mij Ploef)

(Foto een Duitsch vliegtoestel wordt in de Engesche linie tot dalen gebracht))De kloosterzusters bleven.Dan werd het gesticht een kazerne voor drie tot vier honderd soldaten, die op het dak toch maarde Roode Kruisvlag lieten wapperen."Worden diezelfde vlaggen ook niet voortdurend op de vrachtauto's met munitie geheschen?" lezen we,"En trouwens, hoe dikwijls hebben de ziekenverplegers niet uit de ramen van de ambulancie op de geallieerde vliegtuigen gevuurd? De groote kapel eerst in hooimagazijn veranderd, word door een predikant gerekwideerd die ze toch te klein noemt voor zijn gelovigen. hij spreekt soms over politiek en besluit dat alle naties een kastijding nodig hebben. We gaan soms eenige oogeblikken in den tuin als er niet teveel soldaten loopen, het weer het toelaat en er geen vliegtuigen boven ons zweven. Arme tuin, welke veranderingen heeft men hem al niet doen ondergaan?; Eerst is hij een slachthuis, kwartieren van varkens en runderen versieren onze fruitboomen,dan bouwt men er barakken voor de herstellenden, daarna wordt hij" Herberg van het klooster", varkenskweekerij, kiekenkot, kantine, kasino, enz,een onzer klassen is in een stal verkeerd, tot groote verontwaardiging der vroegere onderwijzeres. Dagelijks moeten wij protesteeren: nu voert men bedden uit de kostschool weg, dan vernielt men meubels. Onze twee orgels verdwijnen ook; het eerste gaat naar een herberg, het tweede krijgen wij terug, maar leeg vanbinnen. Wij dienen een klacht bij de gedarmen in."Hebt hij den soldaat gezien, die het deed?Als hij zijn nummer kent, zal ik hem straffen?"Hoe kunnen wij den overtreder kennen, daar wij reeds weken lang niet meer in de kapel mogen komen, en bovendien hebben de soldaten bevel de nummers van hun regiment te verbergen." " Ja als als ge hem niet gezien hebt, het spijt mij."Enzoo eindigt de komedie. Om aan onze onderzoekende blikken te ontkomen; besloten de Saksers niet meer onder onze vensters te gaan, en daarom maakten ze, achter in den tuin, een bres in den muur; zoo konden ze verdwijnen en vooral van alles doen verdwijnen zonder bemerkt te worden? Onze bevoorrading was voldoende.Alles was gerandsoeneerd; zelfs het zwarte, onverteerbare deeg, dat tot brood diende. De Amerikaansche bloem verdween in de handen der Duitschers, die voor zichzelf kleine broodjes en koeken bakten. Voor ons werd het meel vervangen door zemelen, stroo, aardappelschillen, aarde zelfs.Wedra hadden wij noch melk, nog boter,noch bier, noch azijn. Het zeer zeldzaam vleech was niet te kopen: 10 mark voor 1 kg, hondenworst,80 en 100 mark voor een hesp en 16 en 18 mark voor een kilogram rundsvleesch.Onze eenige voedingsmiddelen waren rijst, boonen en cerealine( schors van mais) Maar bijzonder pijnlijk was het uitblijven van nieuws: nooit eenwoord uit Frankrijk, van onze familieleden, ons moederhuis? Elke brief bij een burger of in diens huis gevonden, beteekende een groote boete, of gevangenis , en soms den dood: men fusilleerde een man uit Wervik, die zeer onschuldige brieven vervoerde.De burgerij werd met allerlei verordeningen geplaagd: verbod  op zekere dagen en uren het huis te verlaten, aan de deur of in den tuin te verblijven, licht op te steken, enz... Bevel de officieren te groeten die men ontmoet. De pastoor van Belgisch Komen mocht die drie jaren zijn kerk niet gebruiken, die om beurten als stal en magazijn dient. Hij moest zich voor zijn vijf duizend zielen tevreden stellen met een kapel; de begrafenissen gedschieden bijna burgerlijk. De priester ontvangt het lijk aan de deur van de pastorie naast het kerkhof; de geestelijke mag niet in betrekking zijn met zijn bisschop. Wordt vervolgd op 5

'T IS NIET TE GELOVEN MAAR MIJNEN TELLER STAAT OP 0000?
Hoe dat nu moet dat weet ik niet en hopelijk komt 't weer in orde.
ondertussen nog de groetje van ploef.

Morgen is nog tijd genoeg,
alle zorgen komen steeds te vroeg
de mooiste dag is als ik met je dansen mag,
dus dans met mij tot morgenvroeg,
want de zorgen komen altijd veel te vroeg.

'Kben vandaag eens naar mijn ma geweest,
't is immers Moederdag.
reeds 18 jaar is ma gestorven,
Waar is de tijd dat jij er was voor mij,
je vriendelijke lach die ik nu missen moet,
je geborgenheid die 'k bij je kreeg wanneer ik bang was,
je lekker eten dat je met liefde bereidde;
je troostend woord als ik verdrietig was,
je lieve blik die mij gelukkig maakte,
je dikke zoen die 'k kreeg als ik moest slapen gaan,
je verhaaltjes die je met zoveel liefde kon vertellen,
Dat alles mis ik nu; nu jij er niet meer bent?
En toch voel ik mij blij,dat ik U als mijn moeder heb gehad.
Je leeft nog in mijn hart;voor de rest van mijn leven.

(Een vrolijke moederdag van je zoon)
(Met de groetjes van ploef en voor jou een bloemken Lieve Ma)

Maar ook dit bloemken is voor alle moeders die dit lezen

 (Fote Koning Albert bezoekt het op Duischers veroverd terrein)'T Was nabij dit terrein det het militair kerkhof van Ter Hand lag. Er verhief zich daar een gedenkteeken voor de dooden, te midden der graven, maar tevens op een uitstekend punt. Later kwam het uit, dat dit monument  niets anders wasdan een waarnemingspost.Binnen bevonden zich twee portalen en buiten was er ee trap, die naar het platform leidde, vanwaar men de gansche omgeving kon overzien. Achter Berlare lag het groot fronstation van Ledegem met zijn talrijke lijnen in allerlei richting. Burgers van Kortrijk moesten er laden en lossen, munitie en allerlei materieel.De arbeiders waren verplicht te gehoorzamen. Men voerde ze met geweld weg; kortom Ledegem en Becelare waren twee punten aan 't front ; waar het volksrecht op dezelfde wijze metde voeten werd getreden, gelijk wij het in Noord Frankrijk beschreven.Ook te Roeselare zag men die ongelukkigen , er waren zeer veel Gentenaren bij, ze logeerden in barakken. In deze tijd onving Vlaanderen nogmaals het bezoek van dfen Duitschen keizer. Deze moest toch zijntroepen komen bemoedigen.Het gemeentebestuur van Kortrijk kreeg bevel voor den hoogen gast, onmiddelijk het meubilair van een slaapkamer te laten maken . Het moest aande kommandatuur de modellen der meubels toonen.Dit werk eischte een uitgave  vzn 40.000 frank. De meubels werden naar een huis in de Doornikwijk gevoerd. maar de keizer ging er niet overnachten; men begrijpt waarom,De geschiedenis van de kostbare meubels was bekend en spionnen konden alles nagaan en het nieuws ter juister plaatse melden, waar de opperste  krijgsheer vertoefde.En Kortrijk was bij de vliegers goed bekent.Geen dag toch schier ging er voorbij, of het regende bommen te Kortrijk, vooral rond het station, doch ook op andere punten. De burgers brachten angstige nachten door in vele straten waren de kelders door openingen in de tusschenmuren gekapt, verbonden zoodat men onder den grond vluchten kon.Toen tijdend dit offensief in 't hart der stad een vreeselijke ramp plaats had en een luchttorpedo drie huizen neersmakte, zoodat zeven personen om 't leven kwamen en velen gewond werden, verlieten tal van inwoners de gteisterde stad want Kortrijk was onveilig geworden. Hierook zag men steeds meer aanvoer van gewonden veel gestichten lagen gestatig vol , en treinen brachten er verder't land in of naar Duitschland.Tusschen Kortrijk en Bissegem, terzijde den weg naar Meenen, was een reusachtig munitiedepot , waar eveneens  veel dwangarbeiders aan 't werk gesteld werden. men wierp daar natuurlijk ook veel bommen. Trouwens, tal van Belgen zijn daar door de gevaarlijke taak zelf gedood? Ja het geweld langs de leie was vol ellende en tragiek.Meenen werd in dezen tijd ontruimd en onderging het lot van Roeselare, men plunderde de huizen en onttakelde deze; vooral toen de koude dagen aanbraken en men het hout van deuren, ramen, vloeren, zolderingen opstookte.O, dat leven nabij het frond, drie jaren lang,enten slotte toch in ballingschap gezonden te worden.Slaan wij even het dagboek open van een klooster te Komen dat der Gardiennes Adoratrices de I'Eucharistie.Het gesticht was eerst een Belgisch-Fransche en dan een Duitsche ambulancie geweest maar Komen werd beschadigd en de ambulancie vertrok.Wordt vervolgd op 4

Een boterham smeren voor elkaar,
samen ons nestje onderhouden,
in vrienschap naast elkaar,
en even keuvelen over 't heden,het verleden,
een klein geschenkje geven,
elkaar gewoon bewonderen,vergeven,
want iemand wil dat je gelukkig bent,
want iemand wil dat jij er altijd bent.

(Met de groetjes van ploef en geniet van 't goede weer)

Eeen groene plant,
met kleine gele bloemen,
een dag om hem te zoenen.
Vogels doen hun best,
met 't bouwen van een nest,
een klein konijntje komt voorbij,
en ieder vogel legt een ei,
bollen komen uit de grond,
en 't gras is flink aan 't groeien,
bloemen bloeien overal,iets waar ik ieder jaar op wacht,
 het zonnken dat vriendlijk lacht,
en 'd aarde met zijn mooiste kleuren pracht,
dat frisse groen doet ons verblijden,
bloemen, bomen in volle kleur,en met al die geuren,
't is als in sprookjesland,
ja ja ;de lente 'z is weer eens in het land.

(Met de lentegroetjes van ploef)