Naar de inhoud

Rilatine - Concerta - Strattera - ADHD

Dokters dealen harddrugs en stellen een toxicomanie in bij kinderen om pedagogisch comfort af te kopen bij de omgeving van de kinderen.
seniorennet.beseniorennet.be

Een behandeling bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken door chronisch hoge doses sterke psychotica toe te dienen.

Omdat men huivert van deze evidentie, verkoos de medische wetenschap, het werkingsmechanisme van deze psychotica als "onbekend" uit te roepen.

Wie dit mechanisme toch bekend maakt, en stelt dat psychotica het zenuwstelsel verwoesten, is daardoor niet wetenschappelijk bezig!

Als men weet

Als men weet ...

dat zolang FDA enkel en alleen directieven van de farmaceutische industrie verspreidde, de medische instanties die directieven heel gretig tot zich namen,

dat wetenschappelijke instanties bij FDA begin 2006 niettegenstaande commerciële druk, het een morele plicht vonden om te waarschuwen voor de gevaren van een exploderend dopingbeleid in de geneeskunde,

dat niettegenstaande die morele plicht van wetenschappelijke commissies de ‘drug industrie’ er in maart 2006 in slaagde om de ADHD-markt zodanig te beschermen, dat de bedoelde waarschuwingen toen niet zijn doorgegaan,

dat in de loop van 2006 de meldingen over hartfalen en psychiatrische opnamen van ADHD-kinderen bleven aanzwellen, waardoor begin 2007 bij FDA opnieuw een opstoot ontstond van morele principes,

dat op 21 februari 2007 FDA op de website wereldwijd die mededeling plaatste die men eigenlijk al op 22 maart 2006 had moeten plaatsen,

dat in de loop van mei 2007, die waarschuwende mededeling onder zware druk van de farmaceutische industrie een tiental dagen van de website is verdwenen,

dat nu ook al andere instanties zoals : Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry de waarschuwingen van FDA beginnen over te nemen,

dat ik mij begin dit jaar voor de Orde van Apothekers moest verantwoorden op een klacht van de Orde van Geneesheren en van 3 ADHD-psychiaters en dat ik toen de raad heb gekregen om de ‘delicate’ stukken waarover ik beschik niet openbaar te maken, en die beter op drie verschillende plaatsen in bewaring zou geven,

dat ik sindsdien over nog veel meer en ergere ‘delicate’ info kan beschikken en ik mij moreel erg in het nauw voel door te moeten blijven zwijgen, terwijl iedereen , dus ook ikzelf moet aanzien op welke manier men universiteitsprofessoren en dokters prostitueert om toch maar kinderen te kunnen blijven drogeren zelfs met gelden van de belastingbetalers,

dat na een verzesvoudiging van het methylfenidaatgebruik in psychiatrische ziekenhuizen in vier jaar tijd, het eerste kwartaal van 2007 een nieuwe stijging met 21% te zien was,

zou toch heel ergens eens een lampje moeten beginnen branden.

Balans in Nederland en Zitstil in Vlaanderen worden genereus betaald door de industrie die doping voor kinderen in de handel brengt.
Ze worden bovendien als de bevoorrechte partners in de geneeskunde aangewezen om klanten te ronselen.
Terwijl die geneeskunde ook het klappen van de zweep kent om als farizeeërs in de rij te staan waar het manna van de doping uit de hemel schijnt te vallen.

Als men dan nog weet : DO NOT HARM ... ( alleen voor de eigen ‘confraters’ bedoeld en zeker niet als het gaat over kinderen).


Het gretig overnemen van directieven van FDA schijnt plots te stoppen, nu FDA even morele overwegingen heeft laten primeren op economische en zelfs criminele.

Welke rechten hebben kinderen? Het recht om door anderen gedrogeerd te worden?
In naam van hun gezondheid ?
Terwijl FDA waarschuwt dat men kinderen met die doping de psychiatrie en de dood injaagt.

Na hetgeen FDA publiceerde op 21 februari 2007:
waar blijft een reactie van een subsidiërende Overheid?

waar blijft een mededeling van het Belgisch Centrum voor Farmacotherapeutische Informatie?

waar blijft een mededeling van de Orde van Geneesheren?

waar blijft een mededeling van de Orde van Apothekers?

waar blijven maatregelen van Farma.be?

En tenslotte:

Zullen Hoven van Beroep bij de rechtbanken nog blijven doping bij kinderen promoten in geschillen waarbij ouders weigeren om hun kinderen te laten vergiftigen? ( zie : arrest nr224,Rep.Nr.2004/7081 van het Hof van Beroep te Antwerpen, zitting van 16/12/2004 (Jeugdkamer))

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

ADHD: Commercieel perpetuum mobile

Een beweging opstarten, die zichzelf eeuwig blijft voeden.
Het bestaat.

Tot voor de jaren tachtig was het gebruik en misbruik van stimulantia in de geneeskunde wel bekend.

Ook het werkingsmechanisme van de gebruikte chemische stoffen op het zenuwstelsel was voor chemici geen geheim meer.

Vandaar dat men toen wist dat voor die stoffen geen therapeutische indicaties bestonden.

Maar psychiaters hadden ontdekt dat sinds een generatie ouders kinderen moest groot brengen, zonder dat ze zelf de nodige truken, gebruiken, waarden en normen daarvoor werden aangeleerd, dat men die kinderen kunstmatig kon ‘beheersen’ door ze dwangmatig psychotisch te maken.

Die generaties hadden immers de truken, de gebruiken, waarden en normen waaraan een westerse maatschappij meer dan 20 eeuwen had gewerkt om een samenleving op een ordentelijke manier bijeen te houden, overboord gegooid , zonder daarvoor in de plaats nieuwe truken, nieuwe gebruiken, waarden en normen in de plaats te stellen.

Het leren zichzelf beheersen uit eigen beweging, moest voortaan gesimuleerd worden door chemisch belangrijke delen van het zenuwstelsel te verwoesten, waardoor een gedrag ontstaat dat men in wetenschappelijke kringen en ‘eufemistisch’ als een robotachtig gedrag en kalm gedrag omschrijft.

Men verkoos deze niet medische omschrijving omdat men anders wel ‘dwangmatig psychotisch’ zou moeten schrijven.
Immers, iedereen wist vroeger nog dat die stoffen psychotica zijn, die hallucinaties uitlokken, een veranderde perceptie op de realiteit doen ontstaan en een controleverlies veroorzaken op het eigen gedrag, precies omwille van de verwoestende werking ervan op de neuronen.
De neuronen zijn de bouwstenen van het centrale zenuwstelsel.

Men verkoos dus : robotachtig gedrag in plaats van het een dwangmatig psychotisch gedrag te gaan noemen.

Men verkoos ook : werkingsmechanisme onbekend in plaats van een chemische castratie van de neuronen.

En voor de opleiding van de nieuwe wetenschappers werd een nieuw medisch jargon ontwikkeld waarmee men naar de buitenwereld toe perfect kon scoren.

De theorie van de stoffetjes.
Stoffetjes die men eerst als neurotransmitters beschreef en waarmee men toch vele jaren de verwoestende werking van de fake-neurotransmittoren kon doen vergeten.

Kinderen die niet meer aangeleerd werden zichzelf te kunnen beheersen hadden nu duidelijke dopaminetekorten, zo luidde de nieuwe wetenschap.


En omdat men in het duister scheen te tasten over het juiste werkingsmechanisme verkoos men dan ook maar om geen dopaminetekorten te meten of te doseren.
Die tekorten waren er zeker: immers : je kon het hen aanzien : de DSM-waarnemingen zijn zodanig opgemaakt dat vanaf een subjectieve beoordeling elk gezond kind voortaan psychisch ziek kan verklaard worden aan dopaminetekorten.

En omdat de psychiaters die de nieuwe theorie uitgevonden hadden geen scheikundigen bleken te zijn, maar wel ‘verkochte’ marionetten aan een industrie die narcotica legaal wou gaan dealen, werd gesteld dat men dopaminetekorten kon regulariseren met stimulantia die onder een opiumreglementering vallen.


En wat merkte men : de vermeende dopaminetekorten normaliseerden met cocaïne of met amfetamine, zelfs bij kinderen zonder die tekorten, die presteerden plots ook veel beter, en wat nog veel straffer is : die dopaminetekorten verdwenen zelfs zonder ook nog dopamine te hoeven toedienen.

Dopamine ( Dynatra) valt immers niet onder een opiumreglementering en is vandaar ook minder ‘leuk’ voor een industrie waar men met harddrugs een lucratief imperium mee kan opbouwen.

Het bewijs was geleverd : cocaïne en amfetamine werken op een onbekende manier om tekorten van wat dan ook te behandelen.

En die tekorten worden aangetoond, niet door wetenschappelijke onderzoeken maar alleen door de scoretabel van het verstoren van pedagogisch comfort van de directe omgeving.

Maar nu na al die jaren blijkt dat de wetenschappelijke pogingen om het werkingsmechanisme te verklaren door stoffetjestekorten en chemische onbalansen helemaal niet te kloppen.

De dopaminetekorten kunnen nu blijkbaar ook genormaliseerd worden door selectief de serotonine en zelfs selectief de noradrenalinegehaltes te verhogen.
Gewoon het systeem ontregelen door een en ander te vernietigen dat een beheerste controle over het eigen gedrag mogelijk maakt.

Harddrugs werken allemaal op een manier die we liever onbekend willen houden, nu juist omdat die kindertjes het zo hard nodig hebben voor hun toekomst.

Want uiteindelijk, al leert niemand hen nog zich te beheersen, ooit zullen ze het toch wel moeten doen, alleen jammer dat we zelf vergeten zijn hoe men kinderen nu weer een zelfcontrole, een beheersing of een concentratie moeten aanleren.

Het mooie nu van het legale gebruik van psychotica bij kinderen is dat chronisch gebruik ertoe leidt dat uiteindelijk wel een controleverlies ontstaat als vervelende bijwerking, maar dat dat controleverlies ( of de meer en meer optredende karakterstoornis) nu ook kan uitgelegd worden als een symptoom van dezelfde ziekte waardoor men chronisch moet blijven toedienen of zelfs de dosering moet gaan verhogen.

Men vermijdt daarbij tactisch om te spreken van psychotisch gedrag, want die veilig gewaande narcotica zijn immers onmisbaar voor de toekomst van de patiëntjes.

Vandaar dat men het antipsychoticum Risperdal gaat bijgeven, een product dat voorgesteld wordt om de karakterstoornissen tegen te gaan die ‘onvermijdelijk’ ook voorkomen bij de ziekte ADHD, zo maakt men het de mensen wijs.

Het perpetuum mobile in volle werking.

Geen dokter die erbij stilstaat dat Risperdal een antipsychoticum is, dat dient om het psychotisch gedrag dat ontstond door het chronisch toedienen van psychotica, een beetje in goede banen te houden.
Dat psychotisch gedrag is ambulant dan alleen maar als een karaktermisvorming en als een uiting van de ziekte waaraan men lijdt, uitgelegd.
Hetzelfde ook met latere psychiatrische opnamen.

Een aandoening, die zelfs en vooral door de behandeling ervan, intussen voor de psychiatrie en de handel in psychotropen tot een ware goudmijn is geëvolueerd.

Enige vereiste om zich als dokter juridisch in te dekken als men harddrugs dealt bij kinderen en een toxicomanie gaat instellen en onderhouden, is een positieve score van waarnemingen van een omgeving die ‘de visu’ chemische tekorten en chemische onbalansen kan vaststellen van stoffetjes die men vooralsnog moet gaan uitvinden.

En dan zijn er dokters die anderen durven bestempelen als kwakzalvers.

Maar tot nu toe, kon nog geen enkele professor of dokter, zenuwspecialist mij melden welke aandoening men bij patiënten gunstig kan behandelen door het zenuwstelsel zodanig toe te takelen zoals afgebeeld staat op de cover van mijn boek daarover.

Ooit besloot men precies daarom studenten aan te leren dat voor dat soort producten geen therapeutische indicaties bestonden.

Ooit leerde men ‘kennis’ aan, nu leert men vaardigheden : ‘evidence based medicine’ waarmee men een leemte aan kennis wil verdoezelen.

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

De kennis van geneesmiddelen

Toen in september 2005 op de frontpagina van een krant het misbruik van Rilatine door sportlui werd aangekaart, verscheen een lezersbrief in dezelfde krant waarbij een dokter mij het verwijt maakte dat ik als apotheker toch helemaal niets afweet van medicatie.

Dokters kennen er immers alles over en zijn daarvoor opgeleid , denkt hij.

Feit is dat na dat voorpaginanieuws en de maatregelen die de overheid daaropvolgend heeft genomen, plots een heel pak jonge renners en voetballers miraculeus genezen zijn van ADHD en autisme.

Wat niet wel zeggen dat ik daarbij aan een onwettige uitoefening van de geneeskunde heb gedaan , immers dokters 'behandelen' hun zieke patiënten alleen maar met die dopingproducten en verdovende middelen door ze een toxicomanie in te stellen en in stand te houden.

Mijn tussenkomst , die van de krant en van de overheid heeft die jonge mensen … genezen.

En wij hoefden daarvoor geen toxicomanie in te stellen of in stand te houden en we hebben daarvoor ook helemaal geen geld of ereloon ontvangen, terwijl ons ook nooit door iemand om een diagnose is gevraagd.

Een genezing door mirakel komt anders ook nooit voor om gecontesteerd te worden door welkdanige Orde dan ook . 

Maar er is ook iets dat de over het paard getilde dokter over het hoofd heeft gezien.

Hopelijk kan de man wel nog een (wetenschappelijke ?) tekst lezen, die afkomstig is van de Rijksuniversiteit Gent

Dit is een uittreksel uit de introductietekst voor farmacie studenten , die van plan zijn om zich in te schrijven voor de studies van apotheker ( midden 2004)

De apotheker is hoe langer hoe meer de 'specialist in geneesmiddelen' geworden, die waardevolle inlichtingen verstrekt aan het publiek en aan de geneesheer.

Voor die laatste is het vrijwel onmogelijk geworden op de hoogte te blijven van het dagelijks stijgend aantal nieuwe geneesmiddelen.

Een tekst die een beetje bedoeld is, als een knipoog naar de Orde van Apothekers, die een klacht tegen mij moet behandelen wegens het onwettig uitoefenen van de geneeskunde.

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Orde van Apothekers

Geen intimidatie of nu juist wel ?

Gehoord op radio2 deze middag in het regionaal nieuws.

Het gaat over een dokter die meende in Humo te moeten reclame maken met het verdovend middel Rilatine.

Ik stuurde een brief naar Humo om te wijzen op het feit dat reclame maken voor voorschrijfplichtige geneesmiddelen verboden is.

Die brief werd door Humo geweigerd, vandaar dat ik die rechtzetting publiceerde op mijn website.

Vraag zal natuurlijk zijn, of de dokter een overtreding beging door in een tijdschrift te stellen dat Rilatine heus wel veilig is en dat ze het zelfs aan haar zoon voorschrijft.

Misschien lezen procureurs of onderzoeksrechters geen Humo ?

http://www.haesbrouck.be/radio2Middag080806.mp3

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 20:31 Stuur door

Hoe werken ze ?

 Rilatine en Concerta zijn cocaïneproducten met een amfetaminewerking.
Cocaïne en amfetamine zijn doping.

Toen in 1957 de stichter van de firma Jansen Pharmaceutica zijn nieuwe antipsychoticum op de markt wou brengen , moest hij aan de hand van dierproeven aantonen dat hij met zijn product psychosen kon behandelen.
Daarvoor moest hij ratten psychotisch maken .
Hij maakte ze psychotisch door ze amfetamine in te spuiten , dezelfde stoffen die nu aan de kinderen wordt gegeven.

De goede werking bij kinderen die meer kind zijn dan anderen , en die daardoor het maatschappelijke comfort storen van hen die er moeten mee bezig zijn, wordt verklaard doordat die kinderen dwangmatig psychotisch worden gemaakt  ( een robotachtig gedrag gaan vertonen) .

Door dat dwangmatige worden ze bijgevolg minder snel afgeleid door andere prikkels , die hun bezig zijn met een eerdere taak zouden verstoren, vandaar dat ze zich beter lijken te kunnen concentreren.

Bovendien zorgt het ook voor een veralgemeend goed of zelfs een super gevoel : amfetamine is immers … doping en de moeder van alle antidepressiva.

Maar …langdurig gebruik van Rilatine of verhoging van de dosis geeft inderdaad danige gedragsstoornissen waardoor die kinderen in het ergste geval psychiatrisch moeten opgenomen worden .

Nu al zijn de wachtlijsten voor opnamen van Rilatinekinderen in de psychiatrie bijna oneindig lang.

Op het fysiologische vlak is aangetoond bij proeven op apen, dat de schade die al na een korte toediening aangebracht wordt aan de neuronen, die gedragsbepalende sensoren hebben op de (vele) neurotransmitters , minstens gedurende zeven jaren aanwezig blijft en dat bij een eventuele heraangroei van die sensoren , die heraangroei bovendien niet optimaal verloopt, waardoor ze het werk dat ze moeten doen onvoldoende aankunnen.

Bovendien zijn die stoffen sympaticommetica, die bloedvaten vernauwen, waardoor hersencellen minder zuurstof krijgen en afsterven en waardoor ook de bloedvaten rond het hart vernauwen, waardoor een verhoogde druk optreedt.

Uiteindelijk wordt de pompwerking van dat hart verstoord en spreekt men van een pulmonaire hypertensie, die loopt nogal dikwijls fataal af.

Immers, dan valt men plots dood door …een hartafwijking en daarmee is de kous dan af.
Meestal helpt reanimeren ook niet meer.

En verder:

Tijdschrift voor Geneeskunde (België) Datum: Volume 59 - Nr. 14-15, 15 juli - 1 augustus 2003
Waarin staat:
"Ongewenste effecten die vaak voorkomen zijn: tachycardie, palpitaties, aritmieen, karakterveranderingen en insomnia. Chronisch misbruik van Rilatine kan een uitgesproken gewenning teweegbrengen en een psychische afhankelijkheid, gepaard gaande met verschillende graden van abnormaal gedrag. "

Dokters die nu publiceren over Rilatine of Concerta waarschuwen voor het optreden van een ‘robotachtig’ gedrag en een verminderde spontaneïteit.
Is dit een eufemisme voor het dwangmatig psychotisch gedrag dat kinderen geneest van de ADHD?

Hoorden wij onlangs niet op TV een slimme ‘behandelaar’ verklaren dat lage doseringen van Rilatine bij sommige patiëntjes niet meteen helpt en dat men daardoor gewoon maar even de dosis moet verhogen.
Inderdaad : dosis verhogen tot dwangmatig psychotisch gedrag duidelijk waarneembaar wordt en bovendien nog als succesvol wordt ervaren.
Geneeskunde in topvorm!

En dan , wettelijk ….

Het stoort mij een beetje dat Rilatine-en Concerta-fans dit cocaïneproduct met een amfetaminewerking een medicament gaan noemen.
De stof waarover wij het hier hebben is een sterk gereglementeerd product dat valt onder de verboden en de verdovende middelen (KB van 31.12.1930, gebaseerd op de wet van 24 februari 1921).
De modaliteiten voor aanschaf ervan zijn dezelfde als voor de aanschaf , bewaren en het afleveren van heroïne morfine, cocaïne , XTC , PMA en zo meer.

In de 35 jaar dat ik al apotheker ben, heb ik nooit iemand weten ‘genezen’ na behandeling met deze producten, wel integendeel, normaal worden die voorgeschreven in terminale toepassingen.

Het kan goed zijn dat nu de maatschappelijke inzichten in de werking van die producten veranderd is.: vroeger maakte amfetamine psychotisch , nu zou het ongevaarlijk zijn en wat meer is : op de bijsluiter schrijft men nu zelfs dat het werkingsmechanisme onbekend is : "ni vu, ni connu" .

Moest het echte werkingsmechanisme op de bijsluiter beschreven staan, dan zouden die stoffen nooit geslikt worden.
Vandaar : werkingsmechanisme : onbekend.
Om commerciele redenen dan.

De sporters die bijna wekelijks op jonge leeftijd doodvallen, die vallen allemaal dood aan iets anders, en het aantal zelfmoorden in ons land heeft zogezegd ook niets te maken met het grote amfetamineverbruik.

En verder is het niet meer dan normaal dat de kinderen die amfetamine slikken zich veel beter voelen en beter kunnen presteren.
Vraag maar eens hoe goed een voetballer zich voelt, een renner, en hoe goed het product is voor een prijsduif die Barcelona vliegt …enz ...

Dit zijn de woorden van een (ex) renner:

"Op het eind van mijn eerste jaar bij de profs was ik niet meer in staat te ontbijten zonder een shot: ik was een wrak. Ik spoot mezelf in, ja. Ik was, zoals veel renners, een halve dokter."
"Je moet tijdens de koers inspuiten. Als je het van tevoren doet, en je zit niet in een goede ontsnapping, word je gek. Je kunt niet rijden, je kunt je energie niet kwijt", meent Windels.

Een pleidooi om amfetamine vergoedbaar te maken en het aan de kinderen te geven, ADHD-kinderen zitten immers nooit in de goede ontsnapping en worden dan maar ... gek .
Maar was het uiteindelijk niet de bedoeling dat ze psychotisch en dus 'rustiger' worden ?


 

 

 

Geschreven door Fernand Haesbrouck om 00:00 Stuur door

Meer van Rilatine - Concerta - Strattera - ADHD

↑ Terug naar de berichten