Een stalen collega

Mijn zieke collega spaart badeendjes...dit zou wel een héél mooi opbeurend kadootje voor haar zijn, hé?
Zo'n eendje zag ik nog nergens...jullie wel?
Dit komt van een Nederlandse site.
Laat me dan maar weten waar, of anders versier ik zelf wel eentje, zal toch niet moeilijk zijn, zeker!
Alléé ja, dat denk ik toch...

Wij (ik en de collega's), kregen vandaag te horen dat onze zieke collega nog 3 weken ziekenverlof heeft bijgekregen...het einde van onze drukke dagen is dus nog bijlange niet in zicht.
Ik ben gister-en deze avond vrijgesteld van dienst...amai en dat was zeker welkom!
Dinsdagavond ben ik nog van om 16u t/m 18u30 bezig geweest na mijne vroegen.
Maandag zijn we maar met 5 en we hebben dagelijks 7 man nodig, 6 toeren in de vroegen en ene laatdienst.
Dat wordt dus werken zoals in het weekend, we verdelen de vroege toeren en één collega doet de laten.
We zoeken dus volk bij...liefst een superman-of vrouw die alles op zich neemt, zodat wij onze recuup kunnen opnemen, haha!
Een patiënte had vorige week al aangeboden om ons te helpen, al lachend, natuurlijk.
Ik zei vandeweek tegen haar "Geldt dat aanbod nog om ons te helpen? Spring maar rap op je minievelo, want we hebben je nu dringend nodig!"
Ze lachtte er eens gretig om.
De 16e komt er een nieuwe collega bij, die krijgt al direkt een vuurdoop.
Ik kan morgen wel maar een klein stuk doen van de laten en ook een vroeg deel, want we werden uitgenodigd door buren en we moeten iets rood dragen, dat gaat wat worden, denk ik, haha!
Toch weer iets om naar uit te kijken.

Ik keek naar foto's uit vervlogen tijd
herinneringen kwamen naar boven
vreugde, verdriet en jolijt
en in onschuld geloven

Die foto's brachten mij naar weleer
naar mijn zorgeloze jeugd
ze brachten mij terug in die sfeer
tot mijn grote vreugd

Het kind in mij
kwam weer tot leven
het maakte zich vrij
wilde de herinneringen herbeleven

Het zit allemaal in ons hoofd
of in ons hart
niet van ons beroofd
op een plaats apart

Daar kan niemand aan
ze zijn van ons alleen
het helpt te doorstaan
helpt ons...door alles heen!

Mensen die dat niet kunnen
die niks meer weten
kunnen het niet alleen runnen
ze zijn alles vergeten

Je koestert je herinneringen
wat je terug ziet en weer leest
zelfs de onozelste dingen
en het allermooiste eerst

Dit zou het ideale standje zijn voor een stierke gelijk ik ben.
En dat klopt niet, toch niet voor deze stier, ik moet meer kunnen bewegen en dat lukt niet met deze houding.
Ik ben bij 'vissen' gaan zien, Wim is dat van horoscoop.
Is dat toch wel een gelijkaardig standje, maar nog iets gemakkelijker, zeker?
Haha, en toch is dit standje niet onze favoriet.
Welke wel...dat verklappen we lekker niet...hihi!

PRETTIG WEEKEND!

VOOR IEDEREEN!

Nog een half dagje werken

Zondag vrij...OEF!

Eindelijk rust!

Ik ben moe
nog een gevolg van zaterdag!
Ik kon vroeger uitgaan,
niet slapen
en dan gaan werken!
Nu lukt mij dat niet meer,
dan weet ik daar een week van!
Tja, ik ben ook geen 21 meer, hé!

SWEET DREAMS!

Gedicht.

Kanker,een klein woordje met zo'n

groot effect.

Doet je huilen van schrik,

een woordje van zes letters groot.

Voor de een een scheldwoord,

voor de ander zijn dood.

Je hebt nu 2 keuzes:

1.Je doet nix en gaat verder

met wat je aan het doen was.

2.Je zet het op je site om

te laten zien dat je ook om anderen

geeft.

Ikzelf heb voor 2 gekozen,

omdat ik ook om anderen geef!!!

Kopier de tekst en neem hem mee

naar je site!!!

RAVERSIJDE is een groot stuk geschiedenis aan de kust, waar ook het bescheiden huis van prins Karel zich bevondt.
Het zijn overblijfslen van zowel de eerste als de tweede wereldoorlog, van de bezetting door de Duitsers, meesters in het brengen van propaganda, hetgeen je te zien krijgt in een film op de bovenverdieping van het museum.
In Raversijde kom je in een doolhof van gangen terecht, waar de verdediging van de Duitsers zich afspeelde.
Wanneer je alles wil bekijken, heb je een flinke wandeling door die gangen voor de boeg.
Met af en toe een voorstelling van hoe het in die tijd geweest is, dit door middel van poppen.
We zijn ook naar de overblijfselen van een vissersdorp geweest.
In feite was het gehele dorp vernietigd en dit verschillende keren door de eeuwen heen.
Archeologen vonden de funderingen van de huizen, de stenen waarmee ze 3 huisen weer opbouwden, en allerlei andere zaken.
 Romx ging niet mee, zij had het daar al 3 keer gezien.
Zij zorgde ervoor dat wij te eten hadden toen wij terugkwamen.
We zijn ook naar de avondmarkt gegaan bij hen in de straat.
We hebben ons dus reuzegoed gehad bij onze vrienden.
Ben is verjaard, den 10de juli.
Ik probeerde weer iets te bekokstoven, zoals met die sterreschijter vorig jaar, maar 't is mij spijtig genoeg niet gelukt...doeme toch, haha!
En zij hebben het nu beter op dan wij, zij zijn vanmorgen voor een 4-tal dagen naar Parijs vertrokken.
GOEDE REIS, zoetjes!

We hebben een héél plezant verlengd weekend gehad.
We zijn bij onze goeie vrienden Romx en Ben blijven slapen.
Eerst gingen we naar de zandsculpturen kijken in BLANKENBERGE.
De inspiratie werd uit sprookjes gehaald, thema's uit Simbad, Ali Baba en de 40 rovers en verschillende woestijnverhalen.
In de tent was het moeilijk om zuivere foto's te nemen.
Ofwel zag je een bleke schijn, ofwel onzuiver en da's wel enorm spijtig...het was er knap.
Ook de 'grot' (tent) waar je 'Sesam open u' kon zeggen, stond vol met héle mooie zandbeelden.
We zagen ook twee artiesten aan een dorpje werken, ze spraken Engels.
Eén thema werd gebruikt om de hoofden van de makers van de zandbeelden in uit te beelden.
We zagen hoofden met moderne brillen, dat niet in het plaatje pastten, maar later begrepen we de bedoeling daarvan.
Wij gingen daarna op de dijk wandelen en zochten afkoeling, het was echt enorm warm buiten.
We hadden grote dorst en grote honger.
Een fietstochtje met een speciale fiets kon er nog mee door in deze hitte.
Dat was lachen geblazen.
We wandelden op de pier en daarna gingen we weer op fietstocht.
We konden er niet genoeg van krijgen.
Ik reed dan op de 'stuurfiets' waar Giovanni eerder op zat.
Ben werd op en neer gezwierd op een fiets met 2 'ei-banden', Giovanni zijn stuur reed soms naast hem en Wim moest met beide voeten tegelijk trappen, echt komisch.
We gingen terug naar het appartement van Ben en Romx en aten chinese kost...jammie!
We maakten ons klaar om naar het lunapark te gaan en dan was er vuurwerk.
Echt weer een dag om nooit meer te vergeten.
Morgen terug een slideshow, zaterdag zijn we naar Raversijde geweest.
Ik ga nu mijn bedje in, want morgen is het onze eerste werkdag.
Welterusten en knuffel!
PS: Let niet op mijn schrijffoutje in de slideshow, ik heb geen tijd meer om het te veranderen.
Het moet de 'toren van Babel' zijn, niet Babylon.
Heb ik achteraf pas gezien, zal van het moe-zijn zijn, gisteravond weer het nachtuiltje uitgehangen, haha!