Vogelperikelen: Fazant

Maandag 10 juli 2006

Sint-Niklaas

Dé twee symbolen van de balonnenstad Sint-Niklaas samen...de vos (Reynaert) en een balon.
Ik vind deze afbeelding op het internet en ik wilde hem direct op mijn blog hebben.
En ja, ik ben al eens met een balon meegevlogen, ik met mijn hoogtevrees.
Ik was zo enorm zenuwachtig, dat ik om de 5 minuten naar de WC moest...en toch wilde ik meemaken hoe dat was.
Het opstijgen vond ik akelig, ik had kriebels in mijn buik.
Maar eens de balon de lucht in vloog, verdween mijn hoogtevrees als sneeuw voor de zon.
Ik had een camera meegenomen en filmde het mooie landschap, ik hing over de mand alsof het niks was.
Ik kon de volgauto filmen, de opschrikkende koeien, blaffende honden, zwaaiende mensen, de boomtoppen...gewoonweg prachtig!
De landing verliep minder zacht...de balonvaarder eindigde bovenop ma's vriendin die met mij meevloog, nadat de mand verschillende keren de grond had geraakt alvorens tot stilstand te komen.
En dan zo rap als tellen die mand uit, koord vastnemen en de neerkomende balon naar de andere kant trekken, om te vermijden dat die bovenop de mand komt.
Spannend!
Die ervaring wil ik later met mijn boys delen.
Vooral Marnick wil met mij in een balon.
Dat komt er nog wel eens van...ooit.
Belofte maakt schuld en als ik iets beloof, dan hou ik mij daar aan.
Maar wat ik feitelijk zoch, was een fietsroute van Sint-Niklaas (omgeving 't Hertjen) naar Beveren (Europalaan).
Op school spraken ze van langs het station van Nieuwkerke-Waas te rijden, naast de spoorweg.
Weet iemand daar het vertrekpunt en einde van?
Ik ken enkel dat stuk aan de straat schuttershof.
kan er mij iemand helpen?

Geschreven door sanne om 17:17 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

Teleurstellend WK

Naar de finale Italië-Frankrijk gekeken en mijn favorieten zijn verloren.
Ik was voor Frankrijk, omdat ik niemand van de Italiaanse ploeg kende of me nog kon herinneren van de vorige keer.
Ik heb in Italië geen goede ervaringen gehad met de Italianen van het Zuiden.
Zefs de Noord-Italianen kunnen er niet mee om "dat zijn geen Italianen", zeggen ze daar.
Wij kwamen s'avonds in Pompeï, een vuile stad en géén vriendelijke mensen daar.
Men keek ons overal buiten, in een winkel zelfs zo erg, dat wij het gevoel kregen dat wij in de gaten werden gehouden als dieven, ik en mijn toenmalige vriend.
Ik was reeds 3 keer in Frankrijk en we werden daar gastvrij ontvangen.
En toegegeven, de combinatie Zidane-henry is sterk, ook met Libery erbij.
Ik hoorde ook dat de fransen niet blij waren met 'les blues', teveel zwart in.
Plus het feit dat Zidane in de pers werd afgeschreven als 'versleten', 'finito met de carrière', ik heb het nu eenmaal voor de underdog.
Het zou een mooie afsluiter zijn geweest van zijn carrière.
Maar de wetstrijd eindigde met een gelijkstand, er kwamen verlengingen aan te pas.
Tijdens die verlengingen liet Zidane zich niet van zijn schoonste kant zien.
Borrelde het chauvinisme in hem op?
Zei dienen Italiaan iets dat hem niet aanstond?
Ik weet het niet, maar die kopstoot vond ik NIET kunnen!
Meteen het einde van zijn carrière, maar op een andere manier dan dat hij misschien zelf voor ogen had.
Ook een enorme demotiverende deuk voor zijn ploeg, een man minder door zijn rode kaart en hun beste speler het veld af.
Ik begrijp het niet, waarom toch?
De ploeg verloor in de pinalty's, Barthez haalde geen enkele goal uit, ik ben enorm teleurgesteld!
Tja...

Geschreven door sanne om 23:06 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

8/ Knap kasteel

Mijn boys voor het kasteel.
Ik heb een heleboel foto's genomen, meer nog dan dat ik vorig jaar per dag nam in Duitsland, haha!
Deze uitstapdag was zeker al geslaagd.

Geschreven door sanne om 22:48 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

7/ Het kasteel van Beersel

Daarna zijn we naar Beersel gereden.
Het is niet zo ver van Waterloo en er is een héél knap kasteel te bezichtigen.

Geschreven door sanne om 22:46 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

6/ In het soldatenkamp

Ik tussen mijn 2 grote boys in het soldatenkamp.
Ik ben een kleintje hé...haha.
We konden niet genoeg krijgen van die demonstratie's.
Het wassenbeeldmuseum, de film en panorama vielen wat tegen.
Gelukkig dat die soldaten er waren, zou anders toch eerder saai zijn geweest.

Geschreven door sanne om 22:38 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

5/ Beklimming

Beklimming van de berg...naar de grote leeuw...echt knap!

Geschreven door sanne om 22:33 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

4/ De leeuw

De prachtige leeuw op de berg.

Geschreven door sanne om 22:19 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

3/ demonstratie's

Ik ben naar het WK aan't zien, verlengingen zeg, Italië-Frankrijk momenteel nog 1-1.
Er werden aan de voet van de berg met zijn leeuw, talrijke demonstratie's gegeven.
We zagen een duel, de uitdager die de andere de handschoen tegen zijn gezicht sloeg, alles erop en eraan.
En ook in groep, mooi met de tenten en den berg op de achtergrond.

Geschreven door sanne om 21:56 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

2/ vriendelijke soldaat

Wim en de boys kregen uitleg over hoe alles in mekaar zit.
Deze vriendelijke soldaat, die normaal Franstalig is (Waals), legde ons alles goed uit in een ietwat gebroken Vlaams.

Geschreven door sanne om 21:06 Reageer op dit bericht

Zondag 9 juli 2006

1/ Waterloo

Wij zijn een stukske van ons Belgenland gaan verkennen vandaag.
We zijn naar Waterloo gegaan.
Daar werden demonstratie's gegeven door de infantery van het Britse leger (allee ja), door een groep die de veldslagen tegen de Fransen (Napoleon) 1814) naspelen.
Rond 18 juni zelfs met een 2500 man, artillery, infantery en ook de cavalière.
Een soldaat schoot met een geweer op een bloemkool, zonder kogel, enkel geladen met buskruit.
Er zat een groot gat in de kool.
Dan schoot hij vanop een kortere afstand en de bloemkool vloog in honderden stukskes.
Dus zelfs wanneer een geweer enkel met buskruit geladen is, kan je gewond geraken, te zien vanop welke afstand.

Geschreven door sanne om 20:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 juli 2006

Werkelijkheid

Deze foto geeft de werkelijkheid weer.
Neen, de film was er geen met een fictief verhaal.
Dit gegeven in je achterhoofd houdend,
geeft je bijna de aandrang om te wenen.
Het doet je meer meeleven met de acteurs.
Je hebt er wel al eens iets over gelezen,
maar wanneer je deze beelden ziet
gaan je ogen toch wagenwijd open...
Je staat er niet bij stil,
maar 4 vliegtuigen werden gekaapt!
De chaos en machteloosheid druipen van het scherm af.
En je voelt jezelf ook machteloos.
Ik ben er nog altijd niet goed van...

Geschreven door sanne om 23:15 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 juli 2006

United 93

We zijn juist terug van de cinema, de Siniscoop te Sint-Niklaas.
We zagen een zeer aangrijpende, waargebeurde film van Paul Greengrass (The Bourne Supremacy, Bloody Sunday).
Het is een documentaire-achtige film, doordat er met kleine handheld-camera's werd gefilmd.
Daardoor krijg je als kijker het idee dat je voortdurend midden in de actie zit.
De film speelt zich grotendeels in de control centers af, de werkelijke kaping beslaat een klein deel van de film.
Maar toch krijg je een meelevend en bloedstollend verhaal te zien dat je aan de stoel kluistert van begin tot einde.
Ik werd er stil van...kippevel-effect...de moeite waard om te zien.
Het verhaal, voor velen wel gekend:
Amerika, 11 september 2001.
Vier vliegtuigen worden gekaapt door terroristen.
Drie van hen bereiken hun doel: Ze boren zich in de WTC-torens en het Pentagon en richten een ravage aan.
Dankzij een aantal moedige passagiers zijn de kapers van het vierde vliegtuig minder succesvol.
Alles is rustig wanneer vlucht 93 na drie kwartier vertraging eindelijk opstijgt in Newark.
Eenmaal in de lucht wacht de passagiers en de crew een onaangename verrassing.
Er zijn kapers aan boord die de controle overnemen.
Een paar passagiers slagen erin familieleden aan de lijn te krijgen.
Ze horen wat er gebeurd is met de andere vliegtuigen.
En dan staan de angstige en vertwijfelende passagiers voor een zware keuze: Afwachten of ingrijpen?

In september komt er een nieuwe film uit van Oliver Stone.
Over de aanvallen op de WTC-torens.
Dan gaan we zeker ook gaan kijken.

Geschreven door sanne om 22:56 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 juli 2006

Beveren

Ik ben mijn zoon gaan laten inschrijven in het GTI te Beveren.
Hij gaat daar in de klas 3 ET zitten, ElektriciteitsTechnieken.
Die leerkrachten waren supervriendelijk.
Het toeval wil dat nu net de leeraar aardrijkskunde Giovanni inschreef, zijn beste vak, haha!
Ik heb die leraar al op de hoogte gebracht hoe hij het vorig en dit schooljaar heeft gedaan voor aardrijkskunde.
Ook dat wij de laatste toetsen samen leerden, ik overhoorde hem, en dat hij de leerstof toen wel kende.
Tot hij de toets voor zich kreeg, natuurlijk.
Hij pastte ook een werkpak, veiligheidsschoenen en handschoenen.
Zijn veiligheidsbril van vorig jaar is nog goed, maar zijn werkpak was in het VTS een soort overgooier en dat is daar niet toegelaten.
We moeten ook de beste fietsroute zoeken van Sint-Niklaas (nabij 't hertjen) naar Beveren (Europalaan).
We hadden wel dorst en zijn onderweg efkes gestopt om onze dorst te laven.
En vermits mijn boys toch al grote tieners zijn, kregen ze ne kriek.

Geschreven door sanne om 00:51 Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 juli 2006

Prettig weekend en verlof

Prettig weekend voor iedereen
en voor wie net zoals wij in verlof gaan
een plezante en warme vakantie!
Geniet er met volle teugen van!
Knuffel

Geschreven door sanne om 00:37 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 juli 2006

Het WK

Ik ben een fervent WK-fan wanneer de rode duivels meespelen.
Ik keek vroeger, in de jaren '80, met mijne pa naar het WK in Mexico.
dat was mooie voetbal en ik kende de spelers met naam en toenaam.
Het zwakt wat af bij het uitvallen van de Belgische ploeg.
Ik weet nog goed dat ik in temidden van mijn examenperiode liever eerst naar de WK-matchen keek en dan pas begon te studeren.
In mijn appartementje, ik woonde op gelijkvloers, had ik een vaas gezet met daarin de Belgische drie-kleur, zo trots als een gieter.
Het luid meebrullen bij een goal, tot ergenis van mijn bovenburen, ben ik bijna zeker van.
Ik keek in een café naar een groot scherm, samen met een vriendin van mij en nog vele fans, we wonnen toen en ik geloof dat het tegen Zweden was.
Achteraf verloren we tegen Turkye, teleurstelling allom.
Op de markt van Sint-Niklaas zagen we niet anders dan Turkse vlaggen, toeterende auto's en toch was er die sfeer.
Nu heb ik slechts 2 wetstrijden gezien.
Brazilië-Frankrijk en Portugal-Frankrijk.
Omdat ik een fan ben van Zinedi Zidane en Henry.
Ook omdat hun kieper zo ne goeien is Barthez.
Hoewel...toch een foutje in de laatste wetstrijd...hij wist precies niet hoe de bal in zijn handen was gekomen.
Nu zondag spelen ze tegen Italië.
Wie durft er een pronostiek te doen?
Ik hoop op 2-1 in het voordeel van de 'oude' Franse ploeg.
Zidane die de beslissende goal maakt in de laatste 5 minuten met Henry als assist.
En na het WK gaat hij naar 't schijnt met pensioen op 34-jarige leeftijd.
Zou mooi zijn.

Geschreven door sanne om 22:28 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 6 juli 2006

Pentekening

Mooie pentekening van mezelf, doorgestuurd gekregen van Walter, de echtgenoot van een vroegere patiënte van ons.
het is mooi, hé?
Bedankt Walter!

Geschreven door sanne om 22:19 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 juli 2006

Successierechten

Wanneer men als gehuwd of samenwonend koppel een huis koopt of bouwt, zoals in ons geval...is er een heel groot nadeel dat wel degelijk op de loer kan liggen en als een clowntje uit een doosje tevoorschijnt kan komen.
Men mag niet sterven...of de langstlevende betaalt zich blauw aan successierechten.

Netto aandeel:
- Van 0,01 -> 50.000€ = 3 %
- Van 50.000 -> 250.000€ = 9%
- Meer dan 250.000€ = 27%

Je wordt dus gestraft, omdat je partner sterft.
Je moet op je eigenste eigendom een fortuin betalen om het te kunnen behouden.
Schandalig is dat!
Bovenop het grote verlies en verdriet dat ermee gepaard gaat, ook nog eens de kans om je huis te verliezen.
Maar er komt verandering in de zaak.
We mogen wel niet sterven voor 1 januari 2007.
Dan vervallen de successierechten tussen partners.
Is dat niet normaal?
Er werd dat eens geen tijd, zeg?

Geschreven door sanne om 21:08 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 juli 2006

Rapporten

Ik heb nog niks gezegd over de resultaten van mijn 2 boys.
Marnick is geslaagd en mag over naar het vijfde leerjaar.
Hij moest normaal dit jaar al in het vijfde zitten, maar het tweede leerjaar heeft hij over gedaan.
Er werd mij in het derde kleuterklasje gezegd, dat hij nog niet schoolrijp was, nog een grote speelvogel en dat hij het eerste leerjaar waarschijnlijk zou moeten overdoen.
Het vlotte inderdaad niet echt goed, maar er werd beslist om hem toch naar het tweede te laten gaan, omdat hij zich anders een half jaar zou vervelen. Lezen en schrijven kon hij immers al.
Zijn tempo lag te laag en hij moest het tweede jaar overdoen.
Een goede beslissing, achteraf bekeken, hij plukte er de vruchten van.
Voor Giovanni ging het anders.
Hij zat nu in het tweede technische elektriciteit mét een waarschuwing voor Aardrijkskunde van in het eerste technische.
Dit jaar ging het weer fout, hij was erop gebuisd.
De resultaten van zijn examen waren ook niet om voor naar huis te schrijven.
Toch moet hij zijn jaar niet overdoen, noch naar het beroeps secundair onderwijs.
Er bestaat blijkbaar nog een afdeling waar men minder wiskunde en Engels krijgt en meer praktijkuren...da's iets voor hem.
Wat bleek?
Dat bestaat daar niet in die school (VTS) voor elektriciteit, wel voor Mechanische technieken.
Allemaal goed en wel, maar wat met zijn beroepskeuze?
Ik wilde verpleegster worden, maar ik ging dan toch ook niet in de tuin-en landbouw-richting, haha da's toch logisch, niet?
Hij heeft toch nog een keuze, want in Beveren bestaat dat dan weer wél.
En na dat jaar gaat dat te Sint-Niklaas in de VTS ook zijn.
Hij kan één jaartje naar Beveren gaan en dan terugkomen, of er blijven gaan als het hem daar bevalt.
Maar hij wil in ieder geval een eletrieker worden, dan vind ik dat hij er voor moet gaan, in welke school dan ook, voila!
En hij is het met me eens...(valt niet veel voor, haha)

Geschreven door sanne om 21:20 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 juli 2006

Vrienden

Een koppel, waar ik al een aantal jaartjes mee bevriend ben, gaan uit mekaar.
Niet voor een derde persoon, hoewel zij verliefd is geworden op een ander, is ze daar niet bij.
Hun huwelijk gaat niet meer en dat is al een tijd aan de gang.
Je weet natuurlijk nooit hoe het er bij een ander koppel aan toe gaat, je hebt je eigen gezin en eigen perikelen.
Ik ga met hen bevriend blijven, ik trek geen partij.
Ze zijn allebei nog altijd welkom bij ons en zullen dat ook blijven.
Ik vind het alleen erg, ik heb het ook meegemaakt, ik weet waar ze voorstaan.
Ze zijn naar de notaris geweest en wonen al apart.
Ik kan een luisterend oor geven en ik weet dat dat al héél veel is en ook voldoende, uit eigen ervaring.
Maar het doet toch zeer, ook voor mij om hen vanaf nu gescheiden te zien.

Geschreven door sanne om 20:52 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van sandra1968