Opruimer

Hierna 3x dezelfde reegeit.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Deze morgen was ik getuige van een ontroerend tafereeltje. 

Ik zag dit koolwitje altijd maar op en aanvliegen. Een soortgenoot was blijkbaar serieus gehavend aan één van zijn vleugels en maakte slagzij. 

Ik heb dit een tijdje staan bekijken en was aangedaan van de dierenliefde die tussen beide heerste. 

Hopelijk komt het nog goed met hem.

Wellicht vragen er velen onder jullie zich af vanwaar de naam Raspaille komt. 

Wel blijkbaar zijn er twee mogelijke verklaringen.

Tijdens een wandeling met gids, een paar jaar geleden, kreeg ik al een eerste verklaring, namelijk dat er zich eeuwen geleden gespuis "Rapaille/Raspaille" ophield in de bossen. Dit waren dus rovers of ballingen die er zich verscholen en van daaruit opereerden. Deze waren dus niet graag gezien in de streek en dit uitgestrekte bos was dus een uitgelezen schuiloord voor hen. Ook de bende van Jan De Lichte zou zich opgehouden hebben in dit bos. 

Een tweede verklaring, die ook steek houdt, is dat op oude Franse officiële kaarten (17e eeuw) de naam "Bois de Rachepaille" voorkomt (zie afbeelding hierna).

Bois en paille kennen we allemaal: bos en stro.

Ras zou komen van het werkwoord raser (scheren). Dus als we alle info samen leggen komen we uit op een open plek in het bos, waar er een stro-achtig gewas groeide dat werd gemaaid (= geschoren).

Ik denk dat het één, het ander niet uitsluit en ga dus voor beide betekenissen van dit mooie bos.

Het beste moment om wilde dieren vast te leggen op foto is in de herfst, winter en lente.

In de zomer is er te veel begroeiing en zie je er maar sporadisch een. Voordeel evenwel is dat de kleur van de vacht meer uitspringt in de late lente en zomer.

Dit was ook het geval met deze reegeit die ik pas in laatste instantie opmerkte.

Hierbij een event dat ik ten volle wil ondersteunen en jullie dus warm wil aanbevelen: de opendeurdag van SOS Wilde dieren.

Het is ook deze vereniging waarop beroep wordt gedaan om in de bossen in onze omgeving te interveniëren indien dit nodig is.

Er werd mij gemeld dat er een UFO gesignaleerd was in het bos. Ik er dus als de kippen bij met mijn fotoapparaat in aanslag.

Het enige beeld dat ik kon vastleggen was het volgende.

Blijkbaar ben ik dus gefopt door een flauwe plezante.

Deze reegeit genoot van het zonnetje en liet zich gewillig op de gevoelige plaat vastleggen. Alhoewel lachen naar de camera deed ze niet.

Soms kom je op een tweesprong in het leven. Welke kant moet je dan uit? Niemand kan je hierbij helpen, je moet zelf beslissen.

Deze tweesprong in het bos maakt het mij minder moeilijk want om het even welk weggetje ik neem, ik kom praktisch op hetzelfde punt uit.

Onze Chaka gedraagt zich als een prima speurhond als ze in het bos vertoeft. Haar reukzin laat haar zelden in de steek. Ofwel heeft een wild dier hier sporen nagelaten ofwel een andere hond., een reu

De zon die door de bomen en/of gebladerte schijnt is altijd welgekomen voor elke fotograaf. In feite moet er zelfs geen commentaar bij onderstaande foto.

Ge moet dit eens proberen: je hoofd volledig omdraaien zoals deze reegeit. 

Ik ben bij de osteopaat moeten langsgaan. Mijn nek zat geblokkeerd

Dit tref je ook niet alle dagen in het bos aan: een golfbal.

Ik heb hem laten liggen zodat de rechtmatige eigenaar hem kan recupereren

Een reegeit verstopt tussen het gebladerte.

Er mag eens wat meer kleur zitten in de foto die ik jullie presenteer. Hier wat groen met rode accenten.

 Deze bessen luisteren naar de naam lijsterbes.

Om in het Raspaillebos te gaan wandelen moet je geen geoefende wandelaar zijn. Je zult dus nooit meer kilometers afleggen dan je wenst want de wandelroutes zijn redelijk beperkt qua lengte.

Startpunten voor de wandelroutes zijn: de parking onderaan de Bosberg, de wandelweg naast de camping op de top van de Bosberg en de Helix in Grimminge.

Hierna vind je een plan van de verschillende routes die je kan volgen en geef toe, zelfs een minder ervaren wandelaar kan hier perfect zijn gading vinden.

Het is pas 2 september en er liggen al veel bladeren langs de kant van de weg.

Idyllisch plaatje met een rustbank midden in het bos.

Jullie zullen mij dit wel vergeven dat ik eens voor een Franse titel ga en wie zegt dat de damherten die op de foto's staan hieronder niet Franstalig zijn? Geraardsbergen ligt namelijk niet zo ver van de taalgrens, dus het kan ...

Voor zij die de Franse taal niet machtig zijn "Sauve qui peut" betekent niet meer of minder dan "redde wie zich redden kan"

Ze waren ongeveer met 12 toe wij hen opmerkten. Een aantal ontbreken dus al op de foto's.

Foto 1. 

Foto 2.

Foto 3.

Deze foto's zijn vers van de pers, want gemaakt deze morgen rond 09u tijdens mijn wandeling met mijn twee vriendinnen (mijn vrouwtje en onze hond).

Deze reegeit was nogal smoelen aan het trekken bij haar ontbijt. Blijkbaar was het aanwezige voedsel van mindere kwaliteit

Misschien best een klacht indienen via de vakbond?

Nadat ik eerder deze week al een foto publiceerde van een jonge reegeit, hierna nog een exemplaar.

Dit liep alleen rond, geen moeder te bespeuren.

Hopelijk haalt het de winter zonder kleerscheuren.