Er was eens een meisje dat trouwen wilde
ze zorgde dat ze haar centjes niet verspilde
ze keek naar de winkels met elegante bruidsjurken
en liet bij de drukker haar kaartjes al drukken
Ze telde de maanden, weken, de uren
het zou toch zo lang niet meer duren
dat ze trouwen zou met de man van haar dromen
ze verlangde al naar de dag die zou komen
Het feest werd al voorbereid
zij werd voor het huwelijk ingewijd
De familie begon er zich mee te moeien
"koop uw bruidsjurk, gedaan met stoeien!"
Het meisje dat eerst zo naar het feest uitkeek
werd plots helemaal bleek
Ze begon te twijfelen en stelde zich vragen
Zal hij mij liefdevol over de drempel heen dragen?
Zal hij de man zijn die mij nooit zal verlaten?
Die me zal begrijpen en met me zal praten?
Zal hij mijn liefde waard zijn en mijn vertrouwen?
Zal ik het mij nooit of te nimmer berouwen?
Dan kwam de dag...het meisje in haar bruidsjurk
de mensen rond haar deden zeer druk
Het moment aan het altaar was aangebroken
ze werden door de priester aangesproken...
De twijfel was verdwenen, ze begon te wenen
ze was dan toch in haar bruidsjurk verschenen
Ze werd met veel liefde over de drempel gedragen
en was alles vergeten toen ze in elkaars armen lagen...
Scheef marcheren
.gif)
