"Om de hoge kwaliteit van het onderwijs en het peloton op peil te houden", maken universiteitsprofessoren ons wijs.

Nu de zenuwcastrerende werking van de perceptieveranderende stoffen stilaan begint bekend te raken, grijpen de financiële machten rond wondermedicatie zich nu vast aan de laatste strohalmen van de evindence based medicine.

Verleden week nog werd in triomf aangekondigd dat Prozac luie ogen kon genezen.
Niet zo mis als evidence based, maar zoiets was vijftig jaar geleden ook bekend, en toen wist men hetzelfde al met een wetenschappelijke zekerheid en dan niet alleen voor de luie oogjes van de ratten, maar dan wel voor de totaliteit van het ganse luie-rattenlijf.
Al wat zich lui gedroeg en gedraagt kan men met harddrugs vakkundig opzwepen en drogeren.
Is het immers niet zo dat sporters voortaan diezelfde phenylpropylamines als niet-verboden basisdoping gebruiken in doseringen waarbij ze hetzelfde effect bekomen als gewone amfetamine?

Zo cynisch is het Prozac-paradijs nu wel geworden, de MS-patiënten zijn het volgende doelwit.
Gelukkig liggen de technieken om de minder productieven in de maatschappij  tot aktviteit aan te sporen  niet meer in speciale kampen zoals weleer in het Derde Rijk.
Al moet toegegeven worden dat de propere doping die men nu aanwendt beter aansluit bij het imago van de brave moordenaar.
Opvolgers van Mengele hebben de zweep verbrand en vervangen door de chemische castratie van het zenuwstelsel.
Op die manier proper aanporren geeft zelfs een goed gevoel en de robotten werken zowaar weer.
Perfect werkende zenuwstelsels waarmee men ook nog kan nadenken  en redeneren hoeven eigenlijk niet: kennis maakte plaats voor evidence.

Terwijl men vroeger heel goed wist hoe doping werkte, weet men dit nu niet meer of veel beter nog.. wil men nu niet weten.
Het werkingsmechanisme wordt doelbewust achtergehouden, en de nieuwe evidence based  tovenaars ontdekken nu van alles zonder zelfs iets over de werking ervan te hoeven kennen.

Prozac is wondermedicatie en daarmee genees je zelfs koude tenen.
Ik kon mijn oren niet geloven toen ik dat hoorde van een patiënt die Prozac kreeg van de dokter om zijn koude tenen te genezen.
Patiënt wil die dokter nu niet meer zien, sinds ik hem vertelde dat Prozac zelfs koude tenen kan veroorzaken, maar dat de dokter het zal voorgeschreven hebben omdat hij dan misschien minder over de koude tenen zou zagen .

Dus een harddrug die eerst als antidepressivum legaal al heel wat aanrichtte, kan ook als anti-ADHD, sinds verleden week als anti-luie-rattenogen en nu sinds vandaag als antibioticum preventief tegen MS.

De truken van het bedrijf kennende waarbij in proefopstellingen met antidepressiva sommige zelfmoorden met het te testen nieuwe product, naar de placebogroep worden verplaatst, zou het mij geenszins verbazen dat in de metingen die werden uitgevoerd op verdwenen 'besmette hersencellen' alleen maar de verdwenen kapotgemaakte neuronen werden in beschouwing genomen.

Maar de kapotgemaakte goede? Hebben die dan niets met MS te maken?

Kennis (ja kennis, weetjewel...) over de werking van Prozac, als een phenylpropylamine, leert ons dat die stoffen dosis per dosis neuronen kapotmaken, niet alleen de slechte (MS?) neuronen maar ook de goede.
Hetgeen dan ook de heilzame werking van Prozac als antidepressivum verklaart, omdat een verstoring van de circuits van ons zenuwstelsel een veranderde ( en dus therapeutische?) perceptie veroorzaakt op de realiteit.

Vandaar mijn bedenking: zullen MS-patienten er baat bij hebben als hun nog overblijvende goede neuronen terwille van het tanende Prozac-paradijs en een veranderde perceptie ook vakkundig om zeep worden geholpen?

Voordeel van deze nieuwe Prozac-piste is wel, dat als MS-patiënten onder Prozac dan zelfmoorden of toch vroeger sterven zonder 'besmette neuronen', dat ze dan gelukkig niet aan MS zullen gestorven zijn, wat natuurlijk formidabel zou zijn voor de statistieken die de geneeskrachtige eigenschap van Prozac zullen aantonen.

Als deze Prozac-vlieger als anti-ik-weet-niet-wat-nog-allemaal dan toch niet succesvol zal opgaan, voorspel ik tegen volgende week of volgende twee weken een nieuwe anti-toepassing actie.

We kennen allemaal al Zyban, en Champix als anti-rook producten.
Welnu: ik verwacht een nieuwe media-stunt van de Prozac-fabriek, die Prozac zal aanprijzen als het nieuwe en 'minder gevaarlijke' antirook preparaat, omdat de twee anderen respectievelijk een amfetamine en een cocaïne product zijn.
Maar wijselijk zal men hier ook 'de clou' verborgen houden, namelijk dat men Prozac in de toepassingen zo hoog doseert waardoor men  net hetzelfde effect  bekomt als de lagere doseringen van Zyban of van Champix.

Phenylpropylamines werken in aangepaste doseringen net evengoed als de phenylethylamines, die amfetamines zijn.

Conclusie: in de huidige (evidence based) medische wereld is het zeer lonend om zenuwstelsels kapot te maken.
Vandaar dat men sinds de uitvinding van Prozac en de nieuwe antidepressiva dat kapotmaken met harddrugs op een wetenschappelijke manier voor de wetenschap en de mensheid heeft verborgen gehouden.
Evidence based staat voor: werking onbekend of we hoeven het eigenlijk niet te kennen.

Men kan zich afvragen of het wijs is om artsen te verzwijgen hoe legale harddrugs werken.
Of is het alleen maar het publiek dat artsen onder druk zet om die harddrugs legaal voorgeschreven te krijgen?
Dan stelt de vraag zich : of het even wijs is om het publiek te verzwijgen hoe die legale harddrugs eigenlijk werken.

En stel nu nog dat het wijs zou zijn om artsen en publiek onwetend te houden over het verwoesten van de zenuwstelsels.

Maar is het daarom wel wijs, om in die perverse dommigheid ook nog de zenuwstelsels van kinderen en een gans nieuwe generatie  irreversibel te gaan kapotmaken simpelweg  omdat door het wegvallen van populatiezuiverende oorlogen en de dreigende voedselschaarsten een propere manier moest gevonden worden voor de exterminatie van levensonwaardige levens?

Het lijkt te simpel en te mooi om waar te zijn.

En toch is het zo.

Het grootste probleem ligt bij de Overheid en de geneeskunde.
Zowel Overheid als geneeskunde worden stinkend rijk met de vele zelfmoorden, de vele depressies, de steeds maar groter wordende agressie en waanzin.

Immers, als het niet zo zou zijn, dan had al lang zowel Overheid als geneeskunde de geneesmiddelen verboden die als harddrugs zenuwstelsels vernietigen.
Maar omdat men rijk wordt, stinkend rijk zelfs, door tijdelijk chemisch genot te propageren, wat intussen een medisch specialisme is geworden, durft niemand de echte waarheid onder ogen te zien.

Overheid, door corruptie en de drang om een rasveredeling door te voeren en een geneeskunde die pronkt met de onkunde op het vlak van de middelen zijn de zachte heelmeesters die stinkende wonden maken.

Maar … wil men eigenlijk minder zelfmoorden? Wil men eigenlijk minder depressies? Wil men eigenlijk minder agressie of waanzin?
Of is het nu pas echt goed zoals het nu is.

Een welvarende en corrupte Overheid en een stinkend rijke Evidence Based Medicine, omdat men tijdig inzag dat het hebben van kennis alleen maar een moreel beletsel bleek om nog meer poen te kunnen pakken.

Zenuwstelsels verwoesten? Hoe kan dat nu, het zijn toch veilige producten, immers … we willen zelfs niet eens weten hoe ze werken: het werkingsmechanisme hebben we onbekend verklaard.

En als men ermee doodvalt, zelfmoordt ,agressie pleegt ,waanzinnig of depressief in de psychiatrie belandt, dan weten farmahoeren met een wetenschappelijke precisie dat het steeds aan iets anders ligt.

Maar dan komt dit:

Zou CNN al weet hebben van een medische megablunder of megamisdaad?

Op 25 april spreekt in Brugge Prof.Dokter Peter Moleman (univ.Nijmegen) onder de auspiciën van verschillende farmaceutische bedrijven over het gebruik van antidepressiva.

Prof.Dokter Peter Moleman spreekt er niet gratis.

Wie het intellectuele gehalte van de man wil afwegen en een oordeel wenst te vellen over de kwaliteit van deze farmahoer en of die kwaliteit van die aard is om een hele zaal punten te laten verzamelen voor een postuniversitaire vorming, moet dit vraaggesprek eens beluisteren.
Dit gesprek is een paar weken oud en werd in Nederland door VPRO uitgezonden.

http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/vpro/39335069/windowsmedia.asf?start=0:02:34.000&end=0:24:53.000

Een zaal met dokters en apothekers wordt gebrainwasht onder de vlag van de wetenschap door sprekers die vorstelijk betaald worden door de farmaceutische bedrijven om de echte werking en nevenwerkingen van die psychotica voor de wereld verborgen te houden.

Dokters en apothekers gaan een volle dag luisteren naar de commerciële verhalen met de bedoeling om een bevolking chronisch aan de verdoken harddrugs te brengen.

Ze krijgen daar punten voor, als een bewijs … van goed gedrag en zeden, zeker, zodat ze blijvend in het gareel zouden lopen.

De farmahoeren blijven het doen!

Steeds duidelijker tekent de ADHD-hype in de geneeskunde zich af als een eerder gevaarlijke religieuze sekte dan als een wetenschappelijke geneeskunde.

Ook steeds meer komen de echte artsen daartegen in het verzet.

In MedischContact (Artsennet.nl) beklaagt de journalist zich erover dat mevrouw ‘Rasputin’ Sandra Kooij ‘afhaakt’ als over de bindingen met bedrijven zou gebabbeld worden.

Mevrouw Kooij bezit in elk geval een andere manier van logisch redeneren, zie ook :

http://psyq.massmailer.nl/online_version.php?e=i.van.kasteren@psyq.nl&id=2502&m=161

https://blog.seniorennet.be/rilatine/archief.php?ID=580
http://medischcontact.artsennet.nl/content/resources/AMGATE_6059_138_TICH_L823367606/AMGATE_6059_138_TICH_R2074031126437080//

En dat farmahoeren niet steeds opgezet zijn met het openbaar maken van connecties met pooiers blijkt uit dit interview dat VPRO onlangs de wereld instuurde.

http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/vpro/39335069/windowsmedia.asf?start=0:02:34.000&end=0:24:53.000

Wat mij blijft verbazen is dat ‘echte’ geneeskunde en Overheid deze sekte en deze prostitutie in de eigen rangen blijven gedogen.

Dagelijks dealt men harddrugs onder een voorwendsel dat helemaal niets met genezen of geneeskunde te maken heeft.

Je zou haast denken dat de pooiers ook echte artsen en een verantwoordelijke Overheid in hun greep hebben.

Bij deze dan wil ik die echte artsen en Overheid geruststellen.
Als men deze medische zweer zal wegsnijden, zullen pooiers geen strafmaatregelen nemen.
Trust me!

Het grapje van de wetenschappelijke medische studies

Dit is helemaal geen nieuw nieuws.

Paul Janssens maakte in de jaren 50 ook ratten minder lui met massieve doses phenylalkylamines om ze vakkundig psychotisch te maken, waarop hij dan zijn nieuw uitgevonden butyrofenonen (haloperidol en andere)  kon uittesten.

Chronisch (en) of in hoge doseringen drogeren met psychotica – de SSRI’s zijn als phenylalkylamines evengoed psychotica als de amfetamines  - zorgt ervoor dat uiteindelijk de welbekende en winstgevende bipolaire stoornissen ontstaan.
Wat eigenlijk alleen maar de geniale juistheid bevestigt van de proefopstellingen van Paul Janssens nu al meer dan vijftig jaar geleden.

Deze techniek van spookschrijverij wordt door mij en anderen al  tot vervelens toe aangeklaagd.
Maar blijkbaar trappen geneeskunde en de media zo graag in deze winstgevende commercie.

Uit een recent artikel van Kooij (Kenniscentrum voor ADHD bij volwassenen, maart 2008) blijkt dat stimulantia ( amfetamine en cocaïneproducten) door ‘zieken’ aan het stuur veilig zouden mogen gebruikt worden.

Het is zonneklaar dat men een verbod vreest en een verminderde verkoop, als het legale dealen zou stilvallen.

De logica van Kooij bestaat erin dat men de officiële cijfers van de brokkenmakers (“Dit is gebleken uit Amerikaans onderzoek: adolescenten met ADHD hebben vergeleken met normale controles 4-5x zoveel ongelukken, meer snelheidsovertredingen en meer rijbevoegdheids-ontzeggingen.”) opzij schuift om te geloven in de aflaten en de perceptie van de promotoren van het drugsgebruik (“Ook de ervaring van behandelde volwassen patiënten en het oordeel van hun partners over hun rijvaardigheid wezen in deze richting.”)

Ervaring van patiënten en het oordeel van partners primeren hier boven de cijfers die objectief een actuele situatie weergeven.

Het toppunt daarbij is dan nog dat het Nederlands overheidsorgaan,CBR, dat aan de drugsgebruikers toelating geeft om in een roes aan het verkeer deel te nemen, zich bij die beslissing heeft laten leiden door de kennis van niemand minder dan een arts die zowel in de geneeskunde als daarbuiten als een farmahoer en slippendrager van sponsorende firma’s bekend staat ( commissie Buitelaar).

‘Psychiaters te koop’ , p196-197,p213.

Is de Overheid begaan met de verkeersveiligheid of geeft men een verpletterende verantwoordelijkheid aan farmahoeren?

Bovendien vragen wij ons af, hoe veilig het gebruik van harddrugs bij volwassenen wel is, als dat gebruik wordt gepromoot door dezelfde farmahoeren, die daarenboven dan nog te kennen geven, geen weet te hebben van de risico’s eraan verbonden (“maar het gebruik van stimulantia op de weg als mogelijk probleem voor de verkeersveiligheid beschouwd. Dit wordt veroorzaakt door de onbekendheid bij de beroepsgroep en het publiek met de effecten van het gebruik van stimulantia bij volwassenen, die nu sinds ruim 10 jaar aan deze leeftijdsgroep worden voorgeschreven in Nederland.”

Overheid vraagt advies en steunt op het advies van marionetten van farmaceutische bedrijven, waarvan bekend is dat ze geen kennis van zaken hebben over de materie.
En dat allemaal om niet te hoeven steunen op het cijfermateriaal dat aangeeft dat rijden in de roes van harddrugs gevaarlijk is.

Hoe zou het anders komen dat men momenteel ook cocaïne en amfetamineproducten in de handel brengt om de controle over een rookgedrag te verminderen.
Net zoals Champix en Zyban een controleverlies veroorzaken over het rookgedrag, brengt ook het gebruik van andere piperidylbenzylaatesters en phenylalkylamines ( Rilatine, Concerta, Aderall,Dexedrine, Strattera) een verminderde controle teweeg over het rij- (en ander, “beheersbaar”) gedrag.

Of is de agressie die chronisch harddrugsgebruikers kenmerkt, iets anders dan een controleverlies op het gedrag, teweeggebracht door de verwoesting van het zenuwstelsel?

Artsen met zelfs een minimale kennis over de werking van gedragscastrerende stoffen, weten dat zoiets eigenlijk gebeurt door irreversibel dosis per dosis het zenuwstelsel te verwoesten.

Een kenniscentrum …. Een kennismaatschappij…, die misdadige beslissingen nemen onder druk van sponsoring door farmaceutische bedrijven en de door hen geprostitueerde farmahoeren.

Als uiteindelijk een en ander zal mislopen, dan zijn er de collega’s en de geroemde mantel der liefde en de eed van Hippocrates?

Kooij zou als lid van de beroepsgroep, die onbekend is met de materie toch beter wijselijk zwijgen, want deze domme stellingname doet meer vermoeden dan alleen maar de ondeskundigheid en het gebrek aan logica van iemand waarvan wel deskundigheid en een logisch denkvermogen wordt verwacht.

“Omwille van de smeer likt de kat de kandeleer”.

Chronisch gebruik van geneesmiddelen die verwant zijn aan de chemische groepen van de indolen, mediwiet, crack of speed brachten een ware ommekeer teweeg in de geneeskunde.
Om dat te bereiken heeft men midden de jaren 80 de reglementering op het Amerikaanse overheidsbedrijf FDA zodanig versoepeld waardoor de bedrijven op slag veel meer mogelijkheden verkregen om voortaan met fantoomprocedures zelfs gevaarlijke stoffen op de markt te brengen.

Stoffen die vroeger omwille van hun chemische verwantschap met een van de genoemde groepen dadelijk onder de opiumreglementering zouden gebracht worden, komen nu in de handel als niet eens giftige geneesmiddelen.
Wij verwijzen hierbij naar de nieuwe phenylalkylamines uit de chemische groep met speed en andere gedragsveranderende stoffen om onder meer een rookgedrag (en een rijgedrag? en een beleefd gedrag?) negatief te beïnvloeden, uit de chemische groep met crack.
De actieve metaboliet van het ‘onschuldige’ trazodone, valt, wanneer illegaal aan de man gebracht, wel onder een opiumwetgeving(mCPP).
Idem dito met de qat (opiumwetgeving in België) die de mannen in Zuid-Jemen preventief pruimen om niet zo hyperactief te raken als hun vrouwen die overdag in de zon op het veld zwoegen, maar waarvan de chemisch verwante stof hier als een ‘onschuldige,niet eens giftige’ anti-rook-pil te koop is (Zyban,Wellbutrin).
Maar over de zelfmoorden ermee zwijgt men zedig.

Ook mediwiet staat op stapel om aan een succesvol beursverhaal te kunnen beginnen.
De indolen met LSD en de pado’s kenden in de jaren 70 een minder succesvolle start, maar de geneeskunde schijnt de weldaden ervan nu opnieuw te ontdekken, immers, bijna veertig jaar terug was er nog de strenge FDA-reglementering.

In de laatste twintig jaar kon men door het ontstaan van de nevenwerkingen op die stoffen, nieuwe ziekten gaan uitvinden, die dan weer met nieuwe geneesmiddelen konden behandeld worden.
Zelfs het ontstaan van die nieuwe ziekten leidde tot de creatie van heel nieuwe medische specialiteiten, waardoor het artsenberoep plots heel aantrekkelijk en vooral heel winstgevend is geworden.

Met de nieuwe regelgeving verviel ook de kennis over het werkingsmechanisme van die producten, althans van het ogenblik dat ze als medische toepassing zouden gebruikt worden.
Illegaal gebruik door maffieus milieu is slecht voor de beurs en dan kent men wel het werkingsmechanisme.

Het is heel handig om te vergeten dat chronisch gebruik psychotisch maakt doordat dosis per dosis neuronen irreversibel worden verwoest.
Even handig is het om niet meer stil te staan bij het feit dat de overige neuronen daarop als reactie een gevarenreflex doen ontstaan, waardoor massief een sterke vasoconstrictie tot stand komt, met de gekende adrenalinestoten.

En daarbij vernauwen de bloedvaten, die zuurstofrijk bloed moeten vervoeren tot in de kleinste uithoeken.
Ook de nodige zuurstof om gewoon te groeien raakt niet op de bedoelde plaatsen, vandaar dat men wel de zichtbare groeistoornissen door chronisch gebruik herkent.
Er kan immers niet naast gekeken worden.

Ook het plotse doodvallen verraste een tijdlang de nieuwe dealers, maar doordat men het werkingsmechanisme als onbekend heeft uitgeroepen, heeft men die sterfgevallen dan ook ondergebracht in de groep van de ‘aangeboren hartziekten’.

Zelfs nog nadat een cardiologencongres in Venetië (2003) in de conclusie meldde dat een medisch crackproduct de voornaamste oorzaak was van het toenemend aantal pulmonaire hypertensies (methylphenidaat).
Maar deze negatieve informatie scheen nefast te zijn voor de beurswaarden en raakte daardoor nooit tussen de andere ghostliteratuur van de medische ghost- en hoera-wetenschap.

Nu in 2008, vijf jaar nadat op een wetenschappelijke manier werd aangetoond wat de oorzaak zou kunnen zijn van plots doodvallende kindertjes (1.5 per maand), sterven die nog steeds aan ‘aangeboren hartziekten’, gewoon om de beursgang en de markt te vrijwaren.

Farma ghostwriters helpen carrièremakende en beginnende artsen met hun promoveringsscriptie, door wetenschappelijke hoerastudies met verwijzingen naar nog meer hoerastudies ter beschikking te stellen.
Immers zonder de verwijzingen naar de voorgekauwde ghostliteratuur is niets wetenschappelijk.
Op die manier beschermt men ook het beursgebeuren.

Onlangs lazen wij een (ghost)studie waarbij het gebruik van antidepressiva (phenylalkylamines uit de ‘speed’groep) bij sommige zwangere vrouwen onmisbaar zou geworden zijn om de zwangerschap en het nieuwe leven tot een “goed einde” te brengen.
Bovendien is in het Amerikaanse parlement momenteel een wetsontwerp ingediend om de zwangerschap als een medische aandoening te erkennen.
Een beetje naar analogie van de aandoening die zieke kindjes treft waardoor op school een pathologisch concentratieverlies ontstaat tijdens de lessen, maar helemaal geen concentratieverlies voor een playstation.

Nu zijn er veel zwangere vrouwen op de wereld en kunnen dus veel zwangere vrouwen de beursnoteringen in stand houden.
De visie daarachter is zelfs zo geniaal omdat de kindjes die geboren worden, meteen al dervingverschijnselen ontwikkelen, waardoor ze dan op hun beurt aan nieuwe medicatie moeten en bij nieuwe specialisten dokters in behandeling zullen komen.
Immers die derving zal een nieuwe ziekte genoemd worden, die vanzelfsprekend ook genetisch overdraagbaar zal zijn.
We kennen nu al dat soort nieuwe erfelijke aandoeningen (ADHD).

Een Noorse studie uit 2005, die negatieve resultaten zou kunnen opleveren voor de beursgang wordt zorgvuldig en vakkundig uit de medische wereld gehouden.
Die studie toonde aan dat het chronisch gebruik van phenylalkylamines (SSRI’s), bij wijze van ‘onzichtbare’ groeistoornissen dan, ervoor zorgt dat een ernstige botontalking ontstaat.
Diezelfde conclusie kwam er ook bij een Canadese studie op 6 februari 2008, maar zelfs die studie belandde vakkundig in de medische prullenmand.

En over zwangere vrouwen gesproken.
Eind 2006 braken spontaan de beentjes bij pasgeborenen in een kliniek in Tilburg en in Amsterdam.
Toevallig in een en dezelfde week, waardoor aan kwaad opzet werd gedacht.

Gerechtelijk onderzoek wees kwaad opzet van de hand.
Verder werd het stil.
Toen ik bij mijn bezoek aan de Nederlandse Tweede Kamer in september vorig jaar het verband legde met de botontkalking die zou kunnen ontstaan als de moeders tijdens de zwangerschap medisch zouden behandeld zijn geweest voor ofwel ADHD of ofwel een depressie, toen noemde men zoiets verontwaardigd een ‘zware beschuldiging’.
Men beloofde mij om de zaak ‘op het hoogste niveau’ te zullen onderzoeken en mij in kennis te stellen van het resultaat.
Vooral omdat ik dan eventueel verder geen zware beschuldigingen meer zou kunnen uiten.

Nu bijna een jaar later: nog steeds geen resultaat van het onderzoek…: cum tacent, dicunt?
Maar nu wordt wel met veel poeha het gebruik van ‘speed’medicatie bij zwangere vrouwen aangekondigd.
En gelukkig staan al andere gespecialiseerde artsen en andere medicatie klaar om wat die vrouwen erfelijk op wereld zullen brengen op een aangepaste manier in de dure zorg te kunnen houden.

Een succesverhaal voor de beursnoteringen en de medische beroepen, die er maar niet in slagen om zelf de conclusies te trekken uit de studies die ze uitvoeren.
Want dit verscheen deze week op Mednet.

En daarmee gaat de deur open voor een nieuw onderzoek.
Immers, de nieuwe ziekte is zelfs een nieuw cultuurfenomeen geworden en artsen kunnen zelfs helemaal specialiseren in de kennis en de behandeling van al dat nieuws.
Alzheimer-medicatie is bovendien heel dure medicatie.
Gelukkig voor de bedrijven.

Maar het afsterven van hersencellen, door medisch en chronisch de zuurstoftoevoer door vasoconstrictie te verhinderen met psychotica die ook het zenuwstelsel verwoesten……????

Dit hier is een studie die het statement van deze 2 lijntjes bevestigt.
Maar omdat men het werkingsmechanisme van indolen, mediwiet, crack en speed als onbekend heeft uitgeroepen, is dat statement eigenlijk medisch waardeloos.

Dit wereldje draait rond succesvolle beurswaarden en nieuwe ziekten als Alzheimer, ADHD, ODD en nog veel meer, die het perpetuum mobile in stand moeten houden dat men in gang kon zetten door chemisch en chronisch zenuwstelsels te verwoesten.

En deze is ook heel leuk (al kan ik het niet helpen dat deze onderzoeken uit wel wetenschappelijke middens komen, maar in de traditie van het wetenschappelijke onderzoek trekt men geen conclusies).

Zoals hierboven reeds aangehaald krijgen in verpleegtehuizen de ouderlingen bijna systematisch het wonderslaapmiddel trazodone voorgeschreven.
Weinig artsen beseffen dat het slaapverwekkend effect veroorzaakt wordt doordat een enzymatische activiteit de dubbele molecule splitst, tot na een vier of vijftal uren de actieve metaboliet werkzaam begint te worden.
Zoals hierboven aangetoond is die actieve metaboliet de cocaïnestof mCPP, die als dusdanig en illegaal aan de man gebracht onder een opiumwetgeving valt, omwille van de psychotisch makende eigenschappen.
Zelfs dementerende oudjes (hoe verergert men een dementie door zuurstoftekorten te veroorzaken?) vinden het hip om ’s morgens te ontwaken onder de pep van een cocaïneproduct.
En als daarbij na chronisch gebruik en het verwoesten van de neuronen door psychotica een beetje controleverlies op het gedrag ontstaat, dan noemt men zoiets een probleemgedrag, wat dan op zijn beurt opnieuw goed is voor nog meer lucratieve behandelingen in de antipsychoticazorg.

Het geheim van de opgeklopte farma-beurswaarden.
Dit is ook een (vergeten) (medisch) statement : “DO NOT HARM”!
De krantenkop van de Standaard vandaag is nog heel lief: “Mijn kind wil dood”.

Omdat zware neuroleptica (antipsychotica) aanvankelijk niet geregistreerd waren om door kinderen gebruikt te worden- in eenzelfde periode waarin bij FDA voor Vioxx ‘maar’ 939 doden werden geteld*, telde men voor de nieuwe neuroleptica veel meer doden, maar die worden niet uit de handel genomen - zijn die zware neuroleptica nu wel echt nodig om de karakterstoornissen, die eigen zouden zijn aan de ziekte, te behandelen, nadat men die kinderen eerst met hoge doses sterke psychotica vakkundig goed gek heeft gemaakt.

Die nieuwe antipsychotica zijn dus ook heel duur, maar voor de medische geneeskunde is vooral het volgende van groot belang.

Onlangs mailde een moeder mij, dat haar puber van 16, die als ADHD-er uiteindelijk aan de Risperdal is geraakt: “Mama,mama, ik krijg borstjes, ben ik nu een meisje?”

Wedden dat de medische wetenschap daar ook een (dure) oplossing zal voor vinden?

Immers, dat kind is blijkbaar echt ernstig ziek en was ooit heel erg actief gezond, voordat een omgeving oordeelde dat het zonder een discipline aan te leren met psychotica dwangmatig psychotisch en dociel kon gemaakt worden.

De simpele bijdragen aan het opkloppen van de farma-beursnoteringen.
-----------------
* In dezelfde periode noteerde FDA 1005 doden bij gebruik van Zyprexa, 1093 doden met Risperdal en maar liefst 3277 met Leponex, het antipsychoticum van Novartis, dat Rilatine als psychoticum verdeelt.
Omdat bekend is dat in psychiatrische middens 30X meer onverklaarbare sterfgevallen voorvallen, kijkt men van een hoger aantal doden met antipsychotica amper nog op.

Vandaar …

(Kinder)gedragartsen liggen nog in de touwen na het lesje dat ze geleerd kregen door de farmaceutische industrie die hun onkunde op het vlak van scheikunde en neurofysiologie schaamteloos heeft misbruikt.

De zegeningen van het gebruik van harddrugs bij patiënten zijn zo heilzaam, dat ze werden uitgeroepen tot het uithangbord van de evidence based medicine.

Eens ervan geproefd, laten ze je nooit meer los.

Het beroep van arts werd op slag veel leuker, want nu maak je patiënten gelukkig door het gebruik van heel krachtige harddrugs te mogen aanprijzen, omdat men de werking ervan niet eens meer hoeft te kennen.

En warempel, het verhaaltje van de stoffetjes die men kon corrigeren door zwaar te drogeren, werkte net zoals de beloofde aflaten van weleer.

Voor die aflaten moest men nog godvrezende zijn, maar om harddrugs te kunnen dealen, volstond het om alleen maar bekeerd te zijn tot de evidence based medicine.

Niets is gemakkelijker natuurlijk, onkunde verberg je achter een doodernstig gezicht en het rollenspel van de patron die nu eens een wereld van verschil zal verschaffen.

Immers… harddrugs bezorgen overal en bij iedereen een wereld van verschil.

En men gelooft die patron op het woord.
Immers … niemand anders is zo slim als die patron, zelfs al weten de farmaceutische bedrijven wel beter, maar omwille van dit verhaal wrijven ze toch lustig in hun handen.

Hoe dommer men die patron kan houden, door ook nog zijn universitaire vorming en navorming en nog veel meer met sponsoring te manipuleren, hoe machtiger die bedrijven dan zelfs op een heel ander niveau kunnen worden.

Doordat artsen nu met die elementaire simpelheid een gigantisch voorrecht hebben verworven om legaal de sterkste psychotica aan de man te brengen, hebben zij een eeuwige verbondenheid beklonken met de bedrijven.
Sommige artsen gedroegen zich dan ook heel openlijk als echte farmahoeren.

Bedrijven brengen nu alles op de markt, want alles wat in een gezonde persoon zou kunnen mislopen bij een of ander artsencontact, zal voortaan als een ziekte (vooral psychisch) kunnen uitgelegd worden.
Simpelweg de patiënt overtuigen dat het aan de stoffetjes ligt of aan de onevenwichten en met de overtuigingskracht van een onnozelaar kan men voortaan indolen, mediwiet, crack en speedproducten als medicijn verpakt aanwenden om stoffetjes en onevenwichten chronisch en blijvend tekeer te kunnen gaan.

Ook gezonde patiënten houden van indolen, mediwiet, crack of speed.
Er staan massa’s nieuwe gedragsziekten op stapel, die ook gezonde volwassenen en kinderen zullen treffen, maar al die volwassenen en al die kinderen weten dat nog niet.
De nieuwe generaties psychiaters zullen ze als patiënten snel door de mand laten vallen eens ze na een gesprek zullen beseffen dat ze ziek zijn aan iets nieuws.

Een controleverlies veroorzaken op een verkeerd gedrag, zal men de behandeling noemen.
Want die foute stoffetjes en onevenwichten worden overgeërfd en het is de taak van de artsen om nieuwe en zuivere rassen te maken.
Maar dat mompelt men beter niet.

Want iemand zou eens kunnen navragen naar de aard van de stoffetjes of de onevenwichten eraan.

En nog minder mompelt men dat men daarvoor met indolen, mediwiet, crack of speed chemisch het zenuwstelsel moet gaan verwoesten.
Maar zelfs zoiets gaan artsen nooit mompelen, doodgewoon omdat ze het zelf niet weten.

Misschien dan toch beter om fier te zijn, als apotheker die door de opleiding wel weet hoe indolen, mediwiet, crack en speed een organisme om zeep kunnen helpen, ook dat van de ziek verklaarde patiënten, die ziek zijn aan de aflatentekorten van de stilaan uitgetelde opperpriesters … in de touwen.

Artsen in de touwen.
Om beschaamd te zijn.

Ritaleintje wordt getest !

Zou men nu echt ADHD uitgevonden hebben om levensonwaardige levens te extermineren?
Amfetamine of cocaïne : een zegen voor zij die niet zonder kunnen.
Maar hoe komt het eigenlijk dat al die patiënten amfetamine of cocaïnetekorten in hun lichaam hebben?

Wie belet ze eigenlijk om voldoende speed of crack te slikken, te snuiven, te spuiten?

Die pudeur tegenover de harddrugs moeten we uit de maatschappij bannen en daarbij steunen wij vooral op de Overheden en de psychiaters.

De Overheden en de geneeskunde zijn de geluksbrengers in deze maatschappij.

http://www.medinews.be/full_article/detail.asp?aid=11410

Voorbije 10 jaar, net die periode waarin het verbruik van stimulantia (psychotica) bij kinderen is verveelvoudigd.

Intussen is bekend dat cocaïneproducten (ADHD-medicatie en sommige antidepressiva) en amfetamineproducten (ADHD-medicatie en SSRI’s) zenuwstelsels verwoesten waardoor een controleverlies ontstaat op gedrag en zorgen voor een veranderde (therapeutische ???) perceptie op de realiteit.

Helpt men kinderen en depressieve personen als men chronisch hun zenuwstelsel verwoest?

Helpt het verdriedubbelen van de budgetten voor preventie van zelfmoorden als met het afschaffen van de subsidies voor de harddrugs en het verbieden van die harddrugs men de mensen een grotere controle over hun gedrag zou kunnen doen behouden?

Is het niet beter om problemen op te lossen in plaats van de perceptie op de problemen te veranderen?
En wat als eens de perceptie wegvalt, wanneer de pil uitgewerkt is?

We laten patiënten kunstmatig hallucineren met psychotica.
Zal het verdriedubbelen van de budgetten om de patiënten nog meer te laten hallucineren baat brengen?
Of alleen maar ervoor zorgen dat nog meer ‘postjes’ in de geestelijke gezondheidszorg in koor en democratisch zullen smeken om nog meer legale harddrugs?
Al die nieuwe postjes in de geestelijke gezondheidszorg zullen ook meebetaald worden door de industrie, zoals nu al het geval is: de triomf van een nieuwe zorgindustrie.

Men zorgt niet voor zij die willen zelfmoorden, maar wel voor een totaal nieuwe tewerkstelling in een lucratieve zorg.
Met zijn allen bezig zijn en blijven in de zelfmoordindustrie, hoe meer doden, hoe meer subsidies , hoe meer postjes en hoe meer antidepressiva.
Op zich al heel leuk voor de kranten, want die schrijven er graag over.

Wanneer zal men eindelijk eens gaan inzien dat hallucinogene stoffen ook zelfmoorden veroorzaken?

Zou het kunnen dat leerstoelen aan de universiteiten die betaald worden door de farmaceutische industrie nieuwe generaties dokters opleiden die niet hoeven te weten hoe legale harddrugs werken.

Wie maakt anders nieuwe generaties dokters wijs dat niemand weet hoe de gelukssnoepjes werken?

Wie maakt anders overheden wijs dat men zelfmoorden kan tegengaan door dure gelukssnoepjes te subsidiëren?

Lees het echte werkingsmechanisme van de cocaïnes en de phenylalkylamines eens en stel dan de vraag : waarom zelfmoorden gebruikers, plegen ze daden van zinloos geweld, vallen ze plots dood aan een ‘aangeboren hartziekte’?