Reebok

Op volgende foto's, eens iets heel anders.

Hieronder de oranje trilzwam. Dit is een zwam die, zoals vele andere, op dood hout groeit.

Op volgende foto, een oorlogsslachtoffer om aan te tonen dat de natuur ongenadig is voor de zwaksten in het bos.

Ik vraag me af of deze duif haar aanvaller heeft zien naderen vooraleer ze zo werd toegetakeld en het leven liet.

De dader ken ik ook niet, maar ik vermoed een roofvogel.

Hoor je ergens geklop in het bos dan denk je meteen aan een specht, maar ook de boomklever kan voor het nodige lawaai zorgen, maar dan wel iets minder luid.

Deze opmerkelijk gekleurde vogel loopt de stam van een boom op en af en timmert er soms luchtig op los.

Deze reebok had duidelijk zin in een triootje. Hij wou zich eerst nog verstoppen achter een boom, maar we hadden hem en zijn gezelschap toch in het snotje.

Dit beestje was wellicht op zoek naar eten. Meestal zie je een eekhoorn vlug een pad oversteken of spelen in de bomen, maar deze leek eerder iets te zoeken tussen de takken.

Deze reegeit wou niet gestoord worden. Ze had ook niet de minste schrik want ze bleef gewoon liggen.

Het verwondert mij steeds meer dat sommige dieren het meteen op een lopen zetten en pas na ongeveer 100 meter tot stilstand komen en anderen ons gewoon negeren.

Deze reegeit was zich wellicht niet bewust dat haar "grijze" body een mooi contrast vormde met de bomen rondom haar en het grasgroene mos dat op de bomen groeide.

Foto 1

Foto 2

Afgelopen weekend was er een wandeling van de Padstappers in het bos.

Deze wandelvereniging doet meerdere malen per jaar het bos aan en ze draaien er hun hand niet voor om om in winterse omstandigheden hun kilometers af te malen.

Deze editie hadden ze geluk: de temperatuur lag wel tegen het vriespunt aan, maar er viel geen neerslag (regen of sneeuw).

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Soms bekruipt je het gevoel dat je begluurt wordt. Dit was ook het geval tijdens onze wandeling deze morgen in het Raspaillebos.

Deze nog onvolwassen reegeit had ons wellicht al een tijdje in het snot en vertikte het om weg te lopen. Geen probleem voor mij. Dit stelde mij zelfs in staat om een paar foto's van haar te maken.

Vandaag op de terugweg vluchtte er een damhert de zijkant van het bos in en een beetje later toen we ter hoogte kwamen van de plaats waar hij was ingeslagen zagen we een aantal soortgenoten staan.

Hoeveel tel jij er? Ik zou als maatstaf de 2de foto nemen, waar ik een beetje heb ingezoomd.

Foto 1

Foto 2

Dit damhert liep er een beetje verloren bij en liet ons tot op een 50-tal meter dichterbij komen, maar liep dan meteen weg toen hij onze hond opmerkte. 

Vandaag hebben we enkel twee eekhoorns gezien tijdens onze wandeling en die waren mij te vlug af. Tegen dat ik mijn camera had bovengehaald waren ze al foetsie.

Dus val ik terug op de beelden die ik gisterenmorgen nam en hierna nog een paar foto's van het olijke duo (koppeltje) reeën.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Deze morgen rond 9u deze twee reeën gespot in een aangrenzende wei van het Raspaillebos.

Zij wisselden spelen en eten af en op een gegeven moment zetten ze het op een lopen, vandaar de titel duo + vlucht.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Veel commentaar hoeft hier niet bij denk ik. Eerst zie je één kopje opduiken en daarna tweeënhalf

Foto 1

Foto 2

Ik heb nu al veel reeën vastgelegd op foto, maar toen ik volgende foto downloade was ik wel serieus verschoten en jullie zullen zien waarom.

Deze heeft geen kop.

De foto hierna ziet er al wat beter uit. Oef!

Ja af en toe zie je in het bos zo een jong veulen (lees reetje) rond lopen die de gevaren nog niet kent en onverschrokken poseert voor je lens.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Hierna een foto van een reebok en zijn partner.

Je ziet hem zo denken en zich luidop afvragen "Angèle waar ligt Onkerzele nu weer?".

Haar antwoord, "'t is deze kant uit Lowie".

Deze reegeit heb ik kunnen vastleggen (fotografisch bedoeld) tussen twee bomen. Ze had ons niet opgemerkt.

Een mens moet rap zijn in de wereld om wilde dieren te fotograferen. Vandaag was zo een dag dat mijn reflexen iets trager waren, vandaar dat de meute damherten die ik in mijn vizier kreeg er niet al te duidelijk op staat.

Het is ook wel een beetje hun fout. Die beesten zijn namelijk continu in beweging en blijven niet stilstaan.

Vandaag had ik geen geluk, dus geen wilde dieren opgemerkt in het bos, vandaar hierna nog een paar sneeuwfoto's van reeën van een paar dagen terug.

Ge moet wel goed kijken om hen te ontdekken in het winterlandschap, gelet op de jonge bomen en gebladerte.

Foto 1

Foto 2

Foto 3

Foto 4

Foto 5