lap

Vinden jullie niet dat wij een schoon en sexy lijfje hebben, ik en Magda?
Jean vindt dat toch.
Hij zag ons als begijntjes verschijnen in zijn dromen en maakte er een realistische foto van.
Hij kon er niet beter 'op' zijn, zo dicht bij de waarheid.
Een begijntje ben ik in het minst...misschien een B engeltje of een duiveltje...wie kan het zeggen.
Maar met ons 'figuurtje' zit hij er plak op, is het niet, Magda?
In die droom wil ik mij toch meer verdiepen...er klopt iets niet aan...ik kan er momenteel mijn vinger niet op zetten, het komt nog niet.
Morgen misschien, ik mail je daar dan wel eens over, is dat goed?

Foto gepikt van blog magda_jean

Ik heb een érg druk weekend achter de rug, pas rond 22u45 thuis.
Regen, regen en nog eens regen, met de zondag daar nog eens confetti bij.
Ik moest St-Gillis-Waas centrum rondrijden om ter plekke te geraken en reed dan noodgedwongen achter die carnavalkarren.
Ik kon afslaan en via een andere weg naar St-Pauwels, maar toen ik naar Stekene reed, zag ik diezelfde wagens op mijn weg.
Ook in Moerbeke mocht ik omrijden en tot bijna in Lokeren achter 2 wagens met hun gevolg rijden...pffff!
We hebben ook 2 patiënten bij, die geen maag meer hebben of een stukje en waar we dus lang mee bezig zijn om de wonden te verzorgen.
Die ene patiënt heeft zijn specialist een proces aangedaan, omdat die niet gezien had dat zijn maag geperforeerd was.
Allebei een gevolg van maagringen.
Ze waren wel erg tevreden van hun verzorging.
Vandaag was het mijn achtste werkdag, de vroegen...en ik ben MOE, zo na die 2 drukke lates.
Ik was morgen thuis, recuup 1 met wel die vergadering van 13u tot 15u.
Wat raden jullie?
Nu is ons 'discogirltje' ziek (zie foto personeelsfeest aan de zijkant) en ik moet inspringen.
Ik heb donderdag ook recuup 1 en als ons meisje dan nog ziek is, gaat onze hoofdverpleegster één van haar administratiedagen opgeven.
Maar is er nog iemand ziek, dan mag ik 12 dagen na mekaar werken.
Op hoop van zegen...want ik heb een rustdagje nodig, zenne!

De week vakantie zit er bijna op.
De boys zijn 3 dagen naar mijn make gegaan, maar ze kon gisteren en vandaag niet op hen passen.
Dus bleven ze alleen thuis en ik kwam tijdens mijn toertje eens piepen.
Nu hadden ze gestofzuigd, opgeruimd, ook hun kamer, de afwas gedaan...plezant hé!
Thuiskomen en niks meer moeten doen...ZALIG!
Ik trek straks met hen naar de smossenwinkel en dan gaan we een broodje of een croqueje eten.

Dinsdag moeten we weer naar Zwijnaarde ivm die CAO, maar nu van de directie uit.
Wat zouden ze te zeggen hebben?
"Geloof die kerels van de vakbond niet, er is geen geld van jullie aan onze vingers blijven plakken.
En jullie hebben die CAO niet nodig, want jullie hebben toch geen overuren meer?"
Ik ben eens crieus!

Ik heb dit weekend de laten, veel gaan jullie mij dus niet zien verschijnen.
Maar straks kom ik nog wel eens langs.

PRETTIG enne...SEXY WEEKEND!



Wow!



Euh...waar is diene courgette?



Doeme toch, ik kan die nergens vinden!



Help...en bananen heb ik ook al niet!



Wiiiiiiiimmmm, waar zit ge?
Hihi

Ik was van plan om een gedicht over carnaval te schrijven, maar ik heb er geen goesting voor.
Als je hoort wat er ondertussen allemaal al gebeurd is, dan is de fun over.
Ik ben zowiezo al geen carnavalfan, is niet aan mij besteed...niet dat ik een zuurpruim of een droogstoppeltje ben, maar ik moet al gans 't jaar energie steken in het 'zot doen'...mij daarbij dan nog verkleden??? Nee, dank je
Trouwens, ik HEB mij dit jaar al verkleed in een hippie, en 1 keer is genoeg.
Nee, er gebeuren teveel ongelukken, tijdens een stoet of door dronkenschappen, want amai...dan zie je wat zatte mensen samen, zenne!
Ik denk vooral aan die steekpartij...weeral een jong gastje vermoord met messteken...laf in zijn rug nog wel...aangevallen door een 30-tal jongeren...30 racisten...gewoon schandalig zoiets.
En tegenwoordig hoor je niets anders meer, vinden jullie niet?

 

Wie krijgt daar niet mee te maken in zijn/haar leven...
De ene keer is de teleurstelling groter dan de andere...
Ik ben tot de vaststelling gekomen dat ik mijn studeerplannen beter in de ijskast opberg.
Via het werk doen ze dat niet.
Ze geven verpleegassistenten de kans om alsnog hun diploma van verpleegster te behalen.
Maar een verpleegster financieel steunen om een hoger diploma te behalen, dat doen ze niet.
En feitelijk had ik dat zelf al moeten bedenken...ofwel zoeken zij dan een andere job, ofwel moeten ze die daarna dan meer loon uitbetalen...ze verliezen eraan.
En het zelf financiëren zou ook kunnen, educatief verlof kan ik krijgen, maar de studie's kosten enorm véél geld...iets dat we wel hebben, waarvoor we gaan werken, maar dat nu een ander doel moet dienen...ons huisje.
En ook niet onbelangrijk...kan ik die studie's wel aan?
Die A2 ging, maar wat als ik faal?
Geen jaar verlies, je leert erbij hoegenaamd, maar ik denk dat ik dan efkes een zaagpreekje ga krijgen van Wimmeke
Ik heb ook nog niks van mijn vriendin gehoord en mijn collega ziet het financieel ook al niet zitten.
Dus...de ijskast...effen opzij zetten in mijn hoofd (want als ik iets in mijn hoofd heb...encetera)
Plannen voor onbepaalde duur uitgesteld!



Ik kreeg vandaag NOG een teleurstelling te verwerken.
Wij zijn naar Zwijnaarde gereden om een onderhoud te hebben met de vakbondsafgevaardigden.
Zij zeiden ons efkes dat ze onze overuren wettelijk hadden moeten uitbetalen aan 150%, en niet aan 100% zoals nu gebeurt.
De directie heeft hen gevraagd om plannen voor een CAO iv de overuren en recupen waarop we van wacht zijn, even in de ijskast te steken (nee, niet de die waar mijn plannen in liggen)...terwijl ze de sektors overrompelen met nieuw personeel...nieuwe patiëntenrondes worden aangemaakt...minder uren worden dan gepresteerd...met de bedoeling om onze overuren te doen slinken.
Geen overuren...dan geen CAO!
Een simpele redenering van een sluwe directeur!
Wij hebben de afgevaardigden na een algemene stemming (hopelijk) een mandaat gegeven en startsein om er nu een beetje straffer tegenaan te gaan.
Zij vroegen ook een vergoeding voor de oproepbare recupen (we krijgen ook niet-oproepbare), omdat je de ganse dag hoort bereikbaar te zijn in geval van zieken.
Daar wil de directie niet van horen...we krijgen dan wél 35% toeslag.
(Dat zal zeker van die pot zijn dat ze achter onze rug hebben opgespaard door ons die 150% niet te geven)
Pffffffffff!
Ik weet één ding...ook de goeden worden geslagen...weeral eens het zoveelste bewijs!

Mijn broer zijn jongste zoontje werd 7 jaar en dat hebben we gevierd bij mijn schoonzus haar ouders.
Make en Roger waren er ook en een zus van mijn schoonzus, met haar gezin.

De 2 zoontjes van mijn broer, Tibo en Robbe.

Make, Roger en mijn 2 boys.

De twee oudsten van mij en van mijn broer, Giovanni en Robbe (8 jaar) en mijnen bro met zijn schoonma.

Mijn schoonzus wil nooit op de foto...maar mijn digietje was rapper.
Toen ze dat servetje wegdeed, had ik haar liggen
En er werden gezelschapsspellekes gespeeld.
We zijn met make meegereden en daar blijven eten.
En momenteel logeren de boys bij haar.
Het is hier dus SUPERRUSTIG...alhoewel...Wimmeke profiteerde er al van...hihi!

Zaterdag ben ik met de boys naar de cinéma geweest, KEIGOEIE film gezien, Night at the museum.
We kwamen in de zaal en er zat een vroegere klasvriendin van mij met haar man, Tessa en Mehmet.
We gingen naast hen zitten en we hadden nog tijd om eerst wat te babbelen, voordat de zaal stampvol met volk was geraakt, zaal uitverkocht.
We gingen na de film nog ene gaan pakken en we haalden herinneringen op aan de verpleegsterschool.
Tessa heeft 2 jaar bij mij in de klas gezeten en we hebben héél wat meegemaakt samen.
Enkele sfeerbeelden...

Dit is een foto uit mijn eerste jaar algemene verpleging, net 30 jaar geworden, en ik deed mee aan de studentendoop.
Het blonde meisje naast mij is Tessa.
Zij moest haar tweede jaar overdoen en kwam zo bij mij in de klas terecht.
We werden de beste vriendinnen.

En dit was één van mijn maatjes...onze oefenpop

Deze foto is van in het tweede jaar, genomen tijdens onze 24-uur-lesmarathon ten behoeve van mucovisidose-kindjes die op therapie gingen aan zee.
We haalden toens 75000 BF op en zijn de cheque met de ganse klas gaan afgeven.
Zij konden er 3 pompen van kopen, terwijl ze gehoopt hadden dat we geld zouden inzamelen voor 1 pomp.
Zo'n pomp kostte 25000 BF 't stuk en werd 's nachts gebruikt.

In ons derde lesjaar tijdens een sportdag en de voltallige groep.

Ik deed er nog een jaartje bij, mijn vierde jaar was in het derde jaar psychiatrische.
Hier in een stapelbed voor 10 personen, 5 vanboven en 5 vanonder, net genoeg voor ons klasje.
Dat was tijdens de 'final test' te Wibrin in de Ardennen.

Waarom haal ik die herinneringen weer boven?
Omdat ik erover nadenk om terug naar school te gaan, maar dan 1 avond per week voor 2 jaar, om mijn A1 te halen.
Tessa gaat info vragen aan een collega die er nu mee bezig is.
Die zat bij ons op school en woont nu in dezelfde wijk.
Eerst wilde een andere vriendin dat doen, maar nu ze in de kinderpsychiatrie werkt, spreekt ze er niet meer van.
Dan sprak er een collega van, en die ga ik morgen vragen of ze nog geïnteresseerd is.
Als er iemand meegaat, want alleen is niet zo tof...dan ga ik dat ook doen.
Ik hoop maar dat de info meevalt, hé!

Wim en zijne pa Raymond, zijn weer aan het werk.
Ze hadden de buizen aan de terras al in de cement gelegd, aan de zijkant ook en nu aan de voorkant.
Dit ter voorbereiding op de aanleg van het terras, zijpadje en de oprit.

  

Buurman Patrick kwam ook eens kijken.
Ik dacht dat hij ging komen helpen, vermits hij zijn werktpak al aan had, maar nee...dat was om zijn auto te wassen , een toffe kerel.

We zijn wel nog aan't twijfelen hoe we de oprit gaan leggen...ik heb al een gedacht...maar Wim ook en dat komt niet overeen met het mijne...we zien wel wat het gaat worden, hé!

  

Ik lag niet alleen vooraan het huis met mijn digietje op de loer...ook achteraan, waar ik de vogeltjes op de gevoelige plaat heb vastgelegd.

Nu ga ik mij een badje pakken, om 20u gaan we naar een film kijken in de cinéma, ik en de boys 'Night at the museum'.
Ik denk dat er veel volk gaat zijn, dus heb ik 3 kaarten gereserveerd.
We worden om 19u30 verwacht, en als we er niet zijn, dan verkopen ze die verder.
Misschien tot straks, vanavond of morgen.

Een week is niets meer
en ook het weekend gaat tekeer
Een maand is zo voorbij
voor jou en ook voor mij
Een jaar vliegt keer op keer
nee echt, tijd is niks meer
Het vliegt voorbij
voor jou en mij.



Maar alléé...dat gaat ons toch niet tegenhouden om er in het weekend eens goed in te vliegen, hé!
En ik heb vrij weekend...uitziekweekend...dat zal ik zaterdag zeker doen met mijn boys in de cinéma

Vorige maand kreeg ik een brief van Marnick zijn school, in naam van het zorgteam, zijn meester en de directeur.
Zij maakten zich zorgen om zijn 'schoolse toekomt' en vroegen een bijeenkomst op 8 februari om 8u30.
Indien ik niet kon komen door mijn werk, zouden ze mij een attest geven, zodat ik vrijaf kon nemen.
Ik had de laten die dag.
Op het ouderkontakt de dag ervoor, hoefde ik niet aanwezig te zijn.
Ikke dus bellen naar die school, hé!
Ze konden mij niets meer vertellen aan de foon, noch Marnick wist wat er scheelde.
Ik maakte mij dus ook al zorgen, hé...en dan is een maand wel lang.
Ikke dan op 8 februari met een klein hartje naar die bijeenkomst.
Wat was het grote probleem?
Niet zijn resultaten, want hij had 73% en was zelfs voor wiskunde met 12% gestegen.
Nee, dat was het niet, noch zijn gedrag.
Maar hij deed vaak zijn huiswerk niet, hoewel hij vanaf januari daarin verbetert was.
Ik zag hem bij ons aan tafel zijn huiswerk maken en vroeg geregeld naar zijn agenda, ik wist daar dus al van...waarom kon dit niet op het ouderkontakt worden besproken?
"Dat gaat niet op 10 minuten, mevrouw!"
Ik heb hen gezegd dat ik die brief zéér verontrustend vond, dat ik dacht dat er iets ernstigs aan de hand was, hoe zou je zelf denken na zo'n brief, hé!
Vandeweek kwam hij naar huis vertellen over een incident op school, hij wist wat er met die jongen in Oostende was gebeurd, wij praten ook over zulke zaken thuis.
Een jongen uit het vierde leerjaar had op school een mes getrokken en had er een andere jongen mee verwond aan zijn hand.
Watte?????????????????????
Nu maak ik mij pas GROTE zorgen om zijn schoolse toekomst...wat zeg ik...ik maak mij GROTE zorgen om allebei mijn jongens hun TOEKOMST!!!
Waar gaat dat toch naartoe met die agressie?
Die jongen is van school gestuurd...ik vind dat normaal, ik zou anders wel hebben geprotesteerd moest die er nog zitten, zenne!
Marnick betrapte een jongen enkele maanden geleden op het willen stelen van zijn fiets en ging dat melden.
Die jongen werd aangesproken, samen met Marnick en hij mocht staf schrijven.
Nogalwel dat ze deze jongen geen straf lieten schrijven...zou nogal protest van alle ouders hebben uitgelokt, zeker zo kort na het voorval met Bart.
Ge maakt toch nogal wat mee als ouder!
Amai!

Wat 'werkperikelen' betreft...daar heb ik ook weer iets over te vertellen.
Je weet dat ik vandaag normaal recuup had, maar ik mijn zieke hoofdverpleegster moest vervangen.
En dat ik gisteren zelf vervangen werd door mijne collega.
Nu belden ze mij den toer door die ik maandag heb en nu is MIJN vervanger vandaag ziek...39 graden koorts...griep.
We waren vandaag dus met 3 ziek, de anderen moesten dubbele shift werken en hij moet ook dit weekend worden vervangen.
Mijn hoofdverpleegster werkt ook dit weekend en hopelijk is ze terug genezen...of we zitten weer in de grote shi...
En nogalwel dat we nu al 3 nieuwe collega's hebben, eentje begon in november, eentje midden januari en eentje op 1 februari...aaaaamai!

Ik heb nu weer iets anders aan de hand...eerst aan het been, dan aan de maag en darmen, nu aan de hand...
Nee serieus nu, ik kan niet mailen...t'is te zeggen, wél naar skynet, gmail en soms ook hotmail, maar niet naar telenet of pandora...en da's neig ambetant!
Ik krijg dikwijls de melding 'de inkomende mailserver 'pop.telenet.be' reageert niet, probeer het later nog eens'...ik ontvang hierdoor ook niet alle mails.
Dus ikke foontje naar telenet, na wat zoekwerk te hebben verricht in mijn norton system works.
Ik zocht naar 'persoonlijke firewall', zou daar aan kunnen liggen, maar dat vond ik niet.
Bij telenet zeiden ze "Mevrouw, u bent niet de enige. We hebben wat problemen met de antispam" (om mijn eigen woorden te gebruiken)...diene kent het verschil niet tussen gewone mails en virusmails.
Hij houd dus al mijn mails naar telenetgebruikers tegen.
"Ik zal het voor u oplossen en u mag aan de andere gebruikers naarwie u een mail stuurde zeggen, dat zij naar 'mijn telenet' moeten gaan om de antispam aan te passen"...en wat denkt ge?
Probleem opgelost?
Bijlange niet...en ikke maar mails proberen sturen, zeg!
Ik kon dat niet blijven doen, was het beu en keek naar een héle schone...euh...film...the postman, die wel héél lang duurde...was niet erg...knappe...euh...film
Sandra, ge zijt weer aan't afwijken, doeme toch!
Nu dat weer, hé...alsof ik al niet genoeg peeceeprobs heb gehad!

VIRUSALERT



Ik had ook een paketje in 'verwijderde mails'.
Ik had een 'Flash-postcard' gekregen en gelukkig verwijderd...bleek volgens mijn norton antivirus om een virus te gaan.
Misschien werkt die ook wel te straf.
Ik heb die na het formateren weer op mijn peecee gezet.
Mijn abonnement was normaal al verlopen, ik zette norton erop voor de andere program files, maar nu werkt die antivirus weer...raar!
En elke keer dat ik een mail stuur, verschijnt er een witte envelop met blauw pijltje, dan worden die gescand, terwijl die al lang in 'verzonden mails' zitten.
Pffffffff 'k heb nog véél te doen, hé!

Door de valentijnsfeer zit ik in een dichtelijke roes...een oudje een klein beetje aangepast...here i go again...

De hemel is opnieuw voor mij open gegaan
van het moment dat ik je daar zag staan.
Ik stond daar met mijn mond open
de liefde kwam in mijn hartje geslopen

De hemel heeft voor mij haar poort open gedaan
alle ellende lijkt van mij weg te gaan.
Het leven kan toch zo heerlijk zijn
met jou lijken mijn problemen zo klein.

Ik wil samen met jou de hemel betreden
ik ben al te vaak verloren gereden.
Jij hebt mij de weg naar de poort getoond
je hebt me met de hemel beloond

Wij zouden voor altijd moeten samenblijven
ons immer op wolkjes laten voortdrijven,
ons op wolken laten voorbijzweven
die hemelse poort laten openstaan in ons leven

Jij blijft mijn zaligste levensdoel
want jij geeft mij dat hemels gevoel
Ik hoor nu enkel engelenmuziek
want jij brengt mij liefde en romantiek

Ja...jij bent een hemels romantische man
ik geef mij over, ik geniet ervan
Ik wil jou ook een hemels vol liefde geven
en jij mag de engel zijn in mijn leven

Ik reed deze morgen 7u naar mijn eerste patiënte en ik stond te Sint-Niklaas vandaag.
Niks aan de hand, een sigaretje tijdens de rit en op 't gemakske, omdat de toer niet druk was.
Ik kreeg ineens maagkrampen, echt niet te doen.
Ik laat mij zo rap niet kisten, dus deed ik mijn werk voort..."Zal wel overgaan!"
Ik die overlaatst met koorts en maagpijn ging werken, met een pijnlijke knie al hinkend een week lang, nadat ik mijn auto op zen dak in een gracht had geparkeerd...ik ben een sterke vrouw en van ijzer...ik kan alles aan...zo dacht ik.
Ik geraakte niet vooruit en had ook geen macht.
Steunkausen aandoen bleek al een zeer moeilijke karwei te zijn.
Waar was ik toch mee bezig?
Een patiënte gaf me iets voor de maagpijn, nadat ik bijna van de zeer op mijn knieën zat.
Ik moest het uiteindelijk opgeven en naar mijn collega bellen die recuup had om den toer aan hem door te spelen...ik KON niet meer, ik MOEST naar huis.
Dokter gebeld en ikke de zetel op.
Ik was rond 9u thuisgekomen en heb tot 15u aan één stuk door geslapen.
Rond 16u kwam de dokter, bleek buikgriep te zijn.
Ik nam mijn medicijntjes als een brave patiënte, die ze geven tegen maagzweren...en amai, die werken supergoed, zenne!
De pijn is NEIG verminderd en ik ben nu wel niet moe kan ook niet anders, hé!
Ik had normaal morgen recuup, maar ik moest inspringen voor onze hoofdverpleegster, ook een harde, die thuis is met griep (en haar gezin volgde)...
de inspringer is nu zelf ziek
Ik vond het wel vervelend voor mijn collega die zijn recuup kwijt was.
Het ging echt niet!
Maandag zal ik wel weer paraat zijn...mijn eigen sterke zelve!

 

Valentijn
zal voor geliefden
de mooiste dag van het jaar zijn

Er word genoten
en in naam van de liefde
door Amor pijltjes afgeschoten

Het was liefde
dat zo onverwachts
mijn hart doorkliefde

Vlinders
zij fladderen in het rond
het zijn Amor's liefdevinders

Zalig
dat héérlijke gevoel
is overdonderend en niet éénmalig

Ik geniet
het is mijn liefdesroes
dat je aan mijn gedrag ziet

Valentijn
laat het voor iedereen
een héérlijk romantische genietdag zijn!

Ik heb ook mijn telenet-adres in orde gekregen en sommige mails zijn wel toegekomen.
Ik moet het nog wel eens bekijken, want als ik een mail stuur, schakelt dat over en gebeurt dat niet via incredimail.
Ik zal die als hoofdmailer moeten nemen en dan zal dat ook wel goed komen.
Ik kom er wel weer...stapke voor stapke hé!
Maar nu ga ik mijn bedje in...slaap lekker!

We hebben een héél plezant weekend achter de rug.
We kregen zaterdag bezoek van één van mijn allerbeste vriendinnen, Romxke en haar ventje Ben.
Romx was in december verjaard, maar we hadden mekaar nog niet gezien.
Ik nam dan van de gelegenheid gebruik om hare verjaardag te geven...een lekker roos fleske champagne...valt bij haar altijd in de smaak, ge ziet dat op de foto, hé!

En ikke kreeg ook een schoon kado...terwijl ik niet verjaar!
Ze weten dat wij zot zijn van Egyptische beelden en ze hadden er in een winkel zien staan.
Echt neig bedankt, zoetjes!

We hebben dan eerst een lekker aperitiefke gedronken en dan aten we...raclette...jammie!

Ook het hondje van Romx en Ben genoot mee, da's een schatje!

We hebben een paar fleskes gekraakt, en omdat we dan beslist hadden dat ze bleven slapen, moesten ze niet zo ver nog naar Oostende en kon het gene kwaad, hé!
We dronken wijn bij ons eten, dan de lekkere fles Pineau des Charentes die ik heb gewonnen bij een goede blogvriend, en dan een fleske porto... en dat heeft gesmAAkt, amai!
Zie hier...wij meiden...plezant fotoke, hé!

Dat ging zo door tot in de vroege uurtjes, tot iets voor 4u...en degene die het minst van al had gedronken...die lag als eerste plat, samen met Bijoux , ons Wimmeke.

Ben en Romxke sliepen in ons bed, ikke in dat van Marnick en Wim in dat van Giovanni...de boys waren bij hun papa.
Ik kreeg ineens onverwachts bezoek toen ik just in bed lag...Bijoux kwam aan het bedeinde liggen.
Die had het gemakkelijk, zonder deuren, enkel gordijnen en dekens, ze kon van de ene kamer naar de andere trippelen wanneer ze er goesting in had
En om ietske na 9u 30 kwam ze aan mijn hand lekken en kwam ze bij iedereen op de kamer.
We hebben boterkoekskes gegeten voor ontbijt en nog gezellig zitten babbelen tot een uur of 15.
Het was dus een supergezellig weekend...de 'zotte bende' weer samen
En ga ook eens kijken naar een splinternieuw blogske...ROMX46...da's echt de moeite!
Op zo'n korte tijd, zoetje...goed gedaan, zenne!

Ik val onze beestjes telkens weer opnieuw lastig...sinds ik dat nieuw digietje heb, hebben ze gene minuut rust meer
Vooral Bonnie en Clyde niet.

De muisjes zijn precies een identieke tweeling, met één verschilletje.
De ene heeft een kapke in haar oor.

We hebben ook nog andere 'huisdieren'...'tuindieren' is beter gezegd.
De steeds terugkomende en elke keer met meer (7 of 8) zijn duiven.
Ik smijt duiveneten en brood in de tuin, 't zal daarmee zijn, denk ik