En vol verbazing ligt een hypocriet medisch establishment achterover.

Als men nu eens op de bijsluiter het echte werkingsmechanisme van die dingen zou schrijven, in plaats van “werkingsmechanisme onbekend”.

Die onbekend gehouden werking, miste inderdaad niet het commerciële doel, en intussen beginnen al veertigers met Alzheimer opgenomen te worden.

En vraagt eigenlijk niemand zich af waarom men ook Aricept (Alzheimer medicatie) als een partydrug begint te gebruiken.

Eenvoudig voorstel van iemand die het verwijt krijgt niet wetenschappelijk bezig te zijn: schrijf het echte werkingsmechanisme op de bijsluiter, en daarbij zal dan ook duidelijk worden hoe men Alzheimerpatiënten kortstondige lucide momenten geeft, door hun nog overblijvende goede neuronen te verwoesten, waarop het zenuwstelsel dan met een gevarenreflex reageert, wat het dopingeffect verklaart.

Bedrijven halen ferme omzetten, doordat men harddrugs, als zenuwvergiften, met een onbekende werking,veilig waant, maar intussen 'geneest' men zogezegd gebruikers die al een twintig jaar SSRI's of andere cocaïne-en amfetaminedoping slikken, met dezelfde groepen medicatie, maar dan onder een Alzheimer-indicatie.

Of hoe de geneeskunde boomt... door “werkingsmechanisme onbekend”!

Omdat ons bekend is hoe een deel van het publiek, de farmaceutische industrie en Overheden dweept met de onkunde van artsen op dat vlak, houden wij daarover een lezing op 29 januari 2009 in een school in Dudzele (bij Brugge), Damsesteenweg 30.

Ons zal daarom nooit iets kunnen verweten worden als over enkele jaren voortaan twintigers voor een behandeling tegen Alzheimer zullen in aanmerking komen.

Die zullen dan zoals nu, de partydrugs blijven voorgeschreven krijgen, omdat artsen tegen die tijd nog steeds even onnozel zullen gehouden worden tot meerdere eer en glorie (lees klantenbinding) van wat een Boeloeboeloe- en een Wadawadageneeskunde zal genoemd worden.

Toekomstige twintigers zijn nu al, als tieners bipolair (in de 'derde graad', volgens een echte medische tovenaar) en tegen die tijd zal Alzheimer ook wel een mooie nieuwe benaming hebben gekregen.

Maar de kwaliteit van het leven zal blijven vooropstaan, zelfs al moet men daarom chronisch en therapeutisch neuronen blijven verwoesten.

Hoe het ook zij, vergeet niet die duizenden mensen die dankzij die medicijnen een 'redelijk' normaal leven kunnen leiden en niet langer over- en beheerd worden door ernstige aandoeningen als depressies, adhd, schizofrenie enzovoorts.

Groot gelijk: dat is de kortetermijn visie en de reden waarom men drogeert.

Toen wij aan de universiteit waren, leerden wij dat voor die stoffen geen therapeutische indicaties bestonden, precies omwille van het toen wel bekende werkingsmechanisme.
Toen bestond Ritalin al 10 jaar en amfetamine nog veel langer.

Sindsdien zijn statistisch de mogelijke varianten op amfetamine (742) uitgeput en nam men de toevlucht tot phenylpropylamines (SSRI's), die net op dezelfde manier werken, maar die men hoger moest doseren (5-10 mg bij amfetamine en 20 tot 100 mg bij de nieuwe: SSRI's).

Amfetamines zijn phenylethylamines.

Men noemde die nieuwe amfetamines SSRI's, omdat in die tijd (jaren '80) de Overheden wereldwijd hadden beslist om minder geld te spenderen aan onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek en dat daarom wetenschappelijke instellingen (zoals ondermeer universiteiten), maar moesten samenwerken met de farmaceutische industrie, die wel over veel geld beschikte.

Die lieten zich dat geen twee keer zeggen.

Op slag werd bijvoorbeeld FDA bemand met de lobby van de grote Amerikaanse bedrijven en om een voorbeeld te geven: van de 64 medische leerstoelen aan de KULeuven, worden 58 betaald door de farmaceutische industrie.

U begrijpt dat professoren die nu lesgeven aan toekomstige artsen, zich vanzelfsprekend gedragen als promotoren van de producten van die bedrijven, waarover men alleen maar goeds kan vertellen.

Tegenwoordig maken artsen de risicoafweging tussen een goede werking van geneesmiddelen en de nog betere werking.

Studies met een negatieve beoordeling komen simpelweg niet voor in wat men wetenschappelijke medische literatuur pleegt te noemen.

De nieuwe antidepressiva kwamen in de handel toen de onafhankelijke farmaceutische berichtgeving in de handen was gekomen van die industrie.

Vandaar dat men een oplossing heeft gezocht om de amfetaminewerking van die nieuwe phenylpropylamines te verbergen.

Men heeft toen tekorten en onevenwichten aan neurotransmitters uitgevonden, iets wat vroeger nooit heeft bestaan en nu ook nog niet, en iets wat tot nu toe nog niemand heeft kunnen aantonen.

Stoffen die tekorten aan serotonine zouden kunnen aanpassen, noemde men bijgevolg selectieve serotonine heropnameremmers.
Hetzelfde met vermeende tekorten aan noradrenaline en dopamine en ga zo maar door.

Die fabeltjes slikte men als zoete broodjes, en de nieuwe amfetaminedoping werd daardoor volledig veilig geacht, omdat die voortaan niets meer met amfetamine zou te maken hebben en nog minder met het verwoesten van het zenuwstelsel.
Zenuwstelsels verwoesten is commercieel niet erg handig.

Nu kon men er op korte termijn mensen mee 'helpen' (drogeren werkt steeds en bij iedereen), maar die patiënten bleven wel verdoemd om te blijven slikken: niemand wil immers toegeven dat men aan die amfetaminewerking verslaafd is geworden.

Maar de langetermijneffecten beginnen nu stilaan duidelijk te worden.

Afgelopen zomer gebeurde het, dat SSRI's gebruikers, waarbij de amfetaminewerking (of het heilzame selectieve sprookje) al gedurende een twintigtal jaren, dosis per dosis het zenuwstelsel kon verwoesten, voortaan als veertigers in de psychiatrie worden opgenomen met … de ziekte van Alzheimer.

Immers, de neuronen van Alzheimerpatiënten zien er identiek hetzelfde uit als de neuronen zoals die met cocaïne en amfetaminedoping worden kapotgemaakt, waardoor hun dopingeffect verklaard wordt.

Dat kapotmaken van de neuronen gebeurt dosis per dosis en veroorzaakt een gevarenreflex van het zenuwstelsel (een fight or flight reactie), die de gekende kick veroorzaakt en ook een zeker euforisch gevoel.

Als gebruikers na 20 jaar jaar al Alzheimer patiënten zijn geworden, dan is de vraag op welke leeftijd de kinderen, die nu al op hun vierde of vijfde levensjaar aan de cocaïne of amfetaminestoffen worden gezet, ook Alzheimer zullen ontwikkelen.

Heel waarschijnlijk zal men die Alzheimer dan ook als een symptoom van ADHD gaan bestempelen, zoals men op dit ogenblik het ontstane psychotisch gedrag verklaart, dat ontstaat door het toedienen van overdoseringen van die psychotica bij ADHD.

Immers... Aricept (Alzheimer-medicatie) kan ook als een partydrug gebruikt worden.
Om die sukkelaars kortstondig lucide momenten te geven, drogeert men ze met cocaïne en (of) amfetaminederivaten, die de overblijvende goede neuronen om zeep helpen, doodleuk omdat het kapotmaken van die nog overblijvende goede neuronen de gevarenreflex veroorzaakt, die de kick of het 'even' goede gevoel teweeg brengt.

De internationale medische literatuur schrijft nog steeds over het werkingsmechanisme van die stoffen : WERKING ONBEKEND !

Stel je voor dat men op de bijsluiter zou moeten schrijven wat hier te lezen staat.

Hier faalt de evidence based medicine, omdat sportlui aantonen veel slimmer met die evidence based te kunnen omgaan dan artsen, die alleen maar kennis hebben over de weldoende effecten van psychotica, waarvan men weigert te willen weten hoe ze werken.

Grappig daarbij is een recente uitspraak in de media van een dopingjager (arts in dienst van de Overheid), die in juli 2008 via de media deze onvergetelijke uitspraak liet optekenen:

“Ik heb me al suf gepiekerd over de reden van die opstoot van neusbloedingen, maar heb het antwoord nog niet”.

http://www.standaard.be/Krant/Tekst/Artikel.aspx?artikelId=GI1UFHBL&date=20080719&demo=False

Deze arts weet alleen dat psychotica heilzaam zijn bij vermeende stoffetjestekorten en daardoor volledig veilig in gebruik.
Terwijl de amfetaminewerking ervan, het dichtklappen van de bloedvaten verklaart en dus ook wat (bloedneuzen)ongemakken bij een inspanning.

Verwondert het dan iemand dat de dokters in WADA (World AntiDopingAgency) SSRI's als een veilige en legale amfetaminedoping hebben uitgeroepen?

Eenvoudig omdat de industrie hen wijsmaakt, dat ze geen amfetamines zijn en dus ongevaarlijk, terwijl men Silomat, een nog 'ongevaarlijker' amfetamineproduct (omwille van phenylbutylamine) op 1 september 2007 wereldwijd als astmamiddel uit de handel heeft gehaald, omwille van  fatale pulmomaire hypertensies ermee.

Farmacie in handen van de geneeskunde: waanzinnig geldgewin verzekerd en bovendien een instrument voor collegiale klantenbinding.

Ik ben blij dat er toch nog enkele mensen zijn die de waarheid onder ogen willen en durven zien!

Als ik artsen hoor zeggen dat er geen reden tot ongerustheid is en dat de problemen rond Rilatine of Concerta allemaal worden opgeblazen, vraag ik mij echt af waarom iedereen zich vooral zorgen maakt om de economische crisis in België en niet in naïviteit van de medische sector in ons land.

Ik ben 23 jaar en al 3 jaar verslaafd aan Rilatine en Concerta.
Ik heb mij al 2 keer laten opnemen, ben al bij elke mogelijke therapeut in begeleiding geweest maar ik geraak er niet vanaf.

Deze medicatie heeft op dit moment mijn leven in handen.
Ik sta op en ga slapen met rilatine in mijn hoofd, ik leef zelfs al 3 jaar in functie van mijn pillen en ik besef dat ik hier ongelooflijk veel kapot mee ben aan het maken.

Mensen, FACE it, doe jullie ogen open! Die medicatie is levensgevaarlijk!

Deze tekst kwam vandaag als reactie op mijn bijdrage van gisteren: “Stel nu eens...”.

Ik plaatste dit vooraan, omdat deze persoon even hard probeert te roepen als ik nu al vijf jaar bezig ben.

Ik wou dat ik kon helpen, echt helpen, terwijl het medisch establishment zenuwstelsels verwoest van gezonde personen en ze als artsen die personen zogezegd ook helpen... de dieperik in, dan …
Zodat ze daaraan zelf nog veel meer geld kunnen verdienen.

Hebben artsen nog enig moreel besef?
Stel nu nog dat ze een farmaceutische kennis zouden hebben.
Waarom gebruiken ze die niet?

Maar de geldhonger is onverzadigbaar, en patiënten zijn de “ezeltjes strek je”.
Artsen verdienen schatten, door onberedeneerd te geloven in de sprookjes van Grimm en van de farmaceutische industrie.

Stel nu eens …
dat artsen hun vak: geneeskunde, zouden uitoefenen in plaats van crimineel harddrugs te willen dealen als een lucratieve vorm van klantenbinding.

Hooggerechtshof VS staat het weigeren van psychiatrische

verklaringen in rechtszaken toe.

Het Amerikaanse hooggerechtshof heeft erkend dat de staat Arizona het recht heeft om ontoerekeningsvatbaarheidsverklaringen van psychiaters te weigeren in strafrechtzaken. De staat Arizona heeft een aantal wetten aangenomen om psychiatrische getuigenissen bij rechtszaken aan banden te leggen.

Het Amerikaanse hooggerechtshof concludeerde dat de nieuwe wetgeving in Arizona de rechten van de beklaagden geen schade toebrengt.
Het hooggerechtshof stelde: “Hoe het onderzoek naar de toerekeningsvatbaarheid van een beklaagde ook is verwoord, een psychiater of psycholoog is niet beter gekwalificeerd om vast te stellen of de beklaagde geestelijk gestoord is dan ieder andere willekeurig persoon”.

Nieuwe wetten in Arizona

Arizona nam wetgeving aan die pseudo-wetenschappelijke getuigenissen van psychiaters in rechtszaken verbiedt. Beroep op ontoerekeningsvatbaarheid wordt alleen toegestaan als de dader tijdens het plegen van het misdrijf niet wist dat hij iets verkeerds deed.
Arizona had genoeg van rechtvaardigingen zoals “acute vrijwillige bedwelming”, “karakter fouten”, “psychoseksuele stoornissen”, “impuls controle stoornissen” of getuigenissen over verminderde toerekeningsvatbaarheid door “tijdelijke condities voortkomende uit de druk van de omstandigheden”, “morele decadentie”, “ontaarding of passie voortkomend uit woede, jaloezie, wraak, haat of andere motieven die zich uitsluitend uiten in crimineel gedrag”.

Diagnoses uit de DSM

Het Diagnostisch en Statistisch Handboek van de psychiatrie (DSM IV) van de American Psychiatric Association waarschuwt dat het boek niet gebruikt moet worden voor forensische doeleinden omdat er een “serieus risico” is dat de “diagnostische informatie misbruikt of verkeerd gebruikt wordt”. Dr. Margaret Hagen (docent aan de Universiteit van Boston en schrijfster van het boek “Whores of the Court”) stelt dat psychiatrische en psychologische getuigenissen in rechtszaken even betrouwbaar zijn als “het opgooien van een muntje of het trekken van een kaart”.

Maar waarom houdt men die epidemie in stand?
Om een depressie te behandelen?

Een psychiater verklaarde onlangs dat zelfmoordpogingen horen bij het genezingsproces.
Dat is juist, want een psychiater zegt het.

Hoe geneest men depressies?
Met antidepressiva, natuurlijk.

En genezen antidepressiva?
Natuurlijk, want de psychiaters zeggen het.

Maar waarom zeggen psychiaters dat ?
Omdat de farmaceutische bedrijven het zo zeggen.

En waarom zeggen de farmaceutische bedrijven dat dan?
Omdat de internationale literatuur het erover eens is, dat men NIET weet hoe die dingen werken.

Maar waarom verkoopt de farmaceutische industrie dan amfetamine en (of) cocaïnedoping om depressies en wat dan ook te genezen?
Om geld te verdienen.

En weten artsen, dat ze daarmee dealers voor harddrugs zijn geworden, harddrugs, waarvan men de werking niet kent of niet wil kennen?
Neen, dat weten de artsen niet.

En waarom weten de artsen dat niet ?

Omdat het geld verdienen minder goed zou lukken als artsen en publiek wel zouden weten hoe harddrugs werken.
Daarom hebben de farmaceutische bedrijven fabeltjes uitgevonden over stoffetjes en over chemische onevenwichten.
Die fabeltjes missen elke wetenschappellijke grond en niemand kan een en ander aantonen, maar, ook dat hoeft niemand te weten.
Die fabeltjes worden wel onderwezen aan de universiteiten, de post-universitaire bijscholingen en op dure, liefst exotische, medische congressen.

Voor artsen is dit het voornaamste: want helemaal niets weten over hoe harddrugs onbekende chemische onevenwichten schijnbaar behandelen, is een ondraaglijke gedachte.
Blijft het probleem:  waarom zelfmoorden patienten die chronisch veel geld spenderen aan het terug in evenwicht brengen van de onbekende stoffetjes?

De fabeltjeswetenschap onderzoekt dat probleem al tientallen jaren.
En elk onderzoek, elke scriptie waarmee men een doctoraat verkrijgt, eindigt steevast met de conclusie, dat nog meer onderzoek zal nodig zijn.
Een conclusie die iedereen blijkbaar heel graag hoort, want men kan ermee promoveren en daarmee het farmacircus op gang houden.

Maar als iemand, die geen scriptie schrijft en geen doctoraat wil verwerven, aantoont dat men zelfmoord pleegt omdat amfetamine- of cocaïnedoping dosis per dosis het zenuwstelsel verwoest, waarmee weliswaar een (gewenste) veranderde perceptie op de realiteit ontstaat – en ook wat hallucinaties en paranoia, maar die komen dan op rekening van de ziekte – maar ook, een controleverlies op het gedrag ( agressie, automutilatie, tics, lagere zelfmoorddrempel ), dan zou die persoon niet wetenschappelijk bezig zijn.

Want de wetenschap bepaalt dat het zelfmoorden ‘een stap betekent in het genezingsproces’.
Bij deze, geen uitleg over stoffetjes.

Waarmee men aantoont, ooit eens iets over gedrag te hebben gehoord.

De feiten bevestigen de wetenschap van stoffetjes en onevenwichten alleen maar.
Terwijl elke autopsie de patient inderdaad genezen verklaart.
 

Maar hoe zou het nu wel met die chemische onevenwichten zijn?
Worden zij gemeten, post mortem?
Mag men zieke patienten met chemische onevenwichten begraven of verbranden als ze alleen maar dood zijn?

Vervuilt men de grond of vervuilt men het milieu als men het dode lijf onvolmaakt begraaft of verbrandt zonder dat men eerst dat lijf , zelfs na de dood, chemisch heeft gecorrigeerd met de heel dure antipsychotica, die ook dode lijven normaal kunnen doen lijken door ze chemisch ‘bipolair’ te prepareren.
Voorwaar… dit is iets waar zelfs de geneeskunde en de industrie niet eens aan gedacht hebben.

Hier lonkt een nieuwe markt in deze barre tijden.
Voor geneesheren, specialisten in de dode lijven van gezelfmoorden, die de tijd niet hebben genomen om normaal ‘bipolair’ gezond te worden verklaard, als ze maar hadden geluisterd naar die andere specialisten, die hun vakbekwaamheid konden verwerven door aan te tonen, dat men het eigenlijk allemaal nog niet weet.

Kyoto zal de dure neuroleptica op de dode gezelfmoorden wel betalen, als men maar bipolair gecorrigeerde lijken de grond instopt of bipolair vakkundig het milieu instoomt.

Cymbalta is een nieuw SSRI, dat niet werd uitgetest op kinderen, en waar FDA het gebruik bij jongeren onder de 24 jaar sterk afraadt.
Voor Cymbalta geldt ook bij volwassenen de grote waarschuwing voor … zelfmoordgedrag.

Dit zijn (anoniem gemaakte)  e-mails:

19/10/2008

22/10/2008

23/10/2008

12/11/2008

17/11/2008

Dag Fernand,

Sorry dat ik zo laat mail, ….

 Wat betreft die medicatie : de psychiater wou de zelfmoordpogingen niet
 toeschrijven als nevenwerking van Cymbalta.

Er zijn enkel onderzoeken gebeurd in de VS, en niet in Europa

+ het feit dat zelfmoordpogingen zowieso gebeuren

bij het genezingsproces...

Deze zal haar medicatie om te kunnen slapen verminderen. Als dit lukt, zal Cymbalta ook afgebouwd worden.

De psychiater wou haar medicatie pas afbouwen als haar situatie stabiel wordt.

Maar dit is momenteel het geval nog niet :  ….

Ik wou je nog eens bedanken om de informatie die je me verstrekte, maar ik vrees dat je nu ook niet

veel meer kan doen.

19/12/2008

Cymbalta, antidepressivum als amfetaminedoping,….
Stoffen die zelfmoorden in de behandeling van patienten met zelfmoordgedachten.

http://www.counterpunch.org/rosenberg04142008.html

Licence to kill ….

Incentives voor gratis dure reizen, betaald door bedrijven met zelfmoordproducten.

En hier in Europa zelfmoordt men niet, omdat hier blijkbaar geen onderzoeken naar werden gedaan, in de VS wel ….
Maar … “dit is Amerika niet!.”

Wetenschappelijk?! (zogezegd)  correct, omdat dit uit de mond komt van een psychiater.
En het genezingsproces is blijkbaar perfect op gang gekomen!

Wat een geluk dat die dingen  in de geneeskunde, gewoon ‘onder ons’ blijven.
Want omdat psychiatrie ‘geneeskunde’ is, gaat men over lijken.
Het zelfmoorden is maar een beetje doodgaan, het voornaamste is … dat het geneest.

 Nelly Kroes beschuldigt farma dat men manipuleert om generische producten weg te houden van de markt.

Zou men in de Europese Commissie dan geen slimme ambtenaren hebben, die ballonnen van opgeblazen lucht kunnen doorprikken.
Of is de corruptie ook tot op dat niveau al doorgedrongen?

Zou Nelly Kroes meteen eens proberen na te gaan waarom de Europese Commissie in januari 2007 voor waar verklaarde dat van alle nieuwe antidepressiva die net als amfetamines werken, er maar eentje was, dat men ook veilig aan de jeugd mocht toedienen om ze te drogeren tot een dwangmatig psychotisch gedrag ontstaat?

Weet Nelly Kroes dat de geneeskunde onder het voorwendsel van een sprookjestheorie, bij jongeren harddrugs dealt om de omgeving van die jeugd een pedagogisch comfort te verschaffen?

Weet de Europese Commissie ook dat XTC en Prozac net op dezelfde manier zenuwstelsels verwoesten, maar dat het dealen van XTC crimineel is, terwijl het dealen van Prozac: winst maken heet?

http://www.depers.nl/wetenschap/270714/Breinonderzoek-vol-duistere-doorbraken.html

Maar nu schijnt Nelly Kroes een probleem te hebben met de truken , die farma aanwendt om generische producten te boycotten.

Eigenaardig dat we niets meer horen van acties die Nelly Kroes zou ondernemen, om die truken een halt toe te roepen.

Alvast deze tip eens, en ik hoop dat alleen maar Nelly Kroes deze boodschap zal bekijken.

Probeer de wetenschapslui die niet corrupt zijn in de Europese Commissie eens te laten nagaan, wanneer de stof, die men nu Strattera heeft genoemd, voor het eerst werd gemaakt?
Dit zijn  alvast enkele studies, die zijn verschenen.

Men neemt aan dat wetenschappelijke studies over een stof verschijnen, een tweetal jaar nadat de stof werd gesynthetiseerd.
Waaruit zou moeten blijken, dat de totaal nieuwe stof, die men nu heeft uitgevonden speciaal om ADHD te behandelen, al zo een 25 jaar geleden voor het eerst werd gesynthetiseerd.
En waarvan het patent ervan normaal al zou moeten vervallen zijn, waardoor meteen eigenlijk al VEEL goedkopere generische stoffen moeten op de markt kunnen komen.

Waarom hield het bedrijf deze stof , als een ‘bijproduct’ in de ontwikkeling van Prozac, al die tijd ongebruikt in de rekken?

Waarom gebruikt men die stof als een vermomde Prozac bij kinderen vier keer zo hoog gedoseerd, dan men Prozac gebruikt om volwassen depressieve patienten met een amfetaminedoping op te peppen?

Waarom schakelde men die vermomde Prozac in, in een behandeling bij ADHD, wetende dat men ADHD het best behandelt door de patienten met hoge doseringen psychotica, dwangmatig psychotisch te maken?

Juist daarom het amfetamine-effect van de Prozac-alike tot vier keer zo hoog doseren, omdat de SSRI’s als veilig worden voorgesteld omdat men het werkingsmechanisme ervan niet wil kennen en men wetenschappelijk de sprookjes vertelt over de stoffetjestekorten en de chemische onevenwichten, die niemand kan aantonen.

Als SSRI’s en SNRI’s nu ontmaskerd worden als de sprookjes waarmee men het echte werkingsmechanisme van de amfetaminedoping wil verborgen houden, hoe zal men voortaan de doping noemen waarmee men depressies en ADHD wil tekeer gaan?

Waarmee men zenuwstelsels wil verwoesten om te kunnen concurreren met het geldgewin van het criminele milieu?

Om Prozac niet als een amfetamine te beschouwen heeft men het werkingsmechanisme als onbekend uitgeroepen en sprookjes uitgevonden waarmee men Prozac ( en de SSRI’s) helemaal veilig aan de man kon brengen.
Doodgewone oplichterij dus.

Artsen geloven massaal de sprookjes over stoffetjestekorten of chemische onevenwichten en intussen vernietigt men geruisloos zenuwstelsels, waardoor een generatie weliswaar een beoogde veranderde perceptie op de realiteit krijgt, maar waardoor men tevens een zeer gevaarlijk controleverlies over het gedrag, agressie, tics, zelfmoorden en automutilatie doet ontstaan.

Alleen artsen en Overheden juichen omwille van dat controleverlies.
Men verdient goed aan agressie, tics,(zelf)moorden,automutilatie en alles wat daarbij komt kijken en de Overheden pamperen graag met een exploderende zorgsector.

Wat volgt was te lezen op 17/12/2008 in DePers.nl
http://www.depers.nl/wetenschap/270714/Breinonderzoek-vol-duistere-doorbraken.html
”Wat is het verschil tussen xtc en prozac? Dat is er niet. Het een wordt verfoeid als een gevaarlijke drug; het ander werd ooit gelanceerd als het nieuwe wondermiddel tegen kleine en grote depressies. Geld verdienen met xtc is crimineel; geld verdienen met prozac heet winst maken. Maar in het brein maakt het allemaal niks uit.”

Als de dader ontoerekeningsvatbaar is en was, is er al sprake geweest van een machine die in gang werd gezet.

Een machine op stroom of … een CHEMISCHE machine?

Wie of wat maakte Lhermitte ontoerekeningsvatbaar?

WELKE chemicaliën verwoestten haar zenuwstelsel en veroorzaakten daardoor een veranderde perceptie op de realiteit en een CONTROLEVERLIES over het gedrag?

Waarom stelt niemand deze vraag aan de deskundigen, die dagelijks patiënten daarmee ontoerekeningsvatbaar maken?

Welke chemicaliën slikte de kannibaal die zijn moeder vermoordde en haar ingewanden wou opeten?

Zal die man ook ontoerekeningsvatbaar worden verklaard als het eens zal nijpen in een assisenzaak?

Waarmee hier duidelijk werd aangetoond dat psychiatrische verslagen er komen à la tête du client.

Hopelijk raadpleegt men straks nog deskundigen, die WEL weten hoe de chemicaliën werken waarmee men patiënten drogeert om ze niet te hoeven behandelen, volgens de normen die de maatschappij van ze verwacht.

Uitspitten, magistraten van een assisenzaak.
Jullie kunnen deze waanzin indijken.
Uitvoerende macht en medische Overheden stoppen dit nooit, daarvoor zijn ze te corrupt en afhankelijk van farmabedrijven, die hen wijsmaken dat niemand weet hoe de zenuwvergiften werken, waamee men een maatschappij drogeert en ontwricht.

Dit is geen alleenstaand geval.
De maatschappij kreunt onder de gewilde ontoerekeningsvatbaren.
En de andere kant opkijken: loont… loont … verdomd veel te veel!

Jeugdpsychiaters worden door de bedrijven opgeleid met de wetenschap dat een toxicomanie met die harddrugs veilig is en garant staat voor de toekomst van de kinderen.

Terwijl de laatste jaren leren, dat een behandeling, ze de psychiatrie injaagt, ze laat doodvallen aan 'aangeboren hartziekten”, of ze laat zelfmoorden.

Bipolair is een term die ontstaan is doordat men in de VS kinderen chemisch laat balanceren op de psychotica en de antipsychotica.

Een toxicomanie instellen met psychotica, corrigeren met antipsychotica, en dan verbaasd achterover vallen als de helft van de kinderen jonger dan 10 jaar, winstgevend 'bipolair' , en zelfs ziek daaraan, is geworden.

Waarom hoorde ik nog geen enkele fakulteit farmacie een mededeling verspreiden, over wat men aan de studenten aanleert over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva?

Leert men de toekomstige apothekers ook aan wat men aan de artsen aanleert?

Dat men dat werkingsmechanisme NIET kent?

Dat die stoffen daardoor volkomen veilig zijn?

En dat de bijwerkingen van die psychotica, gewoon de symptomen zijn van een ziekte, waaraan men lijdt door een normaal gedrag te vertonen?

En dat niemand al ooit heeft onderzocht of onbehandelde zieken met een normaal gedrag ook diezelfde psychotische bijwerkingen zouden vertonen, die eigen zijn aan de 'ziekte’ van het normale gedrag'?

Psychotische bijwerkingen, die eigen zijn aan de ziekte, maar alleen maar voorkomen bij patiënten wanneer ze met psychotica worden behandeld en anders niet?

En als die karakterstoornissen, die eigen zijn aan een ziekte door die ziekte te behandelen, nu met antipsychotica moeten behandeld worden, zou die ziekte van het normale gedrag dan soms iets met 'een psychotische aandoening' kunnen te maken hebben?

Die men bij de diagnose helemaal niet heeft herkend en dan heel onterecht chronisch hoge doses sterke psychotica begon te geven, om de kindjes in psychotische robotten om te toveren?

Ofwel had men meteen psychotisch gedrag moeten ontdekken.

Ofwel had men meteen aan de omgeving moeten kenbaar maken dat men de patiënten pedagogisch en therapeutisch dwangmatig psychotisch diende te maken, waarbij dan het risico bestond om uiteindelijk 'bipolair' te moeten corrigeren van nog meer psychotisch gedrag, maar dan niet door de ziekte, maar wel door een massieve psychotica-toxicomanie.

Waarom zwijgen universitaire farmaceutische fakulteiten?
Waarom?
En kom nu niet af met de smoes dat de industrie hen een zwijgplicht heeft opgelegd.
Of dat men het simpelweg zelf niet weet?

Als binnen afzienbare tijd toch zal bekend raken, wat de farmaceutische industrie voor de medische wereld wil verborgen houden, over hoe de antidepressiva werken, dan zal blijken hoe het assisenproces over de kindermoord in Nijvel blunderde.

In Nederland ergeren politici zich erover dat farma de politieke besluitvorming voor een groot deel beheerst.
Nu blijkt dat diezelfde farma ook assisenzaken naar de hand kan zetten.
Farma leidt medici op, die alleen maar weten dat men de werking van antidepressiva niet kent, en dat men er daardoor zonder risico's depressies en zelfs koude tenen mee kan behandelen.

Niemand twijfelt aan dit dogma.
Wat meer is, psychiaters, die op assisen dat dogma belijden, sturen de rechtspraak in een welbepaalde richting.
De producten, die men aan het publiek als veilig voorschrijft, zijn bij renners bekend als legale amfetaminedoping, waaraan men na een tijdje ook verslaafd kan geraken.

Renners zijn natuurlijk niet zo slim als artsen, want artsen studeerden de wetenschap dat men het werkingsmechanisme niet kent.
Die ontkenning van kennis heeft men 'evidence based medicine' genoemd en zo blijft het 'instituut' geneeskunde in de maatschappij op de hoogste ladder.
En nu juist omdat men niet wil bekend maken dat AD's als amfetamine werken en daardoor op termijn een controleverlies over het gedrag kunnen veroorzaken, werden ze niet onder een opiumwetgeving geplaatst.

Vandaar het commerciele succes van stoffen, die volgens de internationale medische literatuur, alleen maar voordelen hebben.
De vermoedelijke dader van de vijf moorden zou gehandeld hebben onder een machine die op gang kwam (op stroom of zoiets?), maar zou het ook ... chemisch kunnen geweest zijn?

Bekijk de bijna 3000 lijntjes even die prijken op https://ssristories.org

Welke chemische machine zou elk van al die lijntjes in gang hebben gezet?
Veilige medicatie, waarvan men het werkingsmechanisme niet wil kennen?
Veilige medicatie, waarvan renners wel weten hoe ze werkt?

En waarom laat men een bevolking huiveren, door te stellen, dat gelijkaardige stoffen, door een crimineel milieu aan de man gebracht, zenuwstelsels kapot maken en gebruikers de psychiatrie of de dood injagen?Heeft het parket van Nijvel zich de vraag gesteld waarom het lijntje, dat volgt, NIET bij de bijna 3000 andere lijntjes voorkomt op ssristories?

http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/1544236/Mother-kills-her-five-children.html

Waarom worden geen mededaders vervolgd of is de sensatie gediend met de emoties van de dader, waarbij niemand zich verder nog de vraag stelt naar het waarom ?
Een machine op stroom of een 'chemische' machine?
Een machine, vanzelf op gang gekomen, maar vooral niet door ... mogelijke mededaders.

En renners die antidepressiva met meer kennis dan artsen, voor net hetzelfde gebruiken.
Namelijk om te drogeren.
Want ... binnen afzienbare tijd zal uiteindelijk bekend raken, dat chronisch of in hoge doseringen psychotica gebruiken, zenuwstelsels verwoest en een psychotisch gedrag veroorzaakt, dat men met antipsychotica moet corrigeren.

Waarmee zal duidelijk worden, dat 'bipolair', helemaal geen ziekte is, maar vooral een mechanisme waarmee Farma heel veel geld verdient, door een medische wereld tot nu toe onwetend te houden over hoe een en ander in elkaar steekt.
Vandaar ... de paniek en het getouwtrek rond de Stratterageheimen.

Maar dat is natuurlijk een ander verhaal.

Renners kennen heel nauwkeurig het werkingsmechanisme van antidepressiva en ADHD-medicatie.

SSRI's en ADHD-medicatie zijn amfetamine- en cocaïnedoping!

Psychiaters geloven niet eens dat men patienten daarmee tot gek drogeert.
Om hun biologische psychiatrie overeind te houden, worden de stoffetjesfabels tot in het absurde beleden.
Het gebruik van die doping wordt volledig schadeloos geacht, sommigen noemen ze zelfs placebo's, waarvan men niet genoeg kan slikken.
Vandaar dat in een komende DSM de nieuwe ziekte GPOS aan onmeetbare nieuwe stoffetjestekorten zal te wijten zijn.
Net zoals alle andere aandoeningen waarmee men op rechtbanken het publiek om de oren zwaait, om de belangen van de opdrachtgevende partij te behartigen.

Omdat psychiaters zich veilig ook als echte dokters wanen, door 'onschadelijk' verklaarde (door de industrie) stoffen voor te schrijven, komen de risico's van deze zenuwvergiften op rechtbanken nooit aan bod.

Dit kwam anoniem binnen van een zeker ‘marcsje’.

Ik zou graag even een consensusvergadering organiseren, met de gelden die RIZIV of andere medische Overheidsorganen van de farmaceutische industrie ontvangen , waarmee ze samenvattingen kunnen maken van de heersende hoeraliteratuur, die in koor bezingt hoe onbekend het werkingsmechanisme van harddrugs wel is.

Als dat weggesmeten geld eens zou kunnen gebruikt worden om aan de hand van het wel gekende werkingsmechanisme, uit te leggen hoe men patiënten voortaan modieus bipolair chemisch laat balanceren op zeer winstgevende psychotica en antipsychotica, zou men dan opnieuw de toevlucht moeten nemen tot de klassieke oorlogen of de gaskamers, om de levensonwaardige levens ook moreel verantwoord te extermineren?

De moeder die haar vijfjarig zoontje deed verstikken door een overdosis antipsychoticum toe te dienen, omdat het kind vooraf therapeutisch veel te psychotisch werd gedrogeerd om een normaal gedrag te onderdukken, blijft in de cel.

Als straks het vaccin tegen het cocaïnepsychoticum Rilatine zal toegediend worden, en omdat blijkt dat antipsychotica kinderen teveel doen stikken, zullen overdoseringen psychotica, die toch therapeutisch ‘nodig zijn’ voor een pedagogisch comfort, de kindjes blijven laten doodvallen aan ‘aangeboren hartziekten’.
Want de heersende ‘hoeraconsensus’ weet niet eens dat men cocaïne en amfetamine pychotica wel zo hoog moet doseren, tot meestal een fatale pulmonaire hypertensie ontstaat.

Gelukkig bestaan geen statistieken over ‘aangeboren hartziekten’.
De ultieme soupappe waarbij onbekwame artsen niet eens gaaan blozen als ze door een grenzeloze onkunde, gezonde kinderen met de symptomen van een normaal gedrag, toch, om het eigen commercieel profijt, met zenuwvergiften om zeep hebben geholpen.

Een consensus over het echte werkingsmechanisme zou veel geld besparen.
Ook levens.

Nu rolt het geld en rollen er (kinder)koppen, omdat men fier de onkunde geleerd verbergt achter ‘werkingsmechanisme onbekend’.

“Evidence based medicine” houdt dikke nekken en een glamourstatus moeiteloos in stand.
Want de heersende consensus leert dat daarmee onkunde in feite staat voor medisch onfeilbaar gelijk.