Stedelijke toelagen
Let wel, deze toelagen moeten aangevraagd worden
vóór 30 september 2007, bij de Sociale Dienst van de stad Waregem
Meer inlichtingen: 056/ 62 12 35 of 056/ 62 12 36
Stedelijke toelagen
Schepen Pietro Iacopucci opende tentoonstelling '˜En Flandre'

Tijdens de zestigste Frans-Vlaamse Cultuurdag in cultuurcentrum de Schakel, werd de tentoonstelling, georganiseerd door de lokale dia- en fotoclub Waro, geopend door schepen van cultuur Pietro Iacopucci.
Deze tentoonstelling loopt nog tot zondag 7 oktober.
De tentoonstelling "En Flandre" biedt u een boeiende dialoog tussen enerzijds de letterlijk fantastische schilderijen en aquarellen van Marc Lequenne
en anderzijds de kunstfoto’s van de foto- en diaclub WARO.
Kunstenaar Marc Lequenne werd geboren in 1948 in Lys-lez-Lannoy bij Rijsel, een paar kilometer stoomopwaarts van onze eigenste gouden rivier de Leie. Officiële slogan van het geboortedorp is blijkbaar "la ville comme ont aime", dat is een base line die misschien wel nog benijdenswaardiger is dan ons recent verkregen epitheton ‘eenvoudigste stad’. U zal mij vergeven dat ik die titel liever niet vertaal aangezien de Westvlaamse connotatie van het Franse woord nogal wat leedvermaak creëert (overigens vooral bij diegenen die net nààst de titel grepen …)
Van iemand die niet van het noorden is en verplicht wordt te komen wonen in het noorden zegt men in Frankrijk wel eens lachend ‘il pleure deux fois : quand il arrive et quand il repart ‘Welnu, van dergelijke tranen bleef schilder Marc Lequenne alleszins gespaard, want hij ging later maar een beetje verderop wonen, in het Frans Vlaamse grensdorpje Eecke.
Van opleiding is hij ingenieur, maar op artistiek vlak koos hij de laatste dertig jaar misschien wel de beste leerschool die er bestaat: hij is namelijk autodidact. Gaandeweg sprokkelde hij zijn kennis bij diverse grootmeesters: de techniek en het oog voor detail nam hij over van de Vlaamse Primitieven en Breughel en de fantastische en visionaire onderwerpen zijn geïnspireerd op Bosch.
De "glacistechniek” van de Vlaamse Primitieven werd in belangrijke mate verfijnd door Van Eyck en houdt in dat dunne en doorzichtige lagen olieverf op een gladde witte ondergrond over elkaar worden aangebracht. Marc Lequenne gaat precies op dezelfde manier te werk en creëert zo kleurtinten die meer helderheid krijgen.
In het voorjaar 2007 liep er trouwens zoals bekend een tentoonstelling over de Vlaamse Primitieven in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen waarbij infraroodonderzoek aan het licht bracht dat sommige bekende tweeluiken oorspronkelijk eigenlijk niet bij elkaar hoorden. nfraroodonderzoek gisteren door het technisch personeel van De Schakel resulteerde in elk geval in de vaststelling dat alle schilderwerken hier aanwezig zeker allemaal van de hand van Marc Lequenne zijn!
Vorige maand had ik de gelegenheid om met bestendig afgevaardigde Pertry en de werkgroep BEPART een studiebezoek te brengen aan DOCUMENTA te Kassel om er te proeven van hedendaagse kunst. De confrontatie met actuele kunst was voor mij als leek in gezelschap van eminente Westvlaamse kunstkenners heel boeiend en deed niettegenstaande de lessen van het adagium de gustibus leuke discussies ontstaan over ‘wat is kunst’ en de criteria die bepalen wanneer een werk ‘mooi’ is. Mijn criteria als ‘meesterlijk oog voor detail’, ‘humor’ en ‘quasi surrealistische fantasie’ bleken volgens mijn veel beter onderlegde reisgenoten helemaal niet de enige maatstaven te zijn.
Nochtans mag ik nu toch met genoegen vaststellen dat de werken van Marc Lequenne precies wel een droomwereld creëren met oog voor precisie, symboliek en humor. Voorts haalt hij z’n inspiratie uit de middeleeuwen, Vlaamse legenden en Frans-Vlaamse tradities. Hij laat graag z’n verbeelding spreken en hij ontwerpt op die manier een eigen universum met personages en decors die lijken te verrijzen uit het onderbewustzijn.
“Ik wil het onderbewustzijn kittelen van wie mijn schilderijen bekijkt.”
Zijn werk wordt omschreven als “koddig, bevreemdend, dromerig”. Marc Lequenne is dus duidelijk een kunstenaar die grenzen overschrijdt …, maar dat is eigenlijk ook een must voor Frans-Vlaanderen, is het niet?
Wij zijn met het stadsbestuur ook vereerd dat deze fantastische schilderijen de dialoog aangaan met een reeks kunstfoto’s in verband met Frans-Vlaanderen, gepresenteerd door WARO. Ere-Voorzitter en medestichter van WARO Etienne Deman, is trouwens huisfotograaf van het Komitee Frans-Vlaanderen en mede dankzij de decennialange inzet van Etienne beschikt het Komitee thans over een indrukwekkend archief.
Ter gelegenheid van de 60e Frans-Vlaamse Cultuurdag doorkruisten verschillende leden van WARO de hele regio en nu wordt een selectie uit de vele opnamen getoond. Daarnaast komen ook recente foto’s van Waregem aan bod. De bezoekers uit Nederland en Frans-Vlaanderen krijgen zo een idee van wat er leeft in onze stad.
Er worden werken tentoongesteld van Dirk en Faber Liviau, Jacques Vandecasteele, Joachim Goeminne, Antoon Locquet, Michel Saveyn en Etienne Deman. De jongste deelnemer is amper twaalf jaar zodat de werking van Waro en wie weet ook het archief van het Komitee ook op lange termijn verzekerd blijft.
Hiermee is Waro natuurlijk niet aan z’n proefstuk toe. Eerder verscheen al het boek “WAREGEM meets the photographic WORLD”, met een selectie van werken uit verschillende tentoonstellingen. Verschillende leden van WARO wonnen nationale en internationale medailles en prijzen met hun werk en de club staat dan ook bijzonder hoog aangeschreven.
Om af te sluiten keer ik even tien jaar terug in de tijd. Luc Verbeke schreef toen bij de viering van een halve eeuw werking voor en in Frans Vlaanderen dat de einddoelstelling van het Komitee Frans Vlaanderen was overbodig te worden.
Ik wil jullie allen dus zeker feliciteren met deze zestigste verjaardag, maar ik weet gewoon niet of ik jullie in die optiek ook nog vele jaren mag wensen. Ik wens jullie nog veel succes en een heel aangename dag hier in Waregem en verklaar deze tentoonstelling bij deze voor geopend.
Aldus schepen van Cultuur Pietro Iacopucci
Autoluwe zondag in Waregem
Buren bij kunstenaars
Bobsled festival met finale Hippodium
FREDERIC VANDEN HEEDE GOUD OP HET WK
Komitee voor Frans-Vlaanderen
Interactieve televisie
Nederlander De Jongh wint Grote Prijs Briek Schotte
Waregem is uitgeroepen tot eenvoudigste stad
Beheerplan Park Baron Casier
Leerlingen stellen nieuw belegd broodje voor
Markant Waregem uit de kleren
Nutige infoBEDRIJVENGIDS GROOT-WAREGEM
klik hierEEN STRAAT ZOEKEN IN GROOT-WAREGEM OF. . .klik hier
FILMCIRCUIT 55+
Stad Waregem genomineerd
Jeugdconsulent Waregem

Pieter Ornelis (22) woont in de Leiegoeddreef in de Waregemse deelgemeente Sint-Eloois-Vijve. «Dat is een kalm straatje dat uitloopt op de Leie», vertelt hij.
Pieter is sinds een aantal weken de nieuwe jeugdconsulent van Waregem. Daarnaast is hij ook nog bezig aan zijn 'master sociaal werk' aan de universiteit van Gent, én is hij vrijwilliger voor de chirojeugd West-Vlaanderen.
FAVORIETE PLEK THUIS «Ongetwijfeld mijn eigen kamer. In de eerste plaats vind ik het zalig om te slapen. Maar ik heb er ook een pc staan, die ik hoofdzakelijk gebruik om op het internet te surfen en naar muziek te luisteren. Op mijn kamer hou ik me ook veel bezig met het lezen en voorbereiden van taken voor de chiro. Én het is een ideale plaats om allerhande boeken, papieren en dergelijke meer weg te stoppen.»
MOOISTE PLEKJE «Park Baron Casier vind ik wel iets hebben, vooral in de winter. De mooie verlichting die er dan geïnstalleerd wordt, de ijspiste en de vele kleine tuinhuisjes die er geposteerd zijn,... Het is een aangename stek om door te wandelen en het brengt mooie herinneringen terug uit de tijd dat de examens afgelopen waren in het middelbaar onderwijs. Ook in de zomer is het er fijn, zeker in de vakanties hangt er altijd een gezellige sfeer in het park.»
LELIJKSTE PLEK «Ik vind Waregem een mooie en propere stad. Ik kan met de beste wil van de wereld geen lelijke plek opnoemen.» FAVORIET CAFÉ «Casa El Vid, in de Liebaardstraat in Desselgem. Dat is een café waar ik altijd wel een paar vrienden uit Desselgem tegen het lijf loop. Toen ik nog actief was bij chiro Desselgem, kwam ik daar ongeveer wekelijks. Nu is dat iets verminderd, maar ik wip er toch minstens nog een keer per maand binnen.»
FAVORIET RESTAURANT «D' Oude Statie, Vijfseweg 205 in Sint-Eloois-Vijve. Dat is een heel gezellig restaurant, met handgeschreven kaarten. Het is eten is er lekker en de prijs valt mee. Een echte aanrader. Ik denk dat ik er zelf een viertal keer per jaar kom.»
HOBBY'S EN ONTSPANNING «Mijn grootste hobby is de chiro. Ik ben al enkele jaren vrijwilliger en amuseer mij nog altijd voor de volle honderd procent. Daarnaast ben ik een muziekliefhebber. Groepen zoals Muse, dEUS en Tom McRae kunnen me zeker bekoren. Ik sta open voor een breed gamma muziek, alleen klassieke muziek spreekt me minder aan. Als ik nog wat vrije tijd over heb, probeer ik af en toe nog eens te tennissen in de buitenlucht in Sint-Eloois-Vijve. Ik ben zeker geen ster, maar ik kan me er wel uitleven. En in het weekend test ik geregeld ook eens mijn kookkunsten en tot dusver heb ik daarover nog niemand horen klagen.»
FAVORIETE WINKEL «Mijn favoriete winkel is de supermarkt. Welke doet er niet toe, ik ga zowel naar de Delhaize, de Colruyt als de Carrefour. Ik vind supermarkten gewoon praktische winkels omdat ik er - qua levensmiddelen - bijna altijd vind wat ik nodig heb. Maar eigenlijk winkel ik niet zo vaak. Ik kan me er ook niet lang mee bezighouden. Het moet vooruit gaan, als ik in een winkel kom, weet ik direct of iets me bevalt of niet. Ik weiger dan ook uren te besteden aan een zoektocht naar het goedkoopste of het állerbeste product.»
WIE IS JE BESTE VRIEND? «Ik heb niet echt één beste vriend. Onder meer in de chiro heb ik een aantal vrienden waar ik het goed mee kan vinden en daar ben ik heel tevreden mee. Er hoeft er niet meteen één uit te springen.»
WAT IS JE ULTIEME WENS? «Ik wil gewoon de dingen doen die ik graag doe. Mocht dat door één of andere reden niet meer mogelijk zijn, dan zou mijn humeur snel dalen. Maar ik ben gelukkig snel tevreden met wat ik kan en mag doen, dus op zich is mijn wens voorlopig vervuld.»
WAT IRRITEERT JE? «Ik irriteer me aan mensen die te laat komen. Ik kan moeilijk begrijpen dat mensen niet op tijd ergens aanwezig kunnen zijn. Ik vind dat stiptheid alles te maken heeft met het opbrengen van discipline.»
MOOISTE HERINNERING? «Mijn mooiste herinneringen zijn het halen van mijn diploma als bachelor verpleegkundige en het verlossende telefoontje met het nieuws dat ik aan de slag kon als nieuwe jeugdconsulent van Waregem.» Hij vindt D' Oude Statie op de Vijfseweg een heel gezellig restaurant.
Tekst: Piet Van Coillie - foto: JVK
100.000ste bezoeker aan het pompgebouw van Bossuit
De vijftien mooiste dorpen van Vlaanderen bekend
Sint-Sixtusabdij wordt grondig verbouwd