Woensdag 9 september 2009
ik leef......
en ik hoorde dat ik het zei,
maar plotseling dacht ik;
"Neen, niet ik, maar er leeft iets in mij..."
Het is dat wonderbare iets
dat zorgt dat ik besta, en ik?
Nu ja, ik ben er wel,
maar ach....ik kom en ga.
Want als mijn "Tikje" niet meer slaat,
dan staat mijn "ikje" stop,
maar het grote iets,dat blijft en blijft,
het "Iets"dat houd niet op.
En als ik zing of fluit of iets,
rechtop zit in mijn bed,
ik voel van binnen steeds
dat "iets" mij in beweging zet.
(Met de groetjes van ploef)


