Berichten van 9 augustus 2007

Gouverneur adviseert wat je moet doen bij schade door Natuurfenomeen
Naar aanleiding van de schade veroorzaakt door de hevige regenval van 20, 23 en 24 juli geeft gouverneur Paul Breyne toelichting over wat de gedupeerden moeten doen. Het advies staat in onderstaand bericht:

Wanneer zich in de provincie West-Vlaanderen een natuurfenomeen voordoet dat aanleiding zou kunnen zijn tot erkenning als ramp in het kader van de wet van 12 juli 1976, wordt onmiddellijk informatie ingewonnen bij de gemeentebesturen. Naar aanleiding van de hevige regenval van 20, 23 en 24 juli 2007 is dit ook gebeurd.

Op basis van de informatie verstrekt door de gemeentebesturen werd onmiddellijk de vraag tot erkenning gericht aan de Minister van Binnenlandse Zaken. In totaal werden 2.161 schadegevallen gemeld, verspreid over bijna de ganse provincie West-Vlaanderen, voor een gezamenlijk bedrag van 5.777.500,00 EURO.

Een ramp dient te worden erkend bij een in Ministerraad overlegd Koninklijk Besluit.

Zodra het Koninklijk Besluit waarmee het natuurfenomeen als algemene ramp erkend wordt gepubliceerd is in het Belgisch Staatsblad kan de procedure opgestart worden in verband met de schadeloosstelling. Op dat ogenblik zullen de nodige formulieren beschikbaar zijn bij het gemeentebestuur.

Welke maatregelen werden ondertussen reeds genomen?
Het is de intentie van de overheid om de schadeloosstelling van de slachtoffers van een natuurramp zo vlot mogelijk te laten verlopen.

Om de slachtoffers vlug te kunnen vergoeden moeten de ingediende dossiers alle noodzakelijke elementen bevatten voor het nemen van de beslissing tot financiële tussenkomst.

In het verleden is gebleken dat niet alle dossiers volledig waren. Soms ontbraken belangrijke documenten.

Om hieraan te verhelpen is in iedere gemeente een coördinator aangesteld die goed op de hoogte is van de te volgen procedure en die behulpzaam kan zijn bij het invullen van formulieren en het aanvragen van de noodzakelijke documenten. Zij vormen het eerste aanspreekpunt van de slachtoffers. Bovendien zal deze ambtenaar gedurende de hele vergoedingsprocedure de contactpersoon bij uitstek zijn, zowel voor de slachtoffers als voor de provinciale dienst Rampenschade.

Wat kunnen de slachtoffers nu reeds doen?

In afwachting van de erkenning tot ramp is het aan te raden om de schade zo nauwkeurig mogelijk te inventariseren en alle bewijzen van vernietiging, herstelling of vervanging bij te houden. Foto's zijn ten zeerste aan te bevelen. Landbouwers moeten eventuele schade aan teelten laten vaststellen door 'de gemeentelijke commissie tot vaststelling van schade aan teelten'.

Het is eveneens aan te raden om contact op te nemen met de verzekeringsmaatschappij.

Op 1 maart 2006 is de verzekering tegen natuurrampen in voege getreden. Concreet betekent dit dat, volgende natuurfenomenen voortaan gedekt worden door de brandverzekering : - overstromingen - aardbevingen - het overlopen of opstuwen van openbare rioleringen - aardverschuivingen of grondverzakkingen Indien zou blijken dat de verzekering de schade niet dekt wordt best contact opgenomen met het gemeentebestuur van de woonplaats. Indien je in aanmerking komt voor een financiële vergoeding van het rampenfonds zal de gemeente je de nodige formulieren bezorgen om een aanvraag in te dienen en desgevraagd de aanvraag controleren op volledigheid.

Bijkomende informatie is beschikbaar op de federale portaalsite, http://www.belgium.be of bij de provinciale dienst rampenschade, op volgend adres:
De Gouverneur van West-Vlaanderen
Dienst rampenschade Burg 2B - Proosdij
B-8000 Brugge
Telefoon 050 405705 of 050 405702

 Ere-deken André Vannecke overleden. 
Ere-deken André Vannecke (° Koksijde 29 november 1923 ) vierde op 31 mei 2007 nog zijn diamanten jubileum van 60 jaar priester. Hij werd priester gewijd op 31 mei 1947. André Vannecke werd op 2 juni 2007 op het Waregemse stadhuis ontvangen en door de overheid gehuldigd voor zijn inzet als deken in Waregem van 1978 tot 1994, maar ook voor zijn vroeger werk hier in het college als geestdriftig ‘manager’ in het Hoger Handelsinstituut (1952- 1960).

De begrafenisplechtigheid gaat door op dinsdag 14 augustus om 10.30 u. in de kerk H. Familie op het Gaverke, waar hij woonachtig was.

Hij werd geboren in een christelijk onderwijzersgezin in Koksijde. Zijn vader was er schoolhoofd en een broer van hem zou hem daar opvolgen. Een zus van hem, Alphonsine (°1919 - † 2006 ), trad in bij de Grauwzusters -Franciscanessen (1944) en werd overste van de Congregatie in Roeselare. Zijn moeder was van Waalse afkomst. Vandaar zijn vlotte tweetaligheid. Hij werd Licentiaat in de Economische Wetenschappen in 1951 en leraar in het College van Oostende in 1951. In 1962 werd hij leraar in het Hoger Handelsinstituut van Waregem en daarna in Kortrijk waar hij de stichter werd van de Catho in 1965. In 1968 werd hij Directeur-Generaal van het Nationaal Verbond van het Katholiek Technisch Onderwijs. Hij was ook secretaris-generaal van het katholiek onderwijs in de Guimardstraat (1968-1978) en geestelijk raadgever bij de Internationale Dienst voor het Katholiek Onderwijs (1976-1978), waar hij trouwens nog tot voor enkele jaren actief bleef.

In 1978 werd hij benoemd tot Pastoor-Deken in Waregem en zou dit blijven tot in 1994. Ernst en luim kon hij opvallend verenigen. Als moppentapper schreef hij in 2004 het boekje "Moeder waarom lachen wij ?" met een hele verzameling grappen.( 90 blz.) maar hij was ook mede-auteur met ere-inspecteur-generaal Robert Smet van het lijvige naslagwerk "Historiek van het T.O. en het B.O. 1831 – 1990” (1014 p.). Het archiefmateriaal van de collectie André Vannecke-Robert Smet 1943-1991 omvat 7,5 strekkende meter in het Kadoc-archief. Sinds 1994 is hij met rust op het Gaverke en sinds 1962 is Mej. Gabriëlle Jonckheere zijn goeie huishoudster. André Vannecke heeft zonder twijfel Waregem heel wat nagelaten ondermeer als oprichter van het Hoger Handelsinstituut in Waregem, waar hij in de annalen blijft geboekstaafd als een manager met, voor die tijd, geduchte bulldozerallures. Het Graduaat, dat zijn volwassen leeftijd bereikte, kreeg meer vrijheid en zelfstandigheid en werd met de dag meer losgemaakt uit de knel van het College waarvan het als een aanhangsel was.

Uit de beschreven geschiedenis van het H. Hartcollege vernemen we dat in 1959-60 onder zijn impuls, naast de sectie “boekhouden” een afdeling “verkoopkunde” (later “distributie” en nog later “marketing”) boven de doopvont werd gehouden. Hij was toen de tweede prefect. Er werd ook een voorbereidend jaar ingericht. Meteen het begin van een “never-ending success story”, zeker voor Kortrijk, maar cynisch genoeg ook het begin van het einde voor het graduaat in Waregem. Hier heeft onze stad toen zeker een kans laten liggen als stad van Hoger Onderwijs, dat ons toen is ontglipt naar Kortrijk. Het bracht André Vannecke wel erkenning op in Kortrijk, waar hij in 2002 als ereburger van de stad werd benoemd. De eretitel van de stad Kortrijk werd hem toegekend als stichter-directeur van de Katho. Burgemeester Stefaan Declerck sprak toen zijn bewondering uit voor onze ere-deken omdat hij structuren en systemen in beweging kreeg en omdat hij het onderwijsaanbod in de stad aanzienlijk verrijkte.

In Waregem is die eer hem niet te beurt gevallen, ook nu niet nadat hier voor de eretitel bij uitzondering vorig jaar ook eigen bewoners in aanmerking worden genomen. Misschien kan die eer hem nog postuum worden toegekend. Hij blijft één van de meest verdienstelijke Waregemnaars van de laatste helft van de vorige eeuw. Hij bleef ook steeds de joviale parochieherder, overal aanwezig en aan de kar trekkend voor het goede doel, de supporter van den Essevee, de humorist zoals in zijn boek “Moeder, waarom lachten wij?” voor vzw Initiatief en de Ziekenhuisclowns, …