Er zijn momenten in je leven. Die kan je aan niemand beschrijven. Er zijn momenten in je leven. Waarop je alles weg ziet drijven. Op zo'n moment voel jij je zo alleen. Je denkt:ik heb niemand om mij heen.
Ga dan even terug naar je innerlijke kracht. En je leven heeft opnieuw weer pracht. Alles komt op zijn pootjes terecht En je denkt:Mijn leven is nog lang niet zo slecht. Ook al zit het dan soms tegen. Het leven gaat nu eenmaal niet over steeds dezelfde wegen.
Maar vergeet nooit je leert hiervan. En je blijft die wegen volgen totdat je ze begrijpen kan. Ook al is het een moeilijke en harde les af en toe. En blijf je je afvragen:"Wat is het dat ik fout doe". Neem van mij aan,daar heeft het niets mee te maken. Maar je innerlijk probeert dan orde op zaken te stellen.
Probeer er dan van te leren en het te begrijpen. En je leven zal er alleen maar door rijpen. Ga verder met het nemen en geven. Want alles is een les van het leven.
Vriendschap is geen begrip. Vriendschap is een gevoel. Als je ooit in de put zit. Zal je weten wat ik bedoel! Vriendschap krijg je niet zomaar. Je moet er voor vechten. Je zegt alles tegen elkaar. Geschillen beslechten. Daarom is vriendschap goed. Je houd van je vrienden. Ze geven je moed. Vrienden maken't woord om te leven. Dus stop om alleen te nemen. En begin nu eens te geven.
Geluk is iets om met anderen te delen. En niet om je eigen ego te strelen. Geluk moet je koesteren als je dierbaarste bezit Het is iets wat in de kleine dingen zit. Het kan een lach zijn van een kind, of euro die je op het straatje vind. Een zonnestraal die schijnt op je gezicht, een vriendelijk gesproken woord, of een leuk verhaal wat je hebt gehoord. Daarom laat geluk in je leven komen, en koester het zelfs in je dromen.
Wil je mijn hand vasthouden, al is het maar voor even. Mij in jou armen sluiten. En mij een veilig gevoel geven. Wil je mij op mijn gemak stellen. En laten zien dat dat ik je kan vertrouwen. Laten zien dat je om me geeft. En een band proberen op te bouwen. Wil je mijn vriend zijn. En mij steunen met mijn verdriet. Je word belangrijker en belangrijker. Zonder jou kan ik bijna niet. Je bent speciaal voor mij. Dat beschrijft geen pen. Jij hoort 100procent bij mij. Ik hou zoveel van jou. Ik kan nooit meer zonder jou.
Elke zonnestraal,elk gefluit. Van elke toekomst,wordt nu geuit. Elke stortbui,elke vloed. Van elk geweten,krijgt weer moed. Elke glimlach,elke arm. alweer zichtbaar ,arm in arm. Elke mist,rond mijn gezicht. 'Tis weer lente,'kzie weer licht.
Oma je bent er altijd voor mij. Jij maakt mij erg blij. Ik slaap ook veel bij jou. Oma ik hou zoveel van jou. Mama was er even niet. Toen troosten jij mij ,tegen pijn en verdriet. Nu doe je dat ook nog wel. Oma,oma dank je wel. Oma,dank je wel voor alles wat je voor ons gedaan hebt. Oma,wij houden van jou! Je twee kapoenen Noa en Jill.
Natuurlijk gaat dit over liefde. Rode rozen,maneschijn. Over houden van en lieve woordjes. En heel dicht bij je willen zijn. Maar meer dan dat nog over vertrouwen. Gewoon voor iemand willen gaan. Over lekker jezelf kunnen zijn. Wetend dat wij naast elkaar zullen staan. Gewoon met elkaar kunnen lachen. Maar ook een goed gesprek. Twee verschillende unieke personen. Met elk zijn kunst en elk zijn gebrek. Blindelings vertrouwen. Ik geef mijn hart onvoorwaardelijk aan jou. En uiteraard koester ik het jouwe. Omdat ik zielsveel van je hou. Misschien bestaat toeval echt niet. En is dit allemaal zo bedoeld. Dus wat moet ik nu nog tegen jou zeggen. Wat je niet al weet en voelt. Schatje,geloof me. Je bent echt mijn valentijn. En God ik vraag u,laat het in mijn leven, Altijd 14 februari zijn.