Patiënte Sandra

Jaja, vandaag was ik zelf patiënte...de rollen waren omgekeerd.Ik werd vanmorgen nogal verschietachtig wakker, mij bijna overslapen en als een speer de badkamer en mijn kleren ingeschoten, zonder te eten de baan op.
Op weg naar Vrasene is de hoofdbaan afgesloten door werken en moeten we een omleiding volgen langs nogal smalle banen.
Donderdag reed ik achter een vuikniswagen die de onkruidbakken kwam leegmaken...zo'n slak, pffff!
Vandaag reed ik achter een grote jeep mer remork die ook als een slak reed en telkens er een tegenligger kwam, opzij ging en stopte.
Het was een man die achter het stuur zat, ene die blijkbaar de breedte van zijn wagen niet kende en niet gewoon was om met een remork erachter te rijden.
We konden hem niet voorbij steken, ik zou hem anders eens vriendelijk gevraagd hebben of ik hem eens moest helpen...en er kwam maar geen einde aan die baan, noch aan de file-vorming waar ik tot mijn grote ergenis deel van uitmaakte.
Ik ergerde mij mateloos en moest het achteraf bekopen.
Toen ik mijn patiënte stond te wassen, begon alles te tollen.
Ik dacht "dat gaat wel over, dat effe doorbijten", maar bij de volgende patiënte moest ik mij in de zetel neerleggen met mijn beentjes in de lucht.
Toen ik recht kwam zitten, tolde het nog meer.
Ik denk dat ik last had van een te hoge bloeddruk, door de stress en mij op te winden voor die zondagsrijder.
Het ging toch over en bij één van mijn laatste patiënten, nam ik mijn bloeddruk en die stond normaal.
Dat komt ervan als je je druk maakt, hé!




.gif)







