Mijn gedicht: Herinneringen


Ik keek naar foto's uit vervlogen tijd
herinneringen kwamen naar boven
vreugde, verdriet en jolijt
en in onschuld geloven
Die foto's brachten mij naar weleer
naar mijn zorgeloze jeugd
ze brachten mij terug in die sfeer
tot mijn grote vreugd
Het kind in mij
kwam weer tot leven
het maakte zich vrij
wilde de herinneringen herbeleven
Het zit allemaal in ons hoofd
of in ons hart
niet van ons beroofd
op een plaats apart
Daar kan niemand aan
ze zijn van ons alleen
het helpt te doorstaan
helpt ons...door alles heen!
Mensen die dat niet kunnen
die niks meer weten
kunnen het niet alleen runnen
ze zijn alles vergeten
Je koestert je herinneringen
wat je terug ziet en weer leest
zelfs de onozelste dingen
en het allermooiste eerst



















