Angst betaat; Hoop doet leven

Boven tussen de bomen,
daar ligt een mooi klein dorpje...
Zo mooi,als geen ander,
het leeft betoverend,gelukkig
Bij zonsondergang schittert een regenboog aan de hemel,
je hoort het klokje luiden,
dat vanuit het bos komt, det klokje ken ik,
alsof 't muziek is uit de hemel,
betoverend ;harmonieus,
en als de dag sterft zing ik een liefdeslied
als slaaplied voor de nacht,
terwijl de Heer er is, die op mij waakt.

(Groetjes van ploef)

Voel je je niet meer van dezen tijd?
tel je niet meer meein deze rusteloze en opgejaagde
koortsachtige samenleving....
beschouwen de jongeren je als ballast in hun ontwikkeling....
voel je je levensruimte slinken,
ben je bang iets te vergeten omdat je ouder wordt???
verhef je je stem zonder reden,
dan is het tijd om toe te geven,
dat je een beetje overspannen bent.
Kijk naar 't leven uit een andere hoek,
zie hoe mooi 't leven nog is en maak een mooie boswandeling
maak nieuwe vrienden en koester de oude
zonder enige vooroordelen,
want als wij lief zijn voor anderen,
is 't voor anderen gemakkelijk om ook voor ons lief te zijn,
en vergeet niet,begint de dag met een vrome lach,
en geniet van al het mooi's dat moeder
natuur ons,ons altijd heeft geschonken en nog schenkt.

(Veel) groetjes van ploef

Je krijgt mailkens van veel soorten mensen,
de een uit zijn verdriet,terwijl de ander van gezelschap geniet,
zo vangen wij elkander op met een pp-s jes,
of een goeie mop.
'Tis een klein gebaar,van vrienden onder elkaar,
wat is er mooier dan....
niet klagen en elkaar helpen zonder vragen.
De een woont hier ;de ander die woont daar,
en toch ,,,wij zijn er voor elkaar,
als mensen met een goed hart,
dat is toch wel heel apart.
Als mens zijn wij alzo uniek,
en vullen ons leven met muziek.
Ieder verdient op zijn manier respect,
want weet je;niemand is perfect,
wij laten een traan of hebben plezier,
dat zijn dan de mensen die internetten voor 't plezier.
Vertel het aan je vrienden.."zeker doen"

((Met de groetjes van ploef))

Mijn ziek zijn maakt mijn leven vaak zo smal, verengd
tot eenzaam,enkel denken,dagen boordevol 'waarom toch'
Dit denken helpt mij niet verstaan.
Ik raak niet verder.
Ik verdwaal.

Daarom is 't nodig om mensen te voelen,
te weten dat ik meer ben dan ziek-zijn,
dat kwetsbaarheid nabij brengt.

Samen verdwalen wij niet langer.
Wij vinden bij elkaar wat horizon,
We laten ruimte voor meer,
we voelen dieper, zelfs'waarom' mag dan.
Het krijgt mij niet kleiner.
samen dragen wij sterker en langer.

Wonderbaar is het,dat jij de weg vind naar mij
dat ik jou toch zoek en niet eenzaam blijf dwalen.

Nee, eenzaam denken brengt niet verder.
Ik kom er enkel, omdat aan mij wordt gedacht.
Goddank dat dit van tijd tot tijd zomaar gebeuren kan.

(Met de groetjes van ploef)
Geschreven ter gelegenheid van de Nationale Ziekendag op
zondag 11 oktober 2009 door Luc Vandenabeele

Als ik alleen maar was,
een kop of een karkas,
had mijn bestaan geen zin,
goddank zit er iets in.

Ik weet niet hoe het heet,
Een ziel? Een ker? Een pit?
Mijn moeder zei:
"Het is God, die ergens  in mij zit..."

Maar ik voel mij soms zo leeg,
en onze lieve Heer,
van wie mij werd verteld,
vind ik dan nergens meer.

Maar als ik op een dag,
wat naar de bloemen kijk,
dan denk ik telkens weer,
 ....mijn moeder had gelijk.

(Met de groetjes van ploef)

"ik leef".zei ik,ik leef
en ik hoorde dat ik het zei,
maar plotseling dacht ik;
"Neen, niet ik, maar er leeft iets in mij..."

Het is dat wonderbare iets
dat zorgt dat ik besta, en ik?
Nu ja, ik ben er wel,
maar ach....ik kom en ga.

Want als mijn "Tikje" niet meer slaat,
dan staat mijn "ikje" stop,
maar het grote iets,dat blijft en blijft,
het "Iets"dat houd niet op.

En als ik zing of fluit of iets,
rechtop zit in mijn bed,
ik voel van binnen steeds
dat "iets" mij in beweging zet.

(Met de groetjes van ploef)

Er brand een licht in ieders hart van de mens,
dat tart de doden van de nacht,
een straal dat binnen elke ziele sluit,
als vleugels van hoop de vlucht nemen,
een zonnige dag wanneer een kind geboren is;
de kleine dingen die wij zeggen;
een fonkeling in iemands ogen,
eenvoudige giften elke dag.
Eergens is een paradijs,
waar iedereen rust vind.
'tis hier op aarde,'t zit tussen je ogen,
een plaats waar wij allen vrede vinden,
open je hart, reik naar de sterren,
geloof in je eigen kracht,
nu hier op deze plaats,hier op deze aarde.
Dit is het uur,een plaats die wij 't paradijs noemen;
waar iedereen zijn eigen plaats zal krijgen.

(Met de groetjes van ploef)

Take the ribbon from my blair
chake it loose and let it fall
lay it soft against your skin
like the chadow on the wall.

Kom naast mij liggen,tot het vroege morgenlicht,
al wat ik wil is een nachtje tijd,
help mij de nacht door te komen,
gisteren is dood en weg,
en morgen in niet meer,
't is droevig zo alleen te zijn,
help mij om de nacht door te komen,
alleen wil ik niet zijn,
Kom bij mij terug als je het wil.

(Met de groetjes van ploef (flink aan 't herstellen)

Ik kom jeen fijne dag wensen;
geluk en liefde; niets anders,
Probeer als je tegen de lamp loopt,
een beetje licht mee te nemen.
Geliefden komen niet zomaar elkaar tegen;
ze waren alaltijd in de ander verscholen;.
Wees tevreden met de kleine dingen,
ze zullen je overvloedig omringen,
Wie een goed humeur bewaart,
wordt veel last en zorg bespaart.
Mensen die de zon in andermans leven brengen,
zullen ook haar stralen voelen.
Niet krijgen wat je wenst;
is soms 't beste wat je kan overkomen.
Wat je werkelijk toe behoort
kan  je nooit verliezen,
zelfs niet als je 't wegwerpt.
Maak van je gedachten een zomertuin,
en tot slot; Wie zich niet ergert,
die wordt geen tachtig maar honderd.
(VEEL GROETJES VAN PLOEF)

Ik heb niets voor mezelf alleen gekregen,
ik kreeg wat kleine vreugden om te delen.
Ik kreeg wat lijden te doorstaan,
om anderen voor te gaan,in het gelovig aanvaarden.
Ik kreeg adem en stem,
ern woorden van goedheid werden mij voorgezegd,
de woorden heb ik nagesproken,en goedheid heb ik uitgedeeld
met eigen handen.
Ik heb gelukkige mensen gezien,
en kinderen die bloosden.
Brood kreeg ik om te breken,
vergiffenis vele keren,
om een mild mens te leren zijn,
en met barmhartigheid te omhelzen,
wie hard en zondig waren.
Ik kreeg zoveel.....
Als ik nog altijd bid om iets van God te krijgen,
bid ik,dat ik mag leren delen.

(Met de groetjes van ploef) ik herstel goed)

Beste blog bezoekers,
ik ben opgenomen geweest in 't hospitaal voor een tromboze,
eigenlijk zeer vervelend daar je eenige dagen buiten westen bent,
nu ik ben weer aan de beterhand maar moet nog vier weken
volledige bedrust nemen .
wat allemaaal niet mag?
autorijden 6maand,fiets rijden minstens3 maanden,
computteren weinig,
en na vier weken terug op controle,
ik heb een bloedklonter die te groot is om te verteren,
dus moet hij vast groeien,en de omringende
hersencellen er rond moeten de funktie overnemen.
men zegt mij alles komt weer goed als ik doe wat
de dokters zeggen.
je krijgt de groetjes van mij en ik  hoop en geloof in "t beste voor mijzelf.
Aan allen een prachtig weekeind van mij en geniet er van
nu "t goe weer is.
Nu stop ik want als mijn madam 't huis komt zou ze panikeren.

(Veeeeeeeeeeeel groetjes van ploef en tot nog eens)je blogvriendje en ploef.
Zo zie jemaar terwijl de kat van huis is dansen de muizen en straks komen ze weer 't huis mijn madam en mijn dochter.

Als je je dromen verwaarloost,
kan je net zo goed je post
ongeopend wegwerpen,
Van alle kwade dingen die een mens bezoeken
is zijn slecht humeur zeker het kwaadste.

Een goed karakter zal altijd het gebrek
aan schoonheid aanvullen,
maar schoonheid kan niet het gebrek,
aan een goed karakter aanvullen
.
Er bestaan geen grote ontdekkingen,
nog echte vooruitgang ,zolang er nog "een"
ongelukkig kind op de wereld rondloopt.

Zo zie je maar?

(Met de groetjes van ploef)

Gelukkig leven, want verwondering schuild om elken hoek.
geluk is gelijk aan een goede gezondheid,
maar een slecht geheugen.
Zoek nooit het geluk, want je zoekt je nog een ongeluk,
Geluk vind men snelst door zich er aan vast te klampen.
Plant een zaadje van vriendschap en je plukt een boeket van geluk
Want vriendschap schept vreugde 't halveert het verdriet.

(Met de groetjes van ploef)

Beminnen dat is in 't geluk van anderen zijn eigen geluk vinden,

Het leven is betoverend; men moet het alleen maar door de juiste bril zien.

Niets kan soms meer uitdrukkingskracht hebben dan zwijgen:

De zon wil wel door kleine raampjes schijnen.

Geduld verliest men het gemakkelijkst als men 't niet bezit.

Een vriend is,wie je tijdens je leven zegt,wat anderen na je dood vertellen.

Wat je ook kan of in je dromen denkt te kunnen doen,doe het.

Durf heeft aanleg, kracht, talent en magie in zich.

Dus doe het nu?

(Met de groetjes van ploef)

Maak tijd om na te denken,
't is een bron van kracht.
Maak tijd om te spelen,
't is een bron van eeuwige jeugd.
Maak tijd om te bidden,
want 't is de sterkste macht op aarde.
Maak tijd om lief te hebben;
en om bemind te worden,
' t is een voorrecht van God gegeven.
Maak tijd om vriendelijk te zijn,
't is een weg naar het geluk.
Maak tijd om te lachen,
't is je ziel die zingt.
Maak tijd om weg te schenken;
de dag is te kort om zelfzuchtig te zijn;
Maak tijd im te werken,
't is het begin van de vooruitgang.

(met de groetjes van ploef)

Ikvoel mijn ziel verwarmd,
met kleine simpele dingen,
die op ons wegen staan,
als bloemen in het veld,
verdoken in het gras,
door weinigen geteld.......
Al dragen "z in hun kelk,
de zoetste zegeningen,
'K vind schoonhjeid overal,
maar dat wat zachte perelt....
vanuiteen vermoeide mond,
die luttel woorden vind:
Goede avond liefste,
Goed nacht...men zielekind,
dat maakt mj zaliger,
dan de aardse weelde van de wereld,
zo groeit in mijn gedacht,
een vrede niet te noemen,
mijn ziel in't schoonheidshuis,
niet één mysterie vind,
want al wat schoonheid is......
met simpelheid begint.... is liefde;
' t zaad van alle nieuwe bloemen.

(Met de groetjes van ploef)

'Tis goed in eigen hart te kijken,
nog even voor het slapen gaan,
of ik van dageraad tot avond,
geen enkel hart heb pijn gedaan,
of ik geen ogen heb doen schrijen,
geen weemoed op een wezen lei
of ik aan liefdeloze mensen,
een woordke van liefde zei,
 en vind ik in het huis mijns herte,
een ik een droefenis genas,
dat ik mijn armen heb gewonden,
rondom een hoofd dat eenzaam was,
dan voel ik o mijn lippen,
die goedheid lijk een avondzoen,
't is hoed in eigen hart te kijken,
en zo mijn eigen ogen toe te doen.

(Met de groetjes van ploef)

Het mooiste wat ik u kan zeggen,
is "dank je wel"voor wat je steeds voor mij gedaan hebt,
vooral als 'k niet meer zag zitten,
als ik verdrietig was, niet meer kon slapen,
mij eenzaam voelde,en zocht naar een schouder,
waar ik mijn hoofd kon te rusten leggen,
mijn tranen kon laten stomen,
en diep in jou geloven dat het ooit  beter wordt.
 je geeft mij rust ,je maakt mij blij en
daarom zeg ik jou "duizend maal dank"

(Met de groetjes van ploef)