Toen in september 2005 op de frontpagina van een krant het misbruik van Rilatine door sportlui werd aangekaart, verscheen een lezersbrief in dezelfde krant waarbij een dokter mij het verwijt maakte dat ik als apotheker toch helemaal niets afweet van medicatie. Dokters kennen er immers alles over en zijn daarvoor opgeleid , denkt hij. Feit is dat na dat voorpaginanieuws en de maatregelen die de overheid daaropvolgend heeft genomen, plots een heel pak jonge renners en voetballers miraculeus genezen zijn van ADHD en autisme. Wat niet wel zeggen dat ik daarbij aan een onwettige uitoefening van de geneeskunde heb gedaan , immers dokters 'behandelen' hun zieke patiënten alleen maar met die dopingproducten en verdovende middelen door ze een toxicomanie in te stellen en in stand te houden. Mijn tussenkomst , die van de krant en van de overheid heeft die jonge mensen … genezen. En wij hoefden daarvoor geen toxicomanie in te stellen of in stand te houden en we hebben daarvoor ook helemaal geen geld of ereloon ontvangen, terwijl ons ook nooit door iemand om een diagnose is gevraagd. Een genezing door mirakel komt anders ook nooit voor om gecontesteerd te worden door welkdanige Orde dan ook .  Maar er is ook iets dat de over het paard getilde dokter over het hoofd heeft gezien. Hopelijk kan de man wel nog een (wetenschappelijke ?) tekst lezen, die afkomstig is van de Rijksuniversiteit Gent Dit is een uittreksel uit de introductietekst voor farmacie studenten , die van plan zijn om zich in te schrijven voor de studies van apotheker ( midden 2004) De apotheker is hoe langer hoe meer de 'specialist in geneesmiddelen' geworden, die waardevolle inlichtingen verstrekt aan het publiek en aan de geneesheer. Voor die laatste is het vrijwel onmogelijk geworden op de hoogte te blijven van het dagelijks stijgend aantal nieuwe geneesmiddelen. Een tekst die een beetje bedoeld is, als een knipoog naar de Orde van Apothekers, die een klacht tegen mij moet behandelen wegens het onwettig uitoefenen van de geneeskunde.

Geen intimidatie of nu juist wel ? Gehoord op radio2 deze middag in het regionaal nieuws. Het gaat over een dokter die meende in Humo te moeten reclame maken met het verdovend middel Rilatine. Ik stuurde een brief naar Humo om te wijzen op het feit dat reclame maken voor voorschrijfplichtige geneesmiddelen verboden is. Die brief werd door Humo geweigerd, vandaar dat ik die rechtzetting publiceerde op mijn website. Vraag zal natuurlijk zijn, of de dokter een overtreding beging door in een tijdschrift te stellen dat Rilatine heus wel veilig is en dat ze het zelfs aan haar zoon voorschrijft. Misschien lezen procureurs of onderzoeksrechters geen Humo ? http://www.haesbrouck.be/radio2Middag080806.mp3

Klik op de foto om te beluisteren.

 Rilatine en Concerta zijn cocaïneproducten met een amfetaminewerking.
Cocaïne en amfetamine zijn doping.

Toen in 1957 de stichter van de firma Jansen Pharmaceutica zijn nieuwe antipsychoticum op de markt wou brengen , moest hij aan de hand van dierproeven aantonen dat hij met zijn product psychosen kon behandelen.
Daarvoor moest hij ratten psychotisch maken .
Hij maakte ze psychotisch door ze amfetamine in te spuiten , dezelfde stoffen die nu aan de kinderen wordt gegeven.

De goede werking bij kinderen die meer kind zijn dan anderen , en die daardoor het maatschappelijke comfort storen van hen die er moeten mee bezig zijn, wordt verklaard doordat die kinderen dwangmatig psychotisch worden gemaakt  ( een robotachtig gedrag gaan vertonen) .

Door dat dwangmatige worden ze bijgevolg minder snel afgeleid door andere prikkels , die hun bezig zijn met een eerdere taak zouden verstoren, vandaar dat ze zich beter lijken te kunnen concentreren.

Bovendien zorgt het ook voor een veralgemeend goed of zelfs een super gevoel : amfetamine is immers … doping en de moeder van alle antidepressiva.

Maar …langdurig gebruik van Rilatine of verhoging van de dosis geeft inderdaad danige gedragsstoornissen waardoor die kinderen in het ergste geval psychiatrisch moeten opgenomen worden .

Nu al zijn de wachtlijsten voor opnamen van Rilatinekinderen in de psychiatrie bijna oneindig lang.

Op het fysiologische vlak is aangetoond bij proeven op apen, dat de schade die al na een korte toediening aangebracht wordt aan de neuronen, die gedragsbepalende sensoren hebben op de (vele) neurotransmitters , minstens gedurende zeven jaren aanwezig blijft en dat bij een eventuele heraangroei van die sensoren , die heraangroei bovendien niet optimaal verloopt, waardoor ze het werk dat ze moeten doen onvoldoende aankunnen.

Bovendien zijn die stoffen sympaticommetica, die bloedvaten vernauwen, waardoor hersencellen minder zuurstof krijgen en afsterven en waardoor ook de bloedvaten rond het hart vernauwen, waardoor een verhoogde druk optreedt.

Uiteindelijk wordt de pompwerking van dat hart verstoord en spreekt men van een pulmonaire hypertensie, die loopt nogal dikwijls fataal af.

Immers, dan valt men plots dood door …een hartafwijking en daarmee is de kous dan af.
Meestal helpt reanimeren ook niet meer.

En verder:

Tijdschrift voor Geneeskunde (België) Datum: Volume 59 - Nr. 14-15, 15 juli - 1 augustus 2003
Waarin staat:
"Ongewenste effecten die vaak voorkomen zijn: tachycardie, palpitaties, aritmieen, karakterveranderingen en insomnia. Chronisch misbruik van Rilatine kan een uitgesproken gewenning teweegbrengen en een psychische afhankelijkheid, gepaard gaande met verschillende graden van abnormaal gedrag. "

Dokters die nu publiceren over Rilatine of Concerta waarschuwen voor het optreden van een ‘robotachtig’ gedrag en een verminderde spontaneïteit.
Is dit een eufemisme voor het dwangmatig psychotisch gedrag dat kinderen geneest van de ADHD?

Hoorden wij onlangs niet op TV een slimme ‘behandelaar’ verklaren dat lage doseringen van Rilatine bij sommige patiëntjes niet meteen helpt en dat men daardoor gewoon maar even de dosis moet verhogen.
Inderdaad : dosis verhogen tot dwangmatig psychotisch gedrag duidelijk waarneembaar wordt en bovendien nog als succesvol wordt ervaren.
Geneeskunde in topvorm!

En dan , wettelijk ….

Het stoort mij een beetje dat Rilatine-en Concerta-fans dit cocaïneproduct met een amfetaminewerking een medicament gaan noemen.
De stof waarover wij het hier hebben is een sterk gereglementeerd product dat valt onder de verboden en de verdovende middelen (KB van 31.12.1930, gebaseerd op de wet van 24 februari 1921).
De modaliteiten voor aanschaf ervan zijn dezelfde als voor de aanschaf , bewaren en het afleveren van heroïne morfine, cocaïne , XTC , PMA en zo meer.

In de 35 jaar dat ik al apotheker ben, heb ik nooit iemand weten ‘genezen’ na behandeling met deze producten, wel integendeel, normaal worden die voorgeschreven in terminale toepassingen.

Het kan goed zijn dat nu de maatschappelijke inzichten in de werking van die producten veranderd is.: vroeger maakte amfetamine psychotisch , nu zou het ongevaarlijk zijn en wat meer is : op de bijsluiter schrijft men nu zelfs dat het werkingsmechanisme onbekend is : "ni vu, ni connu" .

Moest het echte werkingsmechanisme op de bijsluiter beschreven staan, dan zouden die stoffen nooit geslikt worden.
Vandaar : werkingsmechanisme : onbekend.
Om commerciele redenen dan.

De sporters die bijna wekelijks op jonge leeftijd doodvallen, die vallen allemaal dood aan iets anders, en het aantal zelfmoorden in ons land heeft zogezegd ook niets te maken met het grote amfetamineverbruik.

En verder is het niet meer dan normaal dat de kinderen die amfetamine slikken zich veel beter voelen en beter kunnen presteren.
Vraag maar eens hoe goed een voetballer zich voelt, een renner, en hoe goed het product is voor een prijsduif die Barcelona vliegt …enz ...

Dit zijn de woorden van een (ex) renner:

"Op het eind van mijn eerste jaar bij de profs was ik niet meer in staat te ontbijten zonder een shot: ik was een wrak. Ik spoot mezelf in, ja. Ik was, zoals veel renners, een halve dokter."
"Je moet tijdens de koers inspuiten. Als je het van tevoren doet, en je zit niet in een goede ontsnapping, word je gek. Je kunt niet rijden, je kunt je energie niet kwijt", meent Windels.

Een pleidooi om amfetamine vergoedbaar te maken en het aan de kinderen te geven, ADHD-kinderen zitten immers nooit in de goede ontsnapping en worden dan maar ... gek .
Maar was het uiteindelijk niet de bedoeling dat ze psychotisch en dus 'rustiger' worden ?