Kun jij dat?

Dit tref je ook niet alle dagen in het bos aan: een golfbal.

Ik heb hem laten liggen zodat de rechtmatige eigenaar hem kan recupereren

Een reegeit verstopt tussen het gebladerte.

Er mag eens wat meer kleur zitten in de foto die ik jullie presenteer. Hier wat groen met rode accenten.

 Deze bessen luisteren naar de naam lijsterbes.

Om in het Raspaillebos te gaan wandelen moet je geen geoefende wandelaar zijn. Je zult dus nooit meer kilometers afleggen dan je wenst want de wandelroutes zijn redelijk beperkt qua lengte.

Startpunten voor de wandelroutes zijn: de parking onderaan de Bosberg, de wandelweg naast de camping op de top van de Bosberg en de Helix in Grimminge.

Hierna vind je een plan van de verschillende routes die je kan volgen en geef toe, zelfs een minder ervaren wandelaar kan hier perfect zijn gading vinden.

Het is pas 2 september en er liggen al veel bladeren langs de kant van de weg.

Idyllisch plaatje met een rustbank midden in het bos.

Jullie zullen mij dit wel vergeven dat ik eens voor een Franse titel ga en wie zegt dat de damherten die op de foto's staan hieronder niet Franstalig zijn? Geraardsbergen ligt namelijk niet zo ver van de taalgrens, dus het kan ...

Voor zij die de Franse taal niet machtig zijn "Sauve qui peut" betekent niet meer of minder dan "redde wie zich redden kan"

Ze waren ongeveer met 12 toe wij hen opmerkten. Een aantal ontbreken dus al op de foto's.

Foto 1. 

Foto 2.

Foto 3.

Deze foto's zijn vers van de pers, want gemaakt deze morgen rond 09u tijdens mijn wandeling met mijn twee vriendinnen (mijn vrouwtje en onze hond).

Deze reegeit was nogal smoelen aan het trekken bij haar ontbijt. Blijkbaar was het aanwezige voedsel van mindere kwaliteit

Misschien best een klacht indienen via de vakbond?

Nadat ik eerder deze week al een foto publiceerde van een jonge reegeit, hierna nog een exemplaar.

Dit liep alleen rond, geen moeder te bespeuren.

Hopelijk haalt het de winter zonder kleerscheuren.

Dit koppeltje gefotografeerd in het naburige weiland aan de rand van het bos.

Gras is goed voor de vertering. Onze hond doet dit ook als er iets op haar maag ligt. Misschien ook eens proberen?

Vandaag in aangrenzende wei van het bos volgend dier op poten gefotografeerd. Deze vissendief zullen jullie wel kennen zekers?

Het spreekwoordelijke licht aan het einde van de tunnel

Hierna een foto van een jong reekalf dat ik begin deze week spotte in het bos.

Nog een dreumes en zich nog niet bewust van het gevaar, want het bleef eerst staan en maakte dan aanstalten om onze kant uit te komen.

Een schreeuw van moeder deed het evenwel vlug op de stappen terugkeren en verdwijnen.

Hierna een idyllisch beeld van de aangrenzende weiden van het Raspaillebos.

In de verte de kerktoren van Onkerzele (deelgemeente van Geraardsbergen).

En de koetjes en kalfjes aten lustig verder en een aantal

verkozen om de schaduw op te zoeken.

Deze reebok stond te blinken in de zon en nee, hij heeft ons niet opgemerkt. De wind zat dus ook goed.

Bijenbrood, weeral een inheemse plant die zich bevindt aan de rand van het Raspaillebos en die veelvuldig door bijen wordt bezocht.

Het moeten toch niet altijd wilde dieren zijn op dit blog?

In één van de weiden aan de rand van het bos vond ik Bella en Bella was enorm geïnteresseerd in mijn viervoeter. Het gevoel was evenwel niet wederkerig

Dit is Bella en één van haar lotgenoten.

Profielfoto van Bella.

Zoals aangegeven in een vroeger bericht op dit blog, ze zijn er dit jaar vroeg bij: de paddenstoelen.

En nog een.

Nog nooit gezien zoiets! Een damhert op 6 poten!

Geloof je me niet? Zie ook volgende foto.

In feite heb je gelijk dat je me niet geloofd

Wat staat er op het menu vandaag? Kijk hieronder als je nieuwsgierig bent

Een paddenstoel en een eikel

op een bedje van groen en bruin.