Archief

Ik kom agauw de rest van de reeks foto's op mijn blogske zetten.
Straks zijn het pizza's...'k heb het mij gemakkelijk gemaakt, want ik ben moe!
Ik heb juist mijn 8 ste werkdag achter de rug en 't was een drukke dag.
Nog 2 te gaan...pfff...na dat werkweekend is het echt wel vermoeiend, zenne!
En ik had een patiënte die me niet binnen liet omdat ik te vroeg was volgens haar.
Ik herkende haar, we zijn er nog al eens geweest een hele tijd terug, maar dat ontkende ze.
Ik vroeg "Mag ik binnen komen, aub?"
Ze zei "Nee, ge komt nie binnen!" en deed het slaapkamerraam dicht.
Ik heb ervoor naar Zwijnaarde gebeld en ze heeft niet te kiezen...ze was uit haar bed en kon me gemakkelijk binnen gelaten hebben...nee, ik mocht maar vanaf 9u komen en dat gaat niet op dienen toer...ik heb 102 km gedaan vandaag...de patiënten wonen te ver van mekaar.
Ze had ook naar Zwijnaarde gebeld om te 'zeggen' dat we met de laten 'moeten' komen en dat 'zij' beslist wanneer wij mogen langskomen...en ze gaat een aangetekende brief schrijven.
Erna van den bureau in Zwijnaarde zei "Laat maar komen!" gelukkig staan ze dan toch achter ons.
Ik zag het niet zitten om daar nog eens naartoe te rijden, zenne!
Enfin, 't ging hier feitelijk over die foto's hé...'k ben weeral aan 't afwijken...ik denk precies al dat de titel 'Werkperikelen' is!
Als ik vanavond niet meer langskom, dan weten jullie dat ik plat in mijnen zetel lig met mijn beentjes omhoog en dat ik er niet meer uitgeraakt ben...goed!

Ook weer een foto in de zomer van 2006 genomen en ook weer van een prachtdier...een giraf.
Ik vind deze foto speciaal, omdat de giraf de grootste moeite doen om aan het gras te kunnen...geen klein probleemke, hé!
Toch hebben ze daar een oplossing voor!

Ik heb al een héle hoop foto's op stapel staan...mijn blogske kan al niet meer volgen.
Het is nu al ZO erg geworden, dat ik mijnen digi zelfs bij heb als ik moet werken...stel je voor!!!
Zoals gisteren en vandaag...'s morgens vroeg zijn er altijd héle mooie landschappen te zien...hoe vroeger hoe mooier met die zonsopgang en witte velden.
Ik zette mij aan de kant...met mijne witte schort en dan maar foto's trekken, jong!
Ik had nogal beziens, zenne!
Het scheelde niet veel of ik had een foto van een mooie volle rode zon boven de Lokerse velden, maar ik zag nergens een goed shot...en tegen dat ik van bij een patiënt kwam, was die zon al hoger geklommen en zag ze niet meer rood...spijtig!
Ik kan bijna niet wachten om de foto's van dit weekend op mijn blog te zetten, maar eerst wil ik jullie de voorgaande reeksen laten zien.
Ik zag deze shots toen ik een laten deed...het vrije weekend erop reed ik er naartoe en ik had dan mijnen digi mee.
Ik zat in St-Gillis-Waas, waar ik die plas in het maïsveld, dat beeld en allerlei bloemen fotografeerde.
Ik zat in Stekene, waar ik die paarden, ganzen en die tweeling-eenden fotografeerde.
Onder de baan naar Eksaarde nam ik de foto's van de herten, boot, het natte gras en nog allerlei flora.
Rond de herten stond een omheinig en ik moest echt mijn lens tussen die kleine vierkante openingen steken om goede foto's te nemen...toen dat beest zich dan verzette, kon ik het niet volgen...dus lens eruit en in een andere opening gaan steken dat was nogal wat, zenne!
Het mannetjeshert was duidelijk den groten baas...amai...en ik kon dat weer niet verdragen, hé!
Ik negeerde hem soms of gaf hem gras of brood, om dan rap de vrouwtjes ook van al dat lekkers te voorzien
Slim als ze zijn (de vrouwtjes) hadden ze dat nogal rap door en bleven volgden ze me als ik enkele stappen opzij ging om die kerel te misleiden!
Dat was wel plezant!

Wim heeft nu 2 weken verlof en is sinds dinsdag onze kamers beginnen verven.
Giovanni zijn kamer gaat ook veranderen, want we hebben nog veel van die grijze verf over van Marnick zijn kamer en dat met het appelblauwzeegroen in Gio's kamer...dat gaat vééél schoner zijn dan nu met dat licht blauw-grijs.
Onze kamer is bijna af...vandaag is hij gaan mountainbiken met de vrienden uit de wijk en hij had geen goesting om verder te doen.
Enkel de donkere kleur moet nog een laagske krijgen en dan is 't af.
Hij heeft nog een week verlof, dus kan hij er nog eens invliegen.
De kleuren heten safari (de donkere) en Toscane...Afrika met Italië gecombineerd...als dat van enige invloed zou zijn...amai...dan zou dat daar op dat kamertje nog WILD aan toe kunnen gaan...dat belooft (hihi)

 

Deze foto werd vrijdag genomen door mijn goede vriendin Lisetteke (Blog Roosje)
Ik was aan 't werken, dus met mijne schort aan stond ik ineens rond 9u aan haar deur.
Ik had de zondag ervoor foto's komen trekken van de paddestoelen die voor haar deur staan aan de overkant van de straat, maar ik was dan niet bij haar binnengewipt en ze vond dat spijtig.
Vrijdag stond ik in Beveren en ik moest niet naar een patiënte in Kallo...en omdat we enkele patiënten hebben in Lisetteke's straat, had ik de kans om dan eens ne keer binnen te springen...geheel onverwachts!
Ik kreeg vanalle snoepgoed aangeboden, maar dat heb ik afgeslagen, omdat ik van de snoep probeer te blijven...maar dat lekkere theetje heb ik naar binnen gewerkt.
Lisetteke nam haar digietje en nam deze toffe foto...ingekadert met een programma via een link van speurneus...staat daar op het blog.

 

Tof fotoke, hé?
Ik was wel goed ingepakt tegen de kou, want da's altijd binnen en buiten voor ons en dan kun je wel een dikke gilé gebruiken, zenne!
Alléé...het was echt plezant om Lisette en Walter nog eens terug te zien...nu in penoir weliswaar door het vroege uur maar de volgende keer gaan we eens naar mijn make.
Lisetteke heeft make al leren kennen toen we in 't shoppingcentrum waren en make met mijn tante Ingrid ook naar daar kwamen...en daarna zijn we gaan markten...en die drie dames kwamen zéér goed overeen met mekaar, zenne!
Plezant, hé!

Deze foto's zijn ook in de zomer van 2006 getrokken.
Ik moest doorheen het glas van het aquarium heen fotograferen en ik dacht dat ik weerkaatsing ging hebben, zoals altijd als je zoiets probeert...maar dat viel reuzegoed mee.

 

Knap hé!

Deze foto's zijn op 1 november genomen, toen ik op bezoek was bij mijn make.
Ik neem tegenwoordig altijd mijnen digi mee...ge kunt nooit weten wat ik weer in mijn vizier krijg, hé!
Een stenen bloemeke bijvoorbeeld...da's eens iets anders dan echte!
Of een vlieg op mijnen auto of één of ander insekt.
Of een boeketje bloemen die op make's tafel staan te pronken.
Of de pot pourie of hoe wordt datte geschreven...opgevreten maïs...alles kan dienen om er foto's van te nemen...kijk maar!

Geniet van een mooi weekend...ik moet werken, ik heb de vroegen, dus vertrek ik morgenvroeg om 6u!
Ik heb 10 dagen na mekaar te werken (Ik ben nu aan de helft).
Vandaag toch efkes tijd gehad om tijdens mijnen toer bij één van mijn beste blogvriendinnen binnen te springen...en daar dan nog ondertussen voor betaald worden ook ...da's kunnen, hé?
Zo moet ge dat doen, zie!
Maar daarover later meer!

Achter onze tuin is een privébos en daarachter heb je een grote tuin en een huis, van geburen uit de straat achter ons huis.
Die hebben twee honden en die begonnen te blaffen, niet te doen, en alsmaar omhoog te springen.
Eerst had ik het niet door, maar dan zag ik ineens een kat in een boom zitten.
Ze kwam er niet uit toen de honden weg waren en ik zag dat ze niet meer uit de boom dierf.
Wim was boven onze kamer aan't verven en ik wees uit het raam "Daar zit een kat in een boom en die durft daar niet uit"
"Maar nee, da's een vogelnest"
Het leek daar wel op zo vanuit het kamerraam vanuit de hoogte bekeken...maar dat beweegt toch normaal niet???
Enfin, hij ging toch gaan kijken en 't was inderdaad een poes die in een boom zat.
Wim is in die boom geklommen...jongens ik verschoot ervan, zo vlot dat dat ging...en hij redde dat arme beest...de poes van de buren.
Die kat wist niet wat haar overkwam...die sprong op de grond en zette het op een lopen...dan bleef ze efkes staan en ze bekeek Wim met veel ongeloof...en dan liep ze verder!
Die heeft nog nooit ne mens in een boom zien klimmen en ze vond dat een wonder, peis ik

Make moest naar het ziekenhuis vandaag om die verdomde 'pinnen' uit haar elleboog te laten halen.
Ik kon haar niet wegbrengen, noch gaan halen, omdat ik in opleiding zat te Zwijnaarde (van 9u t/m 16u), maar ze had haar vriend Roger en mijn tante om haar te helpen.
Ze heeft rond 17u gebeld nadat ze wat had gegeten, en alles is goed verlopen...OEF!
Ze mocht dezelfde dag nog terug naar huis en ze kreeg zelfs een aandenken mee...die verdomde 'pinnen'...amai, schoon aandenken, hé!
Ik hoop dat het nu genoeg is, dat ze niet wéér terug moet, en zij hoopt dat natuurlijk ook.
Want er zit nog een groot stuk 'ijzer' in haar arm, van haar elleboog totaan haar pols en zolang ze er geen last van heeft, mag dat blijven zitten...ze is het nu wel al wat beu en ik geloof dat gerust!
Over twee dagen moet de naad verzorgd worden en dan zal ik terug haar privé-verpleegster spelen

Rode vari of bonte maki...een halfaap en een zeer tam dier...toch in paradisio, waar we vorig jaar naartoe gegaan zijn.
Het was geen voedertijd, maar we hadden wel nog enkele koekjes over van die dat we ook met de doodshoofdaapjes hadden gedeeld.
Dat mocht feitelijk niet, maar op die manier konden wij hen lokken...op ene slaapkop na
Veel was het niet, want we hadden die oorspronkelijk voor de jongens meegenomen, maar dat kwam ons toch goed van pas.
Maar er was een jaloerse dame bij dat aan de voeders was gaan melden.
Wij waren dan al weg, maar Giovanni liep achteraan en die hadden ze nog juist te stekken.
Hij kreeg een vermaning en kwam er dus nog goed vanaf...ik vind dat toch echt kleingeestig, zenne!
De apen worden wel op bepaalde tijdstippen gevoederd, maar dan is er zovéél volk rond, dat je bijna geen kans maakt om er een deftige foto van hen te nemen.
We hebben er dan toch een héle mooie herinnering aan overgehouden, en da's 't voornaamste!
Een fantastische ervaring!