Berichten van 1 november 2011 tot 30 november 2011

T GELUK ;;;;;
Wie zoekt naar het geluk die vind het niet,
wie niet naast zichzelf kan kijken vind geen dromen,
wie het niet zoekt zal het niet vinden,
t zit em in de kleine dingen;een vriendelijk gebaar,
een handdruk of een kaartje en soms een lief woordje,
allemaal zo van die kleine dingen
die zoveel meerwaarde geven aan het  leven,
waar zoveel mensen overheen kijken en het niet zien als geluk....
omdat geluk iets groots is en vaak niet te verwezenlijken,
en of het met de voeten treedt;  (aan voorbij is gelopen)
zien als je t wil zien dan voel je ( het geluk)

GROETJES VAN PLOEF

INDIEN IK JOU KON DRAGEN
OVER DE DIEPE GRACHTEN
VAN JE GESUKKEL EN JE ANGSTEN HEEN DAN DROEG IK JE UREN EN DAGEN LANG;
INDIEN IK DE WOORDEN KENDE
OM ANTWOORD TE GEVEN OP JE DUIZEND VRAGEN OVER LEVEN?
OVER JEZELF;

INDIEN IK VREDE IN JE HART KON PLANTEN
DOOR GEDULDIG TE WACHTEN EN  TE HOPEN
TOT HET ZAAD VAN VREDE IN JE OPENBRAK
DAN WACHTE IK UREN EN DAGEN LANG;

INDIEN IK GENEZEN KON
WAT OMGAAT IN JE HART AAN ONMACHT?
ONTEVREDENHEID EN ONVERWERKT VERDRIET
DAN BLEEF IK NAAST JE STAAN?UREN EN DAGEN LANG;

MAAR IK BEN NIET GROTER? NIET STERKER DAN JIJ;
EN I WEET NIET ALLES EN IK KAN NIET ZOVEEL?
IKBEN EEN VRIEND OP JE WEG;

EN IK KAN ALEEN MAAR HOPEN DAT JIJ DIT WEET:
JE HOEFT NIET ALLEEN TE VECHTEN OF TE HUILEN?
ALS JE EEN VRIEND NODIG HEBT VOOR UREN EN DAGEN LANG;

GROETJES VAN PLOEF

Tis goe in eigen hart te kijken
nog voor het slapen gaan
als ik van dageraad tot s avonds
geen ogen heb doen schreien
geen weemoed op een wezen lei:
of ik an liefdeloze mensen,
een woord van liefd zei:
en vind ik in het huis mijns herten,
dat ik een droefenis genas
dat ik mijn armen heb heb gewoonden
rondom een hooft dat eenzaam was
dan voel ik op mijn lippen
de goedheid als een avonddzoen,
t is goed in eigenhart te kijken
en zo mijn eigen ogen toe te doen.

GROETJES VAN PLOEF

Des s avonds worden mijn  gepeinzen
een hofke vol geheimenis,
waar bloemen naar het westen wijzen,                                                                                         
waar iedre vogel slapen is
die eenzaam zijn avonden verteert
en die beminnen dicht bijeen.
des s avonds weegt er op mijn zwijgen,
die schone menselijke pijn
de drang een innig woordt te krijgen
en zelf voor  iemand lief te zijn.

Met de groetjes van ploef