Archief

Mensen, ik heb iets gevonden, dat geloven jullie nooit!
Ik zag ineens een oude foto op straat liggen...in onze wijk.
Ik dacht er eerst niks bij...maar dan werd er mij iets duidelijk.
Het is Sinterklaas...da's een foto van in zijnen jongen tijd, maar  ge herkent hem moeilijk zonder witte baard en witte snor, natuurlijk, hé!
De sint wist al dat hij een Heilig manneke ging worden en maakte zichzelf al een mijter van papier.
Hoe oud zou deze foto wel zijn?
Héél érg oud, hé!
Hij zag er niet uit...kreukels tot en met, maar dat heb ik digitaal kunnen wegwerken.
Dus Sint...als u dit leest (en dat zal wel)...u hebt uw jeugdfoto verloren...hij moet uit uw portefeuille gevallen zijn...kom hem maar halen, u weet mij wonen hé!
Ik weet het wel dat ik u gevraagd heb om niet vandaag te komen, maar zaterdagochtend, maar komt u toch maar vanavond al langs.
Brengt u dan ook het gerief van mijn lijstje mee, u weet wel...ik heb u dat al lang geleden opgestuurd.
Ook nog wat extra chocolade posturen...geen manderijntjes meer, die hebben we al genoeg.
Tot vanavond, maar liefst niet te vroeg, want ik ben aan het werk en ben hopelijk voor 22u terug thuis...of ik mis u weeral zoals vorige zondag...dan zat ik in mijn bad.
Tot vanavond!
Dank u Sinterklaas!

The day after...zondag dus...had ik mijnen digi weer mee en dan had het gerijmd.
Dan kun je feitelijk 's morgensvroeg de mooiste foto's trekken.
Een veld bedekt met rijm en grazende koeien...of bladeren met rijm bedekt, als was het kristal...mooi toch, vinden jullie niet?

Zaterdag hebben mijn boys nog een beetje gewerkt.
Giovanni had al een tijd 2 nieuwe kleerkasten liggen, nog verpakt in de doos.
Maar zolang dat zijn kamer niet opnieuw was geverfd, konden die niet worden uitgepakt.
Dat is nu gebeurd...Gio en Wim deden dat samen, maar de broers poseren hier.
Gio's kamer is veel mooier nu met dat donkergrijs dan met dat lichtblauwgrijs.



Giovanni is nu al groter dan zijne papa...en die's 1 meter 82...En hij heeft maat 46 van schoenen, en zijne papa maat 43...kunnen jullie dat nu geloven?
Hoe groot dat ik ben, ga ik hier niet verklappen (zo'n kabauterke tegenover mijnen zoon ) allééja...ikke slechts 1 meter 61 en mijnen 12-jarige zoon Marnick is ook al groter dan mij.
's Avonds is mijne pa met zijn vriendin langsgekomen.
Hij's juist terug van Bulgarijë...zijn vriendin komt van daar.
Ze zijn dan niet lang gebleven en ik heb er niet aan gedacht om foto's te nemen.
Marnick speelt met poppen...heeft er een broertje bij... ...nee, ik had mijn porseleinen babypop aan pa's vriendin laten zien, die ik ooit gemaakt heb, en Marnick begon er onozelheid mee uit te halen.
Hij zette die een pruik op, maar moest er wel mee oppassen, want die pop is breekbaar.



Zondag kwam de Sint met één van zijn vele zwarte pieten in onze wijk.
Ik heb de Heilige man niet gezien, want ik zat dan juist lekker te genieten in een heet en ontspannend badje.
We zijn we naar make gegaan, want de Sint was er daar ook al geweest...voor mijn boys en de 2 boys van mijn broer.
Speelgoed was er niet, maar de Sint had centen gebracht, wat chocolade posturen, speculoos, mokskes en manderijntjes.
De Sint had zelfs aan mij en Wim gedacht...we kregen een héél grot chocoladen Sintenbeeld...en da's nu al op smul...smul!
We hebben dus een goed Sinterklaasweekend gehad, hé!
 

Toen we in paradisio aankwamen in 2006, zijn we naar de kinderboerderij gegaan en dan hebben we enkele sandwishen gedeeld met de dieren daar...bambie, geitjes, varkens, kippen, kleine babystruisvogeltjes...echt schattig!
Toen het park bijna sloot, zijn we terug naar de kinderboerderij gegaan en we konden bijna geen afscheid nemen van de dieren...een 'KINDERboerderij' noemen ze dat dan

Ik kreeg een plezante verrassing vandaag, enkele bezoeksters kwamen het melden, dat ik blogske van de week (48) ben op het blog van KATRIEN.
Zij is zeer creatief met PSP en PPS en ze maakte deze PSP, speciaal voor de gelegenheid.
Ik vind dat echt supertof en kan haar niet genoeg bedanken.
Katrientje maakt het ook serieus spannend, want je krijgt eerst een puzzel te zien met een stuk van het blog zijn voorpagina en dan mag je een gokje wagen.
Wie het kan raden, krijgt een naamanimatie van haar, speciaal gemaakt voor de winnaars.
Corry, Jackie en Belinda hadden het geraden van mijn blog en krijgen nu zo'n mooie naamanimatie.
Ik ga de volgende keer meedoen, want ik zou ook wel zoiets moois willen winnen.
Ga maar eens gaan zien op haar blog, hoewel de meesten onder jullie haar wel zullen kennen, hé!

Bedankt Katrien!

https://blog.seniorennet.be/katrien10usje/

Deze mooie vogelsoort zagen we in Bellewaardepark in de zomer van 2007.
Ze zaten daar rustig en waren zich aan't wassen, klaar om te gaan slapen.
Het was tegen sluitingstijd van het park..."eindelijk rust", zullen ze gedacht hebben
Awel...ik ga hun voorbeeld volgen...mijn veren wassen en in mijn nestje kruipen bij mijnen haan, want die ligt er al in...slaap zacht!

Ik wil jullie nu de foto's van mijn landschappen laten zien...da's eens iets anders dan bloemen en bijtjes en het is ook iets tof om te doen.
Dit is op een zaterdag genomen héél vroeg in de ochtend...de zon was juist opgekomen.
Mij efkes aan de kant gezet en dan enkele shots genomen...op een rappeke, want veel tijd had ik niet.
Ik nam ook enkele foto's van geitjes.
En ik ben in de namiddag naar make gereden en heb foto's te Puivelde genomen.
In een straat waar het voor de helft één en al velden zijn en waar ik een groot deel van mijn jeugd heb doorgebracht, aan de 'zwarte beek'
Maïs gaan pieken samen met een vriendin, bijvoorbeeld.
Op zo'n 'rooftocht' kwamen we 4 punkers tegen die rond mijn fiets gingen staan, zodat ik niet wegkon.
Ze zeiden dat ze me in een maïsveld gingen sleuren om mij te verkrachten en ze probeerden zelfs al in mijn bloes te zitten...kerels die veel ouder waren met veelkleurige hanekammen op hun hoofs en hondenbanden rond hun nek en polsen en veel ringskes in hun oren...angstaanjagend, zenne!
Mijn vriendin dreigde ermee de politie te laten bellen en belde aan het eerste huis ginds aan...er deed niemand open, maar ze lieten me wel los.
We dachten er vanaf te zijn en zaten nog te bekomen aan het kapelletje (waar ik een vriendje zijn naam in de bank had gekerfd... mijn eigen tienerperikelen) toen we die kerels ineens zagen af komen gefietst en wij zo rap als de bliksem weg, natuurlijk.
We verstoptten ons bij de buren naast ons in hun terras, omdat mijne pa bijna thuiskwam en hij dit niet mocht te weten komen.
Mijn make kwam naar buiten en jaagde die kerels weg...tot onze opluchting!
Ik had een punkbroek gekregen van een nicht van mij die punkster...een strakke tijgerbroek en ik moest die onmiddelijk uitdoen, waarna make die in stukken scheurde...want het was door die broek dat die punkers mij achtena hadden gezeten !
Allééja...die omgeving deed mij efkes aan dat avontuur terugdenken...en nu kan ik er om lachen, maar op dat moment neep ik ze, zenne!

Dezen donderdag had ik vrij, want ik heb geen foon gehad om voor een zieke collega in te springen.
En mocht de collega die de laten doet ineens ziek worden, moeten de collega's dienen toer verdelen en morgen degene die recuup 1 heeft...ik moet dan niet inspringen...gelukkig, want Wim is nu ook nog aan't werken met de laten.
Hopelijk blijven mijn collega's in goede gezondheid verkeren...toch in't weekend...alléé altijd, maar voornamelijk in't weekend omdat ik van wacht ben...ja zeg, 't wordt precies wat ingewikkelt
Ik ben vroeg opgestaan en ik ben foto's gaan trekken...te Haasdonk en te Bazel.
Ik moest gaan tanken en ik stop bij een JET, waar we een tankkaart van hebben.
Ik steek die pomp altijd in mijn auto...klik dat vast en dan wacht ik met mijn handen in mijn zakken...want verdorie...'t was echt koud, zenne!
Nu stond ik wél anders...niet met de naftdop aan de pompzijde en ik moest wat aan dienen darm trekken om die pomp mooi in dat gat te krijgen...allééja...in de tankopening van mijnen auto, hé mensen
Dus ik stond daar met mijn handen in mijn zakken rond te zien...ineens voelde ik nattigheid op mijn rechter been...als ik dat vallend geluid van die naftpomp niet had gehoord en die geur niet hebben geroken, dan zou ik nog kunnen gedacht hebben dat er een hond tegen mijn been stond te pissen...pfffff, allemaal naft op mijn broek, zeg!
Handig ben ik dus ook al nie
Ik wilde nog wat winkelen, maar ik heb dat wijselijk uitgesteld, grotendeels omwille van de stank...ik moest met mijn ruit open rijden, jongens...die stank was haast niet te harden!
'k Heb mij dan gedoucht en andere kleren aangedaan, omdat make om 16u een afspraak had met de orthopedist voor haar elleboog.
Alles is goed, alleen nog wat stijf en ze kan al eens aan een crémeke met 6 bollen likken...verder naar haar mond geraakt ze nog niet...ook strekken gaat nog niet zoals het moet, dus moet ze nog véél oefenen en kiné krijgen.
Ik wilde toch wel fris ruiken om naar dienen dokter te gaan "Madammeke, gij werkt zeker in een tankstation!"
"Nee meneer den dokteur...ik ben verpleegster!?!"
Ik peis nie dat hij mij zou geloven...wat denken jullie



Zo ging ik jaren geleden ook tanken met mijnen privé-auto toens nog en ik vertrek...kijk in mijnen achteruitkijkspiegel en ik zie iets zwart vliegen...'t was mijn eigen sjacoche die ik op 't dak van mijnen auto had laten liggen

Ik heb vandaag ook iets ontdekt!!!
Ik ben een slimme...een zéér intelligente vrouw...en dit als van toen ik nog een peutertje was.
Ik heb namelijk het oudste blog van ons allemaal...jaja, gelooft ge mij niet?
Jullie met blogskes van 1 jaartje en van 2 jaartjes...jullie blijven allemaal achter mij, want mijnen blog is al bijna 40 jaar oud!
Ik ben al aan't bloggen sinds mijn 1 jaar en 8 maanden!
Die geloven mij hier niet precies...kijk dan maar eens naar mijn archief, daar zul je het bewijs zien.
Ik ben al aan't bloggen sinds januari 1970 ...toch als ik mijn blogske mag geloven.
Hoeda dat erop gekomen is, da weet ik nie, zenne!
Dat komt in ieder geval niet van mij...allééja...toch niet bewust!
Ik stak wel eens foto's in den toekomst...op 31 november...tot ik zag dat die spoorloos verdwenen waren...euh???...al dat werk voor niks!
Maar ja, gij kalle...31 november bestaat niet...halloooo!
Zo intelligent ben ik, zie!
(Foto: ikke en make)

Zoek je eindejaarskado's die tegelijk een goed doel steunen? Kijk dan eens op de boetiek van de dierenbescherming CAD. Hier vindt je onder andere lekkere marsepein die niet alleen je buik spekt maar ook de kas van de dierenbescherming
http://users.pandora.be/coordinatie.dierenbescherming.antwerpen1/boet.htm