|
Chronisch gebruik van geneesmiddelen die verwant zijn aan de chemische groepen van de indolen, mediwiet, crack of speed brachten een ware ommekeer teweeg in de geneeskunde.
Om dat te bereiken heeft men midden de jaren 80 de reglementering op het Amerikaanse overheidsbedrijf FDA zodanig versoepeld waardoor de bedrijven op slag veel meer mogelijkheden verkregen om voortaan met fantoomprocedures zelfs gevaarlijke stoffen op de markt te brengen.
Stoffen die vroeger omwille van hun chemische verwantschap met een van de genoemde groepen dadelijk onder de opiumreglementering zouden gebracht worden, komen nu in de handel als niet eens giftige geneesmiddelen.
Wij verwijzen hierbij naar de nieuwe phenylalkylamines uit de chemische groep met speed en andere gedragsveranderende stoffen om onder meer een rookgedrag (en een rijgedrag? en een beleefd gedrag?) negatief te beïnvloeden, uit de chemische groep met crack.
De actieve metaboliet van het ‘onschuldige’ trazodone, valt, wanneer illegaal aan de man gebracht, wel onder een opiumwetgeving(mCPP).
Idem dito met de qat (opiumwetgeving in België) die de mannen in Zuid-Jemen preventief pruimen om niet zo hyperactief te raken als hun vrouwen die overdag in de zon op het veld zwoegen, maar waarvan de chemisch verwante stof hier als een ‘onschuldige,niet eens giftige’ anti-rook-pil te koop is (Zyban,Wellbutrin).
Maar over de zelfmoorden ermee zwijgt men zedig.
Ook mediwiet staat op stapel om aan een succesvol beursverhaal te kunnen beginnen.
De indolen met LSD en de pado’s kenden in de jaren 70 een minder succesvolle start, maar de geneeskunde schijnt de weldaden ervan nu opnieuw te ontdekken, immers, bijna veertig jaar terug was er nog de strenge FDA-reglementering.
In de laatste twintig jaar kon men door het ontstaan van de nevenwerkingen op die stoffen, nieuwe ziekten gaan uitvinden, die dan weer met nieuwe geneesmiddelen konden behandeld worden.
Zelfs het ontstaan van die nieuwe ziekten leidde tot de creatie van heel nieuwe medische specialiteiten, waardoor het artsenberoep plots heel aantrekkelijk en vooral heel winstgevend is geworden.
Met de nieuwe regelgeving verviel ook de kennis over het werkingsmechanisme van die producten, althans van het ogenblik dat ze als medische toepassing zouden gebruikt worden.
Illegaal gebruik door maffieus milieu is slecht voor de beurs en dan kent men wel het werkingsmechanisme.
Het is heel handig om te vergeten dat chronisch gebruik psychotisch maakt doordat dosis per dosis neuronen irreversibel worden verwoest.
Even handig is het om niet meer stil te staan bij het feit dat de overige neuronen daarop als reactie een gevarenreflex doen ontstaan, waardoor massief een sterke vasoconstrictie tot stand komt, met de gekende adrenalinestoten.
En daarbij vernauwen de bloedvaten, die zuurstofrijk bloed moeten vervoeren tot in de kleinste uithoeken.
Ook de nodige zuurstof om gewoon te groeien raakt niet op de bedoelde plaatsen, vandaar dat men wel de zichtbare groeistoornissen door chronisch gebruik herkent.
Er kan immers niet naast gekeken worden.
Ook het plotse doodvallen verraste een tijdlang de nieuwe dealers, maar doordat men het werkingsmechanisme als onbekend heeft uitgeroepen, heeft men die sterfgevallen dan ook ondergebracht in de groep van de ‘aangeboren hartziekten’.
Zelfs nog nadat een cardiologencongres in Venetië (2003) in de conclusie meldde dat een medisch crackproduct de voornaamste oorzaak was van het toenemend aantal pulmonaire hypertensies (methylphenidaat).
Maar deze negatieve informatie scheen nefast te zijn voor de beurswaarden en raakte daardoor nooit tussen de andere ghostliteratuur van de medische ghost- en hoera-wetenschap.
Nu in 2008, vijf jaar nadat op een wetenschappelijke manier werd aangetoond wat de oorzaak zou kunnen zijn van plots doodvallende kindertjes (1.5 per maand), sterven die nog steeds aan ‘aangeboren hartziekten’, gewoon om de beursgang en de markt te vrijwaren.
Farma ghostwriters helpen carrièremakende en beginnende artsen met hun promoveringsscriptie, door wetenschappelijke hoerastudies met verwijzingen naar nog meer hoerastudies ter beschikking te stellen.
Immers zonder de verwijzingen naar de voorgekauwde ghostliteratuur is niets wetenschappelijk.
Op die manier beschermt men ook het beursgebeuren.
Onlangs lazen wij een (ghost)studie waarbij het gebruik van antidepressiva (phenylalkylamines uit de ‘speed’groep) bij sommige zwangere vrouwen onmisbaar zou geworden zijn om de zwangerschap en het nieuwe leven tot een “goed einde” te brengen.
Bovendien is in het Amerikaanse parlement momenteel een wetsontwerp ingediend om de zwangerschap als een medische aandoening te erkennen.
Een beetje naar analogie van de aandoening die zieke kindjes treft waardoor op school een pathologisch concentratieverlies ontstaat tijdens de lessen, maar helemaal geen concentratieverlies voor een playstation.
Nu zijn er veel zwangere vrouwen op de wereld en kunnen dus veel zwangere vrouwen de beursnoteringen in stand houden.
De visie daarachter is zelfs zo geniaal omdat de kindjes die geboren worden, meteen al dervingverschijnselen ontwikkelen, waardoor ze dan op hun beurt aan nieuwe medicatie moeten en bij nieuwe specialisten dokters in behandeling zullen komen.
Immers die derving zal een nieuwe ziekte genoemd worden, die vanzelfsprekend ook genetisch overdraagbaar zal zijn.
We kennen nu al dat soort nieuwe erfelijke aandoeningen (ADHD).
Een Noorse studie uit 2005, die negatieve resultaten zou kunnen opleveren voor de beursgang wordt zorgvuldig en vakkundig uit de medische wereld gehouden.
Die studie toonde aan dat het chronisch gebruik van phenylalkylamines (SSRI’s), bij wijze van ‘onzichtbare’ groeistoornissen dan, ervoor zorgt dat een ernstige botontalking ontstaat.
Diezelfde conclusie kwam er ook bij een Canadese studie op 6 februari 2008, maar zelfs die studie belandde vakkundig in de medische prullenmand.
En over zwangere vrouwen gesproken.
Eind 2006 braken spontaan de beentjes bij pasgeborenen in een kliniek in Tilburg en in Amsterdam.
Toevallig in een en dezelfde week, waardoor aan kwaad opzet werd gedacht.
Gerechtelijk onderzoek wees kwaad opzet van de hand.
Verder werd het stil.
Toen ik bij mijn bezoek aan de Nederlandse Tweede Kamer in september vorig jaar het verband legde met de botontkalking die zou kunnen ontstaan als de moeders tijdens de zwangerschap medisch zouden behandeld zijn geweest voor ofwel ADHD of ofwel een depressie, toen noemde men zoiets verontwaardigd een ‘zware beschuldiging’.
Men beloofde mij om de zaak ‘op het hoogste niveau’ te zullen onderzoeken en mij in kennis te stellen van het resultaat.
Vooral omdat ik dan eventueel verder geen zware beschuldigingen meer zou kunnen uiten.
Nu bijna een jaar later: nog steeds geen resultaat van het onderzoek…: cum tacent, dicunt?
Maar nu wordt wel met veel poeha het gebruik van ‘speed’medicatie bij zwangere vrouwen aangekondigd.
En gelukkig staan al andere gespecialiseerde artsen en andere medicatie klaar om wat die vrouwen erfelijk op wereld zullen brengen op een aangepaste manier in de dure zorg te kunnen houden.
Een succesverhaal voor de beursnoteringen en de medische beroepen, die er maar niet in slagen om zelf de conclusies te trekken uit de studies die ze uitvoeren.
Want dit verscheen deze week op Mednet.
|
Meer kans op Alzheimer bij depressie
|
|
Geplaatst op: 07-04-2008 om: 20:00
|
|
|
|
Mensen die een depressie hebben gehad, hebben meer kans op het ontstaan van Alzheimer dan mensen die nooit een depressie hebben gehad. Dit concluderen onderzoekers van het Erasmus MC in een publicatie die dinsdag in Neurology verschijnt.
|
|
De onderzoeksgroep bestond uit 486 personen van 60 tot 90 jaar, waarvan er 134 eerder in het leven ten minste éénperiode van depressie hadden meegemaakt, waarvoor zij medische hulp hadden gezocht. De deelnemers werdengemiddeld zesjaar gevolgd, in die periode ontwikkelden er 33 de ziekte van Alzheimer. Voor depersonen die voor hun zestigste een depressie hadden gehad, bleek de kans op het ontstaan van Alzheimer ruim drie keer zo groot als bij mensen die nooit een depressie hadden gehad.
Volgens hoofdonderzoekerprof. dr. Monique Breteler van het Erasmus is hiermee nog niet zeker of depressie op zichzelf een rol speelt bij het ontstaan vanAlzheimer. "Het kan ook zijn dat een andere nog onbekende factor verantwoordelijk is voor het ontstaan van zowel depressie als Alzheimer." Het is mogelijk dat door de depressiein de hippocampus en de amygdala cellen verloren gaan, dat zou kunnen bijdragen aan het ontstaan van Alzheimer. In deze studie is echter geen verschil in grootte gevonden van de betreffende hersengebieden van mensen die wel of geen depressie hebben gehad. Omde exacte relatie tussen de twee aandoeningen te verklaren, pleit Breteler voor meer onderzoek.
http://www.mednet.nl/content/html/38.asp?nb_id=9017
|
|
En daarmee gaat de deur open voor een nieuw onderzoek.
Immers, de nieuwe ziekte is zelfs een nieuw cultuurfenomeen geworden en artsen kunnen zelfs helemaal specialiseren in de kennis en de behandeling van al dat nieuws.
Alzheimer-medicatie is bovendien heel dure medicatie.
Gelukkig voor de bedrijven.
Maar het afsterven van hersencellen, door medisch en chronisch de zuurstoftoevoer door vasoconstrictie te verhinderen met psychotica die ook het zenuwstelsel verwoesten……????
Dit hier is een studie die het statement van deze 2 lijntjes bevestigt.
Maar omdat men het werkingsmechanisme van indolen, mediwiet, crack en speed als onbekend heeft uitgeroepen, is dat statement eigenlijk medisch waardeloos.
Dit wereldje draait rond succesvolle beurswaarden en nieuwe ziekten als Alzheimer, ADHD, ODD en nog veel meer, die het perpetuum mobile in stand moeten houden dat men in gang kon zetten door chemisch en chronisch zenuwstelsels te verwoesten.
En deze is ook heel leuk (al kan ik het niet helpen dat deze onderzoeken uit wel wetenschappelijke middens komen, maar in de traditie van het wetenschappelijke onderzoek trekt men geen conclusies).
|
Probleemgedrag bij vier van de vijf dementerenden
|
|
Geplaatst op: 29-01-2008 om: 16:13
|
|
|
|
Vier van de vijf verpleeghuisbewoners met dementie vertoont probleemgedrag en 65 procent krijgt gedragsbeïnvloedende medicijnen. Dat blijkt uit onderzoek van verpleeghuisarts Sytse Zuidema in verpleeg- en verzorgingshuizen in Zuid- en Oost-Nederland, waarop hij op 8 februari promoveert aan de Radboud Universiteit.
|
|
Zuidema, die als verpleeghuisarts in verpleeghuis Kalorama in Beek-Ubbergen werkt en als onderzoeker verbonden is aan de afdeling Verpleeghuiskunde in het UMC St Radboud, pleit voor scholing van medewerkers van verpleeghuizen, zodat ze leren met probleemgedrag om te gaan en dit zo mogelijk kunnen voorkomen. Het gaat hierbij om artsen en verzorgenden.
Uit het onderzoek blijkt ook dat twee van de drie verpleeghuisbewoners met dementie medicijnen krijgendie tot doel hebben dit gedrag te beïnvloeden. Onder probleemgedrag verstaat Zuidema agressie, apathie, onrust en gedrag dat voorkomt uit depressiviteit, wanen, hallucinaties of gevoelens van angst.
De promovendus ontdekte dat er grote verschillen bestaan tussen de verpleeghuisafdelingen onderling, als het gaat om probleemgedrag van bewoners. Deze verschillen kunnen niet worden verklaard door het aantal bewoners per afdeling of de ernst van de dementie van de bewoners. Volgens hem ligt de verklaring in de sfeer dieop een afdeling heerst en de vorm van zorg die de bewoners krijgen.
http://www.mednet.nl/content/html/38.asp?nb_id=8812
|
|
Zoals hierboven reeds aangehaald krijgen in verpleegtehuizen de ouderlingen bijna systematisch het wonderslaapmiddel trazodone voorgeschreven.
Weinig artsen beseffen dat het slaapverwekkend effect veroorzaakt wordt doordat een enzymatische activiteit de dubbele molecule splitst, tot na een vier of vijftal uren de actieve metaboliet werkzaam begint te worden.
Zoals hierboven aangetoond is die actieve metaboliet de cocaïnestof mCPP, die als dusdanig en illegaal aan de man gebracht onder een opiumwetgeving valt, omwille van de psychotisch makende eigenschappen.
Zelfs dementerende oudjes (hoe verergert men een dementie door zuurstoftekorten te veroorzaken?) vinden het hip om ’s morgens te ontwaken onder de pep van een cocaïneproduct.
En als daarbij na chronisch gebruik en het verwoesten van de neuronen door psychotica een beetje controleverlies op het gedrag ontstaat, dan noemt men zoiets een probleemgedrag, wat dan op zijn beurt opnieuw goed is voor nog meer lucratieve behandelingen in de antipsychoticazorg.
Het geheim van de opgeklopte farma-beurswaarden.
Dit is ook een (vergeten) (medisch) statement : “DO NOT HARM”!
De krantenkop van de Standaard vandaag is nog heel lief: “Mijn kind wil dood”.
Omdat zware neuroleptica (antipsychotica) aanvankelijk niet geregistreerd waren om door kinderen gebruikt te worden- in eenzelfde periode waarin bij FDA voor Vioxx ‘maar’ 939 doden werden geteld*, telde men voor de nieuwe neuroleptica veel meer doden, maar die worden niet uit de handel genomen - zijn die zware neuroleptica nu wel echt nodig om de karakterstoornissen, die eigen zouden zijn aan de ziekte, te behandelen, nadat men die kinderen eerst met hoge doses sterke psychotica vakkundig goed gek heeft gemaakt.
Die nieuwe antipsychotica zijn dus ook heel duur, maar voor de medische geneeskunde is vooral het volgende van groot belang.
Onlangs mailde een moeder mij, dat haar puber van 16, die als ADHD-er uiteindelijk aan de Risperdal is geraakt: “Mama,mama, ik krijg borstjes, ben ik nu een meisje?”
Wedden dat de medische wetenschap daar ook een (dure) oplossing zal voor vinden?
Immers, dat kind is blijkbaar echt ernstig ziek en was ooit heel erg actief gezond, voordat een omgeving oordeelde dat het zonder een discipline aan te leren met psychotica dwangmatig psychotisch en dociel kon gemaakt worden.
De simpele bijdragen aan het opkloppen van de farma-beursnoteringen.
-----------------
* In dezelfde periode noteerde FDA 1005 doden bij gebruik van Zyprexa, 1093 doden met Risperdal en maar liefst 3277 met Leponex, het antipsychoticum van Novartis, dat Rilatine als psychoticum verdeelt.
Omdat bekend is dat in psychiatrische middens 30X meer onverklaarbare sterfgevallen voorvallen, kijkt men van een hoger aantal doden met antipsychotica amper nog op.
Vandaar …
|
RIZIV als de dood voor daling antidepressiva-gebruik.
