Ik moet morgenvroeg rond 4u opstaan.
Giovanni gaat naar Engeland en ze moeten om 5u op school zijn, de bus vertrekt dan.
Ze gaan eerst met de bus naar Calais en dan met de boot naar Dover en canterbury.
Ik ga hem naar school brengen en ga hem rond middernacht weer gaan halen.
Dan ben ik eens een dagje thuis...moet ik evengoed vroeg opstaan...nog vroeger dan wanneer ik ga werken.
Ik ben wel van plan om er weer in te kruipen, zenne!
Ik ga Giovanni mijn ander digitje meegeven, zodat hij veel foto's kan nemen.
Ik hoop maar dat hij het niet verliest...Gio is een sloddervos en vergeetkous, amai!
Hij gaat een pruik opzetten, een paarse krullebol en daar een pet over en een gele zonnebril.
Hij heeft dat afgesproken met ne kameraad van hem die zich ook gaat verkleden.
Jaaaaaa, ik weet het...'t zit in de genen, vrees ik...deze zotte mama heeft het 'zot-zijn' doorgegeven aan haar zoons...
Want dat doet mij denken aan enkel anekdotes van op school, ik denk ergens in het vijfde middelbaar.
We hadden met de ganse klas afgesproken dat we ons gingen verkleden.
Ik en nog een meisje, hadden zich aan hun woord gehouden en waren verkleed, de rest niet, vaneigest hé!
Dat belette ons niet om zo de klas binnen te komen.
We hebben het ons beklaagt, want we mochten onze maskers gedurende de ganse les aanhouden...en warm dat mijn vriendin Sabine dat had
Dat was bij de 'vampier', een leerkracht die 2 hoektanden had en ons aan een vampier deden denken.
Ze heeft met ons afgezien, want buiten dat verkleden, zijn we ooit eens met 'snoep-vampiertanden' de klas binnen gekomen...een doetje ben ik nooit geweest!
Ik was de clown van de klas...de klas laten lachen was het liefste wat ik deed.
Zo was ik een kei in het maken van spiekbriefjes.
Ik kende mijn les wel, maar omdat je geen enkel woordje mocht vergeten, had ik alle woordjes afgekort of de beginletter genoteerd op een minipapiertje.
Mevrouw Veys (onze klastitularis) betrapte me tijdens een examen en ik moest dat spiekbriefje afgeven.
Op het einde van het examen stak ik een ander omhoog en ik vroeg "Moet je het vervolg ook hebben, mevrouw?"
En toch kreeg ik nog geen nul, hé!
Ik mocht veel van die leerkracht, ze had me graag, denk ik, gelukkig maar.
Ze vroeg sanderendaags "Zeg Sandra, zijt ge zeker dat die briefjes van mijn les waren? Ik heb ze met een vergrootglas bekeken, maar ik kon er niet aan uit, hoor!"
En toen ze het jaar erna een trui kocht van het fabriek waar make werkte en ze haar portemonee nam, zag ik dat spiekbriefje zitten, ze had het bewaard, zeg!
Ik zei "Mevrouw, ge moet dat inkaderen en mijn naam erbij zetten en dat dan boven uw bed hangen."
Ze kon er toch mee lachen.
Ik mocht mij wel voor elk examen bijna gans uitkleden...ze ging vlijtig op zoek naar spiekbriefjes , maar ik heb het bij haar niet meer gedaan.
Wel heb ik met mijn map omhoog voor een ander gezeten, die dan maar over te pennen had.
mevrouw veys kwam toch wel kijken, zeker?
Er plakte een foto van Richard gere in die map en we hadden er een gesprek over...en die achter mij maar schrijven, jong
Na stage te hebben gedaan in een rusthuis, vroeg ik of ik mijn handen nog eens mocht wassen en ze zei dat de zeep in de kast lag.
Dat was een oude kast en ze had er niet bijgezegd dat die vast was.
Dus geef ik daar een snok aan en ik had het slot mee...ik had -2 op gedrag voor 'vernielen van materiaal'...kon ik toch niets aan doen, zeker
Ik mocht echt veel...tot mevrouw Veys mij eens terzijde nam op 't einde van het vijfde middelbaar.
Ze zei "de clown uithangen is plezant, hé Sandra?"
Ikke "ja mevrouw".
"En iedereen lacht erom en heeft enorm veel plezier."
Ikke al giechelend "ja mevrouw."...een beleefd meisje was ik wel, zenne!
"Maar wie krijgt er altijd de straf?"
Ikke "euh...ik mevrouw."
"Sandra, ik heb het drie jaar door de vingers gezien, maar als je zo gaat doorgaan, dan ga ik je moeten buizen voor je gedrag."
OEPS!
In dat jaar zaten we met 14 meisjes in de klas en er waren 7 van gebuisd.
Ik had sjans, mij hebben ze door gelaten.
Ik denk dat ik op tijd met mijn kattekwaad ben gestopt, het was haar menens.
Niemand nam het van mij over...maar saai dat dat zesde jaar was, jongens niet te doen...de tofste meisjes waren allemaal gebuisd.
Het eindejaarsfeest was wel plezant, we waren allemaal verkleed als 'madonna'...knap hé?
De leerkracht van biologie kon minder goed op mijn gezicht, denk ik...hihi!
We waren aan 't babbelen over ons 'bloemetje'..."dat van Nicole is een vergeet-mij-nietje...Linda heeft het hare in haar map geplakt, da's een stinkertje"...enz
Op de bank voor de laarkracht stond een plastieken bloem die je volledig kon ontleden.
Ik met mijn franke toot "mevrouw, is dat jouw bloemetje? Heeft uwe man dat geplukt?"
Lap...ik mocht mijn agenda afgeven en had een strafstudie aan mijn been, hé zeg!
En waterproeven mochten we ook niet meer uitvoeren.
In de kookles werd er niet meer met wijn gekookt..."Wie heeft de rest van de wijn uitgedronken?"
Eén voor één staken we onze vinger op...de leerkracht kon er toch om lachen.
Dat zijn weinig verhalen van de vele dingen die we uitstaken, maar het zou een ganse blog in beslag nemen, moest ik dat hier nu allemaal vertellen.
En ik ga toch ver mijn bedje in, zenne of ik kan er morgenvroeg niet uit.
Fotograaf Giovanni
