Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Bouwperikelen
Ze hebben eindelijk de garagepoort komen steken.
Nu zie je al beter hoe het eruit gaat zien, hé!
Mooi!!!!!!!!!!!!!
Rust


Beste bloggers,
Ik ga nu genieten van een welverdiende rust!
een dagje vrij, OEF!
Slaap zacht en droom zoet!
Tot morgen
Mopje: Filip en Albert

Op een morgen ziet Albert Filip met een grote wekker in zijn mond rondlopen.Hij vraagt aan Filip: "Filip mijn zoon, oewaarom loopt kij rond met een oewekker in oew mond?"
Waarop Filip antwoordt: "oewel papa, Mathilde heeft tegen mij kezekd Filip kij hebt slekte adem, kij moet een tik-tak in oew mond steken!"
Mijn gedicht: Schrijven


Het is toch zo heerlijk om teksten te schrijven
om woorden tot zinnen samen te drijven
die zich dan vormen tot een mooi geheel
soms weinig woorden, soms heel veel
Die woorden vloeien vlot op papier
en ieder heeft zo zijn eigen manier
ik sta wel eens op midden in de nacht
omdat ik dan heb, een prachtgedacht
Ik neem dan ter hand, een blauwe pen
omdat ik het anders morgen vergeten ben
ik laat mijn gedachten de vrije loop
een gedicht is dan waar ik op hoop
Op zo'n moment heb ik soms inspiratie
en het schrijven werkt als een ontspanningstherapie
Ik heb daarna een heel goed gevoel
en dat is toch wel mijn gewenste doel
gelukkige verjaardag Romxke


Ik ga vandaag een heel schoon verjaardagsliedje zingen voor een HELE LIEVE EN GRAPPIGE VRIENDIN van mij!
HAPPY BIRTHDAY TO YOU...
Nee best niet, ik ga jullie en de katten in de buurt dat niet aandoen!
GELUKKIGE VERJAARDAG MEID EN MAAK ER EEN HELE PLEZANTE DAG VAN!
Mijn gedicht: Mij krijg je niet klein


Niets in het leven krijgt mij ooit klein
dan zou het al iets héél ergs moeten zijn
Ik ben al dikwijls op mijn neus gevallen
zelfs gewond geraakte ik uit de diepste dallen
Ik kwam tegenslag al geregeld tegen
heb in een plas van ongeluk gelegen
ik zag van een berg soms niet zijn top
toch geraakte ik er steeds weer bovenop
Door valse liefde werd ik verblindt
ik voelde mij dan zo naïef gelijk een kind
ik vond de ware niet en likte mijn wonden
maar ik heb steeds de weg terug gevonden
Smart heb ik ook al gehad in mijn hart
door ellende werd het als een steen gehard
In een mist van leugens geraakte ik verdwaald
toch heb ik het in iedere mist gehaald
Ik hoop alleen dat ik niet verlies
mijn dierbaren die ik boven alles verkies
hen verliezen zou mij brengen, ENORM veel verdriet
want zonder hen red ik het niet
Je haalt het niet in je eentje alleen
je hebt mensen nodig om je heen
pas dan kan niets je ooit raken
en kun je heelhuids door je leven geraken
Santa à la halloween


Mijn ZWAAR werkweekend zit er op, en het was me eentje amai!
Zaterdagmorgend 4 uren gewerkt, met een dik mist-sfeertje, dat de ganse dag bleef hangen!
s'Avonds terug de baan op 7 uur en een half!
Ik heb de kerstman gezien, in een slede-kar hangend achter een motto.
En zwaaien dat hij deed.
Met die mist erbij maakte het wel een spooky tafereel, deed mij eerder aan Halloween denken.
Ik moest op de koop toe omrijden voor een brandend voertuig, er was een accident gebeurd te Temse.
Toen ik in Stekene kwam, scheen daar de zon!
De zondag idem dito, weer 11 uur gewerkt! In totaal zo'n kleine 550 km gereden.
Mijn weekend zit erop joepie, maar nog niet vrij, pas donderdag, spijtig!
Mopje: Aan de bushalte

Even later komt er ook een blinde man bij staan.
Dan komt de bus, maar die zit zo vol, dat enkel de vrouw en de kinderen nog meekunnen.
De twee mannen besluiten om dan maar te voet te gaan.
Na een tijdje lopen, begint de man zich te ergeren aan het getik van de stok van de blinde man.
Dus vraagt hij aan de blinde:"kunt u niet een rubbertje aan het einde van uw stok maken, ik word er gek van!"
Zegt de blinde: "Als u eens wat meer rubbertjes aan het einde van uw stok had gedaan, dan hadden wij nu in de bus gezeten..."
PRETTIG WEEKEND!


En aan allen een vredig en prettig weekend!
Mijn gedicht: Vleugels


Ik wou dat ik vleugels had
dan kon ik in de lucht zweven
dan kon ik tussen de wolken leven
op een wolkje zitten, dat lijkt me wel wat
Ik wou dat ik vliegen kon
dan kon ik mijn vleugels uitslaan
dan kon ik op de hoogste berg gaan staan
en met mijn vleugels reiken naar de zon
Ik wou dat ik een vogel was
dan kon ik van de vrijheid proeven
dan kon ik de sterkste wind aftroeven
en me laten meenemen naar het oevergewas
Maar helaas, vliegen kan ik niet
Toch heb jij mij vleugels gegeven
toch kan ik op de wolkjes zweven
omdat ik zo van je liefde geniet
De ramen
De garagepoort zal ten laatste dinsdag geplaatst worden.
Het begint nu al wat meer op een huis te trekken.
Een accidentje

We waren echt nieuwschierig.
Het is in een nieuwe wijk dat wij gaan wonen en we komen in den bocht, heel traag, want je kunt daar met moeite met twee auto's passeren.
Vanuit de tegenovergestelde richting kwam 1 van onze nieuwe straatgeburen gereden.
Een sympathieke kerel, we zijn al in zijn huis gaan kijken en hij bij ons.
Hij was de huizen aan het bewonderen en terwijl ook aan het afdraaien.
Wij zagen hem afkomen, maar konden niet claxoneren, omdat die niet werkt...bonk...pardoes op mekaar...jawadde wat een klap!
Onze auto heeft nu dus maar drie hoeken meer, licht kapot, bumper om zeep...
Foto's van ons huis nemen, dat kwam er niet meer van, zal voor morgen zijn, denk ik...het was ondertussen al te donker geworden, haha!
De ramen steken er wel al in, enkel de garagepoort nog en het is HEEL SCHOON!
proficiat
Aan Pascal Vyncke, proficiat met je prijs!
Mijn gedicht: Tranen


Ik heb al heel wat tranen geweend
ik stond al alleen
heb mijn hart al dikwijls uitgeleend
ze gingen ermee heen
Ik weende al tranen van smart
met liefdesverdriet overladen
die tranen vormde een vloed in mijn hart
ik kon er mij in baden
Ik weende tranen van verdriet
eenzaam achtergelaten
omdat het geluk mij zo vaak verliet
ik was in alle staten
Ik huilde tranen met tuiten
om wat er is gebeurd
om wat er allemaal gebeurt daarbuiten
we hebben al genoeg getreurd
Je kan om alle leed blijven wenen
het heeft geen enkele zin
je kan je hart aan de smart blijven lenen
ik zie er het nut niet van in
Nu ween ik tranen van geluk
in mijn leven verschenen
mijn geluk kan niet meer stuk
de smart is verdwenen
Ik veeg de tranen van mijn kaken
en hou de moed erin
We gaan van ons leven iets moois maken
vol moed aan een nieuw begin
Den loodgieter

Voor het water en ook voor de verwarming.
Morgen de ramen, daar kijken we al erg naar uit, zenne!
Als dat af is, dan zal ik er een foto van op mijn blogje zetten.
Den bezetter zal een weekske later beginnen, teveel werk.
Dus dan schuift de rest ook op.
eigen fantasie: Het leven

Weet je wat zo prachtig is?
kunnen genieten van het leven
zien dat een glas halfvol is
in eenvoudige schoonheid je leven beleven
Weet je wat zo spannend is?
van je leven een avontuur maken
je zo vrij voelen als een vis
komaf maken met negatieve zaken
Weet je wat zo plezierig is?
je leven nemen met een lach
zonder humor gaat het mis
het toelaten in je leven elke dag
Weet je wat zo romantish is?
iemand hebben die om je geeft
zonder jou in het leven is een gemis
die met je samen de liefde beleeft
Als je al die dingen weet
dan kun je het leven aan
deel je zorgen, ban al het leed
dan kun je de taal van het leven verstaan
Mijn gedicht: Mijn hart of mijn verstand

Wat moet ik volgen, mijn hart of mijn verstand
welk van de twee krijgt de bovenhand
Mijn hart wil zich helemaal open zetten
mijn verstand zegt me om goed op te letten
Wat moet ik volgen, welk van de twee
wat geeft mij voldoening en maakt me tevree
Mijn hart staat nu al in vuur en vlam
mijn verstand wilde niet dat die vonk al kwam
Ik zou het nu toch echt niet meer weten
ik krijg het benauwd en begin al te zweten
Mijn hart zegt me van je liefde te genieten
mijn verstand is bang dat het mij zal verdrieten
Nu zit ik hier tussen twee vuren
ik denk erover na al enkele uren
Mijn hart fluistert zacht, denk niet zoveel
mijn verstand roept luid, denk na is wat ik beveel
Ach, ik zal maar gewoon op mijn gevoel afgaan
om al die twijfels te verslaan
mijn verstand ga ik volledig op nul zetten
maar mijn hart ga ik goed laten opletten
Raccoon
Dus heb ik wat opzoekwerk over hen verricht.
Oorspronkelijk leven ze voornamelijk in Noord-en Midden Amerika, bij bebosde gebieden, beekjes en moerassen (om hun voedsel te wassen).
Tegenwoordig leven ze ook in parken bij steden waar ze voedsel zoeken tussen ons afval.
Rond het jaar 1920 ontstonden er in Europa wasbeerfarms waar ze werden gefokt voor hun pels (ocharme).
Omdat er ook eens wasberen ontsnapten, komen ze nu ook in de Duitse bossen voor en zelfs in Nederland.
Eigen werk: bloggen





2 reacties op dit bericht
Hey Fats
jaja