Red onze "nationale economie" !!!

"Ze" zeggen dat de toekomst van onze Europese Naties afhangt van onze grijze cellen, van ons "human capital". En "ze" stoppen onze kinderen vol giftige pillen.

Elk kind dat wat bizar doet, "rare dingen" zegt, eens raak uit de hoek komt, kortom, dat getuigt van waarachtige innovatie en creativiteit, krijgt alras een afspraak met een kinderpsychiater of orthopedagoge (want dat soort lieden zijn tegenwoordig doorgaans vrouwen, surrogaat-moeders) en wordt dan naar de apotheker om de hoek gestuurd. Een kind dateigenaardige oplossingen voorstelt om zichzelf en de medemens vooruit te helpen, krijgt te horen dat ie nonsens vertelt en als minister Frank Vandenbroucke ervan zou horen, moeten de ouders opletten ofhij is in staat te dreigen de kindertoelage voor twee jaar te schorsen.

Solidariteit die verder gaat dan het jaarlijks rond 11 november met een ingestudeerd en onbegrepen verhaaltje de buren 5 of 10 euro af te pingelen voor de "Derde Wereld", wordt onze kinderen niet gegund. 1 dag per jaar "ver-van-mijn-bed" show, 364 dagen per jaar (365 in 2008) bedreigd worden met intoxicatiedoor ADHD-pillen,Risperdalin een roos kleurtje en een snoepvorm en zelfs elektroshocks: dat is wat we onze creatieve eigenzinnige kinderen bieden!

Stop de waanzin: WORD ZELF WAANZINNIG!

Het is goed vooronze "nationale economie". Wilt U dat de "komende generaties" moeten opdraaien voor onze dwaasheid onze kinderen vol pillen te stoppen?

Categorie: standpunten, acties en interventies

Champix is een anti-rookproduct dat chemisch onder de piperidylbenzylaatesters wordt gerangschikt.
Net als cocaïne, net als methylphenidaat ( Rilatine, Concerta) net als Trazolan (mCPP).

Personen die mijn presentaties meemaakten kunnen getuigen dat ik waarschuw voor de gevaren bij het gebruik van Champix.
Meer bepaald het risico op zelfmoorden.
In België weet men nog van niets.
Maar dit verscheen in Nederland:

Omdat niemand in België argwaan heeft voeg ik deze tekst hierbij , die ik ook in Nederland heb gepubliceerd.

De hoogste tijd voor een belangrijk weetje, dat veel zou kunnen duidelijk maken.

Op 14 september 2007 richtten wij een Open Brief aan Frank VandenBroucke, Vlaams minister van Onderwijs, met de vraag om afzonderlijke klassen te organiseren zodat niet gedrogeerde kinderen geen onrecht zouden aangedaan worden door samen de  lessen te moeten volgen met kinderen, die zelfs zwaarder gedrogeerd worden dan om alleen maar te drogeren.
Die open brief laten wij op dit scherm aan de rechterkant staan.
Omdat de ziekte waaraan de gedrogeerde kinderen lijden zo besmettelijk en epidemisch is, verspreidt de ziekte zich razendsnel en vormt daardoor een gevaar voor de niet gedrogeerde kinderen.

Nu, na drie maanden,  is nog steeds geen reactie ontvangen van het Ministerie van Onderwijs.
Er schijnt dus geen probleem te zijn met het gebruik van harddrugs in de scholen.

Aan meerdere zenuwspecialisten vroegen wij ook welke ziekte of aandoening men kan behandelen of genezen door het zenuwstelsel op die manier chemisch te castreren.

Nu, na bijna 2 jaar, werd nog steeds geen enkele ziekte of aandoening genoemd door de enigen die daar een antwoord zouden kunnen op geven.
Geneesheren zijn nog steeds overtuigd dat ze geen schade toebrengen en zeker niet aan kinderen. (Do not harm).

Want zij die nu versneld in de psychiatrie terechtkomen waren al psychotisch, maar dat konden wij als volleerde psychiaters niet meteen ontdekken.
Het toedienen van psychotica heeft ons daarbij wat geholpen, met dank overigens aan de farmaceutische bedrijven voor hun belangenloze mecenaatswerk.
Want wij voeren de reclame voor de bedrijven helemaal gratis.
Dank ook aan de Overheid, want het toedienen van psychotica was ooit verboden, zelfs het toedienen ervan aan kinderen.
Momenteel wordt zelfs gefluisterd dat Overheden heimelijk een programma van rasverdeling zouden uitvoeren, omdat nogal wat sterfgevallen en zelfmoorden worden gemeld met de experimenten die kinderen dwangmatig dociel moeten maken.

En toch moet er een reden bestaan waarom in de klassen kinderen zwaarder gedrogeerd worden dan om alleen maar te drogeren en waarom dokters abracadabrataaltjes wauwelen waarmee ze sterke harddrugs kunnen omtoveren in veilige geneesmiddelen voor kinderen die naar hun eigen zeggen niet eens ziek zijn.
(ADHD is geen ziekte, hoor je nu overal).
Die geneesmiddelen zijn nodig voor hun toekomst, want presteren hoeft zelfs niet meer op eigen kracht, geheimzinnige nieuwe krachten komen nu van geneeskunde en van Overheid.
En omdat wauwelen alleen niet meer helpt is er de amfetamine en de cocaïne. 

Sterke stimulantia worden als psychotica gebruikt in doseringen totdat men de nevenwerkingen bereikt.

Er ontstaat een psychotisch gedrag als bijwerking omdat neuronen worden verwoest.

Immers, de psychiatrie heeft voor die bijwerking op een frauduleuze manier een winstgevende therapeutische indicatie bedacht : ADHD !

Het rustig lijken is gewoon een dwangmatig psychotisch gedrag.

In de literatuur spreekt men van een robotachtig gedrag, wat eigenlijk een eufemisme is van dwangmatig psychotisch.

Na chronisch gebruik worden bijna steeds corrigerend antipsychotica toegediend (Risperdal,Dipiperon, Zyprexa), omdat een controleverlies optreedt van het gedrag (tics, wanen, agressie).

FDA waarschuwt dat ADHD-medicatie psychotisch maakt en sterfgevallen kan veroorzaken.

http://www.fda.gov/bbs/topics/NEWS/2007/NEW01568.html

Biologie en voor beginners

Ach wat zou het fijn zijn als die dokter zonder naam kon uitleggen, dat deze stoffen die je oraal inneemt, verschillen van deze stoffen die je ingespoten krijgt.
Langs welke wonderbaarlijke weg bereiken deze stoffen dan de hersenen?

Via het bloed toch?
Of heb ik nog een apart leidingenstelsel lopen, waar ik niet van weet?

Ach, en waarom zouden ze in proefdierenland nou toch zoveel miljoenen ratten voor de menselijke medische wetenschap er door draaien.
Als het, hoewel 't alle twee zoogdieren zijn, toch geen zinnig resultaat kan opleveren, wegens te grote verschillen?

Vreemd dan, al die proeven op ratten.
Verder dacht ik dat het verschil tussen weinig amfetamine en een grote partij hierin verschilt, dat je voor het laatste vrij lang naar de gevangenis moet.

Een verschil tussen amfetamine en amfetamine is me nog nooit opgevallen.
Het verschil tussen winterwortels en amfetamine wel.

De eerste kan je ongebreideld in grote doseringen nemen en er zit ook geen bijsluiter bij.
Van het tweede val je zo dood, in hoge dosering, dat je zelfs niet meer de bijsluiter kan nalezen waarom het fout ging.

Dat is dan een verschil, dat zonder wetenschappelijk onderzoek volkomen duidelijk is.
Truus

De uitleg die ik toevoegde waarbij dezelfde actieve metaboliet zowel bij Strattera als bij Prozac gebruikt wordt om in een gepaste dosering een amfetaminewerking te veroorzaken bij ADHD en de verwijzing daarvoor naar mijn boek, wordt als het linken naar een wrokpagina beoordeeld.

Ook de verwijzing naar mijn boek met het vermelden dat ADHD-medicatie wordt gedoseerd tot de nevenwerking ontstaat, die men een therapeutische indicatie heeft gegeven, vond geen genade.
Immers, de patiënten schijnen rustiger als ze (dwangmatig) psychotisch worden gemaakt en het psychotisch gedrag is nu net een bijwerking van stimulantia die psychotica zijn.
Hoe zou het anders komen dat men Risperdal of Dipiperon als antipsychotica toedient wanneer een behandeling een controleverlies veroorzaakt op het gedrag ( tics, agressie, wanen)?

Waarom dan ook zou FDA waarschuwen dat ADHD-medicatie psychotisch maakt en sterfgevallen kan veroorzaken?

Er is een medische waarheid die commercieel kwetst, want psychiaters en farmaceutische industrie maken elkaar heel rijk door elkaar sprookjes wijs te maken over de harddrugs waarmee ze het gepeupel aan hen kunnen binden.

En wat is de rol van de Overheid daarbij ?
Ook: CORRUPTIE en COLLUSIE?

Het dwangmatig dociel maken van een bevolking moet de Overheid anders wel als muziek in de horen klinken.

Het voorlaatste nummer van Humo liet de commerciele promotoren van ADHD-medicatie aan het woord komen in hun reactie op de wetenschappelijke mededeling dat die medicatie uiteindelijk niets van effect bereikt, waardoor dan allerhande mooie sprookjes van ontbrekende stoffetjes, chemische onevenwichten en dopaminecircuits die zouden geregulariseerd worden door doping toe te dienen, de wereld werden uitgeholpen.

Wetenschappelijk gezien zou het geven van doping niets aan de aandoening veranderen.
Maar blijkbaar is de medicatie onmisbaar als pure doping.

Humo vond het de moeite om na publicatie op de website daarover een forum te openen en zoals verwacht bleek daarin duidelijk dat die medicatie dan vooral ook als doping wordt gebruikt.

Zelfs een vooraanstaand psychiater heeft zich in het debat gemengd en ik vermoed dat de man daarmee dan ook wel de publiciteit daaromtrent heeft gezocht.
Een echt wetenschappelijke discussie over die materie zal ik dan ook nooit schuwen omdat ik daar zelden de kans toe krijg.
Vandaar dat ik via dit medium ook gaarne de beoogde publiciteit aan de dokter wil gunnen, door zijn stukjes aan het debat en ook de mijne hier te willen afdrukken.
Daarmee promoot ik ook gratis de website waar hij reclame maakt met het 'echte' werkingsmechanisme van Rilatine.

Al weet ik dat de dokter liever zijn naam bekend zou gemaakt zien, maar mij is door 'Overheden' het verbod opgelegd om nog namen van dokters te noemen. Jammer voor de dokter.

En deze week is een nieuw nummer van Humo met een lezersbrief van een moeder van een zevenjarig zoontje.
De bijdrage eindigt als volgt:

Zo zie je maar , hé , dokter, dat het niet altijd negatief moet zijn om met een positieve noot te kunnen eindigen.

Pas gisteren nog hield ik nog een pleidooi om amfetaminestoffen, die een controleverlies veroorzaken op het gedrag doordat ze het zenuwstelsel verwoesten, onder een opiumwetgeving te plaatsen.

En vandaag in Nebraska : Hoempapa, patatboem !!!

Weeral prijs.

De geneeskunde en een Overheid waren van oordeel dat de persoon best met een andere perceptie op de realiteit door het leven zou gegaan zijn.
En hoe gebeurt zoiets het best ?

Wel door het zenuwstelsel aan te tasten met medicinale harddrugs die een controleverlies veroorzaken op het gedrag.

Toen men harddrugs medicinaal wou in omloop brengen heeft men wijselijk het werkingsmechanisme van die harddrugs als onbekend verklaard.
Niemand zou die stoffen willen gebruiken als het mechanisme op de bijsluiter moest verschijnen.
Om commerciële redenen heeft men daarom de sprookjestheorie van de fantoomstoffetjes bedacht, die er niet zouden zijn terwijl ze er wel hadden moeten zijn, en die door harddrugs te dealen plots opnieuw als goede feeën in het lichaam beschikbaar zouden zijn om zieke mensen te genezen.

Na al die jaren blijkt het werkingsmechanisme dat men liever vergat, toch te werken, maar vergeten is vergeten.

Wondermedicatie die zenuwstelsels zou verwoesten, dat kan eenvoudigweg niet.
Of toch?
Op een hypocriete manier zenuwstelsels van levensonwaardige levens verwoesten en academische verhaaltjes opdiepen dat we ze helpen met fantoomstoffetjes die ze een mooie toekomst zullen garanderen.

En als verwoeste zenuwstelsels dan toch zinloos geweld veroorzaken dan vallen we verbaasd achterover: die stoute fantoomstoffetjes toch of zou het anders aan de wapenindustrie kunnen liggen?
Wij hebben alvast goed ons best gedaan en vooral … er heel veel geld aan verdiend.
Want omdat het werkingsmechanisme voortaan onbekend is, weten wij natuurlijk van niets.
Handig.

Het trofeeënlijstje op ssristories is nu al geupdated.

Men zal dat lijstje weg censureren op het ogenblik dat WO III erop zal prijken.
Want die zal er niet komen door cocaïne, amfetamine of SSRI-misbruik, maar wel omdat er teveel wapens zijn.

Overheden en geneeskunde zweren bij de weldaden van een veranderde perceptie, er is een bloeiende democratie die daarop draait.
De nevenwerking van het dwangmatig dociel maken is natuurlijk mooi meegenomen.
En een controleverlies op het gedrag door een zenuwstelsel dat verwoest werd?
Nog nooit van gehoord.

Het heet dat de voordelen (aandelen) zwaarder wegen dan de nadelen (enkele doden door enkele schutters). 

Ik bedank de professor in Humo, omdat ze FDA en mij bijtreedt in verband met de psychotischmakende werking van ADHD-medicatie.

De professor stelt dat men antipsychotica toedient aan “kinderen met tics, die bijvoorbeeld 60% kans hebben om ook ADHD te hebben”.

De professor weet inderdaad hoe ze slim ogend voor de klas moet staan.
Iets bedoelen en iets helemaal anders zeggen, omdat men niet alleen door de universiteit wordt betaald maar ook door ‘leergierige’ bedrijven die harddrugs verkopen.
Zo worden de intelligentsia vandaag de dag opgeleid.

Immers de professor weet dat het chronisch toedienen van psychotica tics veroorzaakt (een controleverlies op het gedrag omdat men het zenuwstel aantast met harddrugs, weetjewel?) .
En als die kinderen met dat percentage ADHD psychotica hebben gekregen, en daardoor dan de tics, dan is het toch logisch dat antipsychotica worden bijgegeven omwille de tics (en ander psychotisch gedrag)?

Wat moest bewezen worden, hé professor?

En veel straffer nu ... “we gaan de zaken eens omkeren”.

Dit staat in Humo: “Wat we bijvoorbeeld wel zien is, dat jongeren die schizofrenie ontwikkelen, als kind vaak concentratiestoornissen hadden – en dan is het goed mogelijk dat ze daar Rilatine voor hebben gekregen.Maar je kunt de zaak niet omkeren en zeggen dat iedereen die Rilatine heeft genomen schizofreen wordt”.

Een dokter die zoiets in het openbaar durft zeggen.
Ik zou graag als student eens in de aula zitten.

Als een dokter bij een kind de ontwikkeling van schizofrenie vaststelt, dan is een psychoticum wel het laatste wat moet toegediend worden, omdat een psychoticum de schizofrenie nog doet verergeren (lees de bijsluiter eens).
Grote blunder van de behandelende arts.
Als de diagnose van schizofrenie juist was geweest moest de dokter meteen antipsychotica hebben toegediend in plaats van een psychoticum als Rilatine, dat een ontwikkelende schizofrenie nog verergert.

Vandaar dat ik heel blij ben dat de dokter en professor met deze redenering zowel mij als FDA volledig bijtreedt, waarbij gesteld wordt dat ADHD-medicatie psychotisch maakt en sterfgevallen veroorzaakt.

Want was het nu niet precies ook daarom dat men in de VS het chronisch gebruik van psychotica bij kinderen als ‘nutteloos’ in de behandeling van de aandoening heeft genoemd.
Al weet niemand van het medisch establishment dat FDA op 21 februari 2007 deze mededeling wereldwijd heeft verspreid, toch wijst een en ander erop dat een bocht van 180° in uitzicht wordt gesteld.

Vandaar dat men in de VS voorlopig nog enkel maar spreekt over de zichtbare groeistoornissen.

Volgende mededelingen zullen het hebben over de onzichtbare groeistoornissen (hersenletsels, botontkalking) , over zelfmoorden (bij de chemisch verwante cocaïnestof Champix werden in een week tijd 55 zelfmoorden gemeld - bron:FDA) en over de plotse sterfgevallen (als sympaticomimeticum dat chronisch in relatief hoge dosering wordt toegediend).

Maar er zijn nog de immense voorraden van de doping die aan de man moeten gebracht worden, en zoals ook blijkt uit antwoorden in Humo, bestaan daar ‘hefbomen’ voor (bemerk hoe liefdadig Novartis is door Zitstil te onderhouden en er niets voor terug te vragen) .

Gelukkig weten andere dokters dan psychiaters wel dat stoffen die onder een opiumwetgeving vallen in de regel medisch alleen maar chronisch worden aangewend in terminale toepassingen.
Vandaar dat enkel in de psychiatrie men de onbehandelbaren of gezonde kinderen behandelt alsof een missie erin bestaat ze te extermineren met harddrugs.
Er is een oud gezegde van de beroemde psychiater Abraham Maslow: "If the only tool that you have is a hammer, everything looks like a nail."

De dag waarop FDA zal ontdekken dat SSRI’s en SNRI’s amfetamineachtlingen zijn met eenzelfde amfetaminewerking als Adderall en Dexedrine zal Strattera met dezelfde actieve metaboliet als Prozac onder een opiumwetgeving gerangschikt worden.

Immers, de veel zwakkere Silomat (amfetamineachtig) en Alfavit (amfetamineachtig), werden onlangs al omwille van de ‘ongevallen’ ermee uit de handel genomen.
De ongevallen met SSRI’s en SNRI’s zijn momenteel nog te verklaren door de schuld af te wentelen op wapenhandelaren, racisten en messenverkopers.
Dit lijstje met ongevallen wordt al bijgehouden sinds de creatie van Prozac.

https://ssristories.org

Toen op het einde van de 19-de eeuw een uitbarsting van zinloos geweld zich voordeed heeft men meteen de oorzaak ervan voor meer dan 100 jaar uit de handel gehaald.
Vandaag mag absint opnieuw verkocht worden, we zijn intussen gewend geraakt aan dat beetje zinloos geweld.
Stel je voor dat we nu messen, wapens of racisme helemaal zouden moeten verbieden. 

Scholen zouden CLB’s moeten laten adviseren om de cocaïne en amfetaminedoping met Concerta en Rilatine lager te laten doseren dan om de kinderen dwangmatig dociel te maken.
Pantani, Jimenez en Maradonna verbeterden hun sportprestaties met gewone cocaïne, die als dopingstof minder actief is dan het veel krachtiger methylphenidaat.
Methylphenidaat wordt momenteel in te hoge doseringen aangewend dan om alleen maar te drogeren, omdat door grotere hoeveelheden te slikken meteen ook de gewenste nevenwerkingen optreden, nl. het dwangmatig dociel maken.
Betere prestaties zijn natuurlijk steeds meegenomen, maar de term ‘mild stimulans’ dat in de geneeskunde eufemistisch wordt gebruikt, komt doordat men door hoger te doseren het paradoxale effect van kalmer lijken (dwangmatig psychotisch, robotachtig) kan bereiken.
Een stimulans dat kalmeert is dus ‘mild’, een epitheton dat regelrecht uit het vocabularium van de evidence based medicine zou kunnen komen.

Wie weet zou de gevleugelde adelaar van een Jimenez door in de plaats van cocaïne methylphenidaat te slikken, net als de kindertjes op school, al meteen tot in de hemel hebben kunnen klimmen.
Dan had de tussenstop van een maandenlange opsluiting in de psychiatrie niet eens gehoeven.
De sportverzorgers van toen waren eigenlijk beter kinderpsychiaters geweest.

Die zijn er immers in geslaagd een generatie jeugd met doping te overdoseren, waar men in de sport zeer voorzichtig mee is (gewone verzorgers zijn immers geen kinderpsychiaters), maar waarvoor een maatschappij hen heel dankbaar en erkentelijk voor is.
”Het zijn toch maar kinderen”.

Dus nu voortaan, alleen nog een beetje lager doseren en dan spelen schoolelftallen met 22 Maradonna’s om de eer in interscholenarena’s.
En komen dan de klassieke Latijnse woorden weer in voege: ‘morituri te salutant’, want het sterven ‘sur le champs de bataille’ is alleen voor de allergrootste helden voorbehouden.
Die helden zijn niet gedrogeerd, ze sterven aan aangeboren hartziekten.

Elf Maradonna’s in een ploeg, welke schooldirectie droomt daar niet van?

Op 15 september 2006 schreef ik over die stof op mijn blog deze tekst:

En deze tekst kwam er op 16 juni 2007

Maffieus en illegaal worden harddrugs aan de man gebracht om gewoon maar te drogeren of om toxicomanieën in stand te houden.
Gebruikers betalen zich blauw en raken door geldnood in de criminaliteit om zich te kunnen drogeren.
Tegenover die miljardenindustrie kon een farmaceutisch establishment alleen maar kwijlen van de afgunst.
Tot op het ogenblik dat de vondst van de eeuw werd gemaakt.

Sinds 1920 (“Vernichtung Lebenunwertes Lebens”, geschreven door een rechtsgeleerde en een psychiater, universiteitsprofessor), sinds ook de Tweede Wereldoorlog en sinds de crisette met Softenon, was het helemaal niet zo simpel meer om niettegenstaande de enorme groeimogelijkheden van een chemische industrie nog echte succesvolle chemische toppers te produceren.

Immers, statistisch bleken de variaties op de synthese van amfetamines uitgeput te raken met de hoogtepunten van verbruik in die Tweede Oorlog, de oostelijke (sport)landen aan de andere kant van het ijzeren gordijn en de kortstondige piek van de eetlustremmers.

En cocaïnederivaten bleken niet zo eenvoudig in hun chemische synthese.
In de jaren 80 maakte een versoepeling van de wetgeving in de VS op het registreren van geneesmiddelen het mogelijk dat farmaceutische bedrijven een staatsgreep konden plegen bij het Overheidsorgaan FDA.

Vanaf dat moment volstond het voor de registratie van nieuw ontworpen moleculen fantoomstudies te laten uitvoeren door bevriende bedrijfjes die zich speciaal daarop hadden toegelegd en vakkundig de nodige officiële documenten ter beschikking konden stellen.

FDA verleende dan de registratie, en als nu toch eens zou blijken dat een of ander product echt schadelijk zou kunnen zijn, dan hoefde men alleen maar de doden te tellen, en in te grijpen.

Het bedrijfsvriendelijke klimaat op FDA liet dan ook totaal nieuwe moleculen op de markt komen, waarvoor eerder een ‘vage’ scheikundige voorstelling was gegeven, maar die door de zogenoemde ongebonden en deskundige wetenschapslui uit een vorige periode al dadelijk als ‘nieuwe’ varianten van de amfetamines waren herkend geworden en daardoor dan ook onder een opiumwetgeving zouden terechtgekomen zijn.

De nieuwe phenylpropylamines (SSRI’s) die eenzelfde werkingsmechanisme hebben als de phenylethylamines, die amfetamines zijn, en die in de aangepaste doseringen net evengoed ook als de stimulantia actief zijn, kwamen nu in de handel als totaal nieuwe stoffen in de behandeling van depressies, maar dan natuurlijk veel actiever dan de tot dan toe gekende tricyclische antidepressiva.
Van een ‘storende’ opiumwetgeving was helemaal geen sprake meer.

Prozac en de konsoorten ervan waren geboren.
En in tegenstelling tot de amfetamine-molecule werden plots een (statistisch) bijna oneindig aantal variaties mogelijk.
Lucratieve perspectieven voor de industrie.

Maar “de” vondst van de eeuw kwam eigenlijk uit de hoek van psychiaters.

Helemaal het document uit 1920 indachtig over de exterminatie van de levensonwaardige levens, bijna dagelijks geconfronteerd met het probleem en ook in de wetenschap dat in deze nieuwe tijden vernietigingskampen niet meer geduld zouden worden, ontstond de gedachte om nu eens te gaan experimenteren met echt hoge doseringen van de bekende harddrugs, die tot dan toe nog steeds redelijk taboe waren.

De onbehandelbaren van toen diende men cocaïne of amfetaminestoffen toe in doseringen waarbij ze meteen dwangmatig psychotisch gemaakt werden, doordat het zenuwstel in gevaar reageerde op deze massieve aanvallen.
En wat bleek?
Onbehandelbaren leken een klop van de hamer te krijgen, konden zich als bij mirakel alleen maar op 1 punt focussen en werden heel dociel, dus dan toch: behandelbaar en kneedbaar.

Wondermedicatie was geboren, terwijl men heel goed besefte dat nu de exterminatie kon uitgevoerd worden als een witte boord of als de zachte heelmeester, die stinkende wonden maakt.
Immers, psychiaters werden toen nog opgeleid met de kennis dat die producten het zenuwstelsel zodanig verwoesten dat van een uiteindelijke genezing geen sprake meer kon zijn.
Ofwel doodvallen ofwel eeuwig dwangmatig dociel blijven.
Vandaar: het voornaamste doel moet bereikt worden: de exterminatie zal lukken, en wij zullen geen handen moeten vuil maken.
Het onbehandelbaar zijn van de onbehandelbaren noemde men een nieuwe ziekte: ADHD en de wondermedicatie ervoor was al in de handel.
Alleen... een beetje hoger doseren dan om gewoon maar te drogeren, tot de nevenwerkingen en de miraculeuze effecten kunnen optreden.

Rest alleen nog: om commerciële redenen het tot dan toe gekende werkingsmechanisme in de doofpot stoppen en een commercieel nuttiger: “werkingsmechanisme ONBEKEND” in omloop brengen.

Het werkte allemaal , het werkt nu nog ....
Wat meer is: de laatste jaren worden schijnbaar alleen nog onbehandelbare kinderen geboren.
De maatschappij was er zich totaal niet van bewust dat de genen van de nieuwe ouders al zo verdorven waren, dat ze alleen maar schijnbaar onbehandelbaren tot leven konden wekken.
De erfelijkheid van de ziekte kreeg van dan af ook een wetenschappelijk karakter: de ouders kregen het van de kinderen en nu bestaat al de trend om ook de ouders als onbehandelbaren te extermineren.
Belangenverenigingen worden nu betaald om ouders, onbewust van hun ziek zijnde, op te sporen en door de mand te laten vallen.

Gelukkig zijn daar nu de kinderpsychiaters en de harddrugs.
Gelukkig zijn daar nu de bedrijven die nieuwe varianten op de oorspronkelijke harddrugs kunnen verkopen tegen heel dure prijzen.
Gelukkig zijn daar nu ook al de belangenverenigingen die onbehandelbaren met de gelden van de bedrijven kunnen ronselen, opsporen en behandelingen aansmeren “als ze uiteindelijk door de mand vallen” ( dixit Zitstil in reclameboodschappen).
Gelukkig zijn daar nu ook de CLB’s die de wonderen van het dwangmatig dociel zijn hebben ontdekt en nu voortaan alleen nog het pedagogisch comfort prediken.
Gelukkig zijn daar nu ook al de dokters die geleerd werden dat ze niet eens hoeven te weten hoe die wondermedicatie werkt en die daardoor de snoepjes als heel veilig gaan voorschrijven.
Die dokters beseffen niet eens meer dat ze meedraaien in een exterminatie die boven hun hoofden al werd beslist en in gang gezet.

Dokters zijn anders wel in de waan dat ze met die harddrugs voor veel kinderen al een wereld van verschil hebben kunnen tot stand brengen.
Hetgeen men vroeger een dwaze onkunde van de geneesheren had moeten noemen, noemt men nu evidence based medicine en zo blijft het onfeilbare imago van de grote tovenaars maatschappelijk overeind.

Evidence based klinkt veel slimmer, want we weten ook wel dat dokters zo lucide zijn dat ze geen barstende koppijn met een guillotine gaan behandelen. Ze zouden er een klant mee kwijtspelen
Gelukkig maar dat psychiaters slim blijven lijken... de chemische industrie heeft hen heel hard nodig, als ze voorbeeldig naar de pijpen dansen en een exterminatie van onbehandelbaren uitvoeren die geweldig veel geld opbrengt.

Dat alles lijkt , zelfs voor mij, nogal cynisch.
Dat is het ook.
Maar het is de naakte waarheid.
De grote fout die jaren geleden werd gemaakt, is dat men om commerciële redenen het echte werkingsmechanisme gebannen heeft uit medische opleidingen en uit wetenschappelijke literatuur.

Daardoor ontstond een generatie die bleef extermineren zonder er de uiteindelijke bedoeling van te snappen, nu extermineert men iedereen op eenvoudige vraag naar pedagogisch comfort, op eenvoudige vraag naar perstatieverhogende middelen heel simpel omdat de gebruikte middelen als superveilig worden voorgesteld.
Ze werden ooit als superveilig voorgesteld om er met propere handen de echte onbehandelbaren mee te kunnen vernietigen in de geest van het document uit 1920.

Zij die het systeem ooit op die manier hebben opgezet beginnen nu de ogen te openen als men merkt wat hun propere handen maatschappelijk hebben aangericht.
Bemerk de mededeling in de kranten van 12 november waarbij een van de geniale uitvinders nu (in paniek) stelt dat ADHD-medicatie niet zou werken, in een poging om de uit de hand gelopen vernietigingsmachine te stoppen.
Fanatieke volgelingen goed in de war natuurlijk, omdat ze maar aan het dealen bleven zonder kennis van zaken en er ook nog goed aan verdienden. Ze waanden zich dokters, terwijl ze de engelen des doods speelden, op een richtlijn uit 1920.

FDA is nu wel verplicht om stoffen die in eenzelfde periode als de doden met Vioxx, meer dodelijke slachtoffers hebben gemaakt toch in de handel te houden omdat ze als antipsychoticum moeten gebruikt worden om de nog niet doodgevallen Rilatine en Concerta-geextermineerden corrigerend te behandelen.
Immers, de doodgevallen Rilatine en Concerta onbehandelbaren worden zelfs niet geteld omdat ze doodvielen door een aangeboren hartziekte.
Hoe kan je nu doodvallen van een veilig (exterminerend) product?
Toch geniaal hoe men nu extermineert, zonder zelfs de slachtoffers hoeven te tellen.

PS: In dezelfde periode waar men met Vioxx 932 doden telde en het daarom uit de handel heeft genomen, stierven 3277 doden aan Leponex, 1005 aan Zyprexa en 1093 aan Risperdal.
Die 3 stoffen zijn nog steeds in de handel en worden respectievelijk aangeboden door Novartis, door Lilly en door Janssens Pharmaceutica.
Die 3 bedrijven hebben dan respectievelijk de psychotica Rilatine, Strattera en Concerta in de handel waar men met propere handen levensonwaardige levens mee extermineert.
Zo proper dat men niet eens bijhoudt hoeveel er eigenlijk mee sterven omdat de sterfgevallen ermee aangeboren hartziekten zouden zijn.
Het hebben van enig schuldgevoel in deze zou zelfs totaal misplaatst zijn.

Drug to stop smoking questioned

A pill to help people stop smoking is under the spotlight amid reports that it can generate suicidal feelings.
The UK's medicines watchdog, the MHRA, is to monitor the situation "closely" after 839 reports of adverse reactions to Champix, licensed last year.
Nearly 50 people reported depression - mainly patients with a previous psychiatric history. There were another 16 reports of suicidal thoughts. The US regulatory body has already expressed concerns about the drug.
Pfizer's drug Champix, also known as Varenicline, has been available for about a year.

It is unusual as it both stimulates and blocks specific nicotinic receptors in the brain.
It is thought that by stimulating the receptor it mimics the effects of nicotine to reduce cravings.
At the same time, it partially blocks the receptor preventing nicotine from binding to it, resulting in a weaker response in people who give in to temptation and have a cigarette.
Trials suggest some 44% of smokers give up after taking the drug twice a day for 12 weeks, compared with 18% of those given a placebo and 30% of those taking another major anti-smoking drug, bupropion.

Various complaints

Nausea was already known to be a side-effect, and 183 of the reactions which had been reported to the Medicines and Healthcare products Regulatory Agency by late September involved feeling sick.
There were 52 reports of abnormal dreams, 49 of dizziness, 37 of fatigue, 82 of headaches, 21 of drowsiness and 67 of vomiting.
The majority of the reports of depression came from patients with a previous psychiatric history.

In the UK, between 15,000 and 20,000 people are using the drug.
Last week, the US Food and Drug Administration announced it was investigating the drug after receiving similar reports.
The European Medicines Agency said they looked at some of these concerns in July, and had decided no action was needed. Current warnings were adequate, they concluded.

A statement from Pfizer said: "There is no scientific evidence establishing a causal relationship between varenicline and the post-marketing report events.
"Quitting smoking, with or without treatment, is associated with nicotine withdrawal symptoms and has also been associated with the exacerbation of underlying psychiatric illness."

Published: 2007/11/27 17:33:16 GMT

Wasmiddelen zitten in opgeleukte dozen en worden voortdurend aangeprezen: wast nu nog witter en ja, alweer vernieuwd, voor een nog beter resultaat.
Wij beseffen dat het om reclame gaat en weten dat de fabrikant het liefst zoveel mogelijk geld wil verdienen aan zijn product.

Medicijnen zitten ook in opgeleukte doosjes, er wordt ook reclame voor gemaakt door de fabrikant , dit maal via folders,"voorlichting" en medicijnmannen als tussenpersoon.
Ook hier klinkt het : nog heilzamer en al weer vernieuwd, voor een nog beter resultaat.
Ook hier wil de fabrikant veel verdienen. Het verschil tussen waspoeder en gelegaliseerde dopingpillen is, dat je het ene door de afvoer spoelt en het ander op eet.

Wie door heeft dat het in beide gevallen om geld gaat en niet om een wittere was of stralend humeur, kan natuurlijk besluiten beide door de afvoer te spoelen, of voor degene die het milieu liefheeft : de chemokar.
Truus

http://nl.wikipedia.org/wiki/Ritalin

En daar prijkt nu :

Voor een goed begrip: dat bijkomende lijntje is er deze keer niet door mezelf geplaatst. Immers, eerder al werd ik vakkundig geintimideerd, omdat het echte werkingsmechanisme van die doping als onbekend wordt beschouwd, sinds men er kinderen wel en sportlui niet mee mag drogeren.

In juli 2006, zou het plaatsen van een dergelijke link naar mijn website met uitleg over het werkingsmechanisme dat wel bekend is, als vandalisme beschouwd worden.

Bekijk al de teksten over de wondermedicatie even, en oordeel op welke manier de echte vandalen kinderen de psychiatrie en de dood injagen.

Hoe zou het komen dat het gros van de wetenschappers wel subjectieve informatie mag geven, zonder dat mijn visie aan bod mag komen?
Het gros van de wetenschappers beargumenteert de werking van die doping op kinderen door te stellen dat het werkingsmechanisme onbekend is.
Mijn beargumentatie is anders wel heel duidelijk en meer gedetailleerd dan alleen maar ‘onbekend’.

Waarom verzwijgen al die slimme wetenschappers dat men de wondermedicatie moet doseren tot een nevenwerking van de doping een zichtbaar therapeutisch resultaat oplevert, namelijk : een dwangmatig psychotisch gedrag (kalmer lijken, meer geconcentreerd, zeer dociel …)

Zie ook de mededeling van FDA daarover op 21 februari 2007.

LSD, cannabis,cocaïne en amfetamine verwoesten het zenuwstelsel op een identiek zelfde manier.
Daardoor veranderen ze ook de perceptie op de realiteit.
Daardoor veroorzaken ze ook een controleverlies op het gedrag
En ook daardoor vallen ze  'bijna' allemaal onder een opiumwetgeving.

Alleen een 'staatsgreep' door de industrie op FDA (gevolg van een versoepeling in de wetgeving) heeft eind jaren 80 ervoor gezorgd dat phenylpropylamines (SSRI's) met een amfetaminewerking ongezien door de mazen konden glippen.
Intussen hebben de gelijkaardige 'ongevallen' ermee aangetoond hoe ze niet alleen maar chemisch verwant zijn aan de amfetamines, immers om eenzelfde werking als amfetamine te bekomen, doseert men alleen maar wat hoger.
Zo komen we er ook en met minder commerciele beperkingen.

Huiveren jullie mee ?
http://cbs2chicago.com/health/ecstasy.brain.damage.2.333692.html  (filmpje)

Al lijkt men stilaan overtuigd te raken, dat men met amfetamine en(of) cocaïnedoping het zenuwstelsel verwoest, nu blijkt plots dat er indicaties zouden bestaan om bij ‘klagende’ Bosnië (of andere) veteranen, nog meer het zenuwstelsel te gaan verwoesten dan men het vooraf al onvoldoende heeft gekund met cocaïne (methylphenidaat) of amfetaminestoffen (SSRI’s).

De bekwaamheid van gedragstherapeuten om met die mensen ( PTSS) om te gaan kent dus grenzen, waardoor de hulp van een chemische gedragscastratie wordt overwogen.

De tekst waar ik naar verwijs gebruikt weliswaar het commerciële jargon van de ontbrekende stoffetjes, maar het positieve ervan is althans dat nu simpele zielen met hun commerciële jargon schijnen te willen aantonen hoe men patiënten kapot maakt door ze te drogeren met wondermedicatie.

Verhaaltjes over serotonine of andere heropnameremmers zijn de verkooppraatjes die men heeft uitgevonden om in de plaats te komen van het echte werkingsmechanisme.

Het echte werkingsmechanisme heeft men als onbekend verklaard wanneer doping een therapeutische indicatie heeft gekregen.

Het therapeutisch effect van doping wordt verklaard doordat men doseert tot de nevenwerkingen optreden.
Het dwangmatig psychotisch maken heeft men uitgelegd als: kalmer lijken, beter geconcentreerd en zelfs heel dociel.

Terwijl het chronisch dwangmatig psychotisch maken uiteindelijk psychotisch gedrag doet ontstaan, veranderde men dit begrip in: karakterstoornissen, die eigen zijn aan de ziekte.

Commercieel bleek het geen goed idee om hier te stellen dat die karakterstoornissen eigenlijk ontstaan door de nevenwerkingen van de ‘medicatie’.

Zo kunnen alle gedragsziekten worden genezen met wonderbare drogerende stoffen, die geruisloos de ziekten in stand blijven houden.

Een commercieel geniale vondst: maar medisch een gigantische megablunder.
Maar hoe leggen we die vergissing nu uit aan de ‘wereld’?

http://www.amc.uva.nl/index.cfm?sid=227&uitgaveid=67&contentitemid=591&itemid=101