
Ik zat te denken aan die vele mensen oud en jong,
zelfs kinderen die op vandaag te kampen hebben met kanker.
ik ben, nu 74 jaar jong en op mijn 42't werd ik opgenomen in 't uz in Gent.
voor een behandeling voor leukemie.
"Een lange bange periode in mijn nog jonge bestaan.
Hemo; cortisone, en op den duur nog suikerziekte er bij,
"t werd een ware hel, waarmee ik nu nog leef.
Nooit heb ik gedacht nu nog hier nog te zitten schrijven,
Weet je; op een dag heb ik de kracht geput uit mijn Geloof,
en mezelf heb ik gezegd allé geeft er niet aan toe?
'T is nu 32 jaar geleden,niet genezen maar de kanker slaapt.
nog altijd ga ik op controle om de 6 maand ,
enkele opstootjes kwamen onverwachts maar 't
bleef voor mij altijd op het beste uit draaien?
en met een schip vol zelfvertrouwen ging ik weer
van start.
De beste zorg die je kunt hebben is "veel" moed
en doorzettings vermogen: "leven en dankbaar zijn".
Vooral leven en dankbaar zijn voor elken dag je gegeven.
Ga niet teveel bij zieke mensen want door hemo verlies je
wel veel antistoffen.neem ook gezonde voeding
en blijf vooral veel bewegen,zet eens je verstand
op nul en leef in blijdschap, weest tevree.
'K wil maar zeggen; verlies nooit de moed,
en met Gods hulp kan je bergen verzetten.
Ik wens en ik hoop voor wie daar aan toe is,
Laat jezelf niet vallen; sta op en leef, al de dagen
je gegeven.
'Is kort geschreven maar met liefde gegeven,
aan alle mensen die zo moeten leven.
Ik weet 't zijn dingen waar mensen niet graag
of nooit willen over spreken maar weet,
soms doet het goed te weten dat je nooit alleen
bent Hopelijk kan ik er iemand mee helpen.
Neem vooral een dagboek bij en schrijf,
je gevoelens op, je pijn ,verdriet maar ook
de nog mooie momenten die je soms voelt.
Waarom ik dit nu schrijf weet ik niet,
maar 'k voel mij er goed bij.
Dat goed gevoel"t verlost mij van negatieve gedachten".
(Met de groetjes van ploef) Aan alle mensen die
voorhanden hebben.