Vanaf 1 Mei zijn alle pastoors op straffe van boete hun kooi op de kerketoren te verwijderen zodat de haan op de toren weer vrij kan bewegen. dringend mensen verwacht om de kooien van de torens te laten verwijderen,zo niet dienen de pastoors graties 3 maanden alle diensten op zich te nemen.
Was alles stil en grauw, maar bij het eerste lente weer ontpop ik mij in schoonheid, en laat ik zien, dat straks de eerste zonnestralen komen, de glinsterende morgendauw het groene gras,de vogels in de tuin, ze roepen mij naar buiten, genietend van de zomerzon.
Tijdens de ondervraging wordt hem wat voedsel aangeboden;een weinig deschimmeld brood en een kruik water,waarop speeksel en sigarettenstompjes drijven. De priester weigert dit te nutten,alhoewel hij in vierentwintig uur niets gegeten heeft. Een weinig daarna;nieuwe ondervraging.En ook hier herhaalt de priester zijne verklaringen.Hij stelt,ten slotte,voor een ernstig onderzoek in te stellen.Zulks wordt aangenomen.Een afschuwelijke soep wordt hem dan aangeboden. Van Rocroi naar Petite- Chapelle is de geestelijke weer aan allerlei beleedigingen en grofheden bliitgesteld.Te Petite- Chapelle gekomen werd hem het zwijgen opgelegd.De bewoners werden bij bij de kerk tesamen geroepen, en het onderoek begon.Allen beaamden de vrklaringen van den pastoor.Deze werd desondanks niet vrijgelaten en moest terug naar Rocroi,nadat men hem geweigerd hat zich wat te verfrisshen en een hoed te halen,daar hij bloodshoofds was sinds den vorige dag.Steeds weer klonken beleedigingen en bedreigingen.Te Rocroi liet men hem aan het sarkasme van de soldeniers over, om hem dan naar de gevangenis teleiden.Hier kreeg wat brood en wat koffie.Op zijn vraag, om zich even te werwijderen ,werd hem brutaal geantwoord:"Sterf daar?" De geestelijke moest dan in zijn hok aan zijn behoeften voldoen.Slechts den volgenden ochtend werd hij vrijgelaten. Toen vroeg hij om de vrijlating van de zuster Dumont, almede van de overste van het klooster te Petite-Chapelle, welke tijdens het onderhoor der bevolking gevangen was genomen.Men deelde hem mede, dat de zusters reeds den vorige dag waren teruggekeerd,maar dat Dumont niet in vrijheid kon worden gesteld.De E. H. Bastin bleef aandringen, totdat men hem uiteindelijk in vrijheidsstelling van Dumont toeegde.En na treffend het Duitsch barbarisme te hebben gebrandmerkt, verwijderde hij zich,ten slotte langzaam.(vervolg) TE FRASNES-LEZ-COUVIN.)
Vervolgens moet de pastoor roepen;\"Ik ben de pastoor van Petite-Chapelle,in- dien hij schiet, word ik gefusilleerd?.Men dwingt hem dezen zin meermalen op luiden toon uit te scheeuwen. om dit spel eenigszins te wijzigen beveelt men mem eenerzijds te zwijgen, op straf van met de bajonet te worden doorstoken, en men steekt hem de punt van de bajonet tusschen de lippen,-anderzijds te roepen, op straffe gefusileerd te worden,en terzelfdertijd voelt hij slachtoffer een geweerloop in den hals drukken.Hij zwijgt.Liever door een kogel te sterven, dan aan de bajonet te worden geregen.Maar de Duitsche beulen hebben er nog niet genoeg van.Opnieuw slaan en trappen zij den rampzaligen geestelijke,spuwen op hem,schelden en razen als duivels. Hij wordt op den grond gesmeten, gestampt en vertrapt, weer rechtgetrokken en opnieuw mishandeld. Dan moet hij mee,steeds roepend;\" Ik ben den pastoor van Petite-Chapelle?\" De Duitschers brengen hem dan naar het klooster,waar hij getuige is van de verwoesting,die ze daar aanrichten.Op vele plaatsen wordt den brand aangestoken en den pastoor ten midden der gloeiend vuren geplaatst.Ondrtusschen hielden andere soldaten zich met met de verwoesting van de kerk bezig.Eerst beproefden zij het met mitraellieuzen. Daar dit niet spoedig genoeg afdoende resultaten gaf,wordt het gebouw in brand gestoken.De E.H.Bastin moet daarvan getuige zijn.Onder kolfslagen en stampen brengt men hem ter plaatse.Steeds moet de ongelukkige den zin uitschreeuwen.En men sleurt hem mede,schopt hem verder.Tegen tien uur \'s avonds was de marteling niet ten einde en werd den pastoor van den eene plaats naar de andere gedreven.Steeds heeft hij de handen op den rug gebonden en moest hij dezelfde woorden roepen.Dan werd hij naar den Rocroi gvoerd.Eindelijk mocht hij zwijgen:;het was tijd, daar zijn stem hem dreigde te begeven.Te Rocroi herbegon de afschuwelijke behandeling.Opnieuw regend het hier slagen,stampen,stompen,scheldwoorden.Van tallen kante klonk het \"Schweinenhund?\"Vervolgens dreef men hem tot dichtbij een reusachtigen vuurgloed.Wilden de Duitschers hem levend verbranden?De pijn werd onuitstaanbaar.Ook deze beproeving bracht het einde niet. De pastoor werd nu naar een huis gebracht,waar zich reeds de zuster en Aleide Dumont bevonden. Deze moesten de woning verlaten.Aleide Dumont werd daarbij ruw geslagen.De Kalvarie-tocht was hiermede niet volbracht. De geestelijke wordt op straat gejaagd,en zoo onbarmachtig met geweerkolven gebeukt, dat de beenderen dreigen te breken.Vervolgens sluit men hem op in de gevangenis.Hier word hij door een hooger officier ondervraagd en beschuldigd verantwoordelijk te zijn van den dood van twee Duitsche soldaten,te Petite-chapelle.De priester verzet zich krachtdadig tegen de beschuldigingen. Niets baat hem.Men sluit hem op in het vuilste hok der gevangenis.De andere cellen achten de soldaten\"zijn rein\"( te rein) voor hem. De nieuwe beproeving ondergaat de pastoor even moedig als de andere.Eindelijk wordt het touw rond zijn handen weggesneden,nadat men eerst er aan getrokken heeft, om het door te breken,zoo fel dat het tot diep in het vleech is gedrongen.Dan krijgt den pastoor rust. Het is bij middernacht.Tegen 5 uur \'s morgens werd den pastoor ven Petite-Chapelle in zijn pesthol gewekt door een soldaat,die hem zegt:\"Gij gaat sterven,varken?\"Wel twintig maal herhaalt zich dit tooneel.Om elf uur wordt hij opnieuw ondervraagd door de officieren,die allerlei inlichtingen over de bevolking van Petite-chapelle begeeren.De pastoor antwoordt hun, dat er zich in zijne parochie geen enkele Frans-tireur bevindt en niemand geschoten heeft.Een weinig later wordt hij op de Kommandantur van Rocroi geroepen.ook hier ondergaat hij\'n lange ondervraging desbetreffende de z.g. Francs-tireurs van Petite Chapelle welke beschuldiging hij ten krachtdadigste verwerpt,terwijl hij aantoont dat de Duitschers zelf de twee Duitsche soldaten,waarom het gaat,hebben neergeschoten.(Wordt vervolgd)
Met je handen werkt je om het brood. Met je handen spreek je tot je vrienden. Met je handen streel je door haar haren. Met je handen vertel je over lief zijn. Met je handen dank je om het leven. Met je handen bouw je aan de vrede. Met je handen streel je alle rimpels glad. Met je handen bidt je om de vrede. Met je handen reik je naar de hemel. Met je handen dank je noch de goede God.
Vakantie pret voor kinders, even tijd om speels te zijn, om zomaar even uit te blazen , om even weer een kind te zijn, te stoeien in het groene gras, te klimmen in de bomen, de lente bloemekens te plukken, om eventjes bij Pa en Ma te zijn, om langs te gaan bij Oma en bij Opa, als kind nog eens gelieft te zijn.
(met de groetjes van ploef) EEN BEETJE VROEG MAAR GOED BEDACHT.
ophok bericht aan alle pastoors uit vlaanderen
Vanaf 1 Mei zijn alle pastoors op straffe van boete
Was alles stil en grauw,
Als de paasbloemen weer gaan bloeien,
Ze spreken over lenteweer,
Tijdens de ondervraging wordt hem wat voedsel aangeboden;een weinig deschimmeld brood en een kruik water,waarop speeksel en sigarettenstompjes drijven. De priester weigert dit te nutten,alhoewel hij in vierentwintig uur niets gegeten heeft. Een weinig daarna;nieuwe ondervraging.En ook hier herhaalt de priester zijne verklaringen.Hij stelt,ten slotte,voor een ernstig onderzoek in te stellen.Zulks wordt aangenomen.Een afschuwelijke soep wordt hem dan aangeboden. Van Rocroi naar Petite- Chapelle is de geestelijke weer aan allerlei beleedigingen en grofheden bliitgesteld.Te Petite- Chapelle gekomen werd hem het zwijgen opgelegd.De bewoners werden bij bij de kerk tesamen geroepen, en het onderoek begon.Allen beaamden de vrklaringen van den pastoor.Deze werd desondanks niet vrijgelaten en moest terug naar Rocroi,nadat men hem geweigerd hat zich wat te verfrisshen en een hoed te halen,daar hij bloodshoofds was sinds den vorige dag.Steeds weer klonken beleedigingen en bedreigingen.Te Rocroi liet men hem aan het sarkasme van de soldeniers over, om hem dan naar de gevangenis teleiden.Hier kreeg wat brood en wat koffie.Op zijn vraag, om zich even te werwijderen ,werd hem brutaal geantwoord:"Sterf daar?" De geestelijke moest dan in zijn hok aan zijn behoeften voldoen.Slechts den volgenden ochtend werd hij vrijgelaten. Toen vroeg hij om de vrijlating van de zuster Dumont, almede van de overste van het klooster te Petite-Chapelle, welke tijdens het onderhoor der bevolking gevangen was genomen.Men deelde hem mede, dat de zusters reeds den vorige dag waren teruggekeerd,maar dat Dumont niet in vrijheid kon worden gesteld.De E. H. Bastin bleef aandringen, totdat men hem uiteindelijk in vrijheidsstelling van Dumont toeegde.En na treffend het Duitsch barbarisme te hebben gebrandmerkt, verwijderde hij zich,ten slotte langzaam.(vervolg) TE FRASNES-LEZ-COUVIN.)
Als bloemen konden spreken,
Vervolgens moet de pastoor roepen;\"Ik ben de pastoor van Petite-Chapelle,in- dien hij schiet, word ik gefusilleerd?.Men dwingt hem dezen zin meermalen op luiden toon uit te scheeuwen. om dit spel eenigszins te wijzigen beveelt men mem eenerzijds te zwijgen, op straf van met de bajonet te worden doorstoken, en men steekt hem de punt van de bajonet tusschen de lippen,-anderzijds te roepen, op straffe gefusileerd te worden,en terzelfdertijd voelt hij slachtoffer een geweerloop in den hals drukken.Hij zwijgt.Liever door een kogel te sterven, dan aan de bajonet te worden geregen.Maar de Duitsche beulen hebben er nog niet genoeg van.Opnieuw slaan en trappen zij den rampzaligen geestelijke,spuwen op hem,schelden en razen als duivels. Hij wordt op den grond gesmeten, gestampt en vertrapt, weer rechtgetrokken en opnieuw mishandeld. Dan moet hij mee,steeds roepend;\" Ik ben den pastoor van Petite-Chapelle?\" De Duitschers brengen hem dan naar het klooster,waar hij getuige is van de verwoesting,die ze daar aanrichten.Op vele plaatsen wordt den brand aangestoken en den pastoor ten midden der gloeiend vuren geplaatst.Ondrtusschen hielden andere soldaten zich met met de verwoesting van de kerk bezig.Eerst beproefden zij het met mitraellieuzen. Daar dit niet spoedig genoeg afdoende resultaten gaf,wordt het gebouw in brand gestoken.De E.H.Bastin moet daarvan getuige zijn.Onder kolfslagen en stampen brengt men hem ter plaatse.Steeds moet de ongelukkige den zin uitschreeuwen.En men sleurt hem mede,schopt hem verder.Tegen tien uur \'s avonds was de marteling niet ten einde en werd den pastoor van den eene plaats naar de andere gedreven.Steeds heeft hij de handen op den rug gebonden en moest hij dezelfde woorden roepen.Dan werd hij naar den Rocroi gvoerd.Eindelijk mocht hij zwijgen:;het was tijd, daar zijn stem hem dreigde te begeven.Te Rocroi herbegon de afschuwelijke behandeling.Opnieuw regend het hier slagen,stampen,stompen,scheldwoorden.Van tallen kante klonk het \"Schweinenhund?\"Vervolgens dreef men hem tot dichtbij een reusachtigen vuurgloed.Wilden de Duitschers hem levend verbranden?De pijn werd onuitstaanbaar.Ook deze beproeving bracht het einde niet. De pastoor werd nu naar een huis gebracht,waar zich reeds de zuster en Aleide Dumont bevonden. Deze moesten de woning verlaten.Aleide Dumont werd daarbij ruw geslagen.De Kalvarie-tocht was hiermede niet volbracht. De geestelijke wordt op straat gejaagd,en zoo onbarmachtig met geweerkolven gebeukt, dat de beenderen dreigen te breken.Vervolgens sluit men hem op in de gevangenis.Hier word hij door een hooger officier ondervraagd en beschuldigd verantwoordelijk te zijn van den dood van twee Duitsche soldaten,te Petite-chapelle.De priester verzet zich krachtdadig tegen de beschuldigingen. Niets baat hem.Men sluit hem op in het vuilste hok der gevangenis.De andere cellen achten de soldaten\"zijn rein\"( te rein) voor hem. De nieuwe beproeving ondergaat de pastoor even moedig als de andere.Eindelijk wordt het touw rond zijn handen weggesneden,nadat men eerst er aan getrokken heeft, om het door te breken,zoo fel dat het tot diep in het vleech is gedrongen.Dan krijgt den pastoor rust. Het is bij middernacht.Tegen 5 uur \'s morgens werd den pastoor ven Petite-Chapelle in zijn pesthol gewekt door een soldaat,die hem zegt:\"Gij gaat sterven,varken?\"Wel twintig maal herhaalt zich dit tooneel.Om elf uur wordt hij opnieuw ondervraagd door de officieren,die allerlei inlichtingen over de bevolking van Petite-chapelle begeeren.De pastoor antwoordt hun, dat er zich in zijne parochie geen enkele Frans-tireur bevindt en niemand geschoten heeft.Een weinig later wordt hij op de Kommandantur van Rocroi geroepen.ook hier ondergaat hij\'n lange ondervraging desbetreffende de z.g. Francs-tireurs van Petite Chapelle welke beschuldiging hij ten krachtdadigste verwerpt,terwijl hij aantoont dat de Duitschers zelf de twee Duitsche soldaten,waarom het gaat,hebben neergeschoten.(Wordt vervolgd)
Met je handen werkt je om het brood.
Vakantie pret voor kinders,